Dobre praktyki w windykacji: przewodnik po etycznym odzyskiwaniu należności

Epidemia COVID-19 spowodowała, że wielu konsumentów ma trudności z terminowym spłacaniem swoich zobowiązań.

W tej sytuacji (niełatwej dla wielu osób) etyczne odzyskiwanie należności staje się tym bardziej istotne.

Kilkanaście lat temu Związek Przedsiębiorstw Finansowych (organizacja zrzeszająca instytucje m.in. z sektora bankowego, pożyczkowego, pośrednictwa finansowego czy windykacyjnego) stworzyła Zasady Dobrych Praktyk (ZDP).

Poszczególne rozdziały tego dokumentu dotyczą różnych branż i ich praktyk biznesowych.

ZDP regulują działalność przedsiębiorców skupionych w Związku, takich jak biura informacji gospodarczej, pożyczkodawców, pośredników finansowych, fundusze hipoteczne, wreszcie - zarządzających wierzytelnościami, czyli popularną branżę windykacyjną.

Przedsiębiorstwa windykacyjne zrzeszone w Związku Przedsiębiorstw Finansowych dobrowolnie zobowiązują się do przestrzegania restrykcyjnych norm zawartych w Zasadach Dobrych Praktyk.

Co roku przechodzą audyt etyczny, a jeśli spełnią jego wymogi, otrzymują Certyfikat Etyczny.

- Warto podkreślić, że firmy zarządzające wierzytelnościami, które obowiązuje stosowanie Zasad Dobrych Praktyk, stanowią ok. 70 proc. wartości całego rynku.

To dużo, choć wciąż staramy się pozyskać dla naszego programu etycznego więcej firm.

Dokument określa m.in., jak powinien wyglądać profesjonalny proces windykacyjny, w jaki sposób powinna przebiegać komunikacja z zadłużonym konsumentem (zarówno listowa, telefoniczna, jak i bezpośrednia), jakie informacje powinny znaleźć się w wezwaniu do zapłaty, jak firmy windykacyjne winny chronić dane osobowe konsumentów.

Wezwanie do zapłaty z firmy windykacyjnej powinno dokładnie opisywać daną wierzytelność (tytuł, wierzyciel, wystawca faktury, należność główna, data wymagalności, naliczone odsetki, numer faktury, data wystawienia faktury, okres, za jaki faktura została wystawiona, jeśli windykowana jest wierzytelność o charakterze ciągłym).

Przy ZPF działa Komisja Etyki, do której każdy konsument, klient firm członkowskich ZPF może zwrócić się ze skargą - wnioskiem o zbadanie zgodności praktyki biznesowej konkretnej firmy z Zasadami Dobrych Praktyk.

Osoba, która czuje się pokrzywdzona, może złożyć taki wniosek na każdym etapie, jeśli w tej sprawie postępowanie reklamacyjne jeszcze nie zostało wszczęte.

Może być złożony także, kiedy postępowanie reklamacyjne już się zakończyło, jeśli wnioskodawca - klient uzna, że otrzymał niesatysfakcjonującą odpowiedź od przedsiębiorcy, lub gdy przedsiębiorca nie odpowiedział na reklamację w ciągu 30 dni od jej otrzymania.

Jeśli natomiast postępowanie reklamacyjne trwa, rekomendowane jest zaczekać ze złożeniem wniosku do jego zakończenia.

Rodzaje windykacji i ich specyfika

Windykacja to szereg powiązanych ze sobą działań, które mają na celu dochodzenie roszczeń od dłużników.

Słowo to ma negatywne konotacje, jednak sam proces niesie za sobą wiele korzyści dla zaangażowanych podmiotów, w tym jest niemal nieodzowny w prowadzeniu działalności gospodarczej.

Windykacja może być prowadzona zarówno na etapie przedsądowym, jak i na drodze postępowania sądowego, a w razie uporczywego uchylania się od obowiązku spłaty, działania zmierzające do odzyskania długu, mogą zostać przekazane na drogę postępowania egzekucyjnego.

Wyróżnia się więc dwa główne rodzaje windykacji - windykację polubowną (miękką) oraz windykację sądową (twardą).

Wskazane rodzaje windykacji różnią się od siebie sposobem i podstawą prawną prowadzenia działań, ich zakresem oraz kosztami.

Windykacja polubowna

Windykacja polubowna skupia się na działaniach na względnie wczesnym etapie powstania zaległości, a jej celem jest osiągnięcie porozumienia z dłużnikiem w zakresie dobrowolnej spłaty należności bez konieczności kierowania sprawy na drogę postępowania sądowego.

Wezwanie do zapłaty powinno precyzyjnie wskazywać wymagalną wierzytelność, dane identyfikacyjne wierzyciela oraz sposób uiszczenia długu.

Zgodnie z art. 455 Kodeksu cywilnego, jeżeli termin spełnienia świadczenia nie jest oznaczony ani nie wynika z właściwości zobowiązania, świadczenie powinno być spełnione niezwłocznie po wezwaniu dłużnika do jego wykonania, wobec czego to wezwanie do zapłaty powoduje wymagalność zobowiązania, gdy termin jego spełnienia nie jest oznaczony.

Oprócz wezwań do zapłaty, najczęściej wybieraną drogą mobilizacji dłużnika do wywiązania się z roszczenia są czynności terenowe oraz negocjacje telefoniczne.

Obecnie w procesie windykacyjnym rośnie również rola mediów społecznościowych, które są powszechnie używane nie tylko jako sposób komunikacji, ale także identyfikacji i lokalizacji dłużnika.

Windykacja sądowa

Działania windykacyjne określane mianem windykacji sądowej polegają na skierowaniu sprawy na drogę sądową celem uzyskania prawomocnego nakazu zapłaty, co wiąże się z obowiązkiem spłaty przez dłużnika nie tylko zaległej należności, ale także odsetek oraz kosztów sądowych.

W przypadku, gdy dłużnik nie zrealizuje na tym etapie ciążącego na nim obowiązku, wierzyciel może skierować sprawę na drogę postępowania egzekucyjnego, co znacznie zwiększa koszty po stronie dłużnika.

Należy tu zaznaczyć, że zarówno w interesie wierzyciela, jak i dłużnika powinno być zamknięcie procesu windykacyjnego na etapie windykacji polubownej, gdyż jest to najszybszy i najmniej kosztowny sposób dochodzenia należności.

W trakcie każdego kontaktu z dłużnikiem powinno dążyć się do wyjaśnienia celu procesu windykacyjnego, a także rozwiania wszelkich niejasności i wątpliwości dotyczących samego zobowiązania, co może przyspieszyć jego spełnienie przez dłużnika.

Rejestry dłużników jako narzędzie motywacyjne

Jednym ze sposobów motywacji dłużnika na spłatę zobowiązania jest umieszczenie danych dłużnika w ogólnodostępnych rejestrach długów.

Rejestry te gromadzą dane o incydentach z nieterminową spłatą różnego rodzaju wierzytelności zarówno osób fizycznych, jak i podmiotów gospodarczych, co jest pomocne w weryfikowaniu wiarygodności finansowej kontrahentów oraz w odzyskiwaniu przeterminowanych zobowiązań.

Można podzielić tego typu bazy na dwa główne rodzaje, tj. Rejestr Dłużników Niewypłacalnych, który jest prowadzony przez instytucję państwową, a więc właściwy sąd rejestrowy KRS i działa w oparciu o ustawę z dnia 20.08.1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym oraz na prywatne wywiadownie gospodarcze, opierające swoją działalność na ustawie z dnia 9 kwietnia 2010 r. o udostępnianiu informacji gospodarczych i wymianie danych gospodarczych, tj. BIG InfoMonitor S.A., Krajowy Rejestr Długów BIG S.A., Rejestr Dłużników ERIF BIG S.A. i Krajowe Biuro Informacji Gospodarczej.

Dla dłużnika umieszczenie jego danych w jednym ze wskazanych rejestrów wiąże się z określonymi konsekwencjami co do podstaw, zakresu wpisu i skutków umieszczenia w określonym rejestrze, jednak wspólnym mianownikiem wszystkich wskazanych baz danych jest udostępnianie informacji gospodarczych o nierzetelnym wywiązywaniu się z finansowych zobowiązań.

Wpis o zadłużeniu może powodować szereg konsekwencji dla dłużnika, w tym utratę partnerów biznesowych, wzrost kosztów prowadzenia działalności gospodarczej czy problemy przy zaciąganiu kredytów i pożyczek.

Zasady Dobrych Praktyk w sektorze windykacyjnym

Zasady Dobrych Praktyk to dokument stworzony przez Związek Przedsiębiorstw Finansowych (uprzednio Konfederację Przedsiębiorstw Finansowych), który ma na celu określenie reguł, którymi powinny kierować się firmy działające w sektorze rynku finansowego w Polsce, w tym przedsiębiorstwa z sektora bankowego i pożyczkowego, pośrednicy finansowi, biura informacji gospodarczej, a także podmioty windykacyjne.

Dokument ten składa się z siedmiu rozdziałów, a trzeci z nich w całości poświęcony jest praktykom windykacyjnym.

Można tam znaleźć wytyczne dotyczące między innymi sposobu komunikowania się z dłużnikiem, wymagań formalnych w zakresie pism kierowanych do dłużnika czy sposobu ochrony danych osobowych.

Zadaniem tego dokumentu jest umacnianie konkurencyjności i transparentności na rynku finansowym, poprawa sposobów komunikacji, edukacja finansowa oraz ochrona przestrzegania obowiązujących praw.

Niezależnie od tego czy wierzyciel egzekwuje zobowiązania poprzez własne działania wewnętrzne czy też decyduje się na zatrudnienie profesjonalnej firmy windykacyjnej, to sama egzekucja długu powinna opierać się przede wszystkim na szacunku oraz dialogu pomiędzy stronami.

Ma to szczególne znaczenie w przypadku windykacji polubownej, gdyż nie jest ona tak ściśle regulowana przez prawo jak ma to miejsce w przypadku windykacji na etapie sądowym.

Należy w tym miejscu zaznaczyć, iż firma windykacyjna nie dysponuje takimi samymi instrumentami prawnymi jak organy egzekucji sądowej i administracyjnej, wobec czego działania windykacji polubownej skierowane są głównie na wypracowanie porozumienia pomiędzy wierzycielem, a dłużnikiem.

Ugoda między stronami może zostać zawarta na każdym etapie windykacji, o ile wierzyciel i dłużnik dojdą do porozumienia w kwestii realizacji zobowiązania.

Zasady Dobrych Praktyk określają wzorcowy sposób działania zarówno z punktu widzenia wierzyciela, jak i dłużnika, określając metody pożądane oraz te niedopuszczalne w trakcie procesu windykacyjnego.

Do najważniejszych założeń Zasad Dobrych Praktyk w odniesieniu do procesu windykacji należą:

poszanowanie norm prawnych, moralnych i etycznych,
prowadzenie działań windykacyjnych w sposób kompetentny i rzetelny,
zapewnienie zachowania w tajemnicy informacji dotyczących dłużnika i wierzyciela,
komunikowanie się z dłużnikiem w sposób zrozumiały i jasny,
powstrzymanie się od działań, które byłyby nadmiernie uciążliwe dla dłużnika.

Dokument stworzony przez Związek Przedsiębiorstw Finansowych wskazuje ogólne zasady, metody działania oraz cele, jakimi powinny kierować się osoby zajmujące się procesem windykacyjnym, natomiast szczegółowy sposób działania, wynikający z danej branży, powinien być uwzględniony w tworzonych indywidualnie dokumentach wskazujących politykę działania poszczególnych podmiotów.

W tym miejscu należy podkreślić, iż na każdym etapie działań windykacyjnych ściśle zabronione jest używanie siły, zastraszania i gróźb karalnych, przedstawiania nieprawdziwych informacji dotyczących długu oraz konsekwencjach jego niespłacenia, celowe wprowadzanie w błąd dłużnika czy też rozpowszechnianie informacji o zobowiązaniu osobom trzecim.

Każde z tych działań jest nie tylko etycznie niewłaściwe, ale także prawnie niedopuszczalne.

Zasady Dobrej Praktyk, nie tylko tych dotyczących praktyk windykacyjnych, ale całego sektora finansowego, akcentują konieczność przekazywania informacji w sposób jasny i zrozumiały dla konsumenta, co ma mu pozwolić na podejmowanie świadomych decyzji dotyczących finansów.

Zapewnienie dostępu do pełnej informacji stało się podstawowym sposobem ochrony konsumenta i tym samym budowania jego świadomości w zakresie edukacji finansowej.

Zasady Dobrych Praktyk nie stanowią systemu prawa na szczeblu państwowym lub unijnym, wobec czego ich łamanie nie jest zagrożone sankcją karną lub administracyjną.

Przedsiębiorstwa finansowe i windykacyjne zrzeszone w Związku Przedsiębiorstw Finansowych zobowiązują się w sposób dobrowolny do przestrzegania ich postanowień.

Wypełnianie restrykcyjnych norm jest corocznie audytowane, a w przypadku ich spełnienia jest nadawany Certyfikat Etyczny, który stanowi gwarancję działania na rynku finansowym zgodnie z najwyższymi standardami.

W przypadku łamania postanowień Zasad Dobrych Praktyk każdy konsument ma prawo wystąpić do działającej przy Związku Przedsiębiorstw Finansowych Komisji Etyki, której zadaniem jest badanie zgodności praktyki biznesowej zrzeszonych podmiotów z Zasadami Dobrych Praktyk.

Firmy o profilu windykacyjnym, a także te podmioty, które w ramach swojej działalności mają działy zajmujące się windykacją, powinny dokładać szczególnych starań, by mieć jasno określone procedury funkcjonowania.

Zazwyczaj polityka działań windykacyjnych jest częścią compliance i jako taka ma za zadanie nadzorować zgodność działalności windykacyjnej z przepisami prawa.

Potrzeba ustalenia procedur wynika ściśle ze specyfiki działań windykacyjnych, które bazują na operowaniu danymi wrażliwymi, stałym kontakcie z kontrahentem oraz niechęci do współpracy części klientów.

Z punktu widzenia wierzyciela, ustalone zasady działań pozwalają na uniknięcie sytuacji, które naruszają prawa dłużników i tym samym chronią ich przed możliwymi zarzutami o przekroczenie uprawnień.

Inicjatywy branżowe i edukacyjne

Po kilkumiesięcznej pracy uruchomiono projekt „Edukacyjnie o windykacji”.

W zakresie realizacji zadań Związku w obszarze legislacji powołano zespół roboczy ds. ustawy gromadzący ekspertów w dziedzinie prawa z firm członkowskich celem przeanalizowania i przygotowania stanowiska i opinii w przedmiocie projektu ustawy o działalności windykacyjnej i zawodzie windykatora.

Zespół pod przewodnictwem kancelarii prawnej będącej we stałej współpracy z PZZW opracował i skierował do Ministerstwa Sprawiedliwości szczegółowe stanowisko do projektowanych zmian prawnych.

W tym zakresie skierowano również pismo do Rzecznika Małych i Średnich Przedsiębiorców wskazujące na wpływ przewidywanych zmian prawnych na sektor małych i średnich przedsiębiorstw oraz skierowano do Polskiego Towarzystwa Gospodarczego prośbę o wsparcie głosu polskich przedsiębiorców zajmujących się zarządzaniem wierzytelnościami.

W obszarze legislacji przedstawiono i przesłano również stanowisko do projektu ustawy zmieniającej prawo restrukturyzacyjne i prawo upadłościowe.

W związku z projektowymi zmianami prawnymi w obszarze dochodzenia należności przez podmioty prywatne Związek aktywnie współpracował z kluczowymi dziennikami i magazynami prasowymi, w tym Dziennikiem Gazetą Prawną, Gazetą Finansową i Miesięcznikiem BANK.

Przedstawiciele Związku wypowiadali się o przewidywanych skutkach implementacji zapowiadanych zmian prawnych na dochodzenie wierzytelności w Polsce również podczas wydarzeń branżowych, w tym m.in. Polski Związek Zarządzania Wierzytelnościami objął swoim patronatem Konferencję Credit Risk 2022, organizowaną przez Polski Instytut Credit Management.

Konferencja Credit Risk to prezentacja najnowszych trendów, metod oraz praktyki zarządzania ryzykiem kredytu B2B.

Wydarzenie daje możliwość skonfrontowania własnej wiedzy z doświadczeniami praktyków zarządzania ryzykiem kredytowym, zarówno z firm polskich jak i międzynarodowych korporacji.

30 września 2022 r. odbyło się Walne Zgromadzenie Członków Polskiego Związku Zarządzania Wierzytelnościami.

Polskie Towarzystwo Gospodarcze jest związkiem pracodawców ukierunkowanym na uwolnienie potencjału biznesowego oraz patriotyzmu gospodarczego kraju.

Organizacja stawia na budowanie wspólnoty i odpowiedzialny biznes w oparciu o konserwatywne wartości.

Są one gwarancją osobistego i zawodowego sukcesu.

Rynek wierzytelności czekają zmiany mające bezpośredni wpływ na branżę, obsługę zadłużeń, kondycję firm specjalizujących się w zarządzaniu wierzytelnościami.

Założenia planów, jakie pojawiły się w mediach, sygnalizują ogromne zmiany.

Dla wielu podmiotów mogą oznaczać brak możliwości świadczenia usług.

Podczas Sesji eksperckiej PZIP & Lendtech dokonano analizy sugerowanych zmian, określono scenariusze dla rynku na przyszłość.

TELEFON Windykacja Tylko w Polsce! Szok Płakać czy sie Smiać HUMOR HIT!

Polski Związek Instytucji Pożyczkowych stworzył: branżowy Rejestr Firm Pożyczkowych, który z dniem 22 lipca 2017 r. został zastąpiony przez centralny Rejestr Instytucji Pożyczkowych prowadzony przez Komisję Nadzoru Finansowego, Kodeks Dobrych Praktyk, branżową listę praktyk niedozwolonych, przystąpił wspólnie ze Związkiem Banków Polskich do Kodeksu Dobrych Praktyk Reklamy Kredytu Konsumenckiego, prowadzi monitoring branży i mediów oraz publikuje raporty i opracowania o branży.

Dla konsumentów Związek prowadzi cykliczne akcje edukacyjne przy współpracy z partnerami i mediami, publikuje aktualne analizy i porównania ofert rynkowych oraz prowadzi bezpłatne wsparcie prawne i mediacje w sytuacjach spornych.

Związek prowadzi również pierwszą w Polsce bezpłatną infolinię konsumencką w sprawach pożyczkowych i kredytowych.

Procedura akcesyjna rozpoczyna się od spotkania z Zarządem Związku.

Aby przystąpić do PZIP kandydat musi zaakceptować Statut, uzyskać rekomendację Zarządu, przejść kilkustopniową weryfikację wewnętrzną Związku, która bada m.in. praktyki biznesowe w firmie, wzorce umów, udział reklamacji w ogóle oferowanych usług, opinie branżowe i konsumenckie o kandydacie oraz historię działalności pod kątem ewentualnych praktyk niedozwolonych.

Ostateczną decyzję o przyjęciu nowego Członka podejmują w trybie jednomyślnej zgody dotychczasowi Członkowie Zwyczajni.

Kryteria przyjęcia Instytucji Pożyczkowej do PZIP:

prowadzenie działalności w branży pożyczkowej, z preferencją dotyczącą dominującego kanału sprzedaży przez on-line,
udzielanie pożyczek wyłącznie ze środków własnych,
brak wpisów obecnie lub w przeszłości na listę ostrzeżeń KNF,
brak nałożonych przez UOKiK kar za istotne naruszenia praw konsumenta, lub powtarzających się kar za przewinienia mniejszej wagi,
działalność w formie spółki prawa handlowego,
brak osób skazanych w zarządzie, radzie nadzorczej lub kluczowym kierownictwie spółki,
reklamacje konsumenckie na poziomie niższym niż 0,5% wszystkich zawartych umów w ubiegłym roku kalendarzowym,
rygorystyczne przestrzeganie zapisów ustawy o ochronie danych osobowych i przepisów wykonawczych,
brak powtarzających się zarzutów dot. oferty publikowanych na forach konsumenckich,
nienaganna opinia o firmie w środkach masowego przekazu,
poprawność obliczania wskaźnika RRSO zgodnie z metodologią rekomendowaną przez UOKiK,
jawność i czytelność wszystkich opłat dla konsumenta, w tym podawanie ich na stronie w sposób dostępny przed podpisaniem umowy,
poprawna i zgodna z przepisami ocena zdolności kredytowej przy wykorzystaniu danych z BIG-ów, BIK-u lub Credit-Check,
niestosowanie reklamy ulotkowej na miejskich słupach i przystankach,
przestrzeganie dobrych praktyk branży windykacyjnej w samodzielnej działalności upominawczej,
poziomy cen pożyczek i kosztów windykacji nieprzekraczające standardów rynkowych,
niesugerowanie wykonywania działalności bankowej w jakikolwiek sposób,
znany i jawny właściciel, brak wątpliwych powiązań kapitałowych,
brak klauzul abuzywnych w umowach konsumenckich,
nienaganna opinia o przedsiębiorcy w branży,
deklaracja do stosowania najwyższych praktyk biznesowych i etycznych oraz dobrych praktyk wypracowanych przez Członków Związku,
zaakceptowanie i stosowanie się do Statutu organizacji.

Narzędzia stosowane do weryfikacji kandydata:

Rozmowa kwalifikacyjna,
monitoring mediów archiwalnych,
raport opinii konsumenckiej,
tajemniczy klient,
analiza prawna konsumenckich dokumentów wew. kandydata,
wywiad branżowy,
ankieta członkowska z deklaracjami przestrzegania wymagań.

Wykluczenie Członka może nastąpić w przypadku stwierdzenia naruszeń prawa, rażących nieprawidłowości w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, złamania Statutu lub niedostosowaniu się do uchwał Zarządu wzywających do usunięcia naruszeń.

Formalne wykluczenie następuje na podstawie uchwały Zarządu.

Organizacja działa na podstawie przepisów Dz. U. 1991 Nr 55 poz. 235 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o organizacjach pracodawców oraz Statutu i została wpisana do Krajowego Rejestru Sądowego pod numerem 0000550810 przez Sąd Rejonowy dla Miasta Stołecznego Warszawy, XII Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego.

Związek zarejestrowany jest w the Transparency Register Parlamentu Europejskiego, Rady Unii Europejskiej i Komisji Europejskiej pod numerem 685873935918-08.

W wyniku dynamicznego rozwoju rynku i zmienności zachodzących na nim zjawisk, rosną wymagania interesariuszy instytucji finansowych wobec prowadzenia przez nie działalności w sposób odpowiedzialny.

To jeden z głównych motywów, jakimi Konferencja Przedsiębiorstw Finansowych kierowała się w pracach nad znaczącą nowelizacją Księgi drugiej Zasad Dobrych Praktyk KPF, dotyczącej sprzedaży produktów kredytowych.

Wcześniej zasady zawarte w Księdze drugiej odnosiły się tylko do oferowania produktów kredytowych konsumentom.

Ponieważ coraz częściej instytucje pożyczkowe oferują swoje usługi także przedsiębiorcom, wynikła potrzeba stosownego uzupełnienia tych zasad i wskazania ewentualnych różnic między tymi dwiema grupami klientów.

Sposobność ta została wykorzystana do dokonania generalnego przeglądu całej Księgi drugiej ZDP, w wyniku czego wprowadzony został szereg zmian i uzupełnień, na bazie zgromadzonych do tej pory doświadczeń w praktycznym stosowaniu zasad.

- Wartym podkreślenia jest fakt, że z inicjatywą rozszerzenia Zasad Dobrych Praktyk sprzedaży produktów kredytowych także na klientów-przedsiębiorców wyszli sami Członkowie KPF.

Świadczy to o dojrzałej i odpowiedzialnej postawie zrzeszonych w KPF przedstawicieli rynku, którzy poprzez samoregulację dążą do zapewnienia oczekiwanych przez klientów standardów obsługi - stwierdza mec.

W pracach nad dokumentem szczególną uwagę poświęcono roli Biur Informacji Gospodarczej w procesie badania zdolności do spłaty zobowiązań, a także podkreślanej wielokrotnie potrzebie udzielania jasnych i rzetelnych informacji o oferowanych produktach.

- Prace nad nowelizacją Księgi drugiej ZDP były prowadzone przez specjalnie do tego celu powołany zespół roboczy, po czym projekt został poddany szerokim konsultacjom wewnątrz KPF, a następnie konsultacjom zewnętrznym z instytucjami i organizacjami, które realizują zadania mające na celu ochronę praw klientów, zarówno konsumentów, jak i przedsiębiorców.

Takie podejście zapewnia, że Zasady Dobrych Praktyk podlegają nieustannemu doskonaleniu, które przyczynia się do podnoszenia poziomu usług świadczonych przez członków KPF, tym bardziej, że zmiany te zostaną uwzględnione już w procesie audytu wewnętrznego za 2017 rok - powiedział dr Krzysztof Grabowski, Doradca KPF ds. Zasady Dobrych Praktyk to dokument, który stanowi zbiór zasad postępowania, opartych na ogólnych normach moralnych i zgodnych z obowiązującym na terenie Rzeczypospolitej Polskiej prawem.

Został przyjęty do stosowania przez przedsiębiorstwa działające w 10 sektorach na rynku finansowym, w szczególności związanych z rynkiem finansów konsumenckich, będące Członkami Konferencji Przedsiębiorstw Finansowych.

Pierwsza wersja ZDP została uchwalona 1 czerwca 2005 roku.

Obecnie dokument składa się z sześciu ksiąg.

tags: #dobre #praktyki #windykacja #pzip