Wezwanie z urzędu skarbowego: jak się przygotować i jakie masz prawa?

Przedsiębiorcy w Polsce często otrzymują wezwania z urzędu skarbowego. Mogą one dotyczyć wyjaśnienia pomyłek w deklaracjach, wątpliwości dotyczących JPK, prośby o kopie faktur, dokumentów potwierdzających płatności czy umowy handlowej z kontrahentem. Ważne jest, aby wiedzieć, jakie informacje i dokumenty urząd może żądać telefonicznie, a jakie wymaga formy pisemnej. Zrozumienie procedur i swoich praw jest kluczowe w kontaktach z urzędem skarbowym.

Podstawa prawna wezwań z urzędu skarbowego

Organ podatkowy na podstawie obowiązujących przepisów Ordynacji podatkowej może wysłać do podatnika pismo wzywające do przyjścia do urzędu skarbowego i złożenia wyjaśnień. Wezwanie podatnika odbywa się na podstawie art. 155 i art. 274a Ordynacji podatkowej.

Art. 155 Ordynacji podatkowej

Organ podatkowy może wezwać stronę lub inne osoby do złożenia wyjaśnień, zeznań lub dokonania określonej czynności osobiście, przez pełnomocnika lub na piśmie, jeżeli jest to niezbędne dla wyjaśnienia stanu faktycznego lub rozstrzygnięcia sprawy. Żądanie objęte wezwaniem może być wykonane osobiście przez podatnika lub osobę go reprezentującą.

Art. 274a Ordynacji podatkowej

Organ podatkowy może zażądać złożenia wyjaśnień w sprawie przyczyn niezłożenia deklaracji lub sprawozdania finansowego lub wezwać do ich złożenia, jeżeli nie zostały złożone mimo takiego obowiązku.

Urząd Skarbowy wysyła wezwanie do podatnika, ponieważ zazwyczaj posiada zbyt mało informacji lub nie ma wszystkich dokumentów w prowadzonych sprawach, w których podejrzewa, że występują pewne nieprawidłowości lub niezgodności, bądź Krajowa Administracja Skarbowa nie posiada wszystkich danych w swoich systemach.

Jeżeli podatnik otrzyma wezwanie do złożenia wyjaśnień, to nie zawsze musi to oznaczać, że urząd wszczął postępowanie kontrolne skarbowe lub karno-skarbowe. Podatnik, który otrzyma wezwanie, zawsze musi udzielić wyjaśnień w wyznaczonym terminie. Nie wolno mu zlekceważyć zaproszenia do urzędu, ponieważ w takiej sytuacji naraża się na poniesienie określonych konsekwencji.

W ostatnim czasie urzędnicy skarbowi uzyskali i mogą korzystać z nowoczesnych narzędzi pozwalających im w szybki sposób wykryć pewne nieprawidłowości bez konieczności opuszczania biura.

W wyżej wymienionych sytuacjach podatnik proszony jest o złożenie korekty lub uzupełnienie brakujących dokumentów, np. brak załączników w PIT, brak zgłoszenia darowizny bądź pożyczki. W przypadku, kiedy podatnik otrzyma darowiznę lub pożyczkę, powinien zgłosić taki fakt w urzędzie skarbowym. Jeżeli nie zrobi tego w wymaganym czasie na specjalnym formularzu, to urząd może dokonać identyfikacji takiej operacji analizując konta bankowe lub na podstawie zgłoszenia drugiej strony.

Podatnik, który ma złożyć wyjaśnienia w związku z otrzymaniem wezwania z urzędu skarbowego, powinien dobrze przygotować się do tej czynności. Pozwoli mu to uniknąć problemów i jest szansa, że czynności kontrolne zostaną szybko zakończone. W tym celu podatnik powinien podjąć odpowiednie kroki, żeby przygotował wymagane dokumenty - mogą to być np. faktury, wyciągi bankowe, umowy.

Czasami warto też, zwłaszcza w bardziej skomplikowanych sprawach, aby podatnik skorzystał z rad oraz pomocy doradcy podatkowego.

Obecnie jednak większość spraw nie wymaga stawiennictwa osobistego podatnika.

Urząd celno-skarbowy może też wezwać podatnika do złożenia wyjaśnień w toczącej się sprawie w charakterze świadka. Na takim wezwaniu koniecznie musi znaleźć się informacja wskazująca, czego dotyczy i jakie prawa przysługują świadkowi. Sprawa może dotyczyć kontrahentów, członków rodziny, pracowników firmy, z którymi podatnik współpracował. W przypadku wezwania w charakterze świadka podatnik powinien obowiązkowo stawić się w urzędzie i złożyć zeznania. Czasami może odmówić udzielenia odpowiedzi na zadawane pytania, ale jest to możliwe tylko w określonych sytuacjach, jak np. powołanie się na tajemnicę zawodową. Świadek zawsze zobowiązany jest do świadczenia prawdy. Za fałszywe zeznania może ponieść odpowiedzialność karną. Za dojazd do urzędu w charakterze świadka, podatnik ma prawo ubiegać się o zwrot kosztów na dojazd i wypłatę rekompensaty za utracone wynagrodzenie.

Wezwanie do urzędu skarbowego w celu złożenia wyjaśnień wymaga od podatnika podjęcia natychmiastowych działań. Brak reakcji może skutkować nałożeniem kary i grozi innymi konsekwencjami z tym związanymi, jak np. przeprowadzenie kontroli podatkowej, czy postępowania egzekucyjnego.

Telefoniczne wezwanie podatnika - kiedy jest dopuszczalne?

Ministerstwo Finansów odpowiada „Rzeczpospolitej", że sprawy podatkowe co do zasady załatwiane są w formie pisemnej. Koronawirus: wezwanie do urzędu skarbowego? „Kontakt dotyczy m.in. Co ważne, ta forma komunikacji jest częściej wykorzystywana w czasie epidemii. Jego zdaniem telefonicznie mogą i powinny być załatwiane sprawy mniejszej wagi, jak np. drobne pomyłki w deklaracji czy niewielka niedopłata podatku. Nie jest tu potrzebne wszczynanie kontroli i nakładanie kar.

- Przedsiębiorcy powinni jednak zachować daleko idącą ostrożność w sytuacji, gdy pytania telefoniczne dotyczą danych wrażliwych. Urząd nie może zbierać w ten sposób informacji o kontrahencie czy szczegółach transakcji. Wymiana tego typu informacji musi odbywać się w ramach konkretnych procedur, np. kontroli podatkowej lub czynności sprawdzających. - Jeśli podatnik czuje się zakłopotany pytaniem zadanym mu podczas rozmowy telefonicznej przez rozmówcę podającego się za urzędnika skarbowego, którego nie jest w stanie wylegitymować, może po prostu tę rozmowę zakończyć. Ordynacja podatkowa nie przewiduje telewezwań - mówi mec. Przemysław Binkiewicz z Kancelarii Ożóg Tomczykowski. Zaznacza jednak, że są takie sprawy, które można przyspieszyć poprzez udzielenie pewnych informacji urzędnikowi przez telefon. Może to dotyczyć np. wyjaśnienia drobnych nieścisłości.

Ustawa podatkowa daje organowi także inną możliwość wezwania podatnika, w tzw. uproszczony sposób. Jak wskazuje art. 160 Ordynacji podatkowej, w sprawach uzasadnionych ważnym interesem adresata lub gdy stan sprawy tego wymaga, wezwania można dokonać telegraficznie lub telefonicznie albo przy użyciu innych środków łączności. Najczęściej wybieranym sposobem jest jednak ten telefoniczny - najszybszy i najefektywniejszy.

Jednocześnie orzecznictwo wskazuje, że telefoniczne wzywanie do stawienia się, w sytuacji gdy nie wystąpiły przesłanki uzasadniające taki sposób, może być zakwalifikowane jako uchybienie proceduralne. Z całą pewnością wezwanie podatnika w formie rozmowy telefonicznej nie spełni przesłanek omawianego przepisu w sytuacji, gdy uzasadnieniem dla jego zastosowania jest zbliżający się upływ terminu powodujący zwłokę lub bezczynność organu podatkowego.

Uznaje się przy tym, że konieczny do wywołania skutków prawnych wezwania telefonicznego jest brak wątpliwości, że dotarło ono do adresata we właściwej treści i w odpowiednim terminie. Rozmowa telefoniczna ma jednak to do siebie, że trudno jest udokumentować jej przebieg czy sam fakt jej odbycia. W konsekwencji, jeśli podatnik zakwestionuje okoliczność odebrania wezwania, to uważa się je za niedokonane. Tym samym wydaje się, że telefoniczne wezwanie podatnika może być stosowane jedynie w przypadkach, gdy organ działa na korzyść podatnika. Tylko w takich sytuacjach w interesie wezwanego jest dostosować się do żądań i wskazówek urzędnika. Wezwania telefoniczne powinny być zatem stosowane wówczas, gdy:

chodzi o wyjaśnienie danej sprawy podatkowej prowadzonej przez organ, np. ustalenie kwestii porządkowych w czasie prowadzonej kontroli;
podatnik nie złożył deklaracji lub jej korekty;
podatnik popełnił w deklaracji błędy, np. brak załączników w PIT.

Kontrola krzyżowa - co musisz wiedzieć?

Urząd skarbowy ma prawo zażądać od kontrahentów sprawdzanego podatnika przedstawienia dokumentów dotyczących zawieranych z nim transakcji. Takie działania mogą być podjęte po zakończeniu kontroli podatkowej jako efekt dokonanych ustaleń. Kontrahent, który bezzasadnie odmówi okazania dokumentów, naraża się na karę porządkową.

Urząd skarbowy, weryfikując rozliczenia podatnika, może przeprowadzić kontrole krzyżowe u jego kontrahentów wykonujących działalność gospodarczą. Kontrola krzyżowa polega na sprawdzeniu rzetelności i prawidłowości dokumentów, jakie wskutek zawieranych transakcji posiadają obie strony, np. faktur, rachunków, ewidencji. Działania te służą przede wszystkim potwierdzeniu lub wyeliminowaniu istnienia nadużyć w rozliczeniach VAT.

Kontrole krzyżowe mogą odbyć się w związku z kontrolą lub postępowaniem podatkowym. Wynika to z art. 274c § 1 Ordynacji podatkowej. Obecny zapis daje urzędnikom możliwość krzyżowego sprawdzenia dokumentów po zakończeniu kontroli podatkowej - w wyniku dokonanych w jej trakcie ustaleń. Czasu tych działań nie wlicza się wówczas do limitu czasu trwania kontroli podatkowej.

Kontrole krzyżowe mogą odbyć się u wszystkich lub wybranych kontrahentów podatnika. Dobór przedsiębiorców zależy od takich czynników, jak: zakres kontroli lub postępowania podatkowego prowadzonego u podatnika, profil działalności gospodarczej podatnika, liczba partnerów biznesowych itp.

Firmy i osoby, które mają być objęte kontrolą krzyżową, nie otrzymują zawiadomienia o zamiarze jej przeprowadzenia. Urząd skarbowy ma obowiązek uprzedzić wyłącznie o planowanych kontrolach podatkowych. Kontrole krzyżowe to natomiast z formalnego punktu widzenia czynności sprawdzające. Kontrahent ma jednak czas na przygotowanie się do nich. Urząd skarbowy, chcąc dokonać kontroli krzyżowej, wysyła wezwanie zawierające m.in. zakres dokumentów wymagających okazania, termin ich przedłożenia oraz sposób przekazania. Zazwyczaj jest co najmniej tydzień na wywiązanie się z tego obowiązku.

Z kontroli krzyżowej u kontrahenta sporządza się protokół. Ignorowanie wezwań do dostarczenia materiałów do kontroli krzyżowej może skończyć się wymierzeniem przez urząd skarbowy kary porządkowej. Urzędnikom wolno nałożyć taką sankcję za bezzasadną odmowę okazania lub nieprzedstawienia w wyznaczonym terminie dokumentów, których obowiązek posiadania wynika z przepisów prawa, ksiąg podatkowych czy dowodów księgowych będących podstawą zapisów w tych księgach.

Ukaranym może być nie tylko kontrahent, a w przypadku osób prawnych i jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej - ustawowy reprezentant danego podmiotu, członek organu uprawnionego do jego reprezentowania lub osoba upoważniona do prowadzenia jego spraw. Karę porządkową może także dostać właściciel biura rachunkowego, któremu kontrahent zlecił prowadzenie lub przechowywanie ksiąg podatkowych i dokumentów księgowych, jeżeli bezzasadnie odmówi okazania posiadanych dokumentów lub nie przedłoży ich w terminie.

Przedsiębiorca ma prawo poprawić rozliczenia, których dotyczą materiały podlegające kontroli krzyżowej. Korekta złożona wbrew temu nakazowi nie wywołuje skutków prawnych. Nie ma natomiast przepisu zakazującego złożenia korekty deklaracji podatkowej w trakcie czynności sprawdzających. Kontrola krzyżowa, jak już była o tym mowa, nie jest klasyczną kontrolą podatkową, lecz czynnościami sprawdzającymi. Przedsiębiorca, który po otrzymaniu wezwania do przedłożenia materiałów do kontroli krzyżowej stwierdzi błąd w deklaracji podatkowej, ma prawo poprawić takie rozliczenie. Korekty można dokonać przed lub po przekazaniu dokumentów.

JPK i jednolite pliki kontrolne

Organ podatkowy może wezwać przedsiębiorców do przedstawienia dokumentów w postaci jednolitego pliku kontrolnego (JPK). Obowiązek stosowania jednolitego pliku kontrolnego wejdzie w życie 1 lipca 2016 r. Dłuższy okres przystosowawczy przewidziano dla małych i średnich przedsiębiorców. Przez dwa lata, od 1 lipca 2016 r. do 30 czerwca 2018 r., będą fakultatywnie przekazywać dane w postaci jednolitego pliku.

Struktura logiczna postaci elektronicznej ksiąg podatkowych oraz dowodów księgowych, z uwzględnieniem możliwości wytworzenia jej z programów informatycznych używanych powszechnie przez przedsiębiorców oraz automatycznej analizy danych, zostanie udostępniona na stronie internetowej Ministerstwa Finansów. Projekty zakładały wyodrębnienie siedmiu struktur: księgi rachunkowe, wyciągi bankowe, magazyn, ewidencje zakupu i sprzedaży VAT, faktury VAT, podatkowa księga przychodów i rozchodów, ewidencja przychodów.

Schemat struktury Jednolitego Pliku Kontrolnego

Jak powinno wyglądać wezwanie z urzędu skarbowego?

Wezwanie podatnika jest czynnością formalną, dlatego też musi zachować wszystkie elementy, jakie narzucił na organ prawodawca. Prawidłowo sporządzone wezwanie podatnika powinno wskazywać:

nazwę i adres organu podatkowego;
imię i nazwisko osoby wzywanej;
w jakiej sprawie i w jakim charakterze oraz w jakim celu osoba ta zostaje wezwana;
czy osoba wezwana powinna stawić się osobiście lub przez pełnomocnika, czy też może złożyć wyjaśnienie lub zeznanie na piśmie;
termin, do którego żądanie powinno być spełnione, albo dzień, godzinę i miejsce zgłoszenia się osoby wzywanej lub jej pełnomocnika;
skutki prawne niezastosowania się do wezwania.

Najistotniejsze w piśmie od organu skarbowego jest poinformowanie wezwanego, w jakiej sprawie i w jakim charakterze został wezwany. Ustawa obliguje organ do wskazania w sposób jednoznaczny rzeczywistej przyczyny skierowania wezwania. Niedopuszczalna jest bowiem sytuacja, w której podatnik dopiero po stawieniu się w urzędzie otrzymywał informacje, w jakiej sprawie i w jakim charakterze został wezwany. Podatnik musi mieć możliwość przygotowania się do prawidłowego dokonania czynności, do jakiej wzywa organ skarbowy, niezależnie od tego, czy chodzi o przesłuchanie, czy złożenie stosownych dokumentów lub wyjaśnień.

Wezwanie podatnika powinno również wskazywać na konkretny termin, do którego powinno zostać spełnione żądanie organu. Przy wezwaniu do stawienia się w urzędzie powinna to być data dzienna oraz godzina. Jeżeli jego przedmiotem jest złożenie pisemnych wyjaśnień lub dostarczenie dokumentacji, wystarczy określić samą datę.

Jeśli podatnik działa przez pełnomocnika, organ skarbowy ma obowiązek doręczać przesyłki do rąk pełnomocnika.

Organ ma również obowiązek pouczenia podatnika o skutkach niezastosowania się do wezwania. Brak takiego pouczenia wyłącza odpowiedzialność wezwanego za niedopełnienie nałożonego na niego obowiązku. Niemożliwe wówczas staje się na przykład nałożenie przewidzianej przepisami kary porządkowej.

Przykładowy wzór wezwania z urzędu skarbowego

Prawa i obowiązki podatnika w przypadku wezwania

Wezwanie podatnika do złożenia wyjaśnień stanowi bezwzględny obowiązek, którego nieprzestrzeganie może się szybko skończyć dotkliwą karą finansową. Dlatego też warto wiedzieć, jak wygląda taka czynność w praktyce, jakie elementy powinno posiadać pismo od organu podatkowego oraz jakie prawa i obowiązki mają strony postępowania.

Warto wiedzieć, że wezwanie podatnika do złożenia wyjaśnień a wezwanie do złożenia zeznań to dwie różne instytucje prawa podatkowego. Przyjmuje się, że złożenie wyjaśnień ma charakter czysto informacyjny, mogący jedynie wspomóc ustalenie stanu faktycznego w sprawie. Jest to jednak błąd, gdyż wyjaśnienia i zeznania nie są środkami tożsamymi. Różnica jest chociażby w tym, że strona na podstawie art. 199 ustawy może odmówić składania zeznań, w przypadku wyjaśnień nie ma takiej możliwości. Co więcej, jeżeli będzie uchylała się od stawienia się w siedzibie organu lub przesłania określonych odpowiedzi na pytanie urzędnika, nałożona może zostać na nią kara porządkowa.

Katalog podmiotów, które mogą zostać wezwane, jest otwarty. Oznacza to, że wezwać można nie tylko podatnika, ale również inne osoby, które mogą wnieść coś do sprawy, w szczególności świadków i biegłych. Instytucja ta dotyczy przy tym wyłącznie osoby fizycznej, nie ma możliwości wezwania osoby prawnej, np. spółki.

Omawiane pismo musi również posiadać informacje o przyczynie skierowania wezwania. Niedopuszczalne jest bowiem, aby podatnik dopiero w rozmowie z urzędnikiem dowiadywał się, w jakiej sprawie i w jakim charakterze został wezwany. Brak zawarcia tych wiadomości w piśmie od organu narusza prawo podatnika do obrony. Bez wskazania powyższych informacji nie jest on w stanie prawidłowo przygotować się do określonej czynności.

Wezwanie powinno posiadać także pouczenie o skutkach niezastosowania się do żądania organu. Niedokonanie określonej czynności w wyznaczonym terminie naraża wzywaną osobę na odpowiedzialność administracyjną. Wezwanie bez pouczenia w dalszym ciągu jest skuteczne, jednakże strona, która się do niego nie zastosowała, nie może być w takiej sytuacji ukarana.

Od wejścia w życie przepisów RODO wezwanie podatnika do złożenia wyjaśnień powinno posiadać również klauzulę dotyczącą przetwarzania danych osobowych.

O wszystkich szczegółach związanych z wezwaniem decyduje organ. To on między innymi określa, czy podatnik ma obowiązek zjawić się w siedzibie organu osobiście, czy też może swoje wyjaśnienia złożyć w formie pisemnej. To organ podatkowy, jako gospodarz i prowadzący postępowanie, decyduje o tym, jakiej czynności osoba wezwana powinna dokonać (np. złożenie zeznań w charakterze świadka lub pisemnych wyjaśnień), wyznacza datę i miejsce przeprowadzenia oznaczonej czynności.

Zgodnie z art. 156 Ordynacji podatkowej, strona jest zobowiązana do osobistego stawienia się w siedzibie organu, ale wyłącznie na obszarze województwa, w którym zamieszkuje lub przebywa. Jeżeli zatem organ wzywający znajduje się poza tym obszarem, podatnik może odmówić zjawienia się w urzędzie, bez obawy, że zostanie nałożona na niego kara porządkowa. W takim wypadku jednak organ może skorzystać z tzw. pomocy prawnej. W ramach tej instytucji organ podatkowy prowadzący postępowanie zwraca się do organu właściwego miejscowo dla osoby wzywanej do przeprowadzenia danej czynności w jego imieniu.

Prawodawca przewidział sytuacje, kiedy mimo wezwania do osobistego stawienia się w siedzibie właściwego miejscowo organu skarbowego, strona nie musi tego dokonywać. Będzie tak, jeśli osoba wezwana nie ma możliwości przybycia do określonego miejsca z powodu choroby, kalectwa lub innej ważnej przyczyny. W przypadku prawidłowego uzasadnienia niestawiennictwa organ decyduje, czy zamienić osobiste przesłuchanie na formę pisemną, czy też dokonać określonej czynności w miejscu pobytu osoby wzywanej.

W ostatnich latach widać lekką zmianę w zachowaniu urzędników skarbówki. Ich praca nie polega już tylko na nakładaniu kar za dostrzeżone błędy w rozliczeniach podatników. Teraz w pierwszej kolejności próbują pomóc z trudnościami, wskazując popełnione pomyłki oraz wyjaśniając prawidłowy sposób wypełnienia dokumentacji podatkowej. Aby jednak podatnik mógł się zapoznać z uwagami organu, ten musi najpierw wezwać go do dokonania określonych czynności. Podstawową formą jest oczywiście ta pisemna. W niektórych sytuacjach nie ma jednak konieczności podejmowania tak formalnego działania, wówczas może mieć miejsce telefoniczne wezwanie podatnika.

W celu wyjaśnienia określonej sprawy organ podatkowy ma obowiązek dokonać wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do całościowego załatwienia sprawy, mając na względzie zarówno interes społeczny, jak i indywidualny interes obywateli. Wiele dowodów koniecznych dla wyjaśnienia sprawy organ pozyskuje ze złożonych przez podatnika dokumentów lub z systemów administracyjnych. Niektórych rzeczy nie jest jednak w stanie zweryfikować bez pomocy samego podatnika. W takiej sytuacji niezbędne jest wezwanie kontrolowanego podmiotu do ustosunkowania się do powstałych wątpliwości.

Przepis art. 155 Ordynacji podatkowej daje organom skarbowym pokaźny wachlarz czynności, do jakich można wezwać podatnika. Jeżeli jest to niezbędne dla wyjaśnienia stanu faktycznego lub rozstrzygnięcia sprawy, organ podatkowy może wezwać stronę lub inne osoby do: złożenia wyjaśnień, złożenia zeznań, przedłożenia dokumentów, dokonania określonej czynności.

Obecna praktyka wskazuje, że urzędnicy rzadko korzystają z możliwości osobistego wezwania do złożenia wyjaśnień. O wiele częściej, chcąc uzyskać wyjaśnienia lub inne określone informacje, organ korzysta z formy pisemnej. Jest to forma o wiele bardziej komfortowa zarówno dla kontrolującego, jak i kontrolowanego.

Warto w tym miejscu jeszcze wskazać, że wyjaśnienia i zeznania nie są środkami konkurencyjnymi. Wyjaśnienia nie mogą zastępować zeznań, a wezwanie podatnika do ich złożenia kierowane w trybie 155 § 1 Ordynacji podatkowej nie może być głównym instrumentem służącym odtworzeniu stanu faktycznego. Wyjaśnienia mogą co najwyżej wspomagać ustalenia stanu faktycznego, nie mogą natomiast zastępować postępowania dowodowego.

Organ podatkowy jest uprawniony do ustalenia stanu faktycznego w zakresie niezbędnym do stwierdzenia zgodności z przedstawionymi dokumentami. W związku z tym organ podatkowy na podstawie tego przepisu ustala stan faktyczny w związku z wykazanym m.in. zakupem środka trwałego poprzez wezwanie podatnika do dostarczenia dokumentów potwierdzających stan faktyczny. Czynności sprawdzające prowadzone przez organ podatkowy we wskazanym zakresie oparte są na podstawie art. 272 Ordynacji podatkowej i celem ich jest ustalenie, czy wykazane w deklaracji przez podatnika towary bądź usługi zaliczone przez niego do środków trwałych zostały faktycznie nabyte - udokumentowane stosowną fakturą.

Jeżeli ze złożonej deklaracji wynika, że podatnik skorzystał z przysługujących mu ulg podatkowych, organ podatkowy może zwrócić się do niego o okazanie dokumentów lub o złożenie fotokopii dokumentów, których posiadania przez podatnika, w określonym czasie, wymaga przepis prawa. Ponadto organ podatkowy, za zgodą podatnika, może dokonać oględzin lokalu mieszkalnego lub części tego lokalu, jeżeli jest to niezbędne do zweryfikowania zgodności stanu faktycznego z danymi wynikającymi ze złożonej przez podatnika deklaracji oraz z innych dokumentów potwierdzających poniesienie wydatków na cele mieszkaniowe.

Ważne doręczenie: Jeśli organ podatkowy zdecyduje się wezwać podatnika, nie dość, że takie wezwanie musi odpowiednio sporządzić, to dodatkowo musi je prawidłowo podatnikowi doręczyć. Urząd doręcza pisma za pokwitowaniem przez pocztę, swoich pracowników lub przez osoby uprawnione na podstawie odrębnych przepisów. Pisma doręcza się stronie, a gdy strona działa przez przedstawiciela - temu przedstawicielowi. Jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi. Pisma doręcza się osobom fizycznym w ich mieszkaniu lub miejscu pracy.

Wezwanie podatnika do złożenia wyjaśnień ma charakter czynności jednostronnej, podejmowanej przez organ podatkowy prowadzący kontrolę. Wezwanie stanowi nakaz wykonania określonej czynności przez wzywanego pod rygorem zastosowania kar porządkowych. Omawiana instytucja została uregulowana w art. 155 Ordynacji podatkowej. Mimo to - co bardzo ważne - przepis ten nie może stanowić samodzielnej podstawy wezwania. Urzędnik, sporządzając pismo, powinien zatem wskazać na dokładny przepis, który zobowiązuje podatnika do konkretnego działania. Jeżeli wezwanie będzie kierowane w trakcie kontroli podatkowej, organ powinien powołać się na art. 287 § 3 ustawy, z kolei w trakcie czynności sprawdzających w celu przedstawienia dokumentów urzędnik powołuje się na art. 272.

tags: #wierzytelnosc #firmy #wezwani #od #urzedu #skarboweo