Organ egzekucyjny: definicja i funkcje w postępowaniu administracyjnym i cywilnym

Wierzycielem w egzekucyjnym postępowaniu administracyjnym, na mocy definicji legalnej tego pojęcia zawartej w ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, jest podmiot uprawniony do żądania wykonania obowiązku lub jego zabezpieczenia w administracyjnym postępowaniu egzekucyjnym lub zabezpieczającym.

Jak zauważył Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 17 kwietnia 2008 r. w sprawie o sygn. akt II FSK 338/07: „[w] art. 1a pkt 13 u.p.e.a. ustawodawca zawarł ogólną definicję wierzyciela, pozwalającą tylko w części na ustalenie, kto może występować w postępowaniu egzekucyjnym w charakterze wierzyciela. Definicja wierzyciela została doprecyzowana w art. 5 u.p.e.a.

Wierzycielem jest organ administracji publicznej lub instytucja - państwowa lub samorządowa jednostka organizacyjna, również wówczas, gdy przedmiotem egzekucji jest obowiązek wynikający z wyroku sądu powszechnego, wydanego na rzecz osoby fizycznej. Wierzyciel, w rozumieniu u.p.e.a., pełni jedynie procesową funkcję wierzyciela i nie rozporządza przedmiotem postępowania, co nie zwalnia go od obowiązków podejmowania działań w celu zaspokojenia należności. Funkcja wierzyciela przysługuje w pierwszej kolejności organowi lub instytucji bezpośrednio zainteresowanej wykonaniem obowiązku. Instytucja wierzyciela w ustawie egzekucyjnej nie jest tożsama z instytucją wierzyciela w rozumieniu przepisów postępowania cywilnego. Działania wierzyciela w rozumieniu przepisów u.p.e.a. mają na celu realizację interesu ogólnego, a nie jednostkowego interesu wierzyciela".

Jednocześnie, jak zauważył Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w wyroku z dnia 27 września 2011 r. w sprawie o sygn. „[n]a gruncie przepisów u.p.e.a. nie ma zastosowania do organu administracji publicznej, działającego jako wierzyciel, a niebędącego jednocześnie organem egzekucyjnym, zasada braku posiadania "własnego interesu prawnego" przez organy administracji publicznej. W oparciu bowiem o definicję zawartą w art. 1a pkt 13 u.p.e.a., w myśl której wierzyciel jest podmiotem uprawnionym do żądania wykonania obowiązku lub jego zabezpieczenia w administracyjnym postępowaniu egzekucyjnym, stwierdzić należy, że takiemu organowi administracji publicznej będzie przysługiwał status strony w rozumieniu art.

Przez organ egzekucyjny należy rozumieć organ uprawniony do stosowania w całości lub w części określonych w ustawie środków służących doprowadzeniu do wykonania przez zobowiązanych ich obowiązków o charakterze pieniężnym lub obowiązków o charakterze niepieniężnym oraz zabezpieczania wykonania tych obowiązków (art. 1a pkt 7 u.p.e.a.).

W sytuacji gdy wierzyciel występuje jako podmiot inny niż organ egzekucyjny, w postępowaniu będzie posiadał takie uprawnienia jakie przysługują stronie. W konsekwencji, będzie na przykład wysyłał zobowiązanemu upomnienia (art. 15 u.p.e.a.), wystawiał tytuły egzekucyjne (art. 26 u.p.e.a.). Ponadto, będzie korzystał z takich uprawnień jak składanie zażaleń na niektóre postanowienia (art. 34, art. 45 § 3 u.p.e.a.), czy np.: żądanie zawieszenia postępowania (art. 56 u.p.e.a.).

W sytuacji gdy wierzyciel pełni jednocześnie funkcję organu egzekucyjnego, zakres jego praw i obowiązków zostaje rozszerzony o te, które są domeną organu egzekucyjnego, jak na przykład wszczęcie postępowania egzekucyjnego (art. 26 u.p.e.a.). Konstrukcja ta oznacza jednak, iż jest on podmiotem prowadzącym postępowanie egzekucyjne. Przez to uprawnienia, które przysługiwałyby mu jako stronie ulegają uszczupleniu (np.: nie będzie mu przysługiwało zażalenie na postanowienie w sprawie zgłoszonych zarzutów - por. art. 34 ust. 5 u.p.e.a.). Potwierdził to wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 marca 2009 r. w sprawie o sygn. „[w] sytuacji gdy organ egzekucyjny jest jednocześnie wierzycielem, nie sposób mówić o związaniu organu stanowiskiem wierzyciela, gdyż oznaczałoby ono skierowanie wniosku do samego siebie. Powierzenie przez ustawodawcę wierzycielowi kompetencji organu egzekucyjnego odbywa się niewątpliwie kosztem uprawnień procesowych tego podmiotu jako wierzyciela (jednej ze stron postępowania egzekucyjnego) oraz kosztem jego kompetencji jako organu współuczestniczącego w postępowaniu egzekucyjny. Skoro brak jest podstaw do złożenia skierowanego do samego siebie wniosku o zawieszenie postępowania egzekucyjnego, tym bardziej nie ma ich w odniesieniu do związania takim wnioskiem".

Prawa i obowiązki wierzyciela mogą ulegać konkretyzacji nie tylko na podstawie ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, lecz także przepisów szczególnych, jak na przykład rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 maja 2014 r.

Do praw i obowiązków wierzyciela zaliczamy m.in.:

• wyrażanie przez wierzyciela stanowiska w przedmiocie zarzutów wniesionych przez zobowiązanego (art. 2)
• wydawanie postanowienia o niedopuszczalności zgłoszonego przez zobowiązanego zarzutu (art. 3)
• wnoszenie zażalenia na postanowienia dotyczące rozstrzygnięcia lub zajęcia przez organ egzekucyjny stanowiska w sprawach dotyczących danego postępowa egzekucyjnego (art. 17 u.p.e.a.) m.in. a) postanowienie w sprawie zgłoszonych zarzutów (art. b) postanowienie o wyłączeniu spod egzekucji obowiązku o charakterze niepieniężnym rzeczy lub prawa majątkowego, co do których żądano wyłączenia, a zostały objęte środkiem egzekucyjnym wskazanym przez wierzyciela (art. c) postanowienie o oddaleniu skargi na przewlekłość postępowania egzekucyjnego albo na czynności egzekucyjne organu egzekucyjnego lub egzekutora (art. d) postanowienie w sprawie uchylenia czynności egzekucyjnych (art. e) postanowienie w sprawie uchylenia dokonanych czynności egzekucyjnych wskutek umorzenia postępowania egzekucyjnego lub odmowy uchylenia tych czynności (art. f) postanowienie w sprawie rozliczenia kosztów egzekucyjnych (art. g) postanowienie w sprawie umorzenia kosztów egzekucyjnych (art. h) wszystkie postanowienia w sprawie rozłożenia na raty zapłaty kosztów egzekucyjnych (art. i) postanowienie w sprawie wysokości ceny nabycia nieruchomości przy wykonywaniu prawa pierwokupu (art. j) postanowienie organu egzekucyjnego w sprawie opisu i oszacowania wartości nieruchomości (art. k) postanowienie organu egzekucyjnego co do przybicia (art. l) postanowienie o wygaśnięciu skutków przybicia (art. m) postanowienie o przyznaniu własności (art. n) postanowienie o obowiązku uzupełnienia przez nabywcę ceny w sytuacji, w której przy sporządzaniu planu podziału okaże się, że nabywca, uiszczając cenę, potrącił wierzytelność, która się w niej nie mieści (art. o) postanowienie organu egzekucyjnego odmawiającego dokonania zabezpieczenia (art. p) postanowienie organu egzekucyjnego o uchyleniu, zmianie sposobu lub zakresu zabezpieczenia (art. q) postanowienie organu egzekucyjnego w sprawie przedłużenia terminu złożenia wniosku o wszczęcie postępowania egzekucyjnego lub odmowy przedłużenia tego terminu (art. 4)
• wnoszenie skargi na przewlekłość postępowania (art. 5)
• żądanie zawieszenia postępowania egzekucyjnego lub o odmowie zawieszenia tego postępowania (art. 6)
• prawo wskazywania osoby, którą uważa za spadkobiercę zmarłego zobowiązanego, lub osobę, na której rzecz został uczyniony zapis windykacyjny, odpowiedzialną za egzekwowany obowiązek - w celu podjęcia zawieszonego postępowania (art. 7)
• żądanie umorzenia postępowania (art. 59 § 1 pkt 9 i art. 8)
• żądanie ponownego wszczęcia administracyjnego postępowania egzekucyjnego (art. 9)
• składanie wniosku o wstrzymanie czynności egzekucyjnych w przypadku zbiegu egzekucji administracyjnej i sądowej do tej samej nieruchomości (art. 10)
• wyrażanie albo odmowa zgody na dokonanie rozliczenia przez potrącenie wzajemnych należności (art. 12)
• zwracanie się do sądu o nakazanie zobowiązanemu wyjawienia majątku (art. 13)
• wnoszenie skargi na naruszenie przepisów o licytacji (art. 14)
• wpłata zaliczki na pokrycie przewidywanych wydatków związanych z przeprowadzeniem egzekucji z nieruchomości (art. 15)
• składanie wniosku o przejęcie nieruchomości (art. 16)
• złożenie wniosku o dokonanie zabezpieczenia należności pieniężnej lub wykonania obowiązku o charakterze niepieniężnym (art. 17)
• obciążenie nieruchomości hipoteką przymusową lub statku morskiego (statku morskiego w budowie) hipoteką morską przymusową (art. 18)
• dochodzenie odszkodowania od dłużnika, który nie wykonał lub nienależycie wykonał ciążące na nim obowiązki związane z realizacją zajęcia egzekucyjnego lub zabezpieczającego wierzytelności lub prawa majątkowe, na podstawie przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - dalej k.c. (art.

W polskim porządku prawnym istnieją różne organy egzekucyjne. Zgodnie z art. 1a pkt 8 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. Następnie, w art. 19 u.p.e.a. Pozostałe organy posiadają właściwość szczególną - do określonego zakresu spraw i do stosowania ograniczonego katalogu środków egzekucyjnych. Przepisy art. 19 § 1-5 i 7 u.p.e.a. zawierają wyliczenie organów uprawnionych do egzekucji należności pieniężnych. Inne organy mogą prowadzić egzekucję tych należności tylko wówczas, gdy zostały do tego upoważnione przez przepisy ustaw szczególnych. Oznacza to, że o tym, jakie podmioty mogą być organami egzekucyjnymi, przesądzają nie tylko przepisy ustawy tzw. „egzekucyjnej”, lecz także przepisy innych ustaw - w tym Ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Wniosek taki można wyprowadzić z treści art. Zgodnie z treścią art. 758 k.p.c. W postępowaniu egzekucyjnym odpowiednie zastosowanie mają przepisy o procesie i dlatego należy przyjąć, że referendarz sądowy może dokonywać w postępowaniu egzekucyjnym czynności w wypadkach wskazanych w ustawie i ma w tym zakresie kompetencje sądu o czym stanowi art. 471 w zw. z art. Na marginesie należy wskazać, że do postanowień referendarza stosuje się odpowiednio przepisy o postanowieniach sądu opartych na przepisie art. Ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. Ustawa z dnia 17 listopada 1964 roku Kodeks postępowania cywilnego (t.j. Dz.U. z 2020 roku poz. [1] m.in. art. 781, 926 § 1, art. 1151, 1152 k.p.c., a także referendarze sądowi zgodnie z art. 773 § 11, art. 7732 § 1 in fine, art. 781 § 11, art. 7956 § 2, art.

Postępowanie egzekucyjne w administracji

Egzekucji administracyjnej podlegają obowiązki wymienione w art. 2 §1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, dotyczy więc ona co do zasady obowiązków o charakterze publicznoprawnym m.in. podatków, grzywn i kar pieniężnych oraz należności z tytułu przychodów z prywatyzacji. Wskazane obowiązki powinny być co do zasady stwierdzone odpowiednim aktem. w którym akt ten został wydany. i opatrzeniu tytułu wykonawczego klauzulą o skierowaniu tytułu do egzekucji administracyjnej.

Natomiast gdy organ egzekucyjny jest jednocześnie wierzycielem samodzielnie ocenia dopuszczalność egzekucji, sporządza tytuł wykonawczy i nadaje mu klauzulę o skierowaniu tytułu do egzekucji administracyjnej.

Stadium stosowania egzekucji - polega na podjęciu przez organ egzekucyjny środków przymusu polegających na wybraniu i zrealizowaniu środka lub środków egzekucyjnych.

Stadium następujące po przeprowadzeniu egzekucji - zakończenie egzekucji nie zawsze jest tożsame z zakończeniem postępowania egzekucyjnego. Po przeprowadzeniu egzekucji mogą być dalej dokonywane pewne czynności np. dokonuje się podziału sumy pozyskanej z egzekucji.

Postępowanie egzekucyjne w sprawach cywilnych

Do spraw egzekucyjnych w rozumieniu k.p.c. należą wszystkie sprawy do których na gruncie art. 1 k.p.c. ten kodeks się stosuje. Należy więc przyjąć za zasadne dochodzenie na gruncie postępowania egzekucyjnego unormowanego w k.p.c. należności ze stosunków z zakresu prawa cywilnego, rodzinnego, opiekuńczego, prawa pracy czy ubezpieczeń społecznych. Postępowanie egzekucyjne w sprawach cywilnych w znacznej większości przypadków jest następstwem postępowania cywilnego rozpoznawczego, w którym to wydany zostaje wyrok lub zapada ugoda zobowiązująca do spełnienia świadczenia przez dłużnika. Należy przy tym pamiętać, że postępowanie egzekucyjne nie jest traktowane jako sankcja w rozumieniu prawa karnego, gdyż celem postępowania egzekucyjnego jest tylko doprowadzenie do wykonania obowiązków, nie zaś wyrządzenie zobowiązanemu dolegliwości. Dłużnik poprzez dobrowolne spełnienie zasądzonego świadczenia zawsze może uniknąć postępowania egzekucyjnego.

W ramach postępowania egzekucyjnego można wyróżnić 3 stadia:

1. Postępowanie klauzulowe - dotyczy nadania tytułowi egzekucyjnemu klauzuli wykonalności, która co do zasady nadawana jest przez sąd na wniosek wierzyciela. Warto przy tym zwrócić uwagę, że samo wystąpienie z wnioskiem o nadanie klauzuli wykonalności tytułowi egzekucyjnemu nie jest jeszcze czynnością, która przerywa bieg terminu przedawnienia roszczenia.
2. Właściwe postępowanie egzekucyjne - jest to stadium, w którym dochodzi do zastosowania środków przymusu celem wydobycia świadczenia
3. Postępowanie podziałowe - w tym stadium odbywa się podział sumy uzyskanej z egzekucji, co odgrywa szczególną rolę w sytuacji gdy dłużnik ma więcej niż jednego wierzyciela

Czym jest organ egzekucyjny?

Organy egzekucyjne są to organy, które prowadzą egzekucję, są więc podmiotami uprawnionymi do stosowania środków przymusu wobec zobowiązanego uchylającego się od spenienia obowiązku.

Organy egzekucyjne w administarcji są wymienione w art. 19 i art 20 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Zasadniczo, w zakresie obowiązków pieniężnych, organem tym jest Naczelnik Urzędu Skarbowego, natomiast w zakresie egzekucji obowiązków o charakterze niepieniężnym takim organem egzekucyjnym jest zazwyczaj wojewoda.

Sprawa kształtuje się odmiennie w przypadku postępowania egzekucyjnego w sprawach cywilnych, gdzie organami egzekucyjnymi na gruncie art. 758 k.p.c. i komornicy sądowi.

Rodzaje środków egzekucyjnych

Rodzaje środków egzekucyjnych można podzielić na środki egzekucji z należności pieniężnych i należności niepieniężnych.

Egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym, w przeciwieństwie do egzekucji świadczeń pieniężnych, nie ma na celu uzyskania od dłużnika określonej kwoty pieniężnej. Środki egzekucji z należności niepieniężnych stosuje się w celu doprowadzenia dłużnika do zrealizowania pożądanego zachowania lub wydobycia określonej rzeczy. Do tej grupy środków egzekucyjnych zaliczamy np. grzywnę w celu przymuszenia, odebranie nieruchomości, egzekucję z oświadczeń woli i wykonanie zastępcze, w przypadku gdy wykonanie obowiązku można zlecić innej osobie za zobowiązanego i na jego koszt.

Do kategorii środków egzekucyjnych z należności pieniężnych należy zaliczyć m.in. takie środki egzekucyjne jak egzekucja z pieniędzy, czyli najprostszy i najczęściej stosowany środek oraz egzekucja z wynagrodzenia za pracę, z rachunków bankowych, z nieruchomości albo z udziału w spółce z o.o.

Czym różni się postępowanie egzekucyjne od egzekucji?

Postępowanie egzekucyjne służy urzeczywistnieniu norm prawa materialnego i jest sposobem prowadzenia egzekucji. Jest to pojęcie szersze od samej egzekucji, która oznacza tylko pewnien etap postępowania egzekucyjnego polegający na stosowaniu środków przymusu, mających na celu przymuszenie zobowiązanego do wykonia ciążących na nim obowiązków pieniężnych lub niepieniężnych. Możliwa jest więc sytuacja, w której wszczęte wcześniej postępowanie egzekucyjne zostało zakończone na skutek umorzenia postępowania, a do egzekucji w ogóle nie doszło, jak i sytuacja w której po zakończeniu egzekucji w dalszym ciągu toczy się postępowanie egzekucyjne, ponieważ pomimo wyegzekwowania już wymaganego prawem obowiązku nie doszło jeszcze do podziału sum, które zostały uzyskane w drodze egzekucji.

Podsumowując postępowanie egzekucyjne służy ochronie praw wierzyciela do otrzymania należnego mu świadczenia, w przypadku gdy zobowiązany uchyla się od wykonania nałożonego na niego obowiązku.

Egzekucja administracyjna - zasady ogólne

Zasady postępowania oraz środki przymusu, jakie mogą być stosowane przez administracyjne organy egzekucyjne w celu doprowadzenia do wykonania przez zobowiązanych ich obowiązków, uregulowane zostały w ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2018 r. poz. 1314, z późn. zm.). Organem egzekucyjnym obowiązków o charakterze pieniężnym jest naczelnik urzędu skarbowego, a także - w ograniczonym zakresie - organy wymienione w art. 19 ustawy, np. właściwy organ jednostki samorządu terytorialnego w zakresie należności, dla których ustalania lub określania i pobierania jest właściwy ten organ. Naczelnik urzędu skarbowego jest organem egzekucyjnym uprawnionym do stosowania wszystkich środków egzekucyjnych w egzekucji administracyjnej należności pieniężnych.

Egzekucji administracyjnej podlegają następujące obowiązki o charakterze pieniężnym, zgodnie z art. 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji:

• podatki, opłaty i inne należności, do których stosuje się przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm.),
• niepodatkowe należności budżetowe, do których stosuje się przepisy ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2017 r. poz. 2077, z późn. zm.),
• należności z tytułu przychodów z prywatyzacji,
• grzywny i kary pieniężne wymierzane przez organy administracji publicznej,
• należności pieniężne, inne niż wymienione w pkt 1 i 2, jeżeli pozostają we właściwości rzeczowej organów administracji publicznej,
• należności przypadające od jednostek budżetowych, wynikające z zastosowania wzajemnego potrącenia zobowiązań podatkowych ze zobowiązaniami tych jednostek,
• należności pieniężne przekazane do egzekucji administracyjnej na podstawie innych ustaw,
• wpłaty na rzecz funduszy celowych utworzonych na podstawie odrębnych przepisów,
• należności pieniężne z tytułu składek do Funduszu Żeglugi Śródlądowej oraz składek specjalnych do Funduszu Rezerwowego,
• należności pieniężne państwa członkowskiego wynikające z tytułu:
• podatków i należności celnych pobieranych przez to państwo lub w jego imieniu, przez jego jednostki podziału terytorialnego lub administracyjnego, w tym organy lokalne, lub w imieniu tych jednostek lub organów, a także w imieniu Unii Europejskiej,
• refundacji, interwencji i innych środków stanowiących część całkowitego lub częściowego systemu finansowania Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG) oraz Europejskiego Funduszu Rolniczego Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW), w tym kwot należnych w związku z tymi działaniami,
• opłat i innych należności pieniężnych przewidzianych w ramach wspólnej organizacji rynku Unii Europejskiej dla sektora cukru,
• kar, grzywien, opłat i dopłat administracyjnych związanych z należnościami pieniężnymi, o których mowa w lit. a-c, nałożonych przez organy właściwe do pobierania podatków i należności celnych lub właściwe do prowadzenia postępowań administracyjnych dotyczących podatków i należności celnych lub potwierdzonych przez organy administracyjne lub sądowe na wniosek organów właściwych w sprawie podatków i należności celnych,
• opłat za zaświadczenia i podobne do zaświadczeń dokumenty wydane w postępowaniach administracyjnych w sprawie należności pieniężnych, o których mowa w lit. a,
• odsetek i kosztów związanych z należnościami pieniężnymi, o których mowa w lit. a-e, w związku z którymi możliwe jest zwrócenie się o wzajemną pomoc na podstawie ustawy o wzajemnej pomocy;
• administracyjnych kar pieniężnych lub grzywien administracyjnych nałożonych na pracodawcę delegującego pracownika z terytorium RP w związku z naruszeniem przepisów dotyczących delegowania pracowników w ramach świadczenia usług.
• należności pieniężne przekazane do egzekucji administracyjnej na podstawie ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Egzekucję administracyjną stosuje się do obowiązków określonych w art. 2, gdy wynikają one z decyzji lub postanowień właściwych organów, albo - w zakresie administracji rządowej i jednostek samorządu terytorialnego - bezpośrednio z przepisu prawa, chyba że przepis szczególny zastrzega dla tych obowiązków tryb egzekucji sądowej. Możliwe jest również dochodzenie należności pieniężnych - bez konieczności wydawania decyzji, jeżeli wynikają one odpowiednio z:

• zeznania lub z deklaracji złożonej przez podatnika lub płatnika,
• zgłoszenia celnego złożonego przez zobowiązanego,
• deklaracji rozliczeniowej złożonej przez płatnika składek na ubezpieczenie społeczne,
• informacji o opłacie paliwowej,
• informacji o dopłatach,
• deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi,
• z rozliczenia zamknięcia, o którym mowa w art. 175 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/2446 z dnia 28 lipca 2015 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 w odniesieniu do szczegółowych zasad dotyczących niektórych przepisów unijnego kodeksu celnego (Dz. Urz. UE L 343 z 29.12.2015, str. 1, z późn. zm.),
• z informacji o opłacie emisyjnej,
• z deklaracji o wysokości daniny solidarnościowej.

W takiej sytuacji niezbędne jest, aby:

• odpowiednio - w deklaracji, zeznaniu, zgłoszeniu celnym lub deklaracji rozliczeniowej informacji o opłacie paliwowej, informacji o dopłatach, deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, rozliczeniu zamknięcia, w informacji o opłacie emisyjnej, w deklaracji o wysokości daniny solidarnościowej zamieszczone zostało pouczenie, że stanowią one podstawę do wystawienia tytułu wykonawczego,
• wierzyciel przed wszczęciem postępowania egzekucyjnego przesłał zobowiązanemu upomnienie, o którym mowa w art. 15 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

tags: #organ #egzekucyjny #czyli #kto

Popularne posty:

• Zadania Komornika Sądowego
• Egzekucja wyroków szwajcarskich w Polsce
• Wykorzystanie apelacji przez dłużnika osobistego
• Koszty postępowania z dłużnikiem rzeczowym
• Mechanizmy egzekucyjne w Służbie Celno-Skarbowej