Restrukturyzacja zobowiązań jest szansą dla dłużnika na wyjście z problemów finansowych oraz dostosowanie firmy do warunków rynkowych. Proces restrukturyzacyjny można przeprowadzić na różne sposoby. Sprawdź, kto może przeprowadzić postępowanie restrukturyzacyjne i jak może wpłynąć restrukturyzacja zobowiązań dłużnika na sytuację Twojej firmy. Rozłożenie spłaty na raty, odroczenie terminu wykonania, otrzymanie kolejnego kredytu na spłatę kolejnych zobowiązań, przewalutowanie długu oraz zmianę sposobu zabezpieczenia, a w niektórych przypadkach nawet redukcję części zobowiązania - to typowe instrumenty umożliwiające skuteczną restrukturyzację.
Aby postępowanie restrukturyzacyjne mogło zostać skutecznie przeprowadzone, dłużnik musi mieć zdolność do bieżącego zaspokajania kosztów postępowania oraz do regulowania zobowiązań, które powstały już po otwarciu postępowania. Niezbędne będzie również złożenie korzystnych propozycji restrukturyzacji dla wierzycieli. W interesie dłużnika jest przygotowanie takich propozycji, które zaspokoją oczekiwania wierzycieli i spotkają się z ich aprobatą. Dotyczy to w szczególności tej części wierzycieli, których głosy są niezbędne do podjęcia ważnej uchwały, zatwierdzającej układ. Prawo restrukturyzacyjne nie ogranicza metod przeprowadzenia restrukturyzacji zobowiązań dłużnika; ważne jest to, aby były realne oraz zgodne z prawem.
Restrukturyzacja sprowadza się do przekształcenia struktur przedsiębiorstwa w różnych jego obszarach. Wśród typów procesu wyróżnia się restrukturyzację: finansową, majątkową i dostosowawczą. Finansowa ma na celu polepszenie sytuacji finansowej firmy poprzez redukcję kosztów; majątkowa polega na sprzedaży majątku dłużnika na rzecz zaspokojenia wierzycieli; dostosowawcza ma na celu poprawić pozycję firmy na rynku.
Restrukturyzacja zobowiązań dłużnika jest rozwiązaniem dla przedsiębiorstw niewypłacalnych lub zagrożonych utratą wypłacalności. Do warunków niewypłacalności zalicza się brak zdolności do uregulowania zobowiązań, opóźnienie w wykonaniu zobowiązań pieniężnych przekraczające trzy miesiące oraz sumę długów wyższą niż majątek spółki przez okres nie dłuższy niż 24 miesiące.
Kwestię tę reguluje ustawa Prawo Restrukturyzacyjne. Zgodnie z art. 4 ust. 1 Postępowanie restrukturyzacyjne mogą przeprowadzić: przedsiębiorcy w rozumieniu kodeksu cywilnego, spółki z ograniczoną odpowiedzialnością i proste spółki akcyjne, wspólnicy osobowych spółek handlowych ponoszący odpowiedzialność za zobowiązania spółki bez ograniczenia całym swoim majątkiem, wspólnicy spółki partnerskiej.
Sąd może odmówić rozpoczęcia postępowania restrukturyzacyjnego, jeśli wierzyciele zostaliby pokrzywdzeni, tj. nie mogliby być zaspokojeni w mniejszym stopniu niż w postępowaniu upadłościowym wskutek likwidacji majątku. Sąd może również odmówić, jeśli dłużnik nie wykorzysta dobrodziejstw prawa restrukturyjnego, na przykład poprzez umorzenie części zobowiązań mimo że przedsiębiorstwo nie jest w stanie niewypłacalności. Postępowanie nie zostanie także wszczęte, jeśli dłużnik nie jest w stanie zaspokoić bieżących kosztów postępowania i zobowiązań powstających po otwarciu postępowania.
Restrukturyzację przeprowadza się w następujących postępowaniach: postępowanie o zatwierdzenie układu (układ nie wymaga uprzedniego postępowania sądowego), przyspieszone postępowanie układowe (spis wierzytelności w uproszczonym trybie; sumy wierzytelności spornych nie przekraczają 15%), postępowanie układowe (dla większych, skomplikowanych przypadków), postępowanie sanacyjne (chroni przedsiębiorstwo przed upadłością, umożliwia restrukturyzację obok innych działań, takich jak restrukturyzacja majątku, umów i zatrudnienia).

Wybór rodzaju postępowania zależy od poziomu spornych wierzytelności i zakresu działań restrukturyzacyjnych. Jeśli sporne wierzytelności przekraczają 15% wszystkich długów, pozostaje zwykle układ lub sanacja. Podczas zabezpieczania majątku sąd może powołać nadzorcę lub zarządcę; w sanacji możliwe jest utworzenie tymczasowego zarządcy. Rola doradcy restrukturyzacyjnego zależy od wybranego trybu postępowania.
Po wyborze trybu dłużnik składa wniosek o otwarcie; opłata wynosi 1000 zł, a w przypadku uproszczonego wniosku - 200 zł. Sąd bada wniosek i wyznacza nadzorcę lub zarządcę. Wspólnicy z nadzorcą sporządzają spis wierzytelności oraz plan restrukturyzacyjny. Wierzyciele głosują nad układem na zgromadzeniu; po przyjęciu układu przez wierzycieli, sąd go zatwierdza, a dłużnik zobowiązany jest do wdrożenia. W przypadku jego niewykonania, sąd zmienia postanowienie o zatwierdzeniu układu.

Zakres ochrony jest zbliżony bez względu na rodzaj postępowania; moment ochrony zależy od trybu. W postępowaniu o zatwierdzenie układu ochrona zaczyna się od dnia wydania postanowienia o zatwierdzeniu układu. W postępowaniach układowych oraz sanacyjnych ochrona rozpoczyna się od otwarcia postępowania. W szczególnych przypadkach egzekucja może być zawieszona lub ograniczona w stosunku do długów objętych układem.
Sąd może umorzyć postępowanie, jeżeli prowadzenie go pokrzywdza wierzycieli, dłużnik wniósł o umorzenie, układ nie został przyjęty, albo ogłoszono upadłość. W przyspieszonym postępowaniu układowym umorzenie następuje, gdy suma wierzytelności spornych przekracza 15% wierzytelności do głosowania. W postępowaniach układowym i sanacyjnym umorzenie następuje, gdy dłużnik nie utrzymuje bieżącej zdolności do spłaty kosztów i zobowiązań powstałych po otwarciu postępowania oraz nieobjętych układem.
Restrukturyzacja ma na celu korzyść obu stron. Propozycje układowe mogą przybliżyć dłużnika i wierzyciela do osiągnięcia celu. Wierzycielowi może być korzystne wyrażenie zgody na umorzenie części wierzytelności w zamian za gwarancję terminowej spłaty reszty. Przykład: pan Maciej, były właściciel firmy transportowej, złożył wnioski układowe; wierzyciele ich nie przystali i przedsiębiorstwo upadło. Wierzyciele zyskali mniejszy zwrot niż przy restrukturyzacji, co pokazało, że restrukturyzacja może być korzystna dla wierzycieli, jeśli zostanie właściwie przeprowadzona.
tags: #dluznik #podmiotu #restrukturyzowanego