W polskim prawie istnieją mechanizmy chroniące pewne składniki majątkowe przed egzekucją komorniczą. Dotyczy to również sytuacji, gdy środki lub przedmioty pochodzą z fundacji. Zrozumienie tych zasad jest kluczowe dla ochrony własnego majątku.
Jednym z podstawowych przepisów regulujących tę kwestię jest Kodeks postępowania cywilnego. Zgodnie z nim, egzekucja z wierzytelności może być skierowana do każdej rzeczy, która należy do majątku dłużnika. Jednakże, prawo przewiduje również szereg wyłączeń.
Szczególnym przypadkiem są środki pochodzące z programów finansowanych ze środków unijnych. W przypadku takich funduszy, co do zasady, nie jest dopuszczalne prowadzenie z nich egzekucji cywilnej. Jest to uregulowane w art. 831 § 1 pkt 2a Kodeksu postępowania cywilnego, który stanowi, że nie podlegają egzekucji środki pochodzące z programów finansowanych z udziałem środków Unii Europejskiej. Dotyczy to również niepodlegających zwrotowi środków z pomocy udzielanej przez państwa członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu oraz innych środków zagranicznych niepodlegających zwrotowi.
Co więcej, zgodnie z art. 831 § 2 Kodeksu postępowania cywilnego, wyłączeniu spod egzekucji podlegają również środki trwałe oraz wartości niemające niematerialne i prawne, które powstały w ramach realizacji projektu, na który te środki były przeznaczone. Kluczowe dla wyznaczenia granic wyłączenia spod egzekucji jest pochodzenie środków, a niekoniecznie tytuł prawny do nich, jaki posiada dłużnik.
Potwierdzeniem tej wykładni jest uchwała Sądu Najwyższego z dnia 26 lutego 2015 r. (sygn. akt III CZP 104/14). Sąd Najwyższy podkreślił, że przepisy te wyłączają spod egzekucji środki pochodzące z programów unijnych, w tym również powstałe w ramach realizacji projektu aktywa.
Wyjątkiem od tej reguły jest sytuacja, gdy egzekwowana wierzytelność powstała w związku z realizacją projektu, na który środki te były przeznaczone. Wówczas komornik może podjąć próbę zajęcia tych środków.

Wprowadzenie ustawy o fundacji rodzinnej w 2023 roku otworzyło nowe możliwości w zakresie ochrony majątku. Fundacja rodzinna jest odrębnym podmiotem prawnym, co oznacza, że jej majątek jest niezależny od majątku fundatora.
Generalnie, majątek fundacji rodzinnej nie podlega egzekucji prowadzonej przeciwko osobie fizycznej będącej dłużnikiem, nawet jeśli fundator jest jednocześnie jej założycielem i zarządza jej działalnością. Jest to szczególnie istotne w kontekście ochrony nieruchomości i innych aktywów.
Należy jednak pamiętać o pewnych ograniczeniach i sytuacjach, w których ochrona fundacji rodzinnej może okazać się nieskuteczna:

Do fundacji rodzinnej można wnieść różnorodne składniki majątkowe, w tym nieruchomości, aktywa finansowe, czy udziały w spółkach. Wniesienie majątku do fundacji rodzinnej może stanowić wyraz ochrony majątku fundatora na wypadek ewentualnych negatywnych skutków przyszłych inwestycji. Kluczowe jest jednak, aby czynność ta miała swój cel zgodny z ustawą o fundacji rodzinnej i nie była próbą obejścia prawa.
Zgodnie z ustawą o fundacji rodzinnej, fundacja jest osobą prawną, która tworzona jest w celu gromadzenia mienia i zarządzania nim w interesie beneficjentów. Majątek wniesiony przez fundatora staje się własnością fundacji, odrębną od majątku osobistego fundatora i jego najbliższych.
Ważne jest, aby wnoszenie majątku do fundacji odbywało się przed powstaniem zobowiązań fundatora. Jeśli zobowiązania powstaną po wniesieniu majątku, fundacja rodzinna jako odrębny podmiot prawny chroni ten majątek przed egzekucją komorniczą i roszczeniami wierzycieli skierowanymi do fundatora.
Przeniesienie majątku do fundacji rodzinnej może być skutecznym narzędziem do ochrony aktywów, ale wymaga starannego zaplanowania i przestrzegania przepisów prawa, aby uniknąć sytuacji, w której czynność ta zostanie uznana za próbę obejścia prawa lub pokrzywdzenia wierzycieli.
tags: #czy #komornik #moze #zajac #ruchomosci #otrzynane