Wiele osób niesłusznie utożsamia komornika skarbowego z komornikiem sądowym. Tymczasem zadania osób wykonujących te zawody są zupełnie odmienne i podlegają innym regulacjom prawnym. Przeczytaj artykuł i dowiedz się, jaka jest różnica między komornikiem skarbowym a komornikiem sądowym.
Dochodzenie należności przez wierzycieli dzieli się na trzy etapy: postępowanie windykacyjne, postępowanie sądowe oraz postępowanie egzekucyjne. Każdy z kolejnych etapów postępowania jest uruchamiany w przypadku nieskuteczności poprzedniego.
Komornik skarbowy jest pracownikiem Urzędu Skarbowego, a dokładniej kierownikiem Działu Egzekucyjnego tegoż urzędu. Zajmuje się przede wszystkim ściąganiem zaległości finansowych na rzecz skarbu państwa. Komornik skarbowy podejmuje działania w przypadku zaległości podatkowych z tytułu podatków i opłat lokalnych. Jest do tego upoważniony indywidualnie przez prezydenta (burmistrza, wójta). Choć może być to również poborca urzędu skarbowego, jeżeli ktoś zalega np. z podatkiem dochodowym od osób fizycznych lub prawnych, podatkiem od nieruchomości, podatkiem od towarów i usług, lub podatkiem rolnym.
Komornik skarbowy jest upoważniony do wykonywania czynności mających na celu odzyskanie od dłużnika należności na rzecz skarbu państwa. Komornik skarbowy działa na podstawie wydanego przez wierzyciela tytułu wykonawczego. W pierwszym etapie nie jest konieczna decyzja sądu.
Szczegółowe wytyczne pracy poborcy skarbowego określone zostały w Ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Prawa komornika sądowego określa z kolei ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji.
Najprostszym i najczęściej stosowanym sposobem egzekwowania należności przez komornika skarbowego jest pobranie gotówki. Zdarza się także tak, że poborca jest zmuszony zająć wynagrodzenie za pracę dłużnika. Ma on do tego prawo, o ile owa pensja przekracza minimalne wynagrodzenie (czyli obecnie 2800 zł brutto), kwota ta bowiem jest prawnie wolna od potrąceń. Kolejnym opcją egzekwowania należności jest zajęcie świadczenia z ZUS. Poborca skarbowy pobiera zwykle ok. 30 proc.
Komornicy skarbowi praktykują także zajęcie rachunku bankowego dłużnika lub jego wierzytelności z tytułu zwrotu nadpłat podatku dochodowego. W sytuacji gdy podatnik unika spłaty należnych zaległości, Urząd Skarbowy może zająć jego rachunek bankowy. Zadłużonego podatnika powiadamia się o zablokowaniu konta listownie. Innym często stosowanym sposobem egzekwowania długów przez komornika skarbowego jest pobranie gotówki. Zajęcie nieruchomości bądź ruchomości jest rozwiązaniem ostatecznym.
Komornik skarbowy celem odzyskania wierzytelności kontaktuje się bezpośrednio z pracodawcą osoby zadłużonej. Ostatnim krokiem jest egzekucja ruchomości lub nieruchomości. W takim przypadku sporządzona zostaje wycena przedmiotów, które przejął komornik skarbowy. Licytacje ściągniętych dóbr organizowane są przez Urzędy Skarbowe. Ogłoszenia można znaleźć w internecie na stronie Izby Administracji Skarbowej.

W przeciwieństwie do windykatora, komornik to funkcjonariusz publiczny, działający przy sądzie rejonowym. Należy wskazać, że komornik nigdy nie działa samoistnie - pismem wszczynającym egzekucje jest wniosek wierzyciela. Swoje czynności komornik może wykonywać w dni robocze i soboty w godzinach od 7 do 21. Komornik za swoje czynności odpowiada dyscyplinarnie, ponadto jest zobowiązany do zawarcia umowy OC.
Komornicy sądowi poprzez egzekucję ściągają należności cywilne i jest niezależną instytucją, działa bowiem jako funkcjonariusz publiczny, a nie jako urzędnik państwowy. Najczęściej wykorzystywanym sposobem egzekucji jest zajęcie konta bankowego. Do spłaty zadłużenia wykorzystuje się także wynagrodzenie za pracę, a także świadczenia socjalne.
Prawa komornika sądowego określa ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji. Komornicy sądowi działają na mocy Ustawy z dnia 29. sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji. Oba stanowiska komorników znacznie różnią się też w kwestii zarobków i formalnych wytycznych pracy. Tak na przykład na mocy ustawy z 1997 roku komornicy sądowi stali się niezależnymi finansowo przedsiębiorcami. Nie podlegają sądom rejonowym i przenieśli się do prywatnych kancelarii. Tak więc, jeśli komornik sądowy chce zarabiać więcej - może pracować więcej. Jego aktywnością, jako właściciela firmy, nikt nie ma prawa sterować.
Przechodząc do podsumowania, należy wskazać, że uprawnienia przysługujące komornikowi są znacznie szersze niż przysługujące windykatorowi. Działalność komornika jest ściśle uregulowana przepisami prawa, z czym wiąże się możliwość złożenia w sądzie skargi na czynności komornika.

Zbieg egzekucji polega na prowadzeniu czynności egzekucyjnych zarówno przez komornika skarbowego, jak i sądowego. Komornik, który jako pierwszy dokona egzekucji, ma pierwszeństwo w odzyskaniu należności. Zdarza się, że termin zajęcia jest niemożliwy do określenia. Wówczas pracodawca dokonuje wypłaty, która ma pokryć dług większy co do wartości.
Gdy żadne próby podjęcia się egzekucji administracyjnej nie odniosą skutku, dochodzi do zbiegu egzekucji skarbowej i sądowej.
Warto wiedzieć, że komornik skarbowy pełni funkcję typowo urzędniczą. Jest on funkcjonariuszem administracji państwowej, którego pensja zależy od założeń ustawowych. Wymagania podstawowe określone są w rozporządzeniu Prezesa Rady Ministrów z dnia 29 stycznia 2016 roku. Kandydat na komornika skarbowego musi mieć wyższe wykształcenie (niekoniecznie prawnicze). Nie może być karany. Niezbędną umiejętnością jest znajomość przepisów z zakresu egzekucji administracyjnej oraz Kodeksu postępowania administracyjnego. Podczas rekrutacji bierze się pod uwagę doświadczenie w pracy dla administracji państwowej. Osoba kandydująca na to stanowisko powinna charakteryzować się dużą odpornością na stres, umiejętnością przekazywania informacji w sposób jasny oraz wysoką kulturą osobistą.
Komornik skarbowy, jako urzędnik pracujący na etacie, ma dochody z góry określone poprzez rządowe wytyczne. Rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 29 stycznia 2016 r. ustala, że na stanowisku poborcy podatkowego obowiązuje mnożnik kwoty bazowej w wysokości od 1,0 do 4,2.
Osoby kandydujące na stanowisko poborcy skarbowego powinny mieć solidną wiedzę prawną, a także charakteryzować się dużym opanowaniem oraz odpornością na stres. Praca ta wymaga wiele cierpliwości. Nie wszyscy zadłużeni unikają spłaty swoich długów, dlatego komornik skarbowy powinien umieć sprawnie komunikować się z osobami zalegającymi z płatnościami.

W serwisie e-Urząd Skarbowy (e-US) udostępniono pierwszą z usług, składających się na pakiet Konta Komornika. Polega ona na automatyzacji obsługi wniosków komorników sądowych o udostępnienie informacji. „Ustrukturyzowanie wniosku o udzielenie informacji, wprowadzone zmiany legislacyjne oraz zaawansowana automatyzacja pozwoliły nam na udostępnienie pierwszej e-usługi dla komorników. Jeżeli wniosek komornika dotyczy danych zawartych w systemach Krajowej Administracji Skarbowej i nie wymaga dodatkowej analizy, jego obsługa trwa zaledwie kilka minut. Zmieniliśmy również zasady naliczania opłat za udzielenie informacji. W przypadku wniosków, których zakres pozwala na obsługę w pełni automatyczną, opłaty te nie są naliczane" - wyjaśnia zastępca szefa KAS Anna Chałupa.
Obsługa wniosków komorników jest pierwszą usługą e-Urzędu Skarbowego udostępnioną w nowej formie - za pośrednictwem API e-US. Oznacza to, że komornicy sądowi wysyłają ustrukturyzowane wnioski za pomocą systemu, w którym prowadzą postępowania i odbierają odpowiedzi tą samą drogą. Jest to możliwe dzięki komunikacji i wymianie danych między systemami. Kolejne e-usługi dla komorników Automatyzacja przyjmowania i udzielania odpowiedzi na wnioski o udostępnienie informacji jest pierwszą z usług, które będą się składały na pakiet Konta Komornika w e-Urzędzie Skarbowym. W przygotowaniu są kolejne usługi dla komorników, które pozwolą na przesyłanie zajęć wierzytelności oraz pozostałej korespondencji w sprawach zajęć.
tags: #komornik #skarbowy #a #komornik #sadowy