Wierzyciel w postępowaniu egzekucyjnym cywilnym

Wierzyciel to osoba fizyczna lub prawna, której przysługuje prawo do żądania spełnienia określonego świadczenia od dłużnika. Może nim być np. przedsiębiorca, bank, osoba prywatna czy instytucja publiczna. Wierzyciel może dochodzić swoich roszczeń na drodze polubownej, sądowej lub egzekucyjnej. Wierzycielem staje się każda osoba, wobec której powstaje niezaspokojone świadczenie. Wierzycielami są osoby fizyczne, jak i całe organizacje, spółki czy przedsiębiorstwa.

W kodeksie cywilnym nie znajdziemy osobnej definicji wierzyciela, ale wszystkie wątpliwości co do pojęcia rozwiewa art.353, który omawia zobowiązanie. Zobowiązanie polega na tym, że wierzyciel może żądać od dłużnika świadczenia, a dłużnik powinien świadczenie spełnić. Świadczenie może polegać na działaniu albo na zaniechaniu.

Wierzyciel występuje w stałym związku z dłużnikiem, istnienie pierwszego automatycznie gwarantuje istnienie drugiego. Pojawiają się tu pojęcia długu i wierzytelności. Przykład: Pani Ksenia prowadzi firmę wykończeniową, jej specjalnością jest układanie płytek. Ciesząc się na duże zlecenie w 300 m domu rodziny Kowalskich, zrobiła już pierwsze zakupy i z własnej kieszeni zapłaciła za podstawowe materiały. Kiedy zlecenie się zaczęło nie rozliczyła się od razu z zakupionych materiałów, ani nie pobrała zaliczki - były to już dwa poważne błędy w prowadzeniu biznesu. Niestety okazało się, że i po zakończonej pracy państwo Kowalscy nie byli chętni, aby zapłacić za wykonaną usługę. Minęło 7 dni, które na fakturze określało termin płatności. I tak 8 dnia pani Ksenia stała się wierzycielką, która ma wierzytelność, a państwo Kowalscy stali się dłużnikami, którzy mają dług. Jak pokazuje przykład dług i wierzytelność, są różnymi stronami tego samego medalu. Wierzyciel może oczekiwać zaspokojenia jego roszczenia, a dłużnik jest zobowiązany do pokrycia długu.

Przedsiębiorco, jeśli jeden z Twoich klientów zalega z płatnością dłużej niż czas przewidywany w umowie, to jesteś już wierzycielem. Widzisz, tak naprawdę tylko tyle trzeba by się nim stać. Jednak każdego wierzyciela obowiązują pewne reguły, niektóre przemawiające na jego korzyść, inne pilnujące, by dłużnik nie został pokrzywdzony.

Wierzyciel po przedłożeniu tytułu wykonawczego może złożyć wniosek do komornika o wszczęcie postępowania egzekucyjnego w przypadku braku dobrowolnej spłaty zadłużenia przez dłużnika. Wierzyciel po wszczęciu egzekucji ma prawo wyboru sposobów egzekucji, zabezpieczenia roszczenia, wyboru komornika oraz złożenia zlecenia poszukiwania majątku za wynagrodzeniem.

Podstawowe uprawnienia wierzyciela w postępowaniu egzekucyjnym

Podstawowym uprawnieniem wierzyciela jest możliwość wszczęcia postępowania egzekucyjnego. Wierzyciel, posiadając tytuł wykonawczy (np. prawomocny wyrok sądu opatrzony klauzulą wykonalności), może złożyć wniosek do komornika o przeprowadzenie egzekucji.

Wierzyciel ma prawo wyboru komornika sądowego działającego na terenie danego województwa (w przypadku braku ograniczeń danej kancelarii), z wyjątkiem spraw związanych z egzekucją z nieruchomości, które prowadzi komornik właściwy miejscowo dla jej położenia. Wierzyciel zgodnie art.10 ust.1 ustawy z dnia 22.03.2018r. o komornikach sądowych, ma prawo wyboru komornika na obszarze właściwości Sądu Apelacyjnego, z wyjątkiem spraw o egzekucję z nieruchomości oraz spraw, w których przepisy o egzekucji z nieruchomości stosuje się odpowiednio. Zgodnie art.10 ust.3 ustawy z dnia 22.03.2018 r. o komornikach sądowych Wierzyciel, dokonując wyboru komornika, składa wraz z wnioskiem o wszczęcie egzekucji oświadczenie na piśmie, że korzysta z prawa wyboru komornika.

Wierzyciel może aktywnie uczestniczyć w postępowaniu egzekucyjnym, wskazując komornikowi składniki majątku dłużnika, które mogą zostać zajęte. Jeśli egzekucja z wynagrodzenia czy rachunku bankowego nie przynosi oczekiwanych rezultatów, wierzyciel może wnioskować o przeprowadzenie licytacji majątku dłużnika.

Wierzyciel ma prawo żądać od dłużnika spłaty długu. Wierzycielem jest zawsze ta osoba lub firma, wobec której powstało zadłużenie. Wierzyciel musi mieć podstawę prawną np. umowę, aby żądać oficjalnie zaspokojenia zobowiązania. Zazwyczaj przedmiotem roszczenia są pieniądze lub rzeczy.

Po terminie płatności masz już całkowite prawo do wysłania dłużnikowi wezwania do zapłaty. Jest to nadal pismo, które dasz radę samodzielnie napisać, jeśli będziesz trzymać się określonych wytycznych. Wezwanie do zapłaty, to dokument, który wysyłasz dłużnikowi w celu przypomnienia o istniejącej zaległości. Wezwanie do zapłaty ma skłonić dłużnika do dobrowolnego uregulowania należności. Prawidłowo sporządzone wezwanie do zapłaty posiada: dane wierzyciela i dłużnika (imię nazwisko, numer dowodu osobistego, numer pesel, adres), wysokość długu, wysokość naliczonych odsetek, termin spłaty, wyszczególnienie danych do przelewu, dokument, na podstawie którego żądasz zaspokojenia roszczenia.

Dłużnik może nie być tak świadomy jak Ty i nie zdawać sobie sprawy z konsekwencji, jakie poniesie jeśli zignoruje wezwanie do zapłaty na tym etapie. Dlatego do każdego wezwania do zapłaty warto dodać informację mówiącą o tym, że brak odpowiedzialności za stworzony dług doprowadzi do rosnących odsetek, a nawet rozprawy sądowej lub egzekucji komorniczej.

Nie wahaj się przed prowadzeniem negocjacji z dłużnikiem i współpracy z nim. Wspólnie opracujcie harmonogram spłaty zadłużenia, które będzie zadowalające dla obu stron. W negocjacjach wierzyciele często idą na ustępstwa, aby jak najszybciej zamknąć sprawę i odzyskać pieniądze za zaległą fakturę.

Poza przesłaniem wezwania do zapłaty masz jeszcze kilka narzędzi, za pomocą których zmotywujesz dłużnika do zaspokojenia roszczenia. Możesz dodać dane dłużnika do rejestru dłużników, co znacznie skomplikuje przyszłe interesy dłużnika, a może nawet wpłynąć na decyzję o przyznaniu kredytu. Dłużnicy panikują, kiedy ich dane pojawiają się w Krajowym Rejestrze Długów lub Biurze Informacji Gospodarczej InfoMonitor.

Jeśli żaden z tych sposobów nie sprawdził się u Ciebie, warto skorzystać z pomocy profesjonalisty, który wedle ustaleń ponowi windykację polubowną, albo rozpocznie działania obejmujące windykację sądową. Pismo sądowe potrafi zdziałać cuda i nagle opieszały dłużnik znajduje brakujące pieniądze. Jeśli samo wniesienie pozwu nie pomoże, to na końcu windykacji sądowej sąd wydaje klauzulę wykonalności, dzięki której rozpoczniesz egzekucję komorniczą.

Wierzyciel może być obecny w trakcie czynności egzekucyjnych zgodnie z art. 812 kpc.

Różnice między wierzycielem w postępowaniu cywilnym a administracyjnym

Instytucja wierzyciela w ustawie egzekucyjnej nie jest tożsama z instytucją wierzyciela w rozumieniu przepisów postępowania cywilnego. Działania wierzyciela w rozumieniu przepisów u.p.e.a. mają na celu realizację interesu ogólnego, a nie jednostkowego interesu wierzyciela.

Jak zauważył Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 17 kwietnia 2008 r. w sprawie o sygn. akt II FSK 338/07: „[w] art. 1a pkt 13 u.p.e.a. ustawodawca zawarł ogólną definicję wierzyciela, pozwalającą tylko w części na ustalenie, kto może występować w postępowaniu egzekucyjnym w charakterze wierzyciela. Definicja wierzyciela została doprecyzowana w art. 5 u.p.e.a. Wierzycielem jest organ administracji publicznej lub instytucja - państwowa lub samorządowa jednostka organizacyjna, również wówczas, gdy przedmiotem egzekucji jest obowiązek wynikający z wyroku sądu powszechnego, wydanego na rzecz osoby fizycznej. Wierzyciel, w rozumieniu u.p.e.a., pełni jedynie procesową funkcję wierzyciela i nie rozporządza przedmiotem postępowania, co nie zwalnia go od obowiązków podejmowania działań w celu zaspokojenia należności. Funkcja wierzyciela przysługuje w pierwszej kolejności organowi lub instytucji bezpośrednio zainteresowanej wykonaniem obowiązku."

Jednocześnie, jak zauważył Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w wyroku z dnia 27 września 2011 r. w sprawie o sygn. „[n]a gruncie przepisów u.p.e.a. nie ma zastosowania do organu administracji publicznej, działającego jako wierzyciel, a niebędącego jednocześnie organem egzekucyjnym, zasada braku posiadania "własnego interesu prawnego" przez organy administracji publicznej. W oparciu bowiem o definicję zawartą w art. 1a pkt 13 u.p.e.a., w myśl której wierzyciel jest podmiotem uprawnionym do żądania wykonania obowiązku lub jego zabezpieczenia w administracyjnym postępowaniu egzekucyjnym, stwierdzić należy, że takiemu organowi administracji publicznej będzie przysługiwał status strony w rozumieniu art. [...]".

Uprawnienia i obowiązki wierzyciela w postępowaniu egzekucyjnym

Wierzyciel, w rozumieniu u.p.e.a., pełni jedynie procesową funkcję wierzyciela i nie rozporządza przedmiotem postępowania, co nie zwalnia go od obowiązków podejmowania działań w celu zaspokojenia należności. Funkcja wierzyciela przysługuje w pierwszej kolejności organowi lub instytucji bezpośrednio zainteresowanej wykonaniem obowiązku.

W sytuacji gdy wierzyciel występuje jako podmiot inny niż organ egzekucyjny, w postępowaniu będzie posiadał takie uprawnienia jakie przysługują stronie. W konsekwencji, będzie na przykład wysyłał zobowiązanemu upomnienia (art. 15 u.p.e.a.), wystawiał tytuły egzekucyjne (art. 26 u.p.e.a.). Ponadto, będzie korzystał z takich uprawnień jak składanie zażaleń na niektóre postanowienia (art. 34, art. 45 § 3 u.p.e.a.), czy np.: żądanie zawieszenia postępowania (art. 56 u.p.e.a.).

W sytuacji gdy wierzyciel pełni jednocześnie funkcję organu egzekucyjnego, zakres jego praw i obowiązków zostaje rozszerzony o te, które są domeną organu egzekucyjnego, jak na przykład wszczęcie postępowania egzekucyjnego (art. 26 u.p.e.a.). Konstrukcja ta oznacza jednak, iż jest on podmiotem prowadzącym postępowanie egzekucyjne. Przez to uprawnienia, które przysługiwałyby mu jako stronie ulegają uszczupleniu (np.: nie będzie mu przysługiwało zażalenie na postanowienie w sprawie zgłoszonych zarzutów - por. art. 34 ust. 5 u.p.e.a.). Potwierdził to wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 marca 2009 r. w sprawie o sygn. „[w] sytuacji gdy organ egzekucyjny jest jednocześnie wierzycielem, nie sposób mówić o związaniu organu stanowiskiem wierzyciela, gdyż oznaczałoby ono skierowanie wniosku do samego siebie. Powierzenie przez ustawodawcę wierzycielowi kompetencji organu egzekucyjnego odbywa się niewątpliwie kosztem uprawnień procesowych tego podmiotu jako wierzyciela (jednej ze stron postępowania egzekucyjnego) oraz kosztem jego kompetencji jako organu współuczestniczącego w postępowaniu egzekucyjny. Skoro brak jest podstaw do złożenia skierowanego do samego siebie wniosku o zawieszenie postępowania egzekucyjnego, tym bardziej nie ma ich w odniesieniu do związania takim wnioskiem".

Prawa i obowiązki wierzyciela mogą ulegać konkretyzacji nie tylko na podstawie ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, lecz także przepisów szczególnych, jak na przykład rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 maja 2014 r. m.in.:

wyrażanie przez wierzyciela stanowiska w przedmiocie zarzutów wniesionych przez zobowiązanego (art. 2)
wydawanie postanowienia o niedopuszczalności zgłoszonego przez zobowiązanego zarzutu (art. 3)
wnoszenie zażalenia na postanowienia dotyczące rozstrzygnięcia lub zajęcia przez organ egzekucyjny stanowiska w sprawach dotyczących danego postępowa egzekucyjnego (art. 17 u.p.e.a.)
wnoszenie skargi na przewlekłość postępowania (art. 4)
żądanie zawieszenia postępowania egzekucyjnego lub o odmowie zawieszenia tego postępowania (art. 5)
prawo wskazywania osoby, którą uważa za spadkobiercę zmarłego zobowiązanego, lub osobę, na której rzecz został uczyniony zapis windykacyjny, odpowiedzialną za egzekwowany obowiązek - w celu podjęcia zawieszonego postępowania (art. 6)
żądanie umorzenia postępowania (art. 59 § 1 pkt 9 i art. 7)
żądanie ponownego wszczęcia administracyjnego postępowania egzekucyjnego (art. 8)
składanie wniosku o wstrzymanie czynności egzekucyjnych w przypadku zbiegu egzekucji administracyjnej i sądowej do tej samej nieruchomości (art. 9)
wyrażanie albo odmowa zgody na dokonanie rozliczenia przez potrącenie wzajemnych należności (art. 10)
zwracanie się do sądu o nakazanie zobowiązanemu wyjawienia majątku (art. 11)
wnoszenie skargi na naruszenie przepisów o licytacji (art. 12)
wpłata zaliczki na pokrycie przewidywanych wydatków związanych z przeprowadzeniem egzekucji z nieruchomości (art. 13)
składanie wniosku o przejęcie nieruchomości (art. 14)
złożenie wniosku o dokonanie zabezpieczenia należności pieniężnej lub wykonania obowiązku o charakterze niepieniężnym (art. 15)
obciążenie nieruchomości hipoteką przymusową lub statku morskiego (statku morskiego w budowie) hipoteką morską przymusową (art. 16)
dochodzenie odszkodowania od dłużnika, który nie wykonał lub nienależycie wykonał ciążące na nim obowiązki związane z realizacją zajęcia egzekucyjnego lub zabezpieczającego wierzytelności lub prawa majątkowe, na podstawie przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - dalej k.c. (art. 480 § 2 k.c.)

W świetle obowiązujących przepisów podstawą prowadzenia postępowania egzekucyjnego jest tytuł egzekucyjny zaopatrzony w klauzulę wykonalności (art. 776 kpc). Sam wniosek egzekucyjny kierowany do organu egzekucyjnego powinien spełniać wymogi określone w art. 126 kpc oraz art. 797 kpc. Zgodnie z art. 797 kpc we wniosku egzekucyjnym (WNIOSEK EGZEKUCYJNY ) należy wskazać świadczenie, które ma być spełnione oraz sposoby egzekucji. Dla ułatwienia prowadzenia egzekucji wierzyciel powinien wskazać mienie dłużnika (art. 801 kpc a contrario) np. przy egzekucji z ruchomości - wymienić ruchomości, które należy zająć oraz miejsce, w którym się one znajdują.

W przypadku złożenia takiego wniosku, zgodnie z art. 53a ustawy o komornikach sądowych i egzekucji, wierzyciel wpłaca na rachunek bankowy komornika kwotę 100 zł. Całkowite koszty poszukiwania majątku są kosztem celowym prowadzonej egzekucji i podlegają zwrotowi w przypadku skutecznego postępowania, obciążając ostatecznie dłużnika (art. 29 ustawy o kosztach komorniczych).

W trakcie realizacji takiego zlecenia komornik dokonuje szeregu czynności zmierzających do ustalenia majątku dłużnika. Komornik może dokonać wszystkich zapytań dotyczących dłużnika:

zapytanie o nieruchomości do Ogólnopolskiej Bazy Danych Ksiąg Wieczystych o nieruchomości dłużnika na terytorium RP - 20,00 zł.
do właściwej Ewidencji Gruntów (Starostwa Powiatowego, Urzędu Gminy) opłata dodatkowa - indywidualnie ustalana przez urząd udzielający odpowiedzi (najczęściej 50,00 zł.
czynności terenowe w miejscu zamieszkania/siedziby dłużnika - dodatkowa opłata zależna od odległości dojazdu z miejscowości w której komornik ma kancelarię

Koszty postępowania egzekucyjnego ponoszone przez wierzyciela

Koszty postępowania egzekucyjnego ponosi przede wszystkim dłużnik. Jednak w niektórych przypadkach wierzyciel może być zobowiązany do uiszczenia zaliczek na pokrycie wydatków komorniczych, np. kosztów doręczeń pism czy zapytań do instytucji finansowych. Jeśli egzekucja zakończy się sukcesem, koszty te są zwracane wierzycielowi przez dłużnika.

Wydatkami w trakcie egzekucji są:

należności biegłych i tłumaczy;
koszty ogłoszeń w pismach;
koszty transportu specjalistycznego, przejazdu poza miejscowość, która jest siedzibą komornika;
zryczałtowane koszty utrwalania czynności odbywających się poza kancelarią oraz przechowywania zapisu obrazu i dźwięku, o ile wierzyciel domagał się utrwalenia czynności;
należności osób powołanych, na podstawie odrębnych przepisów, do udziału w czynnościach;
koszty działania komornika, o których mowa w art. 8, poza terenem rewiru komorniczego;
koszty doręczenia środków pieniężnych przez pocztę lub przelewem bankowym;
koszty uzyskiwania informacji niezbędnych do prowadzenia postępowania egzekucyjnego lub wykonania postanowienia o udzieleniu zabezpieczenia;
koszty pokrycia opłaty sądowej należnej od wniosku o wpis w księdze wieczystej;
koszty doręczenia korespondencji, za wyjątkiem kosztów doręczenia stronom zawiadomienia o wszczęciu egzekucji bądź postępowania zabezpieczającego.

Zgodnie z art. 5 ustawy z dnia 28.02.2018 r. o kosztach komorniczych, Komornikowi należy się zwrot wydatków gotówkowych poniesionych w toku egzekucji tylko w zakresie określonym ustawą. Wszystkie przelewy w naszej kancelarii wykonywane są bezpłatnie.

Sposoby prowadzenia egzekucji przez komornika

W ramach postępowania egzekucyjnego komornik prowadzi egzekucję z następujących sposobów. W celu wszczęcia egzekucji z danego sposobu należy we wniosku egzekucyjnym wskazać z jakich składników majątkowych ma być prowadzona egzekucja. Poniżej wskazuję sposoby.

Egzekucja z nieruchomości

Zgodnie z art. 921 kpc egzekucja z nieruchomości należy do komornika działającego przy sądzie, w którego okręgu nieruchomość jest położona. Podstawą prowadzenia egzekucji jest tytuł wykonawczy. Należy pamiętać by wszcząć egzekucję z nieruchomości należy złożyć osobny wniosek.

Wydanie rzeczy ruchomej

(art. 1041 k.p.c.) - ma miejsce w sytuacji, gdy na podstawie orzeczenia sąd zobowiązał dłużnika do wydania rzeczy, a ten dobrowolnie odmówił jej wydania. W takim przypadku wierzyciel może złożyć wniosek do komornika sądowego o wydanie rzeczy. Komornik wezwie dłużnika w określonym terminie do wydania rzeczy. Pojęcie wydania rzeczy - rozumieć należy takie świadczenie polegające na wydaniu wierzycielowi przedmiotu, którego wcześniej nie posiadał i ma go dopiero otrzymać, ale i także na oddaniu, czyli świadczeniu polegającym na zwrocie wierzycielowi przedmiotu, który wcześniej posiadał, a chce go odzyskać. Zgodnie z art. 33 ukk opłata stała od wniosku o wszczęcie egzekucji wydania rzeczy ruchomej wynosi 400 zł.

Wydanie nieruchomości lub statku bądź opróżnienie pomieszczenia (eksmisja)

(art. 1046 k.p.c.) tzw. eksmisja - polega na wprowadzeniu w posiadanie wierzyciela przez komornika po uprzednim wezwaniu dłużnika przez komornika sądowego do dobrowolnego wykonania tego obowiązku, a jeżeli się nie zastosuje to zgodnie z przepisami na usunięciu dłużnika do innego lokalu lub pomieszczenia.

Eksmisja oznacza - obowiązek wydania nieruchomości, opróżnienia pomieszczenia w tym opróżnienia i wydania lokalu mieszkalnego, lokalu służącego zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych dłużnika na podstawie tytułu wykonawczego. Jest to egzekucja ze świadczeń niepieniężnych. Wniosek o eksmisję należy złożyć wraz z tytułem wykonawczym do komornika.

Na podstawie art. 1046 k.p.c. komornik przystępuje do egzekucji świadczeń niepieniężnych na podstawie wniosku wierzyciela spełniającego wymogi art. 796 kpc i 797 kpc. Przy pierwszej czynności egzekucyjnej komornik doręcza dłużnikowi zawiadomienie o wszczęciu egzekucji, o którym mowa w art. 805 kpc. Do czynności egzekucyjnych komornika znajdują zastosowanie przepisy ogólne uregulowane w dziale III, tytuł I, części trzeciej (art. 801-805 kpc oraz art. 809-814 kpc i art. [...] kpc).

W przypadku zawarcia umowy najmu okazjonalnego lub instytucjonalnego, możliwość eksmitowania dłużnika do noclegowni lub schroniska dla bezdomnych została w pełni zachowana. Po zmianie przepisów zgodnie z art. 1046 § 51 kpc, jeżeli dłużnikowi nie przysługuje prawo do tymczasowego pomieszczenia, komornik usunie dłużnika do noclegowni, schroniska lub innej placówki zapewniającej miejsca noclegowe, wskazanej na wniosek komornika przez gminę właściwą ze względu na miejsce położenia lokalu podlegającego opróżnieniu.

Egzekucję opróżnienia pomieszczenia, w tym służącego zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych, można prowadzić nie tylko przeciwko osobom, które zostały wymienione w tytule wykonawczym (nie tylko przeciwko dłużnikowi, lecz także przeciwko jego domownikom, krewnym i innym osobom reprezentującym jego prawa) na podstawie art. 1046 § 4 kpc.

Organem egzekucyjnym prowadzącym egzekucję wydania nieruchomości lub statku oraz opróżnienia pomieszczenia jest komornik, którego właściwość miejscową określa się według miejsca położenia rzeczy podlegającej wydaniu.

Egzekucja alimentów

Egzekucja alimentów - prowadzona jest na wniosek wierzyciela przez komornika na podstawie orzeczenia Sądu (Wyroku, Postanowienia, Ugody). Co powinien zawierać wniosek do komornika w sprawie alimentacyjnej:

Dane i Adresy stron (Wierzyciela, Dłużnika);
Wskazać należy wysokość alimentów, stan zaległości ewentualnie kwoty jakie zostały przez dłużnika uregulowane;
Jeżeli wierzyciel nie wie jaki majątek posiada dłużnik, komornik dokonuje ustaleń z urzędu zgodnie z art. 1086 kpc. UWAGA!!! Wyjątek stanowi egzekucja z nieruchomości, gdzie od złożonego z osobna wniosku będzie zależało prowadzenie egzekucji z tego sposobu.
Nr rachunku bankowego na jaki mają być przekazywane wyegzekwowane przez komornika kwoty, jeżeli nie zostanie wskazany komornik przekaże alimenty przekazem pocztowym, co jest niekorzystne dla wierzyciela.
Jeżeli wierzyciel ma wiedzę z czego utrzymuje się dłużnik należy koniecznie wskazać źródło (np. [...] ).

W sytuacji kiedy dłużnik spóźnia się z wypłatą świadczeń alimentacyjnych wierzyciel może złożyć wniosek do komornika o ich wyegzekwowanie i zawnioskować w nim o naliczenie odsetek od zaległości. Jeżeli egzekucja okaże się bezskuteczna, co oznacza że w okresie ostatnich dwóch miesięcy nie wyegzekwowano pełnej należności z tytułu zaległych i bieżących zobowiązań alimentacyjnych, dotyczy to także sytuacji kiedy dłużnik przebywa poza granicami kraju Rzeczypospolitej Polskiej komornik na wniosek wierzyciela wyda zaświadczenie o bezskuteczności egzekucji, na podstawie którego wierzyciel alimentacyjny będzie mógł się ubiegać na podstawie Ustawy o pomocy uprawnionym do alimentów (Dz. U. 2007 Nr 192, poz. 1378 tj. DZ. U. z 2019 r. poz. 670) środków z Funduszu Alimentacyjnego.

Wierzyciel alimentacyjny dysponuje możliwością złożenia wniosku do komornika właściwego ze względu na miejsce zamieszkania dłużnika, ale również ma możliwość dokonania wyboru komornika i złożyć wniosek ze względu na miejsce zamieszkania wierzyciela. Jednak należy uwzględnić możliwość prowadzenia egzekucji w ramach właściwości Sądu Apelacyjnego.

W przypadku egzekucji alimentów środki zgromadzone na koncie bankowym podlegają egzekucji na zaspokojenie alimentów w pełnej wysokości. Potrącenia komornicze z wynagrodzenia w przypadku alimentów dokonywane są przez pracodawcę do trzech piątych wynagrodzenia po odliczeniu - po odliczeniu składek na ubezpieczenia społeczne oraz zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych, co zostało uregulowane w art. 87 § 3 pkt 1 Kodeksu Pracy. Ponadto niektóre składniki wynagrodzenia za pracę, jak: nagroda z zakładowego funduszu nagród, dodatkowe wynagrodzenie roczne oraz należności przysługujące pracownikom z tytułu udziału w zysku lub w nadwyżce bilansowej, podlegają zaś egzekucji świadczeń alimentacyjnych w pełnej wysokości (art. 87¹ § 1 pkt 2 Kodeksu Pracy).

Postępowanie zabezpieczające

Celem postępowania zabezpieczającego jest zapewnienie efektywności (wykonalności i skuteczności) orzeczeń wydawanych w sprawie z uwagi na fakt, iż są niektóre postępowania na etapie sądowym toczą się długo, co może spowodować problem z odzyskaniem zasądzonej wierzytelności. Jest to tzw. zapewnienie tymczasowej ochrony prawnej i ma charakter pomocniczy. Należy przedłożyć Postanowienie Sądu. (art. [...] kpc).

W ramach postępowania zabezpieczającego można wyróżnić dwa etapy: 1. Postępowanie rozpoznawcze na etapie sądowym. 2. Wykonanie zabezpieczenia z odpowiednim zastosowaniem postępowania egzekucyjnego przeprowadzanego na wniosek przez komornika sądowego. Może też przebiegać zgodnie z art. 747 pkt.2 w inny sposób jak np. [...]

Sposoby zabezpieczenia roszczeń pieniężnych reguluje art. 747 kpc. Zabezpieczenie konserwacyjne - polega na zapewnieniu utrzymania stanu pierwotnego w celu skutecznego wykonania przyszłego tytułu wykonawczego. Zabezpieczenie nowacyjne - polega na tymczasowym uregulowaniu stosunków pomiędzy uprawnionym a obowiązanym np. w przypadku świadczeń alimentacyjnych.

Licytacja komornicza

Licytacja jest formą sprzedaży mającą charakter publiczny. Przystępujący do przetargu ma obowiązek złożyć rękojmię w wysokości 1/10 sumy oszacowania najpóźniej dzień przed wyznaczoną licytacją z wyjątkiem sytuacji kiedy suma oszacowania ruchomości jest niższa niż 500 zł.

Osobami wyłączonymi z możliwości wzięcia udziału w licytacji jest dłużnik, komornik, ich małżonkowie, dzieci, rodzice i rodzeństwo, osoby obecne na licytacji w charakterze urzędowym oraz licytant, który nie wykonał warunków poprzedniej licytacji, o czym komornik poucza obecnych.

Tak. Stawienie się jednego licytanta wystarcza do odbycia licytacji. Wynika to z przepisu art. 867 ze zn.2 § 3 kpc.

Pełnomocnictwo powinno być stwierdzone dokumentem z podpisem urzędowo poświadczonym, którego dokonuje notariusz na podstawie art. 96 pkt 1 Prawa o notariacie. Urzędowego poświadczenia podpisu mocodawcy złożonego na dokumencie pełnomocnictwa dokonuje notariusz na podstawie art. 96 pkt 1 Prawa o notariacie. Skutek taki wywołuje także potwierdzenie własnoręczności podpisu przez konsula na podstawie art. 28 ust. 1 pkt 2 Prawa konsularnego, a uprawnienie do poświadczania własnoręczności podpisów przez inne organy wynika z przepisów szczególnych. Wyjątek stanowi adwokat lub radca prawny, któremu udzielono pełnomocnictwa od którego nie jest wymagane poświadczenie własnoręczności podpisu.

Cena minimalna wynosi 75% wartości oszacowania na pierwszej licytacji. Cena minimalna wynosi 50% wartości oszacowania na drugiej licytacji.

Tak. Komornik dokonuje sprzedaży w drodze licytacji elektronicznej na wniosek wierzyciela złożony po dokonaniu zajęcia. Jeżeli ruchomość została zajęta na rzecz kilku wierzytelności dochodzonych w różnych postępowaniach, o trybie sprzedaży ruchomości decyduje wierzyciel, na którego wniosek nastąpiło pierwsze zajęcie.

Zgodnie z art. 879 ze zn. 9 kpc nabywca jest zobowiązany zapłacić cenę nabycia w dniu następnym po doręczeniu zawiadomienia o przybiciu w godzinach urzędowania kancelarii komorniczej lub na rachunek bankowy komornika do godziny osiemnastej dnia następnego. Gdyby dzień ten przypadał w sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, cenę uiszcza się w następnym dniu po dniu albo dniach wolnych od pracy. Cena nabycia może być uiszczona za pośrednictwem systemu teleinformatycznego.

Ilustracja przedstawiająca licytację komorniczą

Licytacja komornicza nieruchomości 2025 – jak kupić mieszkanie z licytacji? Przewodnik prawnika

FAQ

Kto to jest wierzyciel?

Wierzyciel to osoba, wobec której zobowiązanie ma dłużnik. Wierzyciel ma prawo żądać zaspokojenia roszczenia na drodze polubownej i sądowej.

Czy wierzyciel może mi zabrać samochód?

Jeśli auto pomaga wykonywać Ci pracę zawodową, to komornik powinien samochód spod egzekucji zwolnić, nawet jeśli wcześniej go zajął.

Czy wierzyciel może dzwonić do mojej rodziny i rozmawiać z nimi o moich długach?

Nie może. Wierzyciel ma oczywiście uprzywilejowaną pozycję w sporze o pieniądze, które mu się należą, ale musi przestrzegać prawa. Jednym z praw dłużnika jest prawo do prywatności. Co oznacza, że wierzyciel absolutnie nie może przychodzić bez uprzedzenia do domu dłużnika czy obdzwaniać jego rodzinę i znajomych. Jedyną osobą, z którą wierzyciel może rozmawiać o zadłużeniu, jest poręczyciel wskazany w umowie wiążącej dłużnika z wierzycielem.

Czy jako wierzyciel mogę reprezentować swoją sprawę w sądzie?

Tak. Możesz samodzielnie reprezentować swoje interesy. Jednak warto skorzystać z pomocy zawodowca, aby sprawy poszły po Twojej myśli.

Czego może wymagać ode mnie wierzyciel?

Przede wszystkim zaspokojenia roszczenia w podstawowej formie.

tags: #wierzyciel #w #postepowaniu #egzekucyjnym #cywilne