W polskim systemie prawnym wspólność majątkowa małżeńska stanowi podstawowy ustrój majątkowy, który z chwilą zawarcia małżeństwa obejmuje majątek nabyty przez oboje małżonków lub przez jednego z nich w trakcie trwania wspólności. Jednakże, sytuacja komplikuje się, gdy jeden z małżonków zaciąga zobowiązania, a wierzyciel dąży do ich zaspokojenia nie tylko z majątku osobistego dłużnika, ale również z majątku wspólnego. Kluczowe znaczenie w tym kontekście ma tytuł wykonawczy, który stanowi podstawę do prowadzenia egzekucji komorniczej.
Zgodnie z art. 776 Kodeksu postępowania cywilnego (k.p.c.), podstawą egzekucji jest tytuł wykonawczy, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Tytułem wykonawczym jest tytuł egzekucyjny zaopatrzony w klauzulę wykonalności. Oznacza to, że nawet posiadając prawomocne orzeczenie sądu czy ugodę sądową (tytuł egzekucyjny), wierzyciel nie może od razu wszcząć egzekucji, jeśli dotyczy ona majątku wspólnego małżonków. Konieczne jest uzyskanie klauzuli wykonalności przeciwko małżonkowi dłużnika, co stanowi odrębną procedurę.
Tytuł wykonawczy wystawiony przeciwko dłużnikowi pozostającemu w związku małżeńskim otwiera drogę do prowadzenia egzekucji nie tylko z majątku osobistego dłużnika, ale także z jego wynagrodzenia za pracę, dochodów z innej działalności zarobkowej, a także z korzyści uzyskanych z praw autorskich, praw własności przemysłowej i innych praw twórcy (art. 7761 § 1 k.p.c.). Szczególne uregulowania dotyczą egzekucji z majątku wspólnego.
Co do zasady, między małżonkami istnieje wspólność ustawowa małżeńska, która powstaje z chwilą zawarcia małżeństwa. Wyjątkiem są sytuacje, gdy małżonkowie zawarli umowę o rozdzielności majątkowej (tzw. intercyza) w formie aktu notarialnego. Ustrój rozdzielności majątkowej powoduje, że każdy ze współmałżonków odpowiada sam za swoje długi.
W przypadku wspólności ustawowej mamy do czynienia z trzema majątkami: majątkiem wspólnym oraz dwoma majątkami osobistymi małżonków. W skład majątku wspólnego wchodzi wszystko, co małżonkowie nabyli podczas trwania małżeństwa (art. 31 k.r.o.). Majątkiem osobistym małżonków są natomiast m.in. środki uzyskane przez dziedziczenie lub darowiznę, przedmioty nabyte przed zawarciem małżeństwa lub za środki z majątku osobistego, a także nagrody za osobiste osiągnięcia (art. 33 k.r.o.).
Odpowiedzialność za długi współmałżonka kształtuje się różnie i zależy od tego, kiedy i w jaki sposób dług powstał.
Zatem, w zależności od sposobu powstania długu, odpowiedzialność może być nieograniczona, ograniczać się do majątku wspólnego i osobistego małżonka (dłużnika) lub jedynie do majątku osobistego małżonka będącego dłużnikiem.
Wierzyciel, który uzyskał tytuł egzekucyjny przeciwko jednemu małżonkowi, a chce prowadzić egzekucję również wobec drugiego małżonka, musi uzyskać przeciwko niemu klauzulę wykonalności. Zgodnie z art. 787 k.p.c., tytułowi egzekucyjnemu wydanemu przeciwko osobie pozostającej w związku małżeńskim sąd nada klauzulę wykonalności także przeciwko jej małżonkowi z ograniczeniem jego odpowiedzialności do majątku objętego wspólnością majątkową, jeżeli wierzyciel wykaże dokumentem urzędowym lub prywatnym, że stwierdzona tytułem egzekucyjnym wierzytelność powstała z czynności prawnej dokonanej za zgodą małżonka dłużnika.
W przypadku, gdy wierzytelność powstała w związku z prowadzeniem przedsiębiorstwa wchodzącego w skład majątku wspólnego, sąd nada klauzulę wykonalności przeciwko małżonkowi dłużnika z ograniczeniem jego odpowiedzialności do tego przedsiębiorstwa (Art. 7871 k.p.c.). W tych przypadkach wierzyciel nie musi wykazywać zgody małżonka dłużnika, co wynika z istoty prowadzenia działalności gospodarczej.
Warto zaznaczyć, że samo zawarcie umowy majątkowej małżeńskiej, nawet rozszerzającej wspólność majątkową, nie wyłącza prowadzenia egzekucji z tych składników majątku, które należałyby do majątku osobistego dłużnika, gdyby umowy takiej nie zawarto. Niemniej jednak, przepisy te nie wyłączają obrony małżonków w drodze powództw przeciwegzekucyjnych, jeżeli umowa majątkowa małżeńska była skuteczna wobec wierzyciela (Art. 7872 k.p.c.).
Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 11 kwietnia 2019 r. (sygn. III CZP 106/18) wyjaśnił, że w przypadku, gdy małżonek zaciągnął zobowiązanie za zgodą drugiego małżonka, wierzyciel może żądać zaspokojenia także z majątku wspólnego. W takim wypadku oboje małżonkowie mogą być uznani za dłużników. Zdaniem Sądu Najwyższego, wierzyciel może dochodzić roszczenia przeciwko obojgu małżonkom in solidum, z zastrzeżeniem dla małżonka dłużnika możliwości powołania się w czasie egzekucji na treść art. 319 k.p.c., co może ograniczyć odpowiedzialność do składników majątku wspólnego.

Małżonek dłużnika, którego odpowiedzialność jest wyłączona lub ograniczona, może skorzystać z tzw. powództwa przeciwegzekucyjnego, które obejmuje dwa rodzaje powództw: opozycyjne (o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności) i interwencyjne (o zwolnienie przedmiotu spod egzekucji).
W przypadku, gdy komornik prowadzi egzekucję, a małżonek dłużnika nieobjęty klauzulą wykonalności sprzeciwia się zajęciu majątku wspólnego, sprzeciw należy złożyć na piśmie lub ustnie do protokołu. O sprzeciwie komornik zawiadamia wierzyciela, który w terminie tygodniowym powinien wystąpić o nadanie przeciwko małżonkowi dłużnika klauzuli wykonalności, pod rygorem umorzenia egzekucji z zajętej nieruchomości.
Osoba obawiająca się, że jej małżonek może popaść lub popadł w długi, ma wachlarz możliwości na obronę majątku wspólnego. Podjęcie kroków przed powstaniem niemożliwych do spłaty zobowiązań pozwala ochronić majątek osobisty oraz majątek objęty wspólnością majątkową.
Jedną z możliwości uniknięcia odpowiedzialności za przyszłe długi swojego małżonka jest zawarcie umowy majątkowej małżeńskiej wyłączającej wspólność majątkową, czyli tzw. intercyzy. Istotą zawarcia intercyzy dla postępowania egzekucyjnego jest poinformowanie wierzyciela o istnieniu takiej umowy, gdyż powoływanie się na nią względem innych osób jest możliwe jedynie wtedy, gdy jej zawarcie oraz rodzaj były tym osobom wiadome. W przypadku braku takiej wiedzy wierzyciela, umowa może być uznana za bezskuteczną.
Wierzyciel jednego z małżonków ma prawo żądania spłacenia długu z udziału w majątku, który przypadłby dłużnikowi, gdyby ustała wspólność majątkowa. Wierzyciel może złożyć wniosek o ustanowienie przymusowej rozdzielności majątkowej na podstawie art. 52 § 1a kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, jeśli posiada tytuł wykonawczy, istnieje wierzytelność, a egzekucja z majątku osobistego jest bezskuteczna.

Wyjątkiem od zasady, że wierzyciel nie może prowadzić egzekucji z majątku osobistego drugiego małżonka, są zobowiązania zaciągnięte przez jednego z małżonków w sprawach wynikających z zaspokajania zwykłych potrzeb rodziny. Za te zobowiązania małżonkowie odpowiadają solidarnie.
W przypadku, gdy w skład majątku wspólnego małżonków wchodzi przedsiębiorstwo, sąd może nadać klauzulę wykonalności przeciwko małżonkowi dłużnika z ograniczeniem jego odpowiedzialności do tego przedsiębiorstwa, jeżeli wierzyciel wykaże, że wierzytelność powstała w związku z prowadzeniem przedsiębiorstwa.
W przypadku egzekucji z nieruchomości stanowiącej majątek wspólny, komornik może wszcząć egzekucję po uzyskaniu tytułu wykonawczego przeciwko obojgu małżonkom. Wpis w księgach wieczystych o wszczętej egzekucji może być wykreślony, gdy małżonek dłużnika sprzeciwi się zajęciu nieruchomości.
Warto podkreślić, że sytuacje związane z odpowiedzialnością za długi małżonka i prowadzeniem egzekucji z majątku wspólnego są złożone i często wymagają indywidualnej analizy prawnej. Skorzystanie z pomocy prawnika jest zalecane, aby zapewnić właściwą ochronę prawną i wybrać najskuteczniejsze środki obrony.
tags: #dlugi #malzonka #tytul #wykonawczy