Przedawnienie roszczenia stwierdzonego prawomocnym wyrokiem sądu a wszczęcie egzekucji
Kwestia przedawnienia roszczeń cywilnoprawnych należy do jednej z najważniejszych z punktu widzenia praktyki adwokata lub radcy prawnego. Zarzut przedawnienia stanowi jeden z najskuteczniejszych zarzutów peremptoryjnych, czyli niweczących roszczenie przeciwnika procesowego. Kwestię przedawnienia roszczeń stwierdzonych prawomocnym orzeczeniem Sądu reguluje art. 125 § 1 kodeksu cywilnego. W myśl przedmiotowej normy prawnej roszczenie tego rodzaju przedawnia się z upływem lat dziesięciu. Nie pozostawia żadnych wątpliwości fakt, iż należność główna stwierdzona prawomocnym orzeczeniem Sądu ulega dziesięcioletniemu okresowi przedawnienia. Zagadnienie prawne pojawi się natomiast przy analizowaniu kwestii zasądzonych w wyroku sądowym odsetek za opóźnienie. Należy zatem dokonać rozróżnienia odsetek zasądzonych od dnia wymagalności do dnia uprawomocnienia się wyroku oraz odsetek zasądzonych po tej dacie - do dnia zapłaty. Odmiennie kształtuje się sytuacja dotycząca odsetek zasądzonych od dnia następującego po dniu uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty. Należy uznać bowiem te odsetki za roszczenie okresowe należne w przyszłości, to jest po uprawomocnieniu się orzeczenia stwierdzającego dany obowiązek świadczenia. Termin przedawnienia biegnie zgodnie z dyspozycją art. 124 § 2 kodeksu cywilnego od momentu zakończenia postępowania sądowego. Istotne jest również przerwanie biegu przedawnienia roszczenia. Sporna w orzecznictwie Sądu Najwyższego była kwestia dotycząca tego, czy bieg terminu przedawnienia przerywa wniosek o nadanie klauzuli wykonalności wyrokowi sądowemu lub nakazowi zapłaty. Stanowisko dominujące, do którego z całą stanowczością należy się przychylić, jest obecnie takie, że wniosek o nadanie klauzuli wykonalności przerywa bieg przedawnienia roszczenia (porównaj w tej kwestii Wyrok Sądu Najwyższego - Izba Cywilna z dnia 12 stycznia 2012 roku, II CSK 203/2011).
Jest to o tyle istotne, iż ostatnia nowelizacja kodeksu postępowania cywilnego odeszła od nadawania nakazom zapłaty klauzuli wykonalności z urzędu. Kolejnym zdarzeniem prawnym, które doprowadzi do przerwania biegu przedawnienia będzie wniosek o wszczęcie postępowania egzekucyjnego przez komornika sądowego. Powyższa sytuacja z reguły nie będzie prowadziła to komplikacji, ponieważ wierzyciel w razie braku zapłaty tuż po uzyskaniu orzeczenia sądowego stwierdzającego obowiązek świadczenia, z pewnością niezwłocznie skieruje sprawę na drogę postępowania egzekucyjnego, co pozwoli uniknąć przedawnienia. Problem może jednakże powstać w przypadku zakończenia postępowania egzekucyjnego w razie bezskuteczności prowadzonej egzekucji. Wówczas to, z chwilą uprawomocnienia się postanowienia o umorzeniu egzekucji, zaczyna na nowo biec termin przedawnienia roszczenia - stosownie do dyspozycji art. Większość wierzycieli oraz dłużników zdaje sobie sprawę, iż roszczenie stwierdzone orzeczeniem Sądu przedawni się dopiero z upływem lat dziesięciu. Oznaczane są zatem terminy na przerwanie przedawnienia, co prowadzi do sytuacji, w których wierzyciele często ostatniego dnia dziesięcioletniego terminu kierują wniosek do komornika, tylko w tym celu, aby przerwać przedawnienie. Zazwyczaj kwota odsetek osiąga bardzo wysokie rozmiary (aktualnie odsetki ustawowe, to w skali roku 13%), więc czekanie z przerwanie biegu przedawnienia powyżej lat trzech daje dłużnikom szansę na znaczne zniwelowanie powstałego zadłużenia.
Posiadając zatem leciwy tytuł wykonawczy lub też otrzymując zawiadomienie od komornika o wszczęciu jakiejś sprawy, która miała miejsce kilka lat wstecz, należy zawsze zwrócić uwagę na daty zdarzeń mogących mieć istotne znaczenia dla ustalenia, czy i które z roszczeń uległo przedawnieniu. O ile rzadko kiedy przedawnieniu ulegnie należność główna, to jednak warto mieć na uwadzie, że przedawnić mogły się w znacznej części odsetki za opóźnienie. Odsetki tymczasem stanowią swoiste odszkodowanie za to, że wierzyciel otrzyma swoją kwotę nieterminowo. Mając zresztą na względzie ich wysokość ustawową trudno nie dostrzec, że stanowią on również najlepszą „lokatę” posiadanego kapitału. Podsumowują należy stwierdzić, iż wierzyciele chcąc zachować pełnię swojego roszczenia stwierdzonego prawomocnym orzeczeniem Sądu winni przerywać bieg przedawnienia przynajmniej co trzy lata.
Przerwanie biegu przedawnienia i tytuł wykonawczy
Przedawnienie wykonalności jest określeniem potocznym, bowiem tytuł wykonawczy pozbawia się wykonalności ze względu na przedawnienie roszczenia objętego tytułem wykonawczym. Tytułem wykonawczym będzie m. in. orzeczenie Sądu (wyrok albo nakaz zapłaty) po nadaniu klauzuli wykonalności. Wniesienie pozwu do Sądu zmienia sytuację prawną roszczenia wierzyciela. Wydanie przez Sąd nakazu zapłaty (albo wyroku) sprawia, że inaczej liczymy przedawnienie. Nie ma już znaczenia czy dług powstał z umowy o dzieło (2 lata), czy z umowy pożyczki (3 lata). Od momentu wydania przez Sąd wyroku/nakazu zapłaty, przedawnić może się tylko to orzeczenie, w całości, albo tylko w zakresie odsetek.
Od 21 sierpnia 2019 roku komornik sądowy ma ustawowy obowiązek odmowy wszczęcia egzekucji w zakresie roszczenia które uległo przedawnieniu, przy jednoczesnym zweryfikowaniu czy zaistniały przewidzianej przepisami czynności prawne przerywające bieg przedawnienia. Urzędowy obowiązek nie dotyczy roszczenia w zakresie odsetek od kwoty głównej. Art. 125 kodeksu cywilnego: Roszczenie stwierdzone prawomocnym orzeczeniem sądu lub innego organu powołanego do rozpoznawania spraw danego rodzaju albo orzeczeniem sądu polubownego, jak również roszczenie stwierdzone ugodą zawartą przed sądem albo sądem polubownym albo ugodą zawartą przed mediatorem i zatwierdzoną przez sąd przedawnia się z upływem sześciu lat. Art. - złożenie wniosku o nadanie klauzuli wykonalności (w tym na rzecz nabywcy długu - art. Do 9 lipca 2018 roku obowiązywał 10 letni termin przedawnienia tytułu wykonawczego. Do wyroków wydanych przed 9 lipca 2018 roku mają zastosowanie przepisy przejściowe. W ustawie która zmieniła art. 125 k.c. z dniem 9 lipca 2018 r. tj. w ustawie z dnia 13 kwietnia 2018 r. „Art. 5. 1. Do roszczeń powstałych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy i w tym dniu jeszcze nieprzedawnionych stosuje się od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy przepisy ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą. 2. Jeżeli zgodnie z ustawą zmienianą w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, termin przedawnienia jest krótszy niż według przepisów dotychczasowych, bieg terminu przedawnienia rozpoczyna się z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy. Przedawnienie odsetek wynosi 3 lata, a przedawnienie kwoty głównej to 6 lat (liczone na dzień 31 grudnia) albo ewentualnie 10 lat. Precyzując. Od 9 lipca 2018 r. obowiązuje termin 6 lat, ale termin 6 lat możemy liczyć dopiero od 9 lipca 2018 roku. Zatem wyrok prawomocny z dniem 2 maja 2016 roku przedawni się 31 grudnia 2024 r. zamiast 2 maja 2026 r., czyli po około 8 latach, ale dług z 1 kwietnia 2013 r. przedawni się po 10 latach, czyli 1 kwietnia 2023 roku. Skrócenie do 6 lat działa dopiero od 9 lipca 2018 r. Jednak przed złożeniem pozwu o pozbawienie wykonalności (albo zwrot pieniędzy) warto ustalić, czy zaskarżany wyrok (albo nakaz zapłaty) oparty jest na przedawnionym długu, i czy pozwany dłużnik został prawidłowo zawiadomiony o sprawie sądowej (gdyż wierzyciele często wskazywali Sądowi nieaktualny adres zamieszkania pozwanego dłużnika).
Wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 21 sierpnia 2018 r. (sygn. akt V ACa 611/17): „Zmiana stanu prawnego jest zdarzeniem, o którym mowa w art. Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 września 2017 r. (sygn. akt I PZ 7/17): ” Artykuł 840 § 1 pkt 2 k.p.c. stwarza podstawę do zwalczania tytułu wykonawczego w przypadku, gdy już po powstaniu tytułu egzekucyjnego zaszły zdarzenia prowadzące do wygaśnięcia zobowiązania lub zdarzenia, wskutek których zobowiązanie nie może być egzekwowane. Rozróżnia się zdarzenia zależne od woli stron (np. spełnienie świadczenia, potrącenie) oraz niezależne od woli stron (m.in. przedawnienie roszczenia, niemożność świadczenia wskutek okoliczności, za które dłużnik nie odpowiada).
Wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 30 maja 2017 r. (sygn. akt I ACa 763/16): „Podniesienie zarzutu przedawnienia jest prawem dłużnika i może on z niego skorzystać zawsze, chyba że się tego prawa wyraźnie zrzekł. Wszczęcie egzekucji prowadzi zaś tylko do przerwania biegu przedawnienia i to tylko takich roszczeń, których termin przedawnienia jeszcze nie upłynął, ale nie może dłużnika prawa do podniesienia zarzutu przedawnienia, a w konsekwencji do uchylenia się od spełnienia przedawnionego roszczenia pozbawić. Ponadto podkreślić też trzeba w toku egzekucji dłużnik ma możliwość podniesienia zarzutu przedawnienia wyłącznie w postępowaniu o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego, a tocząca się egzekucja nie może dłużnika pozbawić prawa do skorzystania z zarzutu przedawnienia.
Wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 23 marca 2016 roku (sygn. akt I ACa 1758/15): „Zgodnie z art. 840 § 1 pkt 2 k.p.c. podstawą powództwa opozycyjnego mogą być tego rodzaju zdarzenia, które zaszły po powstaniu tytułu egzekucyjnego i spowodowały wygaśnięcie zobowiązania dłużnika lub niemożność jego egzekwowania. Zdarzenia w rozumieniu powyższego przepisu określają wyłącznie przepisy prawa materialnego. Do zdarzeń powodujących wygaśnięcie zobowiązania zaliczala się: wykonanie zobowiązania, zrzeczenie się roszczenia przez wierzyciela, potrącenie, świadczenie w miejsce wypełnienia, odnowienie, wydanie wyroku, który zapadł na korzyść jednego z dłużników solidarnych, jeżeli uwzględnia zarzuty, które są wszystkim dłużnikom solidarnym wspólne, zmianę wierzyciela, zmianę stosunków, z powodu których zobowiązanie albo obowiązek gaśnie lub ulega ograniczeniu, zmianę wierzyciela, dokonanie świadczenia przez dłużnika po wszczęciu egzekucji, ziszczenie się warunku rozwiązującego, odnowienie zobowiązania, dobrowolne zwolnienie dłużnika od długu lub rozwiązanie ugody.
Wyrok Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 18 czerwca 2015 r. (sygn. akt I ACa 301/15): „Zgodnie z art. 840 § 1 pkt 2 k.p.c., dłużnik może w drodze powództwa żądać pozbawienia tytułu wykonawczego wykonalności w całości lub części albo ograniczenia, jeżeli po powstaniu tytułu egzekucyjnego nastąpiło zdarzenie, wskutek którego zobowiązanie wygasło albo nie może być egzekwowane; gdy tytułem jest orzeczenie sądowe, dłużnik może powództwo oprzeć także na zdarzeniach, które nastąpiły po zamknięciu rozprawy, a także zarzucie spełnienia świadczenia, jeżeli zarzut ten nie był przedmiotem rozpoznania w sprawie.
Skutek w postaci wygaśnięcia zobowiązania wywierają w szczególności takie zdarzenia materialnoprawne, jak: wykonanie zobowiązania przez spełnienie świadczenia zgodnie z jego treścią, potrącenie, odnowienie, zwolnienie z długu, świadczenie w miejsce spełnienia (datio in solutum). Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 12 lutego 2015 r. (sygn. akt CSK 272/14): „Przedawnienie roszczenia stwierdzonego tytułem wykonawczym może nastąpić po jego uzyskaniu, a więc po wydaniu prawomocnego orzeczenia. Nie może więc być mowy o podważaniu w sprawie takiego prawomocnego wyroku posiadającego przymiot powagi rzeczy osądzonej, skoro roszczenia nie skonkretyzowane również ulegają przedawnieniu (art. 125 § 1 k.c.). Następstwem upływu tego przedawnienia jest uprawnienie dłużnika do uchylenia się od obowiązku zaspokojenia przedawnionego roszczenia. Artykuł 840 k.p.c. nie uzależnia skuteczności zarzutu przedawnienia roszczenia stwierdzonego prawomocnym wyrokiem od podniesienia go w konkretnym postępowaniu. Z żadnego też unormowania nie wynika, jakoby skuteczność podniesienia zarzutu przedawnienia była uzależniona od zgłoszenia go w postępowaniu toczącym się na podstawie art. 840 § 1 pkt 2 k.p.c.”
„Przedmiot i cel powództwa przeciwegzekucyjnego oraz roszczenia o zwrot wyegzekwowanego świadczenia są różne. Przedmiotem sporu przy powództwie opozycyjnym jest wykonalność wyroku i wystąpienie zdarzeń stanowiących jego przesłanki wymienione w art. 840 § 1 pkt 2 k.p.c. W razie uwzględnienia tego powództwa, w tym zakresie nie może być już prowadzona egzekucja. Natomiast w postępowaniu o zwrot niesłusznie ściągniętego świadczenia, a więc które nie było zaskarżalne, przedmiotem postępowania jest np. określona kwota, a nie pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego.
Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 15 stycznia 2015 r. (sygn. Powództwo o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności): dłużnik może wytoczyć powództwo po powstaniu tytułu egzekucyjnego, czyli po nadaniu tytułowi egzekucyjnemu klauzuli wykonalności. Skarżący nietrafnie dowodzi, że może nastąpić to dopiero po wszczęciu egzekucji. Powództwo o pozbawienie tytułu może być wytoczone niezależnie od tego, czy przeciwko dłużnikowi została już wszczęta egzekucja.
Pełny tekst uchwały brzmi: Do określenia końca terminów przedawnienia roszczeń wymienionych w art. 125 par. 1 k.c. ma zastosowanie art. - Za takim poglądem przemawia przede wszystkim wykładnia systemowa, tj. umiejscowienie obu tych regulacji w tytule "Przedawnienie roszczeń". Przyjęcie odmiennego stanowiska byłoby sprzeczne z zasadą techniki prawodawczej w postaci obowiązku nadawania tym samym pojęciom takich samych skutków prawnych. Po drugie - przyjęcie innego stanowiska byłoby sprzeczne z konstytucyjną zasadą równości obywateli wobec prawa, gdyż wobec niektórych wierzycieli nie byłaby stosowana reguła z art. 118 k.c. Kanwą tej sprawy był wniosek o nadanie klauzuli wykonalności prawomocnemu nakazowi zapłaty, który został wydany przez Sąd Rejonowy w Szczytnie.
Jednak sąd I instancji oddalił ten wniosek. Sąd stwierdził bowiem, że roszczenie uległo przedawnieniu. Wniosek o nadanie klauzuli wykonalności złożono 31 grudnia 2024 r., podczas gdy bieg sześcioletniego terminu przedawnienia z art. 125 k.c. należało liczyć od 9 lipca 2018 roku, tj. Stwierdzono też, że art. 125 k.c. stanowi lex specialis do art. 118 k.c. Sąd rejonowy przypomniał, że art. 118 k.c. statuuje dwie generalne normy. Druga z tych norm przewiduje sposób określenia końca biegu terminu przedawnienia przez wprowadzenie reguły, że jest to ostatni dzień roku kalendarzowego (chyba że termin przedawnienia jest krótszy niż dwa lata).
Artykuł 125 par. 1 k.c. dotyczący przedawnień roszczeń stwierdzonych prawomocnym orzeczeniem albo ugodą sądową wprowadza normę szczególną (lex specialis) względem normy wynikającej z art. 118 zd. 1 k.c., tj. odmiennie określa długość terminów przedawnienia. Co do zasady, z chwilą uzyskania przez wierzyciela tytułu egzekucyjnego, będącego prawomocnym orzeczeniem sądu lub ugodą zawartą przed sądem lub przez sąd zatwierdzoną, ujednoliceniu do sześciu lat ulega termin przedawnienia tych roszczeń, co do których art. 118 zd. 1 k.c. dopuszcza odstępstwa. Wątpliwości sądu przedstawiającego zagadnienie prawne wzbudziła natomiast wykładnia systemowa, skoro tożsama kwestia została uregulowana w tym samym tytule kodeksu cywilnego, dotyczącym przedawnienia roszczeń.
Gdyby art. 125 par. 1 k.c. wprowadzał odstępstwo względem zdania drugiego art. 118 k.c. Sąd rejonowy przywołał pogląd wyrażony w uchwale Sądu Najwyższego z 22 maja 2024 r., III CZP 21/23, zgodnie z którym art. 115 k.c. nie ma zastosowania do upływu terminu przedawnienia, co oznacza, że termin przedawnienia może upłynąć w sobotę lub w niedzielę. Stosowanie art. 115 Kodeksu cywilnego do końca terminów przedawnienia. Problematyka stosowania art. 115 K.c. do upływu terminu przedawnienia.
Sąd przedstawiający zagadnienie prawne nie miał wątpliwości, że odnosi się ona do wszystkich przypadków określonych w zdaniu pierwszym, ale też nie stanowi całkowicie samodzielnej jednostki redakcyjnej. Artykuł 125 par. 1 k.c. dotyczący przedawnień roszczeń stwierdzonych prawomocnym orzeczeniem albo ugodą sądową wprowadza normę szczególną (lex specialis) względem normy wynikającej z art. 118 zd. 1 k.c., tj. odmiennie określa długość terminów przedawnienia. Co do zasady, z chwilą uzyskania przez wierzyciela tytułu egzekucyjnego, będącego prawomocnym orzeczeniem sądu lub ugodą zawartą przed sądem lub przez sąd zatwierdzoną, ujednoliceniu do sześciu lat ulega termin przedawnienia tych roszczeń, co do których art. 118 zd. 1 k.c. dopuszcza odstępstwa.
Roczny przebieg i praktyczne implikacje
Gdyby zatem w przypadku Czytelnika zastosować 10-letni termin przedawnienia, roszczenie nie uległoby przedawnieniu jeszcze do 2025 r. (10 lat od zakończenia ostatniej egzekucji). Stosując nowy 6-letni termin, jednak licząc od daty wejścia w życie nowelizacji, roszczenie Czytelnika przedawni się w 2024 r. Roszczenia majątkowe ulegają przedawnieniu. Do dnia 9 lipca 2018 r. przedawnienie roszczenia nie było jednak przez sąd uwzględniane z urzędu, to znaczy bez zgłoszenia tego zarzutu w odpowiednim terminie przez dłużnika; dotyczyło to zarówno dłużnika będącego konsumentem, jak i przedsiębiorcą. Natomiast od dnia 9 lipca 2018 r. obowiązuje zasada, iż po upływie terminu przedawnienia nie można domagać się zaspokojenia roszczenia przysługującego przeciwko konsumentowi.
Jak chodzi o roszczenia, które powstały przed dniem 9 lipca 2018 r. i w tej dacie nie były jeszcze przedawnione - obowiązuje zasada, iż stosuje się nowe terminy przedawnienia. Jeżeli jednak, zgodnie z nowymi przepisami, termin przedawnienia jest krótszy niż według przepisów poprzednich, bieg terminu przedawnienia rozpoczyna się z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy. Bieg przedawnienia rozpoczyna się od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne - to znaczy od dnia, w którym dłużnik miał spłacić dług bądź w inny sposób wykonać dane zobowiązanie. Jeżeli wymagalność roszczenia zależy od podjęcia określonej czynności przez uprawnionego, bieg terminu rozpoczyna się od dnia, w którym roszczenie stawouldoby się wymagalne, gdyby uprawniony podjął czynność w najwcześniej możliwym terminie. Natomiast roszczenie stwierdzone prawomocnym orzeczeniem sądu lub innego organu powołanego do rozpoznawania spraw danego rodzaju przedawnia się z upływem lat sześciu lat (poprzednio do dnia 9 lipca 2018 r. - dziesięć lat), chociażby termin przedawnienia roszczeń tego rodzaju był krótszy. Oznacza to, że jeśli na przykład wierzyciel pozwie dłużnika do sądu i uzyska wyrok bądź zostanie zawarta ugoda w sądzie, ma on sześć lat czasu na to, by wszcząć postępowanie egzekucyjne, by ściągnąć dług.
Przykładowo: wyrok, w którym sąd zasądził od dłużnika kwotę 2000 zł z odsetkami do dnia 1 lutego 2015 r., uprawomocnił się w dniu 1 września 2015 r., w dniu 2 września 2015 r. wierzyciel wystąpił do sądu o nadanie wyrokowi klauzuli wykonalności. W dniu 1 marca 2019 r. wierzyciel składa u komornika wniosek o wszczęcie egzekucji - zatem roszczenie stwierdzone wyrokiem co do zasady nie uległo jeszcze przedawnieniu (6 lat minęłoby z dniem 2 września 2021 r., przedawnienie nastąpiłoby z dniem 31 grudnia 2021 r.). Natomiast odsetki za okres ponad trzech lat wstecz uległy przedawnieniu. Do dnia 21 sierpnia 2019 r. komornik przy wszczęciu egzekucji nie badał, czy dochodzone przez wierzyciela roszczenie uległo przedawnieniu, a jeśli roszczenie to było przedawnione i dłużnik chciał się uchylić od jego zapłaty - musiał wytoczyć przeciwko wierzycielowi powództwo o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego w części, w jakiej roszczenie to jest przedawnione.
Po zmianie przepisów, począwszy od dnia 21 sierpnia 2019 r., jeśli z treści tytułu wykonawczego wynika, że termin przedawnienia dochodzonego roszczenia upłynął, do wniosku o wszczęcie egzekucji wierzyciel ma obowiązek dołączyć dokument, z którego wynika, że doszło do przerwania biegu przedawnienia. Jeśli wierzyciel dokumentu tego nie przedłożył - komornik odmawia wszczęcia egzekucji. Jeśli zaś egzekucja została wszczęta, a dłużnik kwestionuje przerwanie biegu przedawnienia - powinien wówczas wytoczyć powództwo przeciwegzekucyjne.
W praktyce - przerwanie biegu przedawnienia następuje po każdej czynności przed sądem lub innym organem przeznaczonym do rozpoznania sprawy lub egzekwowania roszczeń. Po każdym przerwaniu biegu przedawnienia biegnie ono na nowo. Na skutek takich działań dłużnik może utracić prawa do kwestionowania roszczenia po pewnym czasie; dlatego szybkie wszczęcie windykacji ma znaczenie praktyczne.
W praktyce szybkie wszczęcie windykacji sprawi, że nie będziesz musiał martwić się upływem terminu przedawnienia... bo odzyskasz pieniądze! Terminy przedawnienia najczęściej wydają się przedsiębiorcom bardzo długie, lecz w praktyce mogą zadziałać szybciej. Bardzo niekorzystne jest też samo zwlekanie z wszczęciem odpowiednich działań windykacyjnych wobec kontrahenta. Już po upływie trzech miesięcy od daty wymagalności roszczenia szanse na jego odzyskanie spadają o kilkadziesiąt procent! Czas działa zdecydowanie na niekorzyść wierzyciela. Najskuteczniejszym sposobem, aby odzyskać pieniądze oraz stracić przy tym zbyt wielu nerwów i pieniędzy, jest szybkie rozpoczęcie windykacji. Najlepiej w pełni bezpiecznej, przy pomocy systemu do monitoringu należności i samodzielnej windykacji Vindicat.pl.
Vindicat.pl oferuje możliwość monitorowania płatności, wsparcie na każdym etapie windykacji, a także pomoc robota windykacyjnego. Część czasochłonnych, powtarzalnych czynności w systemie Vindicat.pl może za przedsiębiorcę przeprowadzić specjalny robot windykacyjny. Dzięki pomocy sztucznej inteligencji użytkownik nie musi samodzielnie generować dokumentów, dodawać wierzytelności na giełdę długów, czy wysyłać przypomnień o zapłacie. W dłuższej perspektywie - to ogromna oszczędność czasu. Więcej na temat działania robota do windykacji online dowiesz się z artykułu Automatyzacja w systemie Vindicat, czyli robot do ściągania należności .
Przedsiębiorcy, którzy winduuкują na platformie Vindicat.pl, mogą też korzystać m.in. z pieczęci prewencyjnej Vindicat, giełdy długów, programu edukacyjnego i modułu do negocjacji online. Wszystko to w ramach jednego, stałego abonamentu. Warto zaufać windykacji online. To rozwiązanie w pełni legalne, bezpieczne, szybkie i całkowicie zdalne - idealne na czasy pandemii. Roszczenie wierzyciela potwierdzone prawomocnym wyrokiem sądu lub nakazem zapłaty także może się przedawnić. Warto pamiętać o 6-letnim terminie i mieć świadomość, że uzyskanie pozytywnego rozstrzygnięcia sądu, to często dopiero początek długiej batalii na etapie postępowania egzekucyjnego.
Podsumowania praktyczne
- Z perspektywy wierzyciela korzystniejsze jest zakończenie sprawy na etapie polubownym, gdyż 93% spraw kończy się właśnie na etapie polubownym w systemie Vindicat.pl.
- Wierzyciel powinien przerwać bieg przedawnienia przynajmniej co trzy lata, aby zachować roszczenie stwierdzone prawomocnym orzeczeniem.
- Odsetki pozostają roszczeniem okresowym i ich przedawnienie wynosi trzy lata.
- Po wszczęciu egzekucji dłużnik może skorzystać z powództwa przeciwegzekucyjnego, jeśli roszczenie uległo przedawnieniu w części.
- Od 21 sierpnia 2019 r. komornik musi odmówić wszczęcia egzekucji, jeśli roszczenie uległo przedawnieniu i wierzyciel nie dołączy dokumentu przerywającego przedawnienie.
Praktyczny przykład kroków egzekucyjnych
Wyrok zakończony prawomocnością i klauzulą wykonalności daje wierzycielowi sześć lat na wszczęcie egzekucji. Wniosek o wszczęcie egzekucji złożony po latach bez przerywania przedawnienia może być skuteczny tylko w zakresie roszczeń, w których nie upłynął termin przedawnienia. Odsetki za okres ponad trzech lat wstecz ulegają przedawnieniu. W razie wątpliwości warto skonsultować się z prawnikiem, który precyzyjnie określi, które roszczenia i kiedy uległy przedawnieniu.
Wiedza o przedawnieniu i jego przerwaniu to klucz do skutecznego odzyskiwania należności. Dłużnik powinien być świadomy możliwości podniesienia zarzutu przedawnienia w odpowiednim postępowaniu. Wierzyciel natomiast powinien aktywnie monitorować terminy i podejmować działania windykacyjne bez zbędnej zwłoki, aby ograniczyć ryzyko utraty roszczenia.
tags: #ile #czasu #ma #wierzyciel #na #wszczecie