Odpis aktu notarialnego: wszystko, co musisz wiedzieć

Strona dokonując czynności prawnej u Notariusza najczęściej dostaje odpis aktu notarialnego dla siebie natomiast za odpis taki uiszcza stosowną opłatę.

Oryginał aktu notarialnego bowiem jest tylko jeden i zawsze pozostaje u notariusza. Dla Klientów oferujemy formę wypisu, czyli dokładnego powtórzenia oryginału aktu notarialnego. Wypis aktu notariusz oddaje stronom zawartym w akcie lub ich następcom prawnym. Oryginał aktu przez 10 lat jest przechowywany w Kancelarii Notarialnej. Odpis aktu notarialnego różni się od wypisu tym, że stanowi on całą i dokładną treść oryginalnego aktu wraz z naniesionymi poprawkami. Do uzyskania odpisu uprawnione są strony zawarte w akcie notarialnym oraz ich następcy prawni. Taki dokument może być potrzebny np. Wyciąg aktu notarialnego nie stanowi ani wypisu, ani odpisu, ponieważ zawarta jest w nim jedynie jakaś część oryginalnych postanowień aktu notarialnego. Notarialnie poświadczony wypis, odpis, czy wyciąg aktu notarialnego ma moc prawną oryginału zgodnie z zapisem w prawie o notariacie, art.

Jezeli odpis aktu zginął lub uległ zniszczeniu strona może w każdej chwili u notariusza otrzymać odpis aktu notarialnego. W tym celu należy przyjść do kancelarii notarialnej, w której akt był sporządzony, i zażądać wydania takiego dokumentu. Nie ma oficjalnego spisu aktów notarialnych, dlatego też jeżeli chcemy uzyskać odpis aktu musimy zgłosić się do kancelarii notarialnej w której akt był sporządzony. Należy jdnak pamiętać, że odpis aktu może być wydany jedynie stronie albo osobie mającej w tym interes prawny. Wypisy, odpisy oraz wyciągi dokumentów sporządzane są przez notariusza upoważnionym do tego osobom. Należy posiadać dokument tożsamości, aby pracownik kancelarii mógł jednoznacznie stwierdzić, że dana osoba jest uprawniona do tego, aby odpis, wypis, czy wyciąg z aktu notarialnego mógł być jej wydany.

Uzyskiwanie odpisu aktu notarialnego

Wszelkie akty notarialne przez okres 10 lat od daty ich sporządzenia przechowywane są w kancelarii notarialnej, w której zostały sporządzone. Aby uzyskać odpis, wypis, czy wyciąg z tych dokumentów należy udać się do właściwej kancelarii notarialnej i wystosować prośbę o ich wydanie.

Odpis aktu notarialnego z ksiąg wieczystych można uzyskać taką samą drogą jak w kancelarii notarialnej, ale po upływie 10 lat od daty jego sporządzenia lub w przypadku, gdy kancelaria notarialna, gdzie taki akt był sporządzany, zakończyła działalność. Odpis aktu notarialnego nie jest możliwy do uzyskania droga elektroniczną.

Jeśli znasz notariusza i kancelarię: Skontaktuj się bezpośrednio z kancelarią notarialną, w której akt został sporządzony. Jeśli nie znasz kancelarii, ale wiesz, kiedy akt był sporządzony (mniej niż 10 lat temu): Spróbuj przypomnieć sobie okoliczności transakcji (np. korespondencję, umowy przedwstępne). Jeśli akt ma więcej niż 10 lat lub kancelaria notarialna została zamknięta: Oryginały aktów notarialnych po 10 latach przechowywania w kancelarii trafiają do archiwum ksiąg wieczystych właściwego sądu rejonowego dla siedziby kancelarii notarialnej.

Pisemnie: Wyślij listownie wniosek do kancelarii lub sądu (polecamy list polecony z potwierdzeniem odbioru). Rodzaj czynności notarialnej (np. sprzedaż, darowizna, testament). Załączniki (jeśli to konieczne): Dokument potwierdzający tożsamość, dokument potwierdzający następstwo prawne (np. akt zgonu, postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku). W kancelarii notarialnej: Okażesz dokument tożsamości (dowód osobisty, paszport). Taksa notarialna: Koszt odpisu aktu notarialnego jest regulowany przepisami prawa i zależy od ilości stron dokumentu. Pocztą: Jeśli wybrałeś tę opcję, odpis zostanie wysłany na wskazany adres listem poleconym.

Nie zawsze. Wiele kancelarii notarialnych i sądów oferuje możliwość wysyłki odpisu aktu notarialnego pocztą, na wskazany adres. Odpis aktu notarialnego ma taką samą moc prawną jak wypis, jeśli jest prawidłowo poświadczony przez notariusza lub sąd.

Akt notarialny jako podstawa egzekucji komorniczej

Komornik prowadzi postępowanie egzekucyjne w oparciu o dostarczony przez wierzyciela tytuł wykonawczy. Najprościej pisząc, tytuł wykonawczy to tytuł egzekucyjny zaopatrzony w tzw. klauzulę wykonalności. Artykuł 777. kodeksu postępowania cywilnego stanowi o tym, co jest tytułem egzekucyjnym. Oprócz orzeczeń sądu, orzeczeń referendarza sądowego (prawomocnych lub natychmiast wykonalnych), ugód sądowych, innych orzeczeń, ugód i aktów, które z mocy prawa podlegają egzekucji na drodze egzekucji sądowej, w przepisie tym mowa jest także o aktach notarialnych.

Poddanie się egzekucji w akcie notarialnym służy przede wszystkim zabezpieczeniu interesów wierzyciela - upraszcza to bowiem procedurę dochodzenia jego roszczeń. Pamiętać jednak należy, że taki akt notarialny zawiera oświadczenie dłużnika o poddaniu się egzekucji co do konkretnego świadczenia określonego, zarówno co do przedmiotu, jak i co do podstawy prawnej. Jeśli zatem strony po takim akcie zawarły np. jakieś dodatkowe umowy, to wcześniej podpisany akt notarialny nie obejmuje już ich. wielu innych umów (w tym umów gospodarczych) co do zapłaty określonej kwoty czy wydania określonych przedmiotów.

Dlaczego takie oświadczenie o poddaniu się egzekucji jest korzystne dla wierzyciela? Chodzi o szybkość i sprawność postępowania egzekucyjnego. Jeśli mamy akt notarialny, a dłużnik nie wykonuje ciążącego na nim obowiązku (czyli chociażby jest brak zapłaty faktury), wystarczy złożyć do Sądu wniosek o nadanie klauzuli wykonalności na ten akt. Jeśli takiego aktu nie mamy, musielibyśmy najpierw dochodzić swoich praw na drodze postępowania sądowego (a zatem np. wystąpić z pozwem o zapłatę czy o eksmisję). Dopiero na uzyskane w taki sposób prawomocne orzeczenie czy ugodę moglibyśmy uzyskać klauzulę wykonalności i w oparciu o taki tytuł wykonawczy złożyć wniosek egzekucyjny do Komornika. Akt notarialny pozwala nam pominąć całą (czasem kilkuletnią) sprawę sądową.

Warto zaznaczyć, że sąd rozpoznając wniosek o nadanie klauzuli wykonalności aktowi notarialnemu bada wyłącznie to, czy stosunek prawny został w akcie notarialnym wskazany. Sąd nie zajmuje się tym, czy ten stosunek rzeczywiście istnieje i jaką ma treść. Aby można było skutecznie złożyć wniosek o nadanie klauzuli wykonalności na akt notarialny, należy zadbać o to, żeby w tym akcie podany został termin wykonania obowiązku (spełnienia świadczenia) lub zdarzenie, od którego uzależnione jest jego wykonanie. Istotne jest również to, że prowadzonej przez komornika egzekucji na podstawie aktu notarialnego, może poddać się nie tylko dłużnik osobisty, lecz również dłużnik rzeczowy, a zatem np. osoba, która jest właścicielem nieruchomości obciążonej hipoteką.

Komornik fakty i mity #biznesbezpułapek

Warunki, jakie musi spełniać akt notarialny do egzekucji komorniczej

Według Kodeksu postępowania cywilnego [Dz.U. 1964 Nr 43 poz. 296] do rozpoczęcia egzekucji komorniczej potrzebne jest jedno z następujących: orzeczenie sądu, ugoda zawarta przed sądem lub mediatorem, akt notarialny zawierający oświadczenie dłużnika o dobrowolnym poddaniu się egzekucji. A zatem, zgodnie z obowiązującym prawem, dług można wyegzekwować na podstawie aktu notarialnego. Pozwala to znacznie zaoszczędzić czas, a także wydatki, które wiążą się z prowadzeniem sprawy w sądzie.

W akcie notarialnym dłużnik musi oświadczyć, że w razie niewypełnienia swojego zobowiązania dobrowolnie podda się egzekucji, bez rozpatrywania sprawy przez sąd. (Analogicznie: właściciel nieruchomości obciążonej hipoteką musi oświadczyć, że podda się egzekucji z obciążonej nieruchomości, a właściciel ruchomości obciążonej zastawem - z rzeczy obciążonych zastawem). Poza takim oświadczeniem akt notarialny powinien zawierać wysokość długu oraz termin jego spłaty. Akt musi też określać warunki, które pozwolą wierzycielowi rozpocząć postępowanie egzekucyjne oraz termin, do którego można wystąpić o nadanie aktowi klauzuli wykonalności. A zatem, aby akt notarialny mógł być podstawą do egzekucji długu, powinien zawierać:

dane dłużnika i wierzyciela,
oświadczenie dłużnika o dobrowolnym poddaniu się egzekucji,
dokładny opis długu,
termin spłaty długu,
termin, do którego wierzyciel może wystąpić o nadanie klauzuli wykonalności aktowi notarialnemu.

Egzekucję długu na mocy aktu notarialnego można prowadzić do kwoty w nim wymienionej. Oznacza to, że jeśli dług wynosi np. 50 000 zł, a w akcie notarialnym dłużnik poddał się egzekucji wyłącznie do kwoty 30 000 zł, to egzekucja może być prowadzona tylko do kwoty zapisanej w akcie notarialnym czyli do 30 000 zł.

Rozpoczęcie egzekucji komorniczej z aktu notarialnego

Aby rozpocząć egzekucję komorniczą na podstawie aktu notarialnego, akt musi otrzymać klauzulę wykonalności. W tym celu wierzyciel powinien złożyć do sądu rejonowego (właściwego dla miejsca zamieszkania dłużnika) wniosek o nadanie aktowi notarialnemu takiej klauzuli. Na szczęście, na decyzję sądu w nie trzeba długo czekać - zazwyczaj tylko parę dni - ponieważ sąd nie bada całej sprawy, a sprawdza jedynie, czy wniosek spełnia wymogi formalne.

Krok pierwszy: Wniosek o nadanie klauzuli wykonalności aktowi notarialnemu należy złożyć do sądu rejonowego ogólnej właściwości dłużnika (sąd właściwy dla miejsca zamieszkania lub siedziby dłużnika). Do wniosku załączyć należy wypis aktu notarialnego oraz opłatę w wysokości 50 zł. Sąd nadaje klauzulę wykonalności na posiedzeniu niejawnym (bez udziału stron) co w praktyce oznacza, że w odpowiedzi na złożony wniosek, sąd przesyła wnioskodawcy wypis aktu opatrzony klauzulą wykonalności. Sąd powinien nadać klauzulę wykonalności niezwłocznie, nie później niż w terminie 3 dni.

Przede wszystkim - uproszczenie i skrócenie procesu windykacji. Oprócz tego akt notarialny dodatkowo „motywuje” dłużnika do spłaty zadłużenia.

Postępowanie w przypadku śmierci dłużnika

Po śmierci dłużnika powstaje pytanie co dalej z długiem, czy jest jakakolwiek szansa na jego odzyskanie. Zgodnie bowiem z art. 922 kodeksu cywilnego (dalej k.c.) prawa, ale również obowiązki majątkowe zmarłego, w tym obowiązek uregulowania niespłaconych długów spadkodawcy, z chwilą jego śmierci przechodzą na spadkobierców. Dlatego też, jedną z dróg prowadzącą do odzyskania należności po śmierci dłużnika, jest ustalenie następców prawnych zobowiązanego poprzez złożenie wniosku o stwierdzenie nabycia spadku do sądu właściwego ze względu na ostatnie miejsce zamieszkania dłużnika.

W praktyce przyjęło się, że wraz z wnioskiem należy przedłożyć odpis aktu zgonu zmarłego, na podstawie którego wnioskodawca wykazuje fakt oraz datę zgonu zobowiązanego. Akty stanu cywilnego stanowią dokumenty urzędowe stwierdzające urodzenie, zawarcie małżeństwa lub zgon osoby na nim wskazanej oraz są dowodami wyłącznymi w zakresie zdarzeń w nich stwierdzonych. Zarówno skrócony, jak i zupełny odpis aktu zgonu, stanowi dokument w postępowaniu cywilnym. Wniosek o wydanie odpisu aktu zgonu składa się do urzędu stanu cywilnego. Od 1 marca 2015 roku odpisy aktów (aktu urodzenia, małżeństwa czy zgonu) można uzyskać w dowolnym urzędzie stanu cywilnego w na terenie Polski. Koszt uzyskania dokumentu wynosi przy skróconym akcie 22,00 zł (przy zupełnym 31,00 zł).

Co istotne, obligatoryjną częścią wniosku jest jego uzasadnienie, które winno wskazywać interes prawny podmiotu żądającego wydania odpisu aktu. Ustawodawca w art. 45 Prawa o aktach stanu cywilnego wprowadził ograniczenie w zakresie jawności aktów stanu cywilnego poprzez wskazanie konkretnej grupy podmiotów posiadających legitymację do dokonania tej czynności. W oparciu o poglądy wyrażone w orzecznictwie sądów administracyjnych przyjąć należy, że wierzyciel spadkodawcy posiada uprawienie do uzyskiwania odpisu aktu zgonu dłużnika. Interes prawny powinien być rozumiany jako wykazanie okoliczności, które w świetle przepisów materialnych kreują go, nie zaś na wskazaniu konkretnego przepisu z którego wynikać będzie obowiązek przedłożenia tego dokumentu.

Zgodnie z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku w sprawie o sygn. akt III SA/Gd 159/07 interes prawny wierzyciela spadkodawcy należy upatrywać w szerszym aspekcie, tj. mając na uwadze ogólny interes danego podmiotu w zainicjowaniu postępowania spadkowego, o którym mowa w art. 1025 § 1 k.c. Jak wskazał bowiem Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 12 stycznia 1983 r. o sygn. akt III CRN 218/82 w rozumieniu art. 1025 § 1 k.c. oraz art. 669-679 kodeksu postępowania cywilnego (dalej k.p.c.) zainteresowanymi w zgłoszeniu żądania stwierdzenia nabycia spadku w podstawowym trybie przewidzianym w art. 669 i n. k.p.c. są nie tylko spadkobiercy lub ich następcy prawni, lecz także wszystkie inne osoby mające interes prawny (…). Uwzględniając powyższe rozważania należy uznać, zgodnie z orzecznictwem, że wierzyciel ma interes prawny w zakresie uzyskania odpisu aktu zgonu zmarłego dłużnika jeżeli wykaże, że chce dołączyć go jako dowód wynikających z niego zdarzeń do wniosku inicjującego postępowanie w innej sprawie, w tym w sprawie cywilnej.

Powyższe zostało również potwierdzone w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 17 listopada 2010 r. o sygn. akt II SA/Gl 644/10, jak również w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 14 stycznia 2008 r. o sygn. W reasumpcji powyższych rozważań, każdy wierzyciel chroniący swoje interesy może podejmować czynności zmierzające do odzyskania należności po śmierci dłużnika i w tym celu może wnioskować o odpis aktu zgonu zmarłego dłużnika dążąc do uzyskania dokumentu spadkobrania.

tags: #czy #komornik #moze #uzyskac #od #notariusza