Dochodzenie swoich praw z zawartej umowy, gdy druga strona nie wywiązuje się z obowiązków, bywa wyzwaniem. Wiele osób błędnie zakłada, że sam dokument wystarczy, aby komornik mógł rozpocząć stosowne działania. Tymczasem polskie prawo wymaga przejścia przez sformalizowaną ścieżkę, której fundamentem jest uzyskanie specjalnego dokumentu - tytułu egzekucyjnego. W sytuacji, gdy dłużnik unika dobrowolnej spłaty zobowiązania, sama umowa, z której ono wynika, czy nieopłacona faktura, nie dają podstaw do uruchomienia przymusowej windykacji. Aby móc skorzystać z pomocy komornika, wierzyciel musi najpierw dysponować specjalnym dokumentem potwierdzającym jego prawo. Tym dokumentem jest właśnie tytuł egzekucyjny. Tytuł egzekucyjny stanowi formalną podstawę do dalszych działań. Bez niego niemożliwe jest wszczęcie postępowania egzekucyjnego. Należy pamiętać, że uzyskanie tytułu egzekucyjnego kończy jedynie etap sporu co do istnienia długu i otwiera drogę do jego przymusowego odzyskania.
Tytuł egzekucyjny definiuje się jako dokument urzędowy stwierdzający istnienie i zakres roszczenia wierzyciela oraz odpowiadającego mu obowiązku świadczenia przez dłużnika. Jego podstawową funkcją jest dostarczenie organom egzekucyjnym (np. komornikom) jednoznacznej podstawy prawnej do działania, eliminując konieczność ponownego rozstrzygania istnienia zobowiązania. Tytuł egzekucyjny w sposób wyraźny i jednoznaczny określa ponadto, kto jest wierzycielem, a kto dłużnikiem. Tytuł egzekucyjny musi spełniać szereg wymogów materialnych, takich jak wyraźne oznaczenie stron (wierzyciela i dłużnika), precyzyjne określenie przedmiotu świadczenia oraz sformułowanie go w sposób zrozumiały i możliwy do wykonania zarówno pod względem faktycznym, jak i prawnym. Niedopuszczalne są sformułowania niejasne lub pozostawiające pole do interpretacji, co mogłoby utrudnić przeprowadzenie skutecznej egzekucji. Katalog tytułów egzekucyjnych ma charakter zamknięty i został szczegółowo wymieniony w art. 777 §1 Kodeksu postępowania cywilnego (k.p.c.).

Kodeks postępowania cywilnego (KPC), określa zamknięty katalog dokumentów, które mogą stanowić tytuł egzekucyjny. Oznacza to, że tylko dokumenty wymienione w ustawie mają odpowiednią moc prawną. Najważniejszą i najczęstszą grupą są orzeczenia wydawane w toku postępowania sądowego.
Tytuł egzekucyjny sam w sobie nie umożliwia wszczęcia egzekucji. Aby mógł być użyty do rozpoczęcia egzekucji przez komornika, zwykle wymagają nadania klauzuli wykonalności. Klauzula wykonalności to formalna zgoda sądu (lub organu uprawnionego, np. notariusza) na to, aby tytuł egzekucyjny mógł być wyegzekwowany przymusowo. Klauzula wykonalności to oficjalne, sądowe potwierdzenie, które nadaje tytułowi egzekucyjnemu pełną moc wykonawczą. Jej rola jest absolutnie kluczowa, ponieważ bez niej nawet prawomocny wyrok sądu pozostaje jedynie dokumentem biernie stwierdzającym istnienie długu. Funkcją klauzuli jest wydanie bezpośredniego i wiążącego polecenia wszystkim organom państwowym, a zwłaszcza komornikowi sądowemu, aby przystąpiły do realizacji treści tytułu. To ona stanowi oficjalny sygnał, że roszczenie jest w pełni gotowe do przymusowego wyegzekwowania. Bez niej, komornik nie może podjąć żadnych czynności. Jego działania byłyby pozbawione podstawy prawnej, a tytuł egzekucyjny, mimo swojej słuszności, pozostałby bezsilny.
Tytułem wykonawczym jest tytuł egzekucyjny zaopatrzony w klauzulę wykonalności, chyba że ustawa stanowi inaczej. Tym samym tytuł egzekucyjny zaopatrzony w klauzulę wykonalności stanowi tytuł wykonawczy. WAŻNE - tytuł wykonawczy to dokument urzędowy obejmujący tytuł egzekucyjny i zaopatrzony w klauzulę wykonalności.
Cały proces inicjuje wierzyciel, składając w odpowiednim sądzie wniosek o nadanie klauzuli wykonalności. Co do zasady, jest to sąd pierwszej instancji, który był merytorycznie zaangażowany w sprawę i wydał orzeczenie. Kluczowe jest, aby do wniosku dołączyć oryginał tytułu egzekucyjnego. Sam wniosek, poza podstawowymi danymi stron, musi zawierać precyzyjne żądanie opatrzenia konkretnego dokumentu klauzulą. Po formalnym zatwierdzeniu wniosku, znajdującą się na tytule egzekucyjnym klauzulę wykonalności podpisuje sędzia lub upoważniony referendarz sądowy. Tak uzupełniony dokument, już jako pełnoprawny tytuł wykonawczy, jest odsyłany do wierzyciela.
Tytułom egzekucyjnym pochodzącym od sądu, co do zasady, klauzulę wykonalności nadaje sąd I instancji, przed którym sprawa się toczy lub toczyła. Postanowienie o nadaniu klauzuli wykonalności wymienia także tytuł egzekucyjny, a w razie potrzeby oznacza świadczenie podlegające egzekucji i zakres egzekucji oraz wskazuje czy orzeczenie podlega wykonaniu jako prawomocne, czy jako natychmiast wykonalne.
Klauzula wykonalności nie zostanie nadana, jeśli w świetle przedstawionych dokumentów i okoliczności jest oczywiste, że wniosek wierzyciela jest sprzeczny z prawem lub w sposób jawny zmierza do jego obejścia. Drugą przesłanką do odmowy jest sytuacja, w której z treści tytułu egzekucyjnego wynika, że objęte nim roszczenie uległo przedawnieniu. Nawet niewielka wpłata na poczet długu może zostać potraktowana jako jego uznanie, co skutkuje przerwaniem biegu terminu przedawnienia.
WAŻNE - prawomocne oddalenie wniosku o nadanie klauzuli wykonalności nie pozbawia wierzyciela prawa do wystąpienia z powództwem o ustalenie, że objęta tytułem egzekucyjnym wierzytelność nie uległa przedawnieniu.
Czekanie na prawomocne orzeczenie sądu bywa czasochłonne. Akt notarialny, w którym dłużnik składa oświadczenie o dobrowolnym poddaniu się egzekucji, pozwala znacząco przyspieszyć proces dochodzenia roszczeń poprzez pominięcie całego etapu sądowego. W praktyce polega to na tym, że dłużnik już w momencie zawierania umowy (lub w osobnym akcie) oświadcza przed notariuszem, że jeśli nie spełni swojego zobowiązania, wierzyciel będzie mógł wszcząć egzekucję bez konieczności udowadniania swoich racji w sądzie. Takie rozwiązanie jest niezwykle popularne w obrocie prawnym, ponieważ jego elastyczność pozwala na zabezpieczenie szerokiego spektrum umów. W przypadku umów najmu chroni wierzyciela, zabezpieczając zarówno terminową zapłatę czynszu, jak i obowiązek zwrotu lokalu po wygaśnięciu umowy. Z kolei przy umowach pożyczek czy kredytów, umożliwia szybsze odzyskanie należnej wierzytelności pieniężnej.

Aby akt notarialny mógł być podstawą do egzekucji długu, powinien zawierać:
W akcie notarialnym dłużnik musi oświadczyć, że w razie niewypełnienia swojego zobowiązania dobrowolnie podda się egzekucji, bez rozpatrywania sprawy przez sąd. Poza takim oświadczeniem akt notarialny powinien zawierać wysokość długu oraz termin jego spłaty. Akt musi też określać warunki, które pozwolą wierzycielowi rozpocząć postępowanie egzekucyjne oraz termin, do którego można wystąpić o nadanie aktowi klauzuli wykonalności.
Przede wszystkim - uproszczenie i skrócenie procesu windykacji. Oprócz tego akt notarialny dodatkowo „motywuje” dłużnika do spłaty zadłużenia. Ukończył Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II, Szkołę Główną Handlową w Warszawie, Akademię Leona Koźmińskiego, specjalizując się w prawie, prawie spółek, rachunkowości, finansach przedsiębiorstw oraz restrukturyzacji. Tytuł egzekucyjny w postaci aktu notarialnego pełni często funkcję zabezpieczenia. Dłużnik, który złożył oświadczenie o poddaniu się egzekucji, ma świadomość szybkiej realizacji praw przez wierzyciela. Przyczynia się to do rzetelnego wykonywania przez niego obowiązków określonych w notarialnym tytule egzekucyjnym.
Można przyjąć, że na skutek złożenia przez dłużnika oświadczenia o poddaniu się egzekucji dochodzi do zrzeczenia się przez niego pozycji w ewentualnym procesie dotyczącym spełnienia określonego świadczenia. W istocie wierzyciel, który posiada taki dokument, nie musi się liczyć z koniecznością prowadzenia kosztownego i długotrwałego postępowania sądowego. Może od razu przystąpić do realizacji swego prawa, w szczególności wszczynając postępowanie egzekucyjne. Jest to możliwe, ponieważ akt notarialny zaopatrzony w klauzulę wykonalności upoważnia go do prowadzenia egzekucji przeciwko dłużnikowi. Ewentualna obrona dłużnika wymaga zaś - co do zasady - wytoczenia powództwa (przeciwegzekucyjnego). W procesie tym to dłużnik będzie powodem wykazującym brak obowiązku spełnienia świadczenia, a wierzyciel pozwanym.
Zasadą ogólną jest prowadzenie egzekucji przeciwko osobie bezpośrednio zobowiązanej. Wyjątki dotyczą wspólników spółek, partnerów prywatnych w PPP oraz fundacji rodzinnych - odpowiedzialność tych podmiotów zachodzi dopiero, gdy egzekucja przeciwko głównemu dłużnikowi okaże się bezskuteczna. W przypadku egzekucji z majątku wspólników i podmiotów powiązanych obowiązują szczególne zasady, które określają, przeciw komu można skierować tytuł egzekucyjny.

Ponowne wydanie tytułu wykonawczego zamiast utraconego może nastąpić jedynie na mocy postanowienia sądu wydanego po przeprowadzeniu rozprawy. Na ponownie wydanym tytule wykonawczym czyni się wzmiankę o wydaniu go zamiast tytułu pierwotnego.
Wniosek o wszczęcie egzekucji należy złożyć do komornika właściwego ze względu na miejsce zamieszkania lub siedzibę dłużnika (wierzyciel może również wybrać innego komornika działającego na terenie kraju - zgodnie z zasadą tzw. swobodnego wyboru komornika). Wierzyciel może monitorować przebieg egzekucji i składać wnioski dotyczące jej zakresu lub sposobu prowadzenia (np. o wszczęcie egzekucji z konkretnego składnika majątku dłużnika). Wierzyciel ma obowiązek uiścić zaliczkę na poczet kosztów działań komornika.

Jeśli chcesz skutecznie odzyskać należności pieniężne, które winny jest Ci Twój dłużnik, to pamiętaj, że wystąpienie do właściwego sądu umożliwi zdobycie tytułu egzekucyjnego, na podstawie którego komornik rozpocznie egzekucję z majątku dłużnika.
tags: #tytul #egzekucyjny #notariusz