Egzekucja Komornicza Ruchomości Domowych: Co Może Zająć Komornik?
Prowadzenie postępowania egzekucyjnego przez komornika sądowego to moment trudny zwłaszcza dla dłużnika. W swojej działalności komornik kieruje się przede wszystkim wnioskiem wierzyciela i dołączonym do niego tytułem wykonawczym. Klauzula wykonalności to swego rodzaju postanowienie, które wydaje sąd celem przedłożenia wyroku lub innego orzeczenia właściwemu komornikowi. Komornik, otrzymując wniosek wraz ze wspomnianym tytułem, dokonuje wszczęcia postępowania egzekucyjnego, doręczając dłużnikowi przy pierwszej czynności odpis zawiadomienia o wszczęciu postępowania wraz z odpisem tytułu wykonawczego.
Komornik w swoim postępowaniu dysponuje najpierw adresem wskazanym mu przez wierzyciela, a następnie adresami, które ustali w wyniku zapytań do różnych instytucji - np. baza PESEL NET lub Biuro Ewidencji Ludności. W przypadku, gdy wierzyciel złoży wniosek o przeprowadzenie czynności terenowych lub komornik sam z urzędu podejmie takie czynności, organ egzekucyjny uda się pod wskazany adres. W przypadku, gdyby komornik nie zastał w mieszkaniu nikogo z dorosłych domowników, najpewniej odstąpi od czynności i pozostawi wezwanie do stawienia się w kancelarii. Jednakże jeśli kwota dochodzonego roszczenia będzie duża, a wierzyciel złoży wniosek o otwarcie mieszkania i przeprowadzenia czynności w asyście policji, komornik może zarządzić otwarcie mieszkania. Upoważnia go do tego przepis prawa.
Dochodząc już do samego sedna sprawy, informuję, że komornik sądowy ma prawo dokonać zajęcia ruchomości znajdujących się we władaniu dłużnika. Oznacza to, że - najogólniej rzecz ujmując - komornik nie ustala, czy rzecz należy formalno-prawnie do dłużnika, lecz to, czy nią włada, tzn. posiada ją. Zajęcie ruchomości przez komornika sądowego polega na spisaniu protokołu zajęcia. Dokument ten wskazuje, jaka ruchomość (ruchomości) jest zajęta, a także jaka jest jej wartość. Komornik podczas zajęcia musi także wyznaczyć dozorcę - najczęściej jest nią sam dłużnik lub osoba u której ruchomości zostały zajęte. Komornik dokonując zajęcia ustali również, komu mogą przysługiwać prawa do zajętych ruchomości i o samym fakcie zajęcia niezwłocznie ich powiadomi i pouczy o prawie zwolnienia ruchomości spod zajęcia poprzez złożenie stosownego wniosku/powództwa.
W przypadku, gdy postępowanie egzekucyjne, które prowadzone jest wobec dłużnika, dotyczy niespłaconych alimentów, wtedy zgodnie z przepisami prawa zasady mogą być inne. Dodatkowo warto pamiętać o rzeczach, których zajęcie jest niedopuszczalne z uwagi na ograniczenia przewidziane w przepisach prawa. Są to między innymi produkty lecznicze niezbędne do funkcjonowania podmiotu leczniczego oraz niezbędne wyroby medyczne.
Co Podlega Egzekucji Komorniczej?
Co obejmuje egzekucja z ruchomości? Jakie rzeczy mogą zostać zajęte, a co nie podlega egzekucji? Komornik, uzyskując tytuł egzekucyjny, powinien jak najszybciej udać się do komornika z wnioskiem o wszczęcie postępowania egzekucyjnego. W ramach tej procedury komornik ma możliwość zjawić się u dłużnika i dokonać zajęcia jego majątku. Obok nieruchomości i pieniędzy, komornik może egzekwować również rzeczy ruchome. Procedura egzekucyjna w takim wypadku składa się z kilku etapów.
Pierwszym krokiem w postępowaniu egzekucyjnym jest dokonanie zajęcia ruchomości. Zgodnie z przepisami prawa do egzekucji z ruchomości komornik przystępuje przez ich zajęcie. Zajęcia tego komornik dokonuje poprzez wpisanie ruchomości do protokołu czynności egzekucyjnych. Zasadą jest, że komornik może dokonać zajęcia ruchomości należących do dłużnika i znajdujących się w jego władaniu lub władaniu wierzyciela. Z kolei rzeczy, które pozostają we władaniu osoby trzeciej, można zająć wyłącznie wówczas, gdy osoba trzecia wyrazi na to zgodę lub przyzna, że stanowią one własność dłużnika. Wyjątek stanowi egzekucja świadczeń alimentacyjnych.
Zajęcie ruchomości skutkuje tym, że rozporządzanie zajętą rzeczą staje się niemożliwe. W praktyce fizyczne rozporządzanie przedmiotem (np. jego sprzedaż, wynajem, dzierżawa) nie ma wpływu na dalszy bieg postępowania, a egzekucja z zajętej ruchomości będzie prowadzona przeciwko nabywcy.
Najczęściej komornik, zajmując dane dobra, nie zabiera ich ze sobą. Najczęściej ruchomości te komornik pozostawia we władaniu osoby, u której je zajął (zazwyczaj jest to dłużnik), jednakże w uzasadnionych okolicznościach komornik może oddać zajęte ruchomości pod dozór osoby trzeciej, nie wyłączając wierzyciela. Wtedy takie rzeczy zostają faktycznie (i fizycznie) odbierane dłużnikowi.
Sprzedaż zajętych ruchomości następuje co najmniej 7 dni po dniu, kiedy została przeprowadzona czynność zajęcia. Od powyższego istnieje jednak wyjątek w postaci sprzedaży z wolnej ręki, tj. sprzedaży dokonywanej bezpośrednio po zajęciu. Komornik może skorzystać z tej instytucji, jeżeli ruchomości ulegają łatwo zepsuciu albo sprawowanie nad nimi dozoru lub ich przechowywanie powodowałoby nadmierne koszty, albo zajęto inwentarz żywy, a dłużnik odmówił zgody na przyjęcie go pod dozór.
Należy mieć na uwadze, że sprzedaż komornicza nigdy nie zrekompensuje pełnej wartości zajętej ruchomości. Likwidacja dóbr dłużnika zawsze będzie prowadziła niejako do jego pokrzywdzenia - zostaną mu odebrane przedmioty o wartości wyższej, aniżeli środki, jakie otrzyma wierzyciel. Najbardziej powszechną formą sprzedaży ruchomości jest licytacja publiczna. Cena wywołania w pierwszym terminie licytacji publicznej wynosi 3/4 wartości szacunkowej. Jeżeli licytacja w pierwszym terminie nie dojdzie do skutku, wyznacza się drugi termin licytacji. Cena wywołania w drugim terminie licytacyjnym wynosi połowę wartości szacunkowej. Zasadą jest, że sprzedaż licytacyjna nie może nastąpić za cenę niższą od ceny wywołania.
W sytuacji, gdy licytacja nie doszła do skutku i rzecz nie została sprzedana, wierzyciel ma 2 tygodnie, aby zgłosić żądanie wyznaczenia drugiej licytacji lub przejęcia na własność ruchomości wystawionych na sprzedaż po cenie nie niższej od ceny wywołania. W takiej sytuacji komornik umorzy postępowanie co do niesprzedanych ruchomości.
Czego Komornik Nie Może Zająć?
Mimo że egzekucja może dotyczyć niemalże wszystkich rzeczy w rozumieniu prawa cywilnego, to jednak nie zawsze te rzeczy mogą zostać zajęte i sprzedane. Zasadą jest, że dłużnik musi mieć zagwarantowane minimum niezbędne do przeżycia. Dotyczy to przede wszystkim przedmiotów życia codziennego oraz środków socjalnych. Zgodnie z przepisami prawa od zajęcia są wolne:
- Przedmioty urządzenia domowego niezbędne dla dłużnika i jego domowników, w szczególności lodówka, pralka, odkurzacz, piekarnik lub kuchenka mikrofalowa, płyta grzewcza służąca podgrzewaniu i przygotowywaniu posiłków, łóżka, stół i krzesła w liczbie niezbędnej dla dłużnika i jego domowników oraz po 1 źródle oświetlenia na izbę, chyba że są to przedmioty, których wartość znacznie przekracza przeciętną wartość nowych przedmiotów danego rodzaju.
- Pościel, bielizna i ubranie codzienne, w liczbie niezbędnej dla dłużnika i jego domowników, a także ubranie niezbędne do pełnienia służby lub wykonywania zawodu.
- Zapasy żywności i opału niezbędne dla dłużnika i będących na jego utrzymaniu członków jego rodziny na okres 1 miesiąca.
- 1 krowa lub 2 kozy albo trzy 3 potrzebne do wyżywienia dłużnika i będących na jego utrzymaniu członków jego rodziny wraz z zapasem paszy i ściółki do najbliższych zbiorów.
- Narzędzia i inne przedmioty niezbędne do osobistej pracy zarobkowej dłużnika oraz surowce niezbędne dla niego do produkcji na okres 1 tygodnia, z wyłączeniem jednak pojazdów mechanicznych.
- U dłużnika pobierającego periodyczną stałą płacę - pieniądze w kwocie, która odpowiada niepodlegającej egzekucji części płacy za czas do najbliższego terminu wypłaty, a u dłużnika nieotrzymującego stałej płacy lub u dłużnika, będącego osobą fizyczną wykonującą działalność gospodarczą - pieniądze niezbędne dla niego i jego rodziny na utrzymanie przez 2 tygodnie.
- Przedmioty niezbędne do nauki, papiery osobiste, odznaczenia i przedmioty służące do wykonywania praktyk religijnych oraz przedmioty codziennego użytku, które mogą być sprzedane tylko znacznie poniżej ich wartości, a dla dłużnika mają znaczną wartość użytkową.
- Produkty lecznicze w rozumieniu przepisów ustawy - Prawo farmaceutyczne niezbędne do funkcjonowania podmiotu leczniczego w rozumieniu przepisów o działalności leczniczej przez okres 3 miesięcy oraz niezbędne do jego funkcjonowania wyroby medyczne w rozumieniu przepisów ustawy o wyrobach medycznych.
- Przedmioty niezbędne ze względu na niepełnosprawność dłużnika lub członków jego rodziny.
Na podstawie innych ustaw szczególnych komornik nie może zająć również świadczeń alimentacyjnych, 13 i 14 emerytury, zasiłku z programu 500+.
Najlepszą opcją jest posiadanie na wszystko rachunków imiennych. W przypadku, gdy komornik dokona zajęcia jakiegoś składnika majątku, który należy do małżonka dłużnika, można złożyć skargę na jego czynności. Co do pojazdu, jeśli klientka nie jest jego współwłaścicielem, to małżonek nie musi się obawiać. Bez klauzuli możliwe jest zajęcie ruchomości wchodzących w skład majątku wspólnego, czyli tych kupionych po ślubie lub tych, do których rozszerzono tę wspólność.
Tytuł wykonawczy wystawiony przeciwko osobie pozostającej w związku małżeńskim stanowi podstawę do zajęcia ruchomości wchodzącej w skład majątku wspólnego. W przypadku takich sytuacji można również wnieść skargę bezpośrednio do protokołu komornika oraz poprosić o rejestrowanie przez niego czynności - jest to obowiązkowe od 1 stycznia 2019 roku. W przypadku zajęcia jakichś ruchomości należy złożyć powództwo o ich zwolnienie spod zajęcia.
Jak zatrzymać KOMORNIKA? Sprawdź 4 SKUTECZNE kroki!
Komornik zajmujący ruchomości nie ma obowiązku sprawdzania, kto jest ich właścicielem. Za szkody wyrządzone wskutek bezprawnej egzekucji należy się dłużnikowi rekompensata. Skarga na czynności egzekucyjne przysługuje tylko przez tydzień od ich dokonania.
Pogłębiający się kryzys sprawia, że coraz więcej przedsiębiorców ma problemy z regulowaniem swoich zobowiązań. Pogłębiający się kryzys sprawia, że coraz więcej przedsiębiorców ma problemy z regulowaniem swoich zobowiązań. Wierzyciel, uzyskując tytuł egzekucyjny, powinien jak najszybciej udać się do komornika z wnioskiem o wszczęcie postępowania egzekucyjnego. Wierzyciel ma prawo żądać, aby zajęcie ruchomości nastąpiło w jego obecności. W takim wypadku komornik ma obowiązek zawiadomić go o terminie przeprowadzania czynności. Jeżeli wierzyciel nie stawi się w wyznaczonym miejscu i terminie, nie hamuje to postępowania. Komornik ma prawo dokonać zajęcia mimo nieobecności wierzyciela. Jeśli jednak komornik dokona zajęcia bez zawiadomienia wierzyciela, wierzyciel może zażądać sprawdzenia zajęcia z jego udziałem.
Proces odzyskiwania wierzytelności nie należy do najprostszych, a na pewno nie najszybszych. Na początek pozew - w zależności od okoliczności sprawy - w postępowaniu elektronicznym, nakazowym, uproszczonym lub zwykłym. Następnie najprawdopodobniej w grę będzie wchodziło postępowanie odwoławcze. Po uzyskaniu upragnionego prawomocnego tytułu wykonawczego trzeba jeszcze postarać się, aby otrzymać tytuł egzekucyjny. Po wielu poświęconych miesiącach, środkach finansowych oraz nerwach komornik może rozpocząć egzekwowanie naszych wierzytelności. Nawet jeżeli dłużnik nie ma żadnych oszczędności, z których mógłby dług spłacić, najprawdopodobniej posiada ruchomości oraz uzyskuje regularne wynagrodzenie, z którego wierzyciel mógłby się zaspokoić.
Komornik wszczyna egzekucję komorniczą, gdy otrzyma od wierzyciela tytuł wykonawczy wraz z klauzulą wykonalności. Tytuł wykonawczy to dokument, który potwierdza istnienie długu i uprawnia do jego egzekucji. Kiedy komornik otrzyma tytuł wykonawczy, musi zawiadomić dłużnika o wszczęciu postępowania egzekucyjnego, co zwykle odbywa się poprzez doręczenie odpowiedniego pisma. Komornik może zająć część wynagrodzenia dłużnika. Istnieją jednak określone limity - nie można zająć całości pensji, a pewna minimalna kwota (tzw. kwota wolna od zajęcia) musi pozostać do dyspozycji dłużnika. Komornik może zablokować i zająć środki z rachunku bankowego dłużnika. Jeśli dłużnik posiada nieruchomość, komornik może zdecydować o jej sprzedaży, aby pokryć dług. Komornik może również zająć i sprzedać ruchomości dłużnika, takie jak pojazdy, meble czy sprzęt elektroniczny.
Niektóre egzekucje, takie jak egzekucja z wynagrodzenia czy z rachunku bankowego, mogą zostać przeprowadzone stosunkowo szybko - często w ciągu kilku tygodni od momentu, gdy komornik otrzyma tytuł wykonawczy. Inne egzekucje, takie jak egzekucja z nieruchomości, mogą trwać znacznie dłużej, nawet kilka lat. Proces ten wymaga przeprowadzenia oceny wartości nieruchomości, zorganizowania aukcji, a czasem także rozwiązania różnych kwestii prawnych.
Przed dokonaniem zajęcia ruchomości komornik powinien w pierwszej kolejności ustalić “władztwo” danej ruchomości. Komornik dokonując zajęcia egzekucyjnego ruchomości nie ma prawnego obowiązku ustalania stanu prawnego, ponieważ do dokonania zajęcia potrzebne jest jedynie stwierdzenie przez komornika faktycznego władztwa ruchomości. Tak wiec komornik nie ustala czy dłużnik jest właścicielem rzeczy, użytkownikiem czy jedynie posiadaczem, ponieważ z punktu widzenia zajęcia egzekucyjnego takie ustalenia są bezprzedmiotowe. Przy dokonaniu zajęcia ruchomości komornik sprawdza tylko, czy dłużnik faktycznie posiada ruchomość, a więc korzysta z rzeczy ruchomej i sprawuje nad nią faktyczne władztwo, przy czym chodzi zarówno o osobiste dłużnika, jak również współwładanie ruchomością z inną osobą (np. z małżonkiem). W związku z powyższym możliwe jest dokonanie zajęcia ruchomości, jeśli rzecz znajduje się w faktycznym władaniu dłużnika. Jak bowiem wskazuje przepis prawa, komornik może zająć ruchomości dłużnika będące w jego władaniu albo we władaniu samego wierzyciela, który do nich skierował egzekucję. Nie podlegają natomiast zajęciu ruchomości, jeśli z ujawnionych w sprawie okoliczności wynika, że nie stanowią one własności dłużnika. Zajęcie ruchomości jest możliwe jeśli chodzi o ruchomości, które znajdują się we władaniu dłużnika, wierzyciela egzekwującego jak i osoby trzeciej.
Zajęciu ruchomości będących we władaniu (współwładaniu) dłużnika, wchodzących w skład majątku wspólnego dłużnika i jego małżonka, nie stoi na przeszkodzie okoliczność, że tytułowi egzekucyjnemu wydanemu przeciwko dłużnikowi nie została nadana klauzula wykonalności także przeciwko jego małżonkowi.
W przypadku wskazanych w ustawie okoliczności, jeśli po wszczęciu egzekucji przedstawiono niebudzący wątpliwości dowód na piśmie, że zajęte ruchomości nie stanowią własności dłużnika, komornik jest zobowiązany umorzyć prowadzone postępowanie egzekucyjne w niezbędnym zakresie.
Długi są częścią życia wielu Polaków. Statystyki ukazują, że rośnie liczba osób zadłużonych w naszym kraju. Powodów takiej sytuacji jest wiele, jednak większość zadłużonych wskazuje rosnące koszty życia jako jedną z nadrzędnych przyczyn. Długi bardzo często wiążą się ze stresującymi wydarzeniami, takimi jak bezrobocie czy nagłe problemy zdrowotne. W momencie gdy dłużnik odwleka wzięcie odpowiedzialności za swoje czyny, zwlekając z zapłatą zobowiązania, każdy wierzyciel ma pełne prawo do podjęcia działań, których głównym celem jest odzyskanie swoich pieniędzy. Jednym z najczęściej podejmowanych działań jest skorzystanie z pomocy komornika. Ściąganie długu przez komornika może trwać nawet do kilkunastu miesięcy - wiele zależy bowiem od sytuacji dłużnika.
Etap I - uzyskanie tytułu wykonawczego. Proces ten obejmuje czynności takie jak wytoczenie powództwa w sądzie, przeprowadzenie postępowania, po czym wydanie wyroku przez sąd i uzyskanie nakazu zapłaty. Warto przy tym pamiętać, że wierzyciel uzyskawszy wyrok zasądzający zapłatę długu od dłużnika musi jeszcze zwrócić się do sądu o nadanie klauzuli wykonalności. Z tego powodu etap pierwszy postępowania egzekucyjnego może trwać od kilku tygodni, aż do kilku miesięcy.
Etap II - wszczęcie egzekucji komorniczej. Uzyskanie tytułu wykonawczego pozwala wierzycielowi złożyć wniosek o wszczęcie egzekucji do właściwego komornika. Dokument ten powinien obejmować między innymi dane wierzyciela i dłużnika, informacje dotyczące tytułu wykonawczego, a także dokładne wskazanie sposobu egzekucji. Obowiązkiem komornika jest bezzwłoczne rozpoczęcie działań - czas ten może jednak zależeć od obciążenia kancelarii, a także procedur wewnętrznych. Etap drugi postępowania egzekucyjnego trwa zazwyczaj od kilku dni do kilku tygodni.
Etap III - zajęcie majątku dłużnika. Po otrzymaniu stosownego wniosku, komornik przystępuje do działania, jakie skupia się na zajęciu majątku dłużnika. Najszybszą formą jest zajęcie rachunków bankowych oraz wynagrodzenia za pracę. Zajęcie ruchomości (np. sprzętów elektronicznych, pojazdów), a także zajęcie nieruchomości może potrwać nieco dłużej - od kilku dni, nawet do kilkunastu miesięcy. Warto przy tym pamiętać, że komornik nie może sprawić, aby dłużnik pozostał bez dalszych środków do życia. Zajęcie wynagrodzenia z tytułu umowy o pracę jest więc częściowe (każdorazowo na koncie musi pozostać równowartość najniższej krajowej, jaka obowiązuje w danym roku; w momencie gdy dłużnik zarabia minimalne wynagrodzenie, musi otrzymać je w całości); komornik ma jednak prawo do zajęcia dochodu z tytułu umowy zlecenia czy umowy o dzieło - chyba, że dłużnik udowodni, że jest to jego jedyne źródło utrzymania. Dodatkowo, warto wiedzieć, że komornik ma pełne prawo zająć nie tylko osobiste konto bankowe, lecz także konto firmowe dłużnika (z wyłączeniem spółek). Jednocześnie zajęciu nie podlegają świadczenia pielęgnacyjne, dodatki rodzinne, alimenty bądź przedmioty, bez których dłużnik nie jest w stanie wykonywać pracy zarobkowej. Ze względu na indywidualną sytuację każdego dłużnika, trzeci etap postępowania egzekucyjnego trwa zazwyczaj do kilku miesięcy.
Etap IV - licytacja. Publiczna sprzedaż składników majątku dłużnika obejmuje procesy takie jak sporządzanie opisów i wycena majątku, ogłoszenie licytacji i jej przeprowadzenie, a następnie przekazanie środków pozyskanych z licytacji wierzycielom. Terminy licytacji wyznacza komornik, zaś czas ich trwania jest ściśle uzależniony od liczby licytacji, stopnia zainteresowania kupujących, a także potencjalnych odwołań czy sprzeciwów. Obwieszczenie o licytacji zazwyczaj dokonuje się na stronie internetowej kancelarii komorniczej i Krajowej Rady Komorniczej, a także na tablicy ogłoszeń znajdującej się we właściwym sądzie. Czasem informacje dotyczące licytacji komorniczej umieszczane są również w prasie czy internetowych portalach.
Komornik to funkcjonariusz publiczny, który realizuje ostatni etap windykacji należności, jakim jest tzw. egzekucja komornicza - proces obejmujący zastosowanie środków przymusu, jakie przewiduje Kodeks Postępowania Cywilnego w kwestii spełnienia świadczenia, jakie przysługuje wierzycielowi od dłużnika. Specjaliści działają w określonych rewirach (w zasięgu sądów rejonowych, do których są przypisywani na bazie miejsca swojej siedziby). Warto przy tym wiedzieć, że część zadań w zakresie egzekucji należności, komornik może zlecić innemu specjaliście, asesorowi komorniczemu. To właśnie oni zajmują się przede wszystkim czynnościami administracyjnymi, takimi jak: prowadzenie dokumentacji, księgowanie wpłat czy nawet prowadzenie czynności komorniczych.
To, jak długo komornik może ściągnąć dług, jest ściśle uzależnione od sytuacji majątkowej, jaką przedstawia dłużnik, a także jego zachowanie wobec sprawy. W momencie gdy osoba zadłużona notorycznie nie opłaca faktur oraz nie chce pójść na kompromis podczas wcześniejszych etapów dochodzenia należności, licząc przy tym na umorzenie długu czy oddalenie sprawy, egzekucja może trwać znacznie dłużej niż przewidują to określone przez nas wcześniej ramy czasowe. W przypadku niskiej sumy zadłużenia, zazwyczaj działania komornika są szybkie i skuteczne. Natomiast jeżeli wartość jest bardzo wysoka, wówczas procedura może się znacznie wydłużyć, aż do momentu całkowitego odzyskania danej sumy pieniędzy (należności głównej, odsetek, kosztów procesu oraz kosztów egzekucyjnych). Zupełnie inną sytuacją jest przedawnienie długu. Wierzyciele muszą pamiętać, że mają od 6 do 10 lat na złożenie wniosku o egzekucję. Kiedy ten okres minie, komornik odmawia wszczynania dalszych egzekucji - nie ma bowiem prawa do wykonywania jakichkolwiek działań, w momencie gdy dochodzi do przedawnienia się długu. W momencie przedawnienia roszczenia nie trzeba spłacać wierzyciela.
W momencie gdy sprawa przeobraża się w postępowanie egzekucyjne, komornik rozpoczyna swoje działania niemal błyskawicznie. W momencie braku możliwości wyegzekwowana należności i umorzenia postępowania, istnieje naprawdę wysokie prawdopodobieństwo, że przed jego przedawnieniem, sprawa ponownie trafi do komornika - taka sytuacja przerwie cały bieg przedawnienia. Oznacza to, że przedawnienie się długu u komornika nie ma praktycznie szans na zaistnienie. Dobrą wiadomość stanowi natomiast fakt, że w większości przypadków dług u komornika można rozłożyć na raty.
Windykacja stanowi etap, który niemal zawsze poprzedza egzekucję; proces nakłonienia dłużnika do szybszej zapłaty jest tutaj realizowany przy pomocy wielu zgodnych z prawem środków, takich jak na przykład: telefony do dłużnika, wysyłanie wezwań do zapłaty, umieszczenie danych w giełdzie długów (windykacja polubowna) bądź skierowanie do sądu sprawy o zapłatę, w momencie gdy działania polubowne okażą się bez efektu (windykacja sądowa). W momencie gdy dłużnik, mimo uzyskanego wyroku sądu, nadal nie reguluje zaległych zobowiązań, komornik rozpoczyna stosowanie wobec dłużników środków przymusu, takich jak: wezwanie dłużnika do złożenia wykazu majątku, a także zajęcie należących do unikającego spłaty ruchomości oraz nieruchomości. Zadaniem komornika jest ściąganie długów do czasu, gdy dojdzie do całkowitej spłaty wierzyciela. Zatem odpowiedź na pytanie, ile trwa ściąganie długów przez komornika, z pewnością nie jest korzystna dla zadłużonych - nie warto więc utrudniać całego proces u, a także okazać chęć do współpracy z przedstawicielem sądu. Warto tu kierować się zasadą „im szybciej, tym lepiej”. Szybsza spłata zadłużenia niesie bowiem za sobą szereg korzyści, do których możemy zaliczyć między innymi uniknięcie naliczania odsetek, kosztów egzekucji, a także szybsze zakończenie egzekucji komorniczej. To również pozbycie się stresu czy napięcia związanego z wizytami komornika oraz zajęciem majątku.
Egzekucja komornicza jest sytuacją trudną dla dłużnika, dlatego zaleca się jak najszybszy kontakt ze specjalistami. Dokładnie przeanalizujemy Twoją sprawę, oferując przy tym kompleksową reprezentację w negocjacjach z wierzycielami. Dzięki działaniu osób, które doskonale orientują się w temacie prawa upadłościowego, możesz odzyskać spokój oraz otrzymać profesjonalną pomoc.
Po egzekucję ruchomości organy egzekucyjne sięgają stosunkowo często. Dzieje się tak z uwagi na skuteczność tego działania. Spieniężenie przedmiotów dłużnika to jedna z metod pozbycia się długu względem wierzyciela. Egzekucja ruchomości to czynność, która większości z nas kojarzy się raczej negatywnie. A to dlatego, że wiąże się z odebraniem dóbr zgromadzonych np. w mieszkaniu osoby, która popadła w długi. W ramach egzekucji ruchomości mogą zostać zajęte przedmioty wartościowe, a także sprzęty gospodarstwa domowego z wyjątkiem tych, które są niezbędne dla dłużnika i jego domowników, w szczególności zaś lodówka, płyta grzewcza, odkurzacz itp. Chyba że są to przedmioty, których wartość przekracza znacznie przeciętną wartość nowych przedmiotów danego rodzaju. Zatem o ile komornik nie zlicytuje kuchenki mikrofalowej, to już robot kuchenny, thermomix czy maszyna do pieczenia chleba, mogą podlegać egzekucji.
Egzekucja ruchomości należy do komornika. To on może zająć rzeczy należące do dłużnika. Należy przy tym pamiętać, że nie może on zająć innych rzeczy, które do dłużnika nie należą. W drodze wyjątku może się tak zdarzyć wyłącznie za zgodą osób trzecich, np. współmałżonka.
W procesie egzekucji ruchomości komornik może wejść do domu bądź mieszkania dłużnika. Celem działań komorniczych jest wybór rzeczy, które mogą zostać przez niego zajęte. Rzeczy te zostają oznakowane, jako przeznaczone do zlicytowania. Może się zdarzyć, że komornik zajmie przedmioty, które do dłużnika nie należą. Wówczas właściciele tych przedmiotów muszą potwierdzić, iż należą one do nich samych. Zajęcie ruchomości kończy się spisaniem protokołu, w którym komornik sporządza m.in. listę zajętych rzeczy. Komornik może również zawrzeć w protokole orientacyjną wartość sumy zajętych przedmiotów. Po zajęciu ruchomości przychodzi czas na sprzedaż ruchomości. Może ona nastąpić dopiero po 2 tygodniach od dnia uprawomocnienia się zajęcia. Licytacja ruchomości to mimo wszystko najpopularniejszy sposób spieniężania ruchomości pochodzących z egzekucji.
O tym czy przedmioty zostaną zlicytowane, decyduje komornik. Na licytację mogą trafić zarówno używane, jak i nieużywane rzeczy. Niektóre z nich mogą mieć wartość historyczną bądź artystyczną. Przede wszystkim komornik musi podać informację o niej do wiadomości publicznej. Wystarczy jeden uczestnik, aby licytacja się odbyła. Podczas pierwszej licytacji cena wywoławcza sprzedawanego przedmiotu wynosi 75% jego wartości szacunkowej. Komornik wywołuje cenę, po czym oczekuje na zgłoszenia zgromadzonych. Brak odzewu kończy licytację. W tym momencie wierzyciel może zażądać przeprowadzenia drugiej licytacji. Ma na to 2 tygodnie od momentu zorganizowania pierwszej. W tej edycji cena wywoławcza spada do 50% szacunkowej wartości danego przedmiotu. Również druga licytacja może nie przynieść oczekiwanych efektów. Zarówno w przypadku pierwszej, jak i drugiej licytacji, wierzyciel może zatrzymać licytowany przedmiot.
Prawo nie definiuje precyzyjnie słowa ruchomość. Wiemy natomiast, że przedmiotem egzekucji ruchomości nie mogą stać się np. grunty czy lokale, czyli nieruchomości. Komornik może zająć również takie rzeczy, jak m.in. dzikie zwierzęta, pieniądze lub papiery wartościowe, dobra osobiste czy złoża minerałów. Licytacje z ruchomości mają miejsce dość często, jeśli nie da się zająć rachunku bankowego czy wynagrodzenia za pracę, z uwagi na ich skuteczność.
Pierwszym krokiem w sytuacji problemów finansowych będzie uświadomienie sobie swojej sytuacji finansowej oraz porozumienie się z wierzycielami w kwestii spłaty zadłużenia.
tags: #czas #eksploatacji #ruchomosci #domowych #komornik