Egzekucja komornicza to trudny okres dla dłużnika, jednak prawo chroni pewne świadczenia przed zajęciem, zapewniając mu minimum egzystencji. Komornik nie może zająć m.in. alimentów, świadczeń rodzinnych, zasiłków pielęgnacyjnych, świadczeń z pomocy społecznej, świadczeń integracyjnych, świadczeń z programów rządowych oraz niektórych świadczeń z ubezpieczeń społecznych. Wiele osób decyduje się wziąć kredyt albo chwilówkę, ale nie zawsze udaje się spłacić te zobowiązanie w terminie. Są sytuacje, że długiem zajmuje się kancelaria komornicza. Przed zaciągnięciem kredytu lub pożyczki, warto sprawdzić, co dzieje się, gdy jest problem ze spłatą rat. Postępowanie egzekucyjne zwykle oznacza to zajęcie przez komornika sądowego części dochodów, ruchomości lub nieruchomości.
Zasiłek chorobowy w trakcie egzekucji komorniczej nie jest traktowany jako wynagrodzenie za wykonywaną pracę, w związku z czym nie dotyczą go przepisy zawarte w Kodeksie Postępowania Cywilnego dotyczące wynagrodzenia za pracę. Zasiłek chorobowy jest świadczeniem wypłacanym przez Zakład Ubezpieczeń Zdrowotnych każdemu pracownikowi, który jest objęty ubezpieczeniem społecznym. Zasiłek chorobowy jest wypłacany każdemu pracownikowi w razie niezdolności do pracy spowodowanej chorobą lub w razie wypadku w pracy. Ma on za zadanie zastąpić pracownikowi wynagrodzenie przez określony czas.
Nie. Sam fakt bycia w ciąży nie jest automatyczną podstawą do wystawienia zwolnienia lekarskiego. L4 przysługuje wtedy, gdy lekarz stwierdzi czasową niezdolność do pracy - na przykład z powodu powikłań, złego samopoczucia, zagrożonej ciąży lub innych wskazań medycznych. Decyzję zawsze podejmuje lekarz na podstawie stanu zdrowia pacjentki.
Kobieta będąca w ciąży podlega szczególnej ochronie zatrudnienia. Pracodawca co do zasady nie ma prawa wypowiedzieć ani rozwiązać umowy o pracę w okresie ciąży, również wtedy, gdy pracownica przebywa na zwolnieniu lekarskim. Wyjątek stanowi ogłoszenie upadłości lub likwidacji pracodawcy oraz sytuacja, w której zachodzą podstawy do zwolnienia dyscyplinarnego. Warto również wiedzieć, że jeśli umowa na czas określony kończy się po 3 miesiącu ciąży, ulega ona automatycznemu przedłużeniu do dnia porodu.
Potrącenia z zasiłku chorobowego (inaczej zajęcia komornicze) są dokonywane przez komornika z chwilą doręczenia dłużnikowi wezwania co do zajętej wierzytelności. Dłużnik zostaje poinformowany, że nie wolno mu odbierać wynagrodzenia i zasiłków do wysokości egzekwowanego świadczenia aż do momentu pełnego pokrycia długu. Z kwoty pobrane są wyłączone części wolne od zajęcia. W szczególności dotyczy to wynagrodzenia za pracę, prace zlecone czy nagrody. Komornik bierze również pod uwagę zyski związane ze stosunkiem pracy, do których należą np. wynagrodzenie za czas niewykonywania pracy z powodu zwolnienia lekarskiego.
Zgodnie z art. 833 § 5 Kodeksu postępowania cywilnego zasiłki wypłacane osobom objętym ubezpieczeniem chorobowym podlegają zajęciu komorniczemu na zasadach właściwych dla emerytur i rent. W związku z tym należy odczytać zapisy dokumentu, które regulują zajęcie z zasiłku chorobowego, aby dowiedzieć się, jaką sumę komornik może zająć. Jak widać powyżej, komornik może zająć 25% zasiłku chorobowego w przypadku długów pochodzących np. z kredytu czy chwilówki. W przypadku zbiegu potrąceń należności alimentacyjnych z innymi, potrącenia nie mogą łącznie przekraczać 60% kwoty zasiłku, przed odliczeniem miesięcznej zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych (art. 140 ust. 6 pkt 1 lit. a i ust. 7 ustawy emerytalnej). Jeśli potrącenia obejmują tylko inne należności, kwota potrącenia nie może przekroczyć 25% świadczenia (zasiłku).
Podsumowując - komornik ma prawo zająć zasiłek chorobowy, ale nie w całości! Dzięki temu osoba zadłużona nie zostanie z zerowym kontem. Zasiłek chorobowy przysługuje osobom objętym obowiązkowym ubezpieczeniem chorobowym, a więc jeśli jesteś zatrudniony, należysz do spółdzielni rolniczej, spółdzielni kółek rolniczych bądź odbywasz służbę zastępczą, przysługuje ci zasiłek chorobowy.
Warto wiedzieć, że w przypadku wskazań medycznych lekarza prowadzącego można iść na zwolnienie chorobowe w ciąży. Nie każda ciąża wymaga L4, ale w uzasadnionych przypadkach kobieta może z niego skorzystać. Prawo do zasiłku chorobowego przysługuje kobietom objętym ubezpieczeniem chorobowym, a jego wysokość zależy od formy zatrudnienia i okresu składkowego. Warto znać swoje prawa dotyczące L4 w ciąży.
Zwolnienie chorobowe w ciąży jest dokumentem, który lekarz prowadzący może wystawić w każdym miesiącu ciąży. Potwierdza ono czasową niezdolność do pracy i chroni kobiety w ciąży przed wykonywaniem obowiązków zawodowych w czasie ciąży. W zależności od rodzaju zwolnienia, kobieta w ciąży może dostać L4 obejmujące nakaz leżenia i odpoczynku w domu lub zwolnienie dopuszczające chodzenie. Niezależnie od tego, kobieta w ciąży przebywająca na L4 nie może podejmować innej pracy zarobkowej - takie same zasady obowiązują w przypadku każdego innego zwolnienia chorobowego.
Aby otrzymać zasiłek chorobowy w ciąży, kobieta musi podlegać ubezpieczeniu chorobowemu, a pracodawca powinien regularnie odprowadzać składki na to ubezpieczenie. Zgodnie z prawem, pracownik zatrudniony na umowę o pracę podlega ubezpieczeniu chorobowemu od początku zatrudnienia. Kobiety na zwolnienie mogą iść już w początkowym okresie ciąży, jeśli lekarz prowadzący wystawi zwolnienie z kodem i wskaże powód stanów związanych głównie z ciążą. Kobieta w ciąży może skorzystać ze zwolnienia lekarskiego od momentu rozpoczęcia pracy, jeśli istnieją ku temu wskazania medyczne. Osoby zatrudnione na umowie zlecenie mogą otrzymać zasiłek chorobowy w ciąży, jeśli podlegały dobrowolnemu ubezpieczeniu chorobowemu przez minimum 90 dni. Sytuacja wygląda nieco inaczej w przypadku prowadzenia własnej działalności gospodarczej. W takiej sytuacji ubezpieczenie chorobowe jest dobrowolne. Aby skorzystać z zasiłku chorobowego podczas ciąży, takie ubezpieczenie musi być najpierw opłacane przez minimum 90 dni.
Jeśli zasiłek chorobowy przysługuje tylko za część miesiąca, wtedy należy wyznaczyć kwotę wolną od potrąceń proporcjonalnie do ilości dni, za które zasiłek przysługuje, co sprowadza się do: podzielenia obowiązującej kwoty wolnej przez liczbę 30, pomnożenia otrzymanego wyniku przez ilość dni, za które zasiłek przysługuje. Limit potrącenia z zasiłku należy ustalić od kwoty brutto zasiłku, czyli uwzględniającej zaliczkę na podatek dochodowy, ale samego potrącenia dokonuje się od kwoty netto zasiłku (po odliczeniu podatku), uwzględniając określoną dla danego rodzaju zobowiązania wysokość kwoty wolnej. Potrąceń nie dokonuje się, jeżeli po odliczeniu zaliczki na podatek dochodowy wysokość zasiłku jest niższa niż kwota wolna od potrąceń i egzekucji.
W przypadku, gdy zasiłek lub świadczenie rehabilitacyjne są wypłacane za część miesiąca, kwota wolna od potrąceń podlega proporcjonalnemu zmniejszeniu. Przy obliczaniu proporcjonalnej kwoty zasiłku wolnej od potrąceń należy, analogicznie jak przy obliczaniu dziennego zasiłku, podzielić ją przez 30 i pomnożyć przez liczbę dni, za które świadczenie jest wypłacane.
W przypadku zbiegu potrąceń należności alimentacyjnych z innymi, potrącenia nie mogą łącznie przekraczać 60% kwoty zasiłku, przed odliczeniem miesięcznej zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych. Jeśli potrącenia obejmują tylko inne należności, kwota potrącenia nie może przekroczyć 25% świadczenia (zasiłku).
Zgodnie z ustawą z dnia 21 października 2016 r. o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. poz. 2036), kwota wolna od potrąceń na pokrycie należności innych niż świadczenia alimentacyjne wraz z kosztami i opłatami egzekucyjnymi zostanie podwyższona i będzie wynosić 75% najniższej emerytury lub renty.
Przez pierwsze 33 dni przebywająca na zwolnieniu lekarskim kobieta otrzymuje wynagrodzenie chorobowe od pracodawcy. W tym czasie są odprowadzane składki emerytalne i rentowe, co chroni prawa przysługujące kobietom w ciąży. Po 33 dniach obowiązek wypłaty świadczenia przejmuje ZUS. Jest to okres pobierania zasiłku chorobowego, który uwzględnia się przy ustalaniu uprawnień emerytalnych.
Jeśli średnie miesięczne wynagrodzenie z ostatnich 12 miesięcy wynosi 5 000 zł brutto, podstawę wymiaru zasiłku stanowi kwota po odliczeniu składek na ubezpieczenia społeczne finansowanych przez pracownika (13,71%). 5 000 zł - 13,71% = 4 314,50 zł. W przypadku zwolnienia z kodem „B” kobieta otrzyma 100% tej kwoty jako podstawę do wyliczenia świadczenia za każdy dzień zwolnienia. Zasiłek chorobowy wypłacany jest za każdy dzień niezdolności do pracy, w tym również za dni wolne od pracy.
L4 w ciąży - jak obliczyć wartość wynagrodzenia chorobowego? Jeśli zwolnienie lekarskie w ciąży jest oznaczone kodem literowym „B”, kobiecie przysługuje 100% wynagrodzenia. W przypadku braku oznaczenia kodem „B” obowiązuje standardowa stawka 80%. W takim przypadku pracownica ma obowiązek dostarczyć zaświadczenie potwierdzające ciążę. Wysokość zasiłku chorobowego wylicza się na podstawie średniego wynagrodzenia z 12 miesięcy poprzedzających zwolnienie. Jeśli pracownica była zatrudniona krócej, uwzględnia się cały przepracowany okres. Do podstawy nie wlicza się okresów, w których pracownica przebywała na wcześniejszym zwolnieniu lekarskim. Do podstawy wymiaru zasiłku wlicza się składniki wynagrodzenia, od których odprowadzane są składki na ubezpieczenie chorobowe, takie jak wynagrodzenie zasadnicze, premie regulaminowe czy dodatki stałe. Nie uwzględnia się natomiast świadczeń jednorazowych oraz składników nieoskładkowanych.
W okresie ciąży przysługuje ciążowy zasiłek chorobowy w wysokości 100% podstawy wymiaru, jeśli zwolnienie zostało oznaczone kodem „B”. Oznacza to, że kobieta otrzymuje pełne świadczenie, niezależnie od tego, czy przyczyną zwolnienia są stany bezpośrednio związane z ciążą, czy inne problemy zdrowotne - pod warunkiem prawidłowego oznaczenia dokumentu.
Zakład Ubezpieczeń Społecznych ma prawo skontrolować prawidłowość wykorzystywania zwolnienia lekarskiego. Kontrola może dotyczyć zarówno zasadności wystawienia zwolnienia, jak i sposobu jego wykorzystywania. Kobieta przebywająca na L4 powinna stosować się do zaleceń lekarza. Wykonywanie pracy zarobkowej w czasie zwolnienia może skutkować utratą prawa do zasiłku. Wyjazd w trakcie zwolnienia jest możliwy, o ile nie jest sprzeczny z zaleceniami lekarza. Należy jednak pamiętać, że adres pobytu w czasie L4 powinien być zgodny z informacjami przekazanymi do ZUS.
Podczas przebywania na zwolnieniu lekarskim w ciąży należy unikać: podejmowania pracy zarobkowej, wykonywania czynności sprzecznych z zaleceniami lekarza, zmiany miejsca pobytu bez poinformowania pracodawcy i ZUS, publikowania w mediach społecznościowych treści mogących podważyć zasadność zwolnienia. W przypadku stwierdzenia nieprawidłowości ZUS może wstrzymać wypłatę świadczenia.
Zwolnienie lekarskie w ciąży przysługuje w przypadku czasowej niezdolności do pracy i może trwać maksymalnie 270 dni. O długości zwolnienia decydują stan zdrowia kobiety i ocena lekarza. Urlop macierzyński rozpoczyna się z dniem porodu (lub maksymalnie 6 tygodni przed planowaną datą porodu) i przysługuje niezależnie od stanu zdrowia matki. L4 i urlop macierzyński to dwa różne świadczenia regulowane odrębnymi przepisami.
Nie. Zwolnienie lekarskie w ciąży to świadczenie przysługujące w przypadku niezdolności do pracy. Urlop macierzyński to odrębne uprawnienie związane z urodzeniem dziecka i rozpoczyna się najwcześniej 6 tygodni przed planowanym terminem porodu lub w dniu porodu. Nie. Zwolnienie lekarskie w ciąży co do zasady nie jest okresem składkowym, lecz okresem nieskładkowym - ZUS zalicza do okresów nieskładkowych zarówno czas pobierania wynagrodzenia chorobowego, jak i zasiłku chorobowego.
Przejście na zwolnienie chorobowe w trakcie ciąży jest możliwe w każdym momencie jej trwania, jeśli stan zdrowia przyszłej mamy tego wymaga. L4 ciążowe przysługuje w przypadku czasowej niezdolności do pracy potwierdzonej przez lekarza, a maksymalny okres świadczenia w ciąży wynosi 270 dni. Zgodnie z przepisami, w tym z Kodeksem pracy, pracodawca nie ma prawa wypowiedzieć umowy kobiecie w trakcie ciąży ani w czasie, gdy ma ona zwolnienie lekarskie (z wyjątkiem ściśle określonych sytuacji, takich jak likwidacja firmy). Sama ciąża nie jest powodem rozwiązania umowy o pracę. Jeśli masz zwolnienie oznaczone kodem „B”, mając takie zwolnienie otrzymujesz 100% podstawy wymiaru zasiłku chorobowego. Wysokość świadczenia ZUS ustala na podstawie średniego wynagrodzenia, a ochrona obejmuje cały okres ciąży. Warto pamiętać, że opieka położnicza z powodu stanów związanych z ciążą, a także inne wskazania medyczne, mogą stanowić podstawę do wystawienia L4. Przyszła mama nie musi mieć z tego powodu obaw - korzystanie ze zwolnienia jest prawem, a nie nadużyciem. W razie wątpliwości warto skorzystać z porad lekarza prowadzącego lub specjalisty ds. prawa pracy, aby świadomie korzystać ze swoich uprawnień.

tags: #czy #komornik #moze #zajac #l4 #ciaza