Zajęcie komornicze wynagrodzenia za pracę jest jednym z najskuteczniejszych sposobów odzyskiwania długów. Pracodawca nie jest stroną długu, ale prawo nakłada na niego obowiązki, których niewypełnienie rodzi surowe konsekwencje. Komornik sądowy przystępuje do egzekucji z wynagrodzenia za pracę poprzez jego zajęcie.
Zgodnie z art. 881 § 1 Kodeksu postępowania cywilnego, to komornik dokonuje zajęcia wynagrodzenia za pracę, doręczając pracodawcy zawiadomienie o zajęciu oraz wzywając go do przekazywania zajętej części wynagrodzenia bezpośrednio komornikowi lub wierzycielowi. Jednocześnie, komornik zawiadamia również dłużnika (pracownika) o dokonanym zajęciu.
Czy pracodawca ma obowiązek poinformować pracownika o zajęciu komorniczym?
Pracodawca nie ma prawnego obowiązku informowania pracownika o otrzymaniu pisma od komornika przed oficjalnym zawiadomieniem od komornika do pracownika. Jednakże, w praktyce, niektórzy pracodawcy mogą informować swoich pracowników o takim fakcie z uwagi na dobre relacje i chęć uniknięcia zaskoczenia po stronie pracownika. Mimo że pracodawca nie ma obowiązku informowania Cię o zajęciu komorniczym, posiadasz szereg praw, które chronią Twoje interesy w tej sytuacji.
Jak przebiega proces zajęcia komorniczego wynagrodzenia?
W sytuacji, gdy posiadasz niespłacone długi i wierzyciel uzyskał prawomocny tytuł wykonawczy (np. wyrok sądu z klauzulą wykonalności), może skierować sprawę do komornika sądowego. Jednym ze sposobów egzekucji długu jest zajęcie wynagrodzenia za pracę.
Pierwsze kroki po otrzymaniu zajęcia (Termin 7 dni)
Gdy do firmy wpłynie pismo od komornika, pracodawca ma obowiązek:
Niedopełnienie tych formalności grozi karą grzywny dla pracodawcy w wysokości 5000 zł, która może być powtarzana w razie dalszego uchylania się od obowiązku informacyjnego, zgodnie z art. 886 Kodeksu postępowania cywilnego.

Kodeks pracy (Art. 87 i 87¹) chroni pracownika przed utratą środków do życia. Musisz przestrzegać dwóch granic:
W przypadku egzekucji świadczeń alimentacyjnych potrącenia mogą być dokonywane do wysokości trzech piątych wynagrodzenia.
Minimalne wynagrodzenie jest wolne od zajęcia komorniczego. Poza kwotą, którą komornik musi zostawić do dyspozycji dłużnika, jest także maksymalny próg zajęcia wynagrodzenia wyższego niż płaca minimalna. Nie wszystkim dłużnikom niealimentacyjnym grozi zajęcie połowy pensji. Komornik może zająć 50% wynagrodzenia, jeśli dłużnik zarabia miesięcznie z tytułu umowy o pracę więcej niż 5300 zł brutto (dane na rok 2020).

To koszmar działów płac. Jeśli do firmy przyjdą dwa (lub więcej) pisma od różnych komorników, mamy do czynienia ze zbiegiem egzekucji. Kto ma pierwszeństwo?
W przypadku kiedy do wynagrodzenia egzekucję skieruje jeszcze innym organ egzekucyjny (komornik lub administracyjny organ egzekucyjny), a kwota wynagrodzenia w części podlegającej przekazaniu komornikowi nie wystarcza na pokrycie wszystkich egzekwowanych świadczeń wymagalnych, pracodawca jest zobowiązany wstrzymać się z potrąceniami, tworząc depozyt z kwot podlegających przekazaniu komornikowi i poinformować wszystkie organy egzekucyjne o zbiegu egzekucji.
Kiedyś komornik mógł zająć 100% wynagrodzenia z umowy zlecenia. Od 2019 roku przepisy KPC (art. 833) rozszerzyły ochronę.
Jeśli zlecenie ma charakter powtarzalny (stała współpraca) i jest jedynym lub głównym źródłem utrzymania dłużnika, stosuje się do niego przepisy o ochronie wynagrodzenia za pracę (czyli limit 50% i kwotę wolną).
Obowiązek pracodawcy: Jeśli zatrudniasz zleceniobiorcę, a komornik zajął jego wierzytelność w 100%, musisz ustalić, czy zleceniobiorca spełnia warunki do ochrony (często wymaga to oświadczenia od zleceniobiorcy) i poinformować o tym komornika, stosując odpowiednie limity.
Zasiłek dla bezrobotnych podczas egzekucji komorniczej traktowany jest tak, jak wynagrodzenie ze stosunku pracy. Reguluje to art. 833 Kodeksu postępowania cywilnego. Przepis ten stosuje się odpowiednio do zasiłków dla bezrobotnych, dodatków aktywizacyjnych, stypendiów oraz dodatków szkoleniowych, wypłacanych na podstawie przepisów Ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. A zatem w przypadku dłużników niealimentacyjnych komornik nie może zająć środków pochodzących z zasiłku dla bezrobotnych, ponieważ kwota zasiłku jest niższa od minimalnego wynagrodzenia za pracę.
Osoba wykonująca umowę o dzieło, na wypadek prowadzonej wobec niej egzekucji komorniczej, nie jest chroniona w żadnym stopniu przed zajęciem komorniczym.
Pracodawca, który nie wykonuje zajęcia komorniczego, naraża się na:
Pracodawcom, którzy nie wykonują obowiązków określonych w zajęciu wynagrodzenia za pracę, komornik wymierza grzywnę w wysokości do pięciu tysięcy złotych.
Zajęcie obowiązuje nadal, choćby po zajęciu nawiązano z dłużnikiem nowy stosunek pracy lub zlecenia albo choćby zakład pracy przeszedł na inną osobę, jeżeli osoba ta o zajęciu wiedziała. W razie rozwiązania stosunku pracy z dłużnikiem dotychczasowy pracodawca czyni wzmiankę o zajęciu należności w wydanym dłużnikowi świadectwie pracy, a jeżeli nowy pracodawca dłużnika jest mu znany, przesyła temu pracodawcy zawiadomienie komornika i dokumenty dotyczące zajęcia wynagrodzenia oraz powiadamia o tym komornika i dłużnika, przeciwko któremu toczy się postępowanie egzekucyjne.
Wzmianka w świadectwie pracy powinna zawierać oznaczenie komornika, który zajął należność, oraz numer sprawy egzekucyjnej, jak również wskazać wysokość potrąconych już kwot.
Nowy pracodawca, któremu pracownik przedstawi świadectwo pracy ze wzmianką o zajęciu należności, zawiadamia o zatrudnieniu pracownika pracodawcę, który wydał świadectwo, oraz wskazanego we wzmiance komornika.
Obowiązek powiadomienia komornika o zmianie pracodawcy obciąża również dłużnika (art. 884 kpc).

Pracodawca, który nie wykonał obowiązków określonych w zajęciu wynagrodzenia za pracę, podlega karze grzywny. Ponadto, pracodawca, który nie wykonuje opisanych wyżej obowiązków, naraża się na odpowiedzialność odszkodowawczą wobec wierzyciela.
FAQ - Pytania pracodawców
tags: #czy #komornik #musi #zawiadomic #dluznika #o