Egzekucja komornicza, która została wszczęta bez wcześniejszego powiadomienia dłużnika lub gdy dłużnik nie otrzymał wezwania do zapłaty, może prowadzić do sytuacji, w której komornik pobiera pieniądze w sposób nieprawidłowy. Zrozumienie procedur i praw przysługujących dłużnikowi jest kluczowe w takich przypadkach.
W sytuacji, gdy komornik nie ma możliwości skutecznego prowadzenia egzekucji z uwagi na brak majątku dłużnika, dochodzi do umorzenia postępowania komorniczego. Zgodnie z art. 827 Kodeksu postępowania cywilnego (KPC), przed wydaniem postanowienia o umorzeniu, strony postępowania - zarówno wierzyciel, jak i dłużnik - powinny zostać wysłuchane. Oznacza to skierowanie do nich pisma informującego o okolicznościach sprawy. Od momentu otrzymania pisma, wierzyciel ma 7 dni na złożenie zażalenia i może złożyć wniosek o poprowadzenie egzekucji w inny sposób, na przykład gdy podejrzewa, że dłużnik posiada ukryty majątek.
Umorzenie postępowania egzekucyjnego nie jest jednoznaczne z umorzeniem długu. Każde działanie przerywające bieg przedawnienia powoduje, że 6-letni okres zaczyna liczyć się od nowa. Specjaliści z KRUK, w przypadku umorzenia egzekucji po upływie sześciu miesięcy, kierują sprawę ponownie do komornika, zakładając, że sytuacja dłużnika mogła się zmienić.
Każda egzekucja komornicza prowadzona jest w oparciu o tytuł wykonawczy, który stwierdza obowiązek dłużnika do zapłaty określonej sumy pieniędzy wierzycielowi. Do kwoty głównej doliczane są odsetki oraz koszty egzekucji komorniczej. W przypadku egzekucji z nieruchomości, mogą dojść koszty opinii biegłego.
Komornik może zająć konto bankowe bez wcześniejszego powiadomienia posiadacza rachunku, ponieważ egzekucja wiąże się z przymusowym odebraniem długu. Komunikacja między komornikiem a bankiem odbywa się elektronicznie, co sprawia, że zajęcie bankowe często dociera wcześniej niż tradycyjny list zawiadamiający o wszczęciu egzekucji. W takiej sytuacji bank ma obowiązek wstrzymać się z przekazaniem pieniędzy komornikowi przez 7 dni od wpływu zajęcia, dając dłużnikowi czas na zapoznanie się ze sprawą i ewentualne skontaktowanie się z kancelarią w celu podania aktualnego adresu.

Tak, w sytuacji, gdy egzekucja komornicza prowadzona jest stale, może dojść do sytuacji, w której komornik zabierze za dużo pieniędzy dłużnikowi. Częściej jednak bank, pracodawca lub organ emerytalno-rentowy przeleje za dużo środków komornikowi. Dzieje się tak na przykład, gdy z wynagrodzenia potrącane są należności, a pracodawca przelewa je komornikowi. W ostatnim etapie egzekucji może dojść do nadmiarowego przelewu.
Dłużnik nie musi składać żadnego pisma do komornika o dokonanie zwrotu nadpłaconych środków. Organ egzekucyjny powinien zrobić to samodzielnie. Zgodnie z ustawą „o komornikach sądowych i egzekucji”, komornik ma obowiązek w terminie 4 dni przekazać uprawnionemu (wierzycielowi) kwotę pobranych środków od dłużnika. W przypadku zwrotu nadpłaconych pieniędzy przez dłużnika, brak jest szczegółowych regulacji ustawowych. Komornik powinien dokonać zwrotu w terminie odpowiednim. Jeśli pieniądze ze zwrotu nie trafiają do dłużnika w ciągu kilku dni, zaleca się kontakt z kancelarią komorniczą w celu ustalenia, kiedy zostanie wydane postanowienie o zakończeniu egzekucji i zlecone zostaną środki do zwrotu.
Jeśli komornik nie zareaguje na wezwanie, dłużnik może złożyć skargę na bezczynność komornika, żądając zadośćuczynienia i odszkodowania. Możliwe jest również skierowanie skargi do prezesa sądu rejonowego, przy którym działa komornik.
W przypadku, gdy egzekucja komornicza okazała się nieskuteczna i nie ma z czego zaspokoić roszczeń wierzyciela, postępowanie komornicze zostaje umorzone. Jeśli dłużnik nie otrzymał wcześniej żadnego pisma z sądu (pozwy, nakazu zapłaty), a o egzekucji dowiedział się dopiero od komornika lub z banku, istnieje szansa na uchylenie działań komorniczych. Proces ten obejmuje pozyskanie akt sądowych, ustalenie adresów, na które wysyłano korespondencję, a następnie złożenie odpowiednich wniosków w sądzie.

Jeśli egzekucja została już w całości wykonana, a dłużnik udowodni, że tytuł wykonawczy stracił moc prawną (np. przez zapłatę długu), może skierować do wierzyciela wezwanie do zwrotu niesłusznie pobranych pieniędzy, powołując się na przepisy o świadczeniu nienależnym (art. 410 §2 w zw. z art. 405 Kodeksu cywilnego) lub na podstawie art. 415 Kodeksu cywilnego w przypadku szkody wynikłej z czynów niedozwolonych.
W przypadku, gdy komornik pobrał pieniądze bez tytułu wykonawczego, jak w sytuacji opisanej w artykule, gdzie Sąd Najwyższy uwzględnił skargę nadzwyczajną Prokuratora Generalnego, komornik został zobowiązany do zwrotu środków. Działania komornika uznano za niezgodne z prawem, a bierność dłużnika nie wykluczyła odpowiedzialności za szkodę.
Pamiętaj, że unikanie odbioru korespondencji z wezwaniem do zapłaty nie jest skuteczną strategią obrony przed postępowaniem egzekucyjnym. Nawet w przypadku bezskutecznych prób doręczenia pisma, przyjmuje się je za dostarczone po dwukrotnym pozostawieniu awizo.
tags: #brak #wezwania #do #zaplaty #komornik #pobral