Prawa i obowiązki wierzyciela: czego nie wolno i co można?
Relacja między wierzycielem a dłużnikiem to podstawa każdej umowy, w której jedna strona udostępnia środki, towar lub usługę, a druga zobowiązuje się do zapłaty. W teorii brzmi to prosto, ale w praktyce często rodzi pytania: kim właściwie jest wierzyciel, jakimi narzędziami może dochodzić należności, a czego absolutnie nie wolno mu robić? Zrozumienie tych zasad ma znaczenie zarówno dla osób, które udzielają pożyczek czy prowadzą działalność gospodarczą, jak i dla tych, które same mają zobowiązania.
Kim jest wierzyciel? Definicja i prosty przykład
Wierzyciel to osoba lub instytucja, która ma prawo domagać się spełnienia świadczenia - najczęściej zapłaty pieniędzy - od innej osoby, czyli dłużnika. Mówiąc prościej: wierzyciel to podmiot, który oczekuje zwrotu tego, co komuś udostępnił, np. towaru, usługi czy pieniędzy.
Wierzyciel to podmiot stosunku zobowiązaniowego, który może żądać od dłużnika świadczenia będącego przedmiotem zobowiązania. Wierzycielowi przysługują określone uprawnienia do egzekwowania należnego świadczenia. Może on nie tylko domagać się wykonania zobowiązania, ale także żądać odsetek za opóźnienie, kar umownych (jeśli zostały zastrzeżone) czy odszkodowania za szkodę wynikłą z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania.
Wierzyciel to osoba fizyczna lub prawna, której przysługuje prawo do żądania spełnienia określonego świadczenia od dłużnika. Może nim być np. przedsiębiorca, bank, osoba prywatna czy instytucja publiczna.
Przedsiębiorco, jeśli jeden z Twoich klientów zalega z płatnością dłużej niż czas przewidywany w umowie, to jesteś już wierzycielem. Widzisz, tak naprawdę tylko tyle trzeba by się nim stać. Jednak każdego wierzyciela obowiązują pewne reguły, niektóre przemawiające na jego korzyść, inne pilnujące, by dłużnik nie został pokrzywdzony.
Wierzyciel to osoba lub instytucja, która ma prawo domagać się zapłaty lub innego świadczenia od dłużnika na podstawie umowy, faktury, pożyczki albo decyzji administracyjnej.
Wierzyciel występuje w stałym związku z dłużnikiem, istnienie pierwszego automatycznie gwarantuje istnienie drugiego. Pojawiają się tu pojęcia długu i wierzytelności.
Przykład:
Pani Ksenia prowadzi firmę wykończeniową, jej specjalnością jest układanie płytek. Ciesząc się na duże zlecenie w 300 m domu rodziny Kowalskich, zrobiła już pierwsze zakupy i z własnej kieszeni zapłaciła za podstawowe materiały. Kiedy zlecenie się zaczęło nie rozliczyła się od razu z zakupionych materiałów, ani nie pobrała zaliczki - były to już dwa poważne błędy w prowadzeniu biznesu. Niestety okazało się, że i po zakończonej pracy państwo Kowalscy nie byli chętni, aby zapłacić za wykonaną usługę. Minęło 7 dni, które na fakturze określało termin płatności. I tak 8 dnia pani Ksenia stała się wierzycielką, która ma wierzytelność, a państwo Kowalscy stali się dłużnikami, którzy mają dług.
Jak pokazuje przykład dług i wierzytelność, są różnymi stronami tego samego medalu. Wierzyciel może oczekiwać zaspokojenia jego roszczenia, a dłużnik jest zobowiązany do pokrycia długu.
Przykład:
Młoda para Marcin i Barbara wreszcie uskuteczną swoje marzenie o domku za miastem. Spodziewają się dziecka, więc dodatkowa przestrzeń jest im teraz bardzo potrzebna. Aby spełnić marzenie o domu, decydują się na kredyt. W tym celu zgłaszają się do banku, który w momencie podpisania umowy kredytowej staje się wierzycielem Marcina i Barbary, a młodzi stają się dłużnikami wobec instytucji. Jeżeli kredytobiorcy złamią zasady kredytu, bank może wyciągnąć konsekwencje wobec nich.
Przykład:
Przedsiębiorstwo zajmujące się naprawą pojazdów obsługuje flotę samochodów dużej firmy ubezpieczeniowej. Flota może liczyć na przeglądy i doraźne naprawy, z czego regularnie korzysta. Rozliczenie ma charakter abonamentowy, co jest dokładnie uwzględnione w umowie między firmami. W ostatnim miesiącu firma ubezpieczeniowa stanowczo przekroczyła limity, które pokrywa opłacany abonament. W związku z tym przedsiębiorstwo naliczyło dodatkowe opłaty, których jak się okazało, firma korzystająca z usług nie pokryła na czas. Pierwszego dnia po terminie, przedsiębiorstwo naprawiające samochody staje się wierzycielem, a firma ubezpieczeniowa dłużnikiem.
Wierzyciel to osoba, wobec której zobowiązanie ma dłużnik. Wierzyciel ma prawo żądać zaspokojenia roszczenia na drodze polubownej i sądowej.
Wierzyciel a dłużnik - czym się różnią?
Wierzyciel i dłużnik to dwie strony tego samego zobowiązania - jedna ma prawo żądać, a druga musi spełnić świadczenie. Choć często pojawiają się w parze, pełnią zupełnie różne role i mają inne obowiązki.
Wierzyciel to podmiot, który oczekuje zapłaty, zwrotu pożyczki, wykonania usługi lub wydania rzeczy. Dłużnik natomiast jest osobą, która ma obowiązek wywiązać się z umowy - oddać pieniądze, uregulować fakturę czy zwrócić wypożyczony przedmiot.
Pamiętaj, że ta sama osoba może być jednocześnie wierzycielem i dłużnikiem - wszystko zależy od konkretnej sytuacji i rodzaju zobowiązania. Jeśli ktoś pożyczył Ci pieniądze, jest Twoim wierzycielem, ale gdy Ty pożyczysz środki innej osobie, sam stajesz się wierzycielem.
Przykład:
Podpisałeś umowę z wykonawcą na remont łazienki. Po zakończeniu prac wykonawca wystawia fakturę na 12 000 zł. Wykonawca jest wierzycielem, bo ma prawo żądać zapłaty. Ty jesteś dłużnikiem, bo musisz fakturę uregulować w terminie.
Jakie prawa ma wierzyciel?
Wierzyciel ma szereg praw, które pozwalają mu skutecznie dochodzić należności, jeśli dłużnik nie wywiązuje się z umowy. Co ważne, wszystkie te uprawnienia wynikają z przepisów prawa cywilnego i mają na celu ochronę interesów osoby, która udzieliła pożyczki, wykonała usługę lub dostarczyła towar. Poniżej wyjaśniamy najważniejsze prawa wierzyciela.
Prawo do żądania zapłaty - to podstawowe uprawnienie: wierzyciel może domagać się, aby dłużnik spełnił świadczenie (najczęściej zapłacił określoną kwotę).
Prawo do naliczania odsetek za opóźnienie - jeśli dłużnik nie płaci w terminie, wierzyciel może naliczać ustawowe odsetki za opóźnienie - niezależnie od tego, dlaczego opóźnienie powstało. Dotyczy to zarówno umów cywilnych, jak i działalności gospodarczej.
Prawo do wysłania wezwania do zapłaty - wierzyciel może wysłać dłużnikowi oficjalne wezwanie do zapłaty, w którym wskaże kwotę długu, termin oraz konsekwencje braku spłaty. Takie wezwanie często jest niezbędnym krokiem przed skierowaniem sprawy do sądu.
Po terminie płatności masz już całkowite prawo do wysłania dłużnikowi wezwania do zapłaty. Jest to nadal pismo, które dasz radę samodzielnie napisać, jeśli będziesz trzymać się określonych wytycznych.
Wezwanie do zapłaty, to dokument, który wysyłasz dłużnikowi w celu przypomnienia o istniejącej zaległości. Wezwanie do zapłaty ma skłonić dłużnika do dobrowolnego uregulowania należności. Prawidłowo sporządzone wezwanie do zapłaty posiada: dane wierzyciela i dłużnika (imię nazwisko, numer dowodu osobistego, numer pesel, adres), wysokość długu, wysokość naliczonych odsetek, termin spłaty, wyszczególnienie danych do przelewu, dokument, na podstawie którego żądasz zaspokojenia roszczenia.
Dłużnik może nie być tak świadomy jak Ty i nie zdawać sobie sprawy z konsekwencji, jakie poniesie jeśli zignoruje wezwanie do zapłaty na tym etapie. Dlatego do każdego wezwania do zapłaty warto dodać informację mówiącą o tym, że brak odpowiedzialności za stworzony dług doprowadzi do rosnących odsetek, a nawet rozprawy sądowej lub egzekucji komorniczej.
Prawo do skierowania sprawy do sądu - jeśli dłużnik wciąż nie płaci, wierzyciel może złożyć pozew lub wniosek o wydanie nakazu zapłaty. Po uzyskaniu prawomocnego wyroku wierzyciel otrzymuje tytuł wykonawczy, który otwiera drogę do egzekucji komorniczej.
Prawo do egzekucji komorniczej - po uzyskaniu wyroku wierzyciel może skierować sprawę do komornika. Komornik może m.in.: zająć konto bankowe, zająć wynagrodzenie, zająć ruchomości lub nieruchomości.
Wierzyciel, który dochodzi swoich należności w drodze postępowania egzekucyjnego, posiada szereg uprawnień określonych w przepisach prawa. Znajomość tych praw pozwala na skuteczniejsze odzyskanie długu oraz lepsze monitorowanie działań podejmowanych przez komornika sądowego.
Podstawowym uprawnieniem wierzyciela jest możliwość wszczęcia postępowania egzekucyjnego. Wierzyciel, posiadając tytuł wykonawczy (np. prawomocny wyrok sądu opatrzony klauzulą wykonalności), może złożyć wniosek do komornika o przeprowadzenie egzekucji.
Wierzyciel ma prawo wyboru komornika sądowego działającego na terenie danego województwa (w przypadku braku ograniczeń danej kancelarii), z wyjątkiem spraw związanych z egzekucją z nieruchomości, które prowadzi komornik właściwy miejscowo dla jej położenia.
Wierzyciel może aktywnie uczestniczyć w postępowaniu egzekucyjnym, wskazując komornikowi składniki majątku dłużnika, które mogą zostać zajęte. Jeśli egzekucja z wynagrodzenia czy rachunku bankowego nie przynosi oczekiwanych rezultatów, wierzyciel może wnioskować o przeprowadzenie licytacji majątku dłużnika.
Wierzyciel może korzystać z różnych trybów postępowania, w tym postępowania nakazowego czy upominawczego, które przyspieszają proces uzyskania tytułu wykonawczego.
Po uzyskaniu tytułu wykonawczego wierzyciel ma prawo złożyć wniosek o wszczęcie postępowania egzekucyjnego do wybranego komornika sądowego. W ramach tego uprawnienia może wskazać preferowane sposoby egzekucji oraz składniki majątku dłużnika, z których ma być prowadzona egzekucja.
Prawo do zabezpieczenia roszczeń - wierzyciel może wystąpić do sądu o zabezpieczenie długu, np. przez: zajęcie rachunku bankowego, ustanowienie hipoteki przymusowej, zajęcie majątku dłużnika na czas trwania procesu. Zabezpieczenie ma zapobiec sytuacji, w której dłużnik ukrywa majątek.
Prawo do cesji (sprzedaży) wierzytelności - wierzyciel może sprzedać dług innemu podmiotowi, np. firmie windykacyjnej. Dłużnik nie musi wyrażać zgody - wystarczy poinformować go o zmianie wierzyciela.
Jeśli męczy Cię sam myślenie o windykacji, nie chcesz tego robić samodzielnie, ani angażować windykatora, możesz sprzedać swoją wierzytelność na Giełdzie długów Vindiat. Sprzedaż wierzytelności całkowicie zwalnia wierzyciela od troszczenia się o dopięcie transakcji.
Prawo do negocjacji i ustalenia nowych warunków spłaty - wierzyciel ma prawo: rozłożyć dług na raty, umorzyć część zobowiązania, zawrzeć ugodę, zmienić termin spłaty. To prawo, a nie obowiązek - zależy od jego decyzji.
Nie wahaj się przed prowadzeniem negocjacji z dłużnikiem i współpracy z nim. Wspólnie opracujcie harmonogram spłaty zadłużenia, które będzie zadowalające dla obu stron. W negocjacjach wierzyciele często idą na ustępstwa, aby jak najszybciej zamknąć sprawę i odzyskać pieniądze za zaległą fakturę.
Najbardziej popularne ustępstwa, na które godzą się wierzyciele w ramach windykacji: nowy harmonogram spłaty zadłużenia, rozłożenie długu na mniejsze raty, odstąpienie od odsetek.
Prawo do wglądu w informacje niezbędne do dochodzenia roszczeń - w praktyce oznacza to np. prawo do uzyskania od komornika informacji o stanie egzekucji czy wglądu w dokumenty sądowe.
Wierzyciel może inicjować egzekucję, kontrolować jej przebieg, składać skargi, wnioskować o licytację oraz zawierać ugody.
Jakie obowiązki ma wierzyciel?
Choć wierzyciel ma szerokie prawa w zakresie dochodzenia należności, przepisy nakładają na niego również obowiązki, które mają chronić dłużnika przed nadużyciami i zapewnić prawidłowy przebieg relacji między stronami. W praktyce oznacza to, że wierzyciel musi działać zgodnie z prawem, rzetelnie i transparentnie - zwłaszcza na etapie windykacji. Poniżej przedstawiamy najważniejsze obowiązki wierzyciela.
Obowiązek prawidłowego rozliczania wpłat - wierzyciel musi odpowiednio księgować wpłaty od dłużnika, uwzględniając w pierwszej kolejności koszty, odsetki i należność główną - zgodnie z przepisami i ewentualnymi umowami. Jeśli dłużnik spłaci część zadłużenia, wierzyciel nie może „udawać”, że pieniędzy nie otrzymał ani naliczać odsetek od już zapłaconej kwoty.
Obowiązek informowania dłużnika o stanie zadłużenia - wierzyciel powinien na żądanie dłużnika podać: aktualną wysokość długu, naliczone odsetki, podstawę powstania zobowiązania, numer umowy lub faktury. Dzięki temu dłużnik może zweryfikować poprawność długu i zaplanować spłatę.
Obowiązek działania zgodnie z prawem podczas windykacji - wierzyciel nie może dopuścić się nękania, zastraszania czy naruszania prywatności dłużnika. Zabronione są m.in.: agresywne telefony i wizyty, ujawnianie długu osobom trzecim (np. rodzinie, pracodawcy), groźby, presja psychiczna, wulgaryzmy. Takie zachowania mogą być podstawą odpowiedzialności cywilnej lub karnej.
Obowiązek aktualizacji danych dłużnika i wierzytelności - jeśli zmienia się kwota zadłużenia, dane adresowe, termin płatności lub pojawiły się nowe koszty, wierzyciel musi prowadzić dokumentację w sposób rzetelny i spójny. Nieaktualne dane mogą uniemożliwić skuteczną egzekucję.
Obowiązek przekazania dokumentów dłużnikowi lub sądowi - wierzyciel musi posiadać dowody powstania długu, takie jak: umowa, faktura, potwierdzenie wykonania usługi, korespondencja z dłużnikiem. Bez tych dokumentów dochodzenie roszczeń może okazać się niemożliwe.
Obowiązek poinformowania o cesji wierzytelności - jeśli wierzyciel sprzeda dług firmie windykacyjnej lub innemu podmiotowi, musi powiadomić o tym dłużnika. W przeciwnym razie dłużnik może spłacić pierwotnemu wierzycielowi, a płatność będzie uznana za prawidłową.
Obowiązek odstąpienia od działań, gdy dług został spłacony - po całkowitej spłacie zobowiązania wierzyciel powinien: wydać potwierdzenie spłaty długu, wycofać sprawę z sądu lub komornika (jeśli była prowadzona), poinformować biuro informacji gospodarczej o zakończeniu zobowiązania. To zapobiega nieuzasadnionym kosztom czy pozostawaniu dłużnika w rejestrach zadłużonych.
Koszty postępowania egzekucyjnego ponosi przede wszystkim dłużnik. Jednak w niektórych przypadkach wierzyciel może być zobowiązany do uiszczenia zaliczek na pokrycie wydatków komorniczych, np. kosztów doręczeń pism czy zapytań do instytucji finansowych. Jeśli egzekucja zakończy się sukcesem, koszty te są zwracane wierzycielowi przez dłużnika.
Jakie są rodzaje wierzycieli?
W prawie cywilnym wyróżniamy kilka typów wierzycieli, a każdy z nich opiera swoje uprawnienia na innym rodzaju zabezpieczenia lub relacji z dłużnikiem. Znajomość różnic między wierzycielami jest kluczowa, bo wpływa na to, jakie działania mogą podejmować, gdy zobowiązanie nie zostanie spełnione. Poniżej omawiamy najważniejsze rodzaje wierzycieli.
Wierzyciel osobisty
To najczęściej spotykany typ wierzyciela. Jego roszczenie kierowane jest bezpośrednio do osoby dłużnika - może dochodzić zapłaty z całego majątku dłużnika, bez wskazania konkretnej rzeczy lub prawa.
Wierzyciel rzeczowy
To wierzyciel, którego roszczenia są zabezpieczone na konkretnej rzeczy. Najczęściej mówimy o hipotece (na nieruchomości) lub zastawie (na ruchomości). Wierzyciel rzeczowy ma uprzywilejowaną sytuację - nawet jeśli zmieni się właściciel rzeczy, zabezpieczenie dalej obowiązuje.
Wierzyciel solidarny
Wierzyciel solidarny występuje w sytuacji, gdy kilku wierzycieli ma wspólne roszczenie wobec jednego dłużnika. Każdy z nich może domagać się spełnienia świadczenia tylko w swojej części lub wspólnie.
Wierzyciel uprzywilejowany
To wierzyciel, którego roszczenia mają pierwszeństwo przed innymi wierzycielami w przypadku podziału majątku, np. w postępowaniu upadłościowym. Przykłady wierzycieli uprzywilejowanych: pracownicy (w zakresie zaległych wynagrodzeń), Skarb Państwa (w zakresie niektórych podatków), wierzyciele zabezpieczeni hipotecznie.
Wierzyciel masy upadłości
To wierzyciel, który ma roszczenia wobec masy upadłości (czyli majątku dłużnika w upadłości). Ich zaspokojenie następuje według określonej kolejności.
Wierzyciel warunkowy
To wierzyciel, którego roszczenie zależy od spełnienia określonego warunku. Do czasu jego realizacji roszczenie ma charakter „zawieszony”.
Rodzaje wierzycieli różnią się zakresem uprawnień i poziomem ochrony ich roszczenia. Wierzyciel rzeczowy ma większe możliwości zabezpieczenia długu, wierzyciel osobisty - najszerszy zakres egzekucji, a wierzyciel uprzywilejowany - pierwszeństwo w zaspokojeniu roszczeń. W praktyce jeden dłużnik może mieć jednocześnie kilku różnych wierzycieli, a każdy z nich działa na podstawie innych przepisów.
Status wierzyciela w polskim systemie prawnym może przysługiwać różnym podmiotom, które posiadają uprawnienie do żądania spełnienia świadczenia na podstawie określonego tytułu prawnego. Niezależnie od statusu prawnego, każdy wierzyciel ma te same podstawowe uprawnienia w zakresie dochodzenia swoich roszczeń, choć sposób i tryb egzekwowania należności może się różnić w zależności od rodzaju wierzytelności.
W systemie prawnym występują różne kategorie wierzycieli, których uprawnienia i pozycja zależą od rodzaju oraz źródła wierzytelności. Wierzyciel osobisty ma prawo dochodzić swoich roszczeń z całego majątku osobistego dłużnika, bez ograniczenia do konkretnego składnika majątkowego. Wierzyciel rzeczowy posiada szczególne zabezpieczenie wierzytelności na konkretnym składniku majątku dłużnika. Wierzyciel alimentacyjny korzysta ze szczególnej ochrony prawnej ze względu na charakter świadczeń alimentacyjnych. Wierzyciel hipoteczny to podmiot, którego wierzytelność zabezpieczona jest hipoteką na nieruchomości.
Czego wierzycielowi nie wolno?
Choć wierzyciel ma prawo domagać się spłaty długu, nie może robić tego w sposób dowolny. Przepisy jasno określają granice, których wierzyciel nie ma prawa przekraczać. Każde działanie naruszające godność, prywatność lub bezpieczeństwo dłużnika może zostać uznane za bezprawne, a w skrajnych przypadkach ‒ nawet za przestępstwo. Poniżej znajdziesz najważniejsze zakazy dotyczące postępowania wierzyciela.
Wierzyciel nie może nękać ani zastraszać dłużnika - zakazane są wszelkie formy nacisku psychicznego, w tym: uporczywe telefony, szczególnie o nietypowych porach, groźby, wulgaryzmy, obraźliwe wiadomości, nachodzenie dłużnika w miejscu pracy lub zamieszkania.
Nie wolno ujawniać informacji o długu osobom trzecim - wierzyciel nie może przekazywać informacji o zadłużeniu: rodzinie, sąsiadom, pracodawcy, współpracownikom. Dane dotyczące zadłużenia są chronione przepisami o ochronie danych osobowych.
Wierzyciel nie może podejmować działań przewidzianych dla komornika - wierzyciel nie ma prawa samodzielnie: zajmować konta bankowego, zajmować wynagrodzenia, konfiskować przedmiotów, wejść na teren mieszkania bez zgody, licytować majątku. Egzekucję może prowadzić wyłącznie komornik i tylko na podstawie tytułu wykonawczego (wyroku z klauzulą wykonalności).
W praktyce, żaden windykator nie będący komornikiem, nie ma prawa bez naszej zgody wchodzić do naszego domu, zajmować sprzęty itp. - uprawniony do tego jest wyłącznie komornik. Z windykatorem możemy - ale nie mamy obowiązku prawnego - rozmawiać i udzielać mu informacji o naszej sytuacji materialnej i życiowej.
Wierzyciel nie może podawać nieprawdziwych informacji o długu - zakazane jest: zawyżanie kwoty długu, naliczanie nieistniejących kosztów. Takie działania mogą być podstawą pozwu o ochronę dóbr osobistych.
Nie wolno przetwarzać danych dłużnika dłużej niż to konieczne - po spłacie zadłużenia wierzyciel ma obowiązek zakończyć przetwarzanie danych w zakresie dotyczącym zobowiązania i zaktualizować informacje np. w biurach informacji gospodarczej. Przetrzymywanie danych „na wszelki wypadek” jest niedozwolone.
Wierzyciel nie może naliczać dowolnych kosztów i opłat - dodatkowe opłaty muszą wynikać z umowy lub ustawy. Wierzyciel nie może „wymyślać” własnych stawek za monity, wizyty terenowe czy dodatkowe przypomnienia.
Wierzyciel nie może korzystać z nieuczciwych praktyk rynkowych - niedozwolone są działania, które wprowadzają dłużnika w błąd lub wykorzystują jego trudną sytuację finansową, np. straszeniem natychmiastową eksmisją, choć wierzyciel nie ma żadnych podstaw prawnych.
Czy wierzyciel może dzwonić do mojej rodziny i rozmawiać z nimi o moich długach? Nie może. Wierzyciel ma oczywiście uprzywilejowaną pozycję w sporze o pieniądze, które mu się należą, ale musi przestrzegać prawa. Jednym z praw dłużnika jest prawo do prywatności. Co oznacza, że wierzyciel absolutnie nie może przychodzić bez uprzedzenia do domu dłużnika czy obdzwaniać jego rodzinę i znajomych. Jedyną osobą, z którą wierzyciel może rozmawiać o zadłużeniu, jest poręczyciel wskazany w umowie wiążącej dłużnika z wierzycielem.
Czy wierzyciel może zabrać samochód? Jeśli auto pomaga wykonywać Ci pracę zawodową, to komornik powinien samochód spod egzekucji zwolnić, nawet jeśli wcześniej go zajął.
Układ z wierzycielami w postępowaniu restrukturyzacyjnym
Wszczęcie postępowania restrukturyzacyjnego umożliwia odzyskanie przez firmę płynności finansowej. Dzięki temu przedsiębiorca może dalej prowadzić działalność gospodarczą, a jednocześnie spłacać zobowiązania względem wierzycieli.
Negocjacje z wierzycielami warto rozpocząć od przedstawienia propozycji układowych, na przykład zmiany terminu zapłaty należności, redukcji ich wysokości czy rozłożenia zobowiązań na raty. Następnie osoba zadłużona powinna sporządzić wiarygodny plan restrukturyzacyjny (w którym wskaże między innymi konkretny sposób odzyskania zdolność do spłacania zobowiązań), a tym samym przekonać wierzycieli do zagłosowania za układem.
Warto nadmienić, że układ z wierzycielami w postępowaniu restrukturyzacyjnym może być przyjęty jedynie wówczas, gdy uzyska się większość osobową i kapitałową. Co to oznacza? Za układem powinna zagłosować większość wierzycieli, przy czym suma ich wierzytelności musi wynosić minimum ⅔ sumy wierzytelności wszystkich wierzycieli.
Dlaczego wierzyciele mogą nie zgodzić się na układ?
Po dokładnej analizie sytuacji danego przedsiębiorstwa, wierzyciele mogą dojść do wniosku, że zawarcie układu nie będzie opłacalne. Najczęściej ma na to wpływ: niewiarygodny plan restrukturyzacyjny, za duża redukcja należności, odłożenie spłaty rat na zbyt odległy termin, rozłożenie długu na zbyt wiele rat, co za bardzo wydłuża okres spłaty wierzytelności.
Co zrobić, gdy nie można zawrzeć układu z wierzycielami?
W sytuacji, gdy wykonanie układu z wierzycielami nie jest możliwe, dłużnik powinien podjąć odpowiednie działania, takie jak: zmiana propozycji układowych, ponowne otwarcie postępowania restrukturyzacyjnego, zawarcie ugody z wierzycielami głosującymi za układem, przy jednoczesnym podjęciu negocjacji z wierzycielami, którzy nie zgodzili się zawrzeć układ; w tym celu należy przedstawić lepsze propozycje, ogłoszenie upadłości, przy czym jest to ostateczne rozwiązanie w przypadku braku porozumienia pomiędzy dłużnikiem a wierzycielami.
Niezawarty układ z wierzycielami - podsumowanie
Jeśli zawarcie układu z wierzycielami nie jest możliwe, dłużnik może zdecydować się na konkretne rozwiązania: zmianę propozycji układowych, wszczęcie kolejnego postępowania restrukturyzacyjnego, dalsze negocjowanie z wierzycielami czy ogłoszenie upadłości.
7 najpotężniejszych technik negocjacyjnych ujawnia ekspert Tomasz Piotr Sidewicz
Podsumowanie
Wierzyciel to osoba lub instytucja, która ma prawo domagać się spełnienia świadczenia, najczęściej zapłaty pieniędzy, od dłużnika. Może dochodzić należności wyłącznie na podstawie przepisów prawa. Równocześnie wierzyciel ma obowiązek działać rzetelnie, informować o stanie zadłużenia i nie stosować nieuczciwych praktyk windykacyjnych. Znajomość tych zasad pozwala lepiej chronić swoje prawa - zarówno jako wierzyciel, jak i dłużnik.
tags: #czego #nie #moga #wierzyciele