Tytuł wykonawczy komornika – wszystko, co musisz wiedzieć

W sytuacji, gdy dłużnik w dalszym ciągu uchyla się od zaspokojenia wierzyciela, nie pozostaje nic innego jak skierować sprawę do komornika. Aby się to jednak mogło wydarzyć, niezbędne jest posiadanie tytułu wykonawczego. Czym jest więc tytuł wykonawczy, jakie są jego charakterystyczne cechy i zastosowanie? Dowiedz się, jakie kroki należy podjąć po uzyskaniu tytułu wykonawczego, by odzyskać dług.

Co to jest tytuł wykonawczy?

Tytuł wykonawczy jest dokumentem, który daje wierzycielowi prawo do wszczęcia postępowania egzekucyjnego przeciwko dłużnikowi. Oznacza to, że jeśli jesteś wierzycielem, to po jego uzyskaniu możesz zlecić komornikowi odzyskanie Twoich pieniędzy. Podstawą egzekucji jest tytuł wykonawczy. W praktyce tytuł wykonawczy składa się z dwóch głównych elementów: tytułu egzekucyjnego i klauzuli wykonalności. Tytuł egzekucyjny potwierdza istnienie roszczenia, może nim być np. wyrok sądu, w którym dłużnik został zobowiązany do zapłaty określonej kwoty. Klauzula wykonalności to z kolei urzędowe potwierdzenie, że ten tytuł egzekucyjny jest prawomocny i można na jego podstawie rozpocząć egzekucję. O tytule wykonawczym można mówić dopiero w sytuacji, gdy tytuł egzekucyjny ma klauzulę wykonalności.

Jako wierzyciel powinieneś najpierw uzyskać tytuł egzekucyjny, a potem wystąpić do sądu o nadanie klauzuli wykonalności. Dopiero po spełnieniu tych warunków możesz przystąpić do działania i zlecić komornikowi przeprowadzenie egzekucji i w ten sposób odzyskać swoje pieniądze od dłużnika.

Do czego potrzebny jest tytuł wykonawczy?

Tytuł wykonawczy jest kluczowy w procesie windykacji, ponieważ umożliwia wierzycielowi skuteczne dochodzenie swoich należności. Bez niego nie można wszcząć postępowania egzekucyjnego, co oznacza, że wierzyciel pozostaje bezsilny wobec dłużnika, który nie chce lub z różnych powodów nie może spłacić swojego długu. Tytuł wykonawczy działa tym samym jak zielone światło dla komornika. Komornik na podstawie tytułu wykonawczego może zająć wynagrodzenie dłużnika, jego konto bankowe czy nawet doprowadzić do licytacji mienia. Tytuł wykonawczy pozwala nie tylko na przymusowe ściąganie należności, ale daje też wierzycielowi pewność prawną. Oznacza to, że ma on solidne podstawy do działania i może liczyć na wsparcie organów ścigania w dochodzeniu swoich roszczeń. W przypadku braku takiego dokumentu wierzyciel musiałby polegać jedynie na dobrej woli dłużnika i dobrowolnych płatnościach z jego strony.

Rodzaje tytułów wykonawczych

W polskim systemie prawnym tytułami wykonawczymi zgodnie z art. 777 Kodeksu postępowania cywilnego mogą stać się różne tytuły egzekucyjne z klauzulą wykonalności, m.in.:

• Wyrok sądowy - może dotyczyć różnych roszczeń, w tym świadczeń pieniężnych i niepieniężnych.
• Nakaz zapłaty - wydawany w postępowaniu upominawczym, nakaz zapłaty również stanowi tytuł wykonawczy po nadaniu klauzuli wykonalności. Jest to szybka forma uzyskania orzeczenia przez wierzyciela.
• Ugoda sądowa - ugoda zawarta przed sądem i zatwierdzona przez sędziego może być tytułem wykonawczym. Umożliwia ona wierzycielowi dochodzenie roszczeń zgodnie z ustaleniami zawartymi w porozumieniu.
• Akt notarialny - w przypadku gdy dłużnik poddał się egzekucji w akcie notarialnym, taki dokument może stanowić tytuł wykonawczy, co oznacza, że wierzyciel może bezpośrednio na jego podstawie rozpocząć egzekucję.

Jak krok po kroku uzyskać tytuł wykonawczy?

Uzyskanie tytułu wykonawczego to proces, który składa się z kilku etapów. W przypadku wejścia na drogę sądową zaliczamy do nich m.in.:

1. Złożenie pozwu do sądu przeciwko dłużnikowi - w pozwie dokładnie opisz swoje roszczenie oraz przedstaw dowody potwierdzające istnienie długu.
2. Postępowanie sądowe - po wniesieniu pozwu sprawa trafia do sądu, który ją rozpatruje. Może to odbywać się na rozprawie (tradycyjne postępowanie) lub w e-sądzie, w trybie uproszczonym - w elektronicznym postępowaniu upominawczym (EPU). W EPU nie ma rozprawy, sąd wydaje nakaz zapłaty, który staje się prawomocny, jeśli dłużnik nie wniesie sprzeciwu w terminie 14 dni od jego doręczenia. Dłużnik ma prawo przedstawić swoje argumenty i bronić się przed wniesionymi przeciwko niemu zarzutami.
3. Wyrok sądu - sąd wydaje wyrok lub nakaz zapłaty, w którym stwierdza istnienie lub brak roszczenia. Jeśli wyrok jest korzystny dla wierzyciela (potwierdzający Twoje roszczenie), staje się podstawą do dalszych działań.
4. Nadanie klauzuli wykonalności - po uprawomocnieniu się wyroku czy nakazu zapłaty (tj. gdy minie czas na apelację czy złożenie sprzeciwu) złóż wniosek o nadanie klauzuli wykonalności do sądu, który wydał wyrok.
5. Otrzymanie tytułu wykonawczego - po nadaniu klauzuli wykonalności przez sąd otrzymujesz tytuł wykonawczy, który uprawnia Cię do wszczęcia postępowania egzekucyjnego. Możesz tym samym skontaktować się z komornikiem i rozpocząć egzekucję długu.

Cały proces może wymagać czasu i cierpliwości. Najważniejszym etapem jest nadanie klauzuli wykonalności, które zgodnie z przepisami (art. 781 KPC) powinno nastąpić niezwłocznie, nie później niż w ciągu 3 dni od złożenia wniosku przez wierzyciela, po uprawomocnieniu się orzeczenia. W przypadku nakazu zapłaty w elektronicznym postępowaniu upominawczym, klauzula wykonalności nadawana jest z urzędu po uprawomocnieniu się orzeczenia.

Kiedy i jak komornik bada tytuł wykonawczy?

Zgodnie z art. 804 §2 k.p.c., komornik powinien zbadać, czy nie doszło do przedawnienia roszczenia objętego tytułem wykonawczym. Wierzyciel, składając wniosek o wszczęcie egzekucji, w przypadku roszczenia narażonego na zarzut przedawnienia, winien dołączyć do niego dokument stwierdzający przerwanie biegu przedawnienia. Jeżeli termin przedawnienia upłynął, a wierzyciel nie dysponuje wspomnianym dokumentem, komornik odmawia wszczęcia egzekucji.

Gdyby jednak zdarzyło się, że organ egzekucyjny pomimo przedawnienia roszczenia przystąpi do egzekucji, osoba, przeciwko której jest ona prowadzona, powinna zwrócić się do tego organu z wnioskiem o umorzenie. Wniosek musi czynić zadość wymogom pisma procesowego, a w uzasadnieniu wnioskodawca powinien wykazać, że doszło do przedawnienia roszczeń objętych tytułem wykonawczym. Na koniec warto dodać, że zgodnie z art. 767 k.p.c. na czynności komornika przysługuje skarga do sądu rejonowego.

Przedawnienie roszczenia - kluczowy aspekt w egzekucji

Niebagatelne znaczenie dla obrotu prawnego ma instytucja przedawnienia, która jako instytucja dawności ma za zadanie eliminować sprawy przewlekłe na skutek bezczynności wierzyciela. Po upływie określonego w ustawie terminu, dłużnik może uchylić się od zaspokojenia roszczenia. W zależności od gałęzi prawa, a także - z perspektywy cywilistycznej - rodzaju roszczenia, przedawnienie następuje w okresie wskazanym przez ustawę. W analizowanym przypadku właściwą podstawą prawną jest art. 125 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (dalej również jako: „k.c.”). Roszczenie, które zostało stwierdzone prawomocnym orzeczeniem sądu lub innego organu powołanego do rozpoznawania spraw danego rodzaju, roszczenie stwierdzone ugodą zawartą przed sądem albo sądem polubownym, a także roszczenie stwierdzone ugodą zawartą przed mediatorem i zatwierdzoną przez sąd, przedawnia się z upływem 6 lat.

Zgodnie z art. 120 k.c. bieg terminu przedawnienia rozpoczyna się od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne. Natomiast w przypadku gdy wymagalność roszczenia zależy od podjęcie przez uprawnionego, bieg terminu rozpoczyna się od dnia, w którym roszczenie stałoby się wymagalne, gdyby uprawniony podjął tę czynność w najwcześniej możliwym terminie. Jeżeli zaś chodzi o roszczenia o zaniechanie, bieg terminu przedawnienia rozpoczyna się w dniu, w którym ten, przeciwko komu roszczenie przysługuje, nie zastosował się do treści roszczenia. Ustawodawca w art. 118 k.c. Na tym etapie warto uporządkować stan faktyczny wobec przywołania właściwej podstawy prawnej. Dość dodać, że w 2018 r. przeprowadzono nowelizację Kodeksu cywilnego i skrócono okresy przedawnienia (w omawianym przypadku poprzedni termin wynosił 10 lat). Zasadą jest stosowanie nowych terminów przedawnienia do roszczeń nieprzedawnionych przed datą nowelizacji.

Jak już zostało wcześniej wspomniane, bieg terminu przedawnienia rozpoczyna się od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne. W analizowanym przypadku roszczenie jest wymagalne od dnia uprawomocnienia się orzeczenia - nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym. Nakaz staje się prawomocny, jeżeli pozwany w terminie 14 dni od doręczenia go nie wniósł sprzeciwu. Jeżeli nastąpiło to jeszcze w 2014 r. - bieg terminu przedawnienia rozpoczyna się w 2014 r. a kończy - według zasady z art. 118 k.c. - z ostatnim dniem roku kalendarzowego po upływie sześciu lat, czyli 31 grudnia 2020 r.

Świadczenia okresowe przedawniają się z upływem 3 lat. Do kategorii tej należą również odsetki od należności głównej. Użytkownik badając, czy doszło do przedawnienia roszczenia, powinien przypomnieć sobie, czy wierzyciel nie podjął żadnej czynności przerywającej bieg przedawnienia. Zgodnie z art. 123 k.c.

tags: #data #wystawienia #komornik

Popularne posty:

• Długi a Sylwester
• Małoletni a długi spadkowe
• Okazje na rynku nieruchomości w Lubuskiem
• Informacje o Komorniku Sądowym
• Windykacja z szacunkiem