Proces odzyskiwania wierzytelności bywa skomplikowany i czasochłonny. Po wielu miesiącach, wydatkach i stresie, gdy wierzyciel uzyska prawomocny tytuł wykonawczy, sprawy w swoje ręce może wziąć komornik. Nie oznacza to jednak, że w przypadku braku środków pieniężnych przez dłużnika, wierzyciel nie może już nic zrobić. Nawet jeśli dłużnik nie posiada oszczędności, prawdopodobnie posiada ruchomości lub uzyskuje regularne dochody, z których wierzyciel może się zaspokoić. Dzisiaj skupimy się na tym, co obejmuje egzekucja z ruchomości, jakie rzeczy mogą zostać zajęte, a co nie podlega egzekucji.
Czas na zwrot niezapłaconego długu był do dnia wniesienia pozwu o zapłatę, a czasem nawet w trakcie trwania procesu. Jeśli dłużnik tego nie wykonał, sprawy w swoje ręce bierze komornik i rozpoczyna egzekucję. Co do zasady komornik ma prawo zająć wszystko, co należy do dłużnika - nieruchomości, ruchomości oraz środki pieniężne. Obowiązkiem komornika jest jednak pozostawienie dłużnikowi kwoty, która pozwoli mu na egzystencję. Dotyczy to zarówno środków zgromadzonych na rachunkach bankowych czy otrzymywanych tytułem wynagrodzenia, jak i rzeczy niezbędnych dłużnikowi do życia. W związku z powyższym warto przyjrzeć się, które przedmioty komornik może odebrać dłużnikowi, a które muszą pozostać, by miał on szansę na normalne życie.
Egzekucja komornicza jest procedurą inicjowaną wyłącznie na wniosek wierzyciela. Aby komornik mógł zająć i zlikwidować majątek dłużnika, musi mieć podstawę prawną w postaci tytułu wykonawczego, którą dostarcza mu wierzyciel. Co do zasady egzekucję z ruchomości przeprowadza komornik właściwy dla okręgu, w którym znajdują się te ruchomości. Wierzyciel ma jednak prawo wybrać komornika przynależnego do właściwości innego sądu.
Komornik sądowy to funkcjonariusz publiczny działający przy sądzie rejonowym, który zajmuje się wykonywaniem czynności egzekucyjnych, najczęściej w sprawach cywilnych. Ma on szerokie uprawnienia, w tym możliwość przeszukania pomieszczeń oraz uzyskiwania informacji od różnych instytucji. Egzekucje komornicze faktycznie mogą być stresujące, dlatego warto rozważyć negocjacje z wierzycielem lub ustalenie dogodnej formy spłaty zadłużenia z firmą windykacyjną.
Zgodnie z przepisami Kodeksu postępowania cywilnego (KPC), egzekucja z ruchomości to proces, w którym komornik może zająć majątek ruchomy dłużnika w celu zaspokojenia wierzytelności. Zajęciu podlegają wszelkiego rodzaju przedmioty reprezentujące wartość pieniężną i mogące zostać sprzedane. Są to m.in. samochód, motocykl, sprzęt AGD, RTV, komputery i ich akcesoria czy ubrania.
Komornik jest uprawniony zająć każdą ruchomość posiadaną przez dłużnika. Oznacza to, że zgodnie z prawem zajęte mogą zostać przedmioty będące własnością osób trzecich. W takiej sytuacji konieczne jest złożenie pozwu o zwolnienie przedmiotu spod egzekucji.
Egzekucją z ruchomości zajmują się przepisy art. 844 i nast. KPC. Ustawodawca nie umieścił w tych przepisach definicji lub katalogu ruchomości, dlatego pojęcie to należy interpretować poprzez definicję negatywną, zgodnie z którą do ruchomości zalicza się rzeczy, które nie są nieruchomościami. Kodeks cywilny w art. 46 § 1 wskazuje, że nieruchomościami są grunty, budynki trwale z nimi związane oraz lokale. Do ruchomości nie należą także dzikie zwierzęta żyjące na wolności, niewydobyte złoża minerałów, woda, powietrze czy energia elektryczna. Przyjmuje się również, że do ruchomości nie zalicza się dóbr niematerialnych, takich jak dobra osobiste, prawa autorskie, prawa własności przemysłowej, znaki towarowe czy prawa podmiotowe. Istnieją również rzeczy wyłączone z obrotu cywilnoprawnego ze względów moralnych i etycznych, np. zwłoki ludzkie czy organy.

Mimo że egzekucja może dotyczyć niemal wszystkich rzeczy w rozumieniu prawa cywilnego, nie zawsze te rzeczy mogą zostać zajęte i sprzedane. Zasadą jest, że dłużnikowi musi zostać zagwarantowane minimum niezbędne do przeżycia. Dotyczy to przede wszystkim przedmiotów życia codziennego oraz środków socjalnych. Zgodnie z art. 829 KPC od zajęcia wolne są:
Na podstawie innych ustaw szczególnych komornik nie może zająć również:

Pierwszym krokiem w postępowaniu egzekucyjnym jest dokonanie zajęcia ruchomości. Zgodnie z art. 845 §1 KPC, komornik przystępuje do egzekucji z ruchomości przez ich zajęcie, wpisując je do protokołu czynności egzekucyjnych. Zasadą jest, że komornik może dokonać zajęcia ruchomości należących do dłużnika i znajdujących się w jego władaniu lub władaniu wierzyciela. Rzeczy we władaniu osoby trzeciej można zająć wyłącznie za jej zgodą lub gdy przyzna, że stanowią własność dłużnika. Wyjątek stanowi egzekucja świadczeń alimentacyjnych, gdzie komornik może zająć ruchomości we władaniu osoby zamieszkującej wspólnie z dłużnikiem bez jej zgody, chyba że przedstawi dowód, że rzecz jest jej własnością.
Zajęcie ruchomości skutkuje niemożnością rozporządzania nią. Fizyczne rozporządzenie przedmiotem (np. sprzedaż, wynajem) nie ma wpływu na dalszy bieg postępowania, a egzekucja będzie prowadzona przeciwko nabywcy.
Wierzyciel ma prawo uczestniczyć w egzekucji. Może żądać, aby zajęcie ruchomości nastąpiło w jego obecności. W takim przypadku komornik ma obowiązek go zawiadomić o terminie czynności. Nieobecność wierzyciela nie hamuje postępowania. Jeśli komornik dokona zajęcia bez zawiadomienia, wierzyciel może zażądać sprawdzenia zajęcia z jego udziałem.
Drugim etapem postępowania jest sprzedaż zajętych ruchomości. Co do zasady komornik, zajmując dobra, nie zabiera ich ze sobą, lecz pozostawia we władaniu osoby, u której je zajął (najczęściej dłużnika). W uzasadnionych okolicznościach komornik może oddać zajęte ruchomości pod dozór osoby trzeciej, nie wyłączając wierzyciela. Wtedy rzeczy są fizycznie odbierane dłużnikowi.
Sprzedaż zajętych ruchomości następuje co najmniej 7 dni po dniu zajęcia. Istnieje jednak wyjątek w postaci sprzedaży z wolnej ręki (bezpośrednio po zajęciu), gdy ruchomości ulegają łatwemu zepsuciu lub gdy zajęto inwentarz żywy, a dłużnik odmówił zgody na przyjęcie go pod dozór.
Sprzedaż komornicza rzadko kiedy zrekompensuje pełną wartość zajętej ruchomości. Najczęściej sprzedaż odbywa się w formie licytacji publicznej. Cena wywołania w pierwszym terminie licytacji wynosi 3/4 wartości szacunkowej, a w drugim terminie - połowę wartości szacunkowej. Sprzedaż licytacyjna nie może nastąpić poniżej ceny wywołania.
Jeśli licytacja nie doszła do skutku, wierzyciel ma 2 tygodnie na zgłoszenie żądania wyznaczenia drugiej licytacji lub przejęcia ruchomości na własność po cenie nie niższej od ceny wywołania. W przeciwnym razie komornik umorzy postępowanie co do niesprzedanych ruchomości.
Wierzyciel, uzyskując tytuł egzekucyjny, powinien jak najszybciej udać się do komornika z wnioskiem o wszczęcie postępowania egzekucyjnego. Komornik może zająć majątek dłużnika, w tym rzeczy ruchome. Procedura składa się z dwóch etapów: zajęcia ruchomości (poprzez wpisanie do protokołu) i sprzedaży (najczęściej w formie licytacji). Zajęte ruchomości mogą zostać sprzedane nawet za połowę ich ceny rynkowej.
Nawet jeśli postępowanie egzekucyjne jest stresujące, przepisy prawa chronią dłużnika przed utratą rzeczy niezbędnych do codziennego życia. Ważne jest, aby reagować na pisma od komornika i działać zgodnie z prawem, aby chronić swój majątek.
Jeśli komornik zajmie przedmioty, które nie powinny podlegać egzekucji (np. należące do osoby trzeciej, niezbędne do życia), można złożyć skargę na czynności komornika lub powództwo przeciwegzekucyjne.
Pamiętaj, że komornik nie działa z własnej inicjatywy - egzekucja rozpoczyna się na wniosek wierzyciela. Działania komornika mają na celu zaspokojenie roszczeń wierzyciela, ale jednocześnie nie mogą naruszać podstawowych praw dłużnika.

Zajęcie komornicze to ostateczny sposób na odzyskanie należności przez wierzyciela. Gdy do sprawy wkracza komornik, oznacza to, że próby polubownego rozwiązania sporu zakończyły się niepowodzeniem. Po uzyskaniu tytułu wykonawczego z klauzulą wykonalności, komornik sądowy może rozpocząć swoje działania.
Komornik ma prawo zająć wiele składników majątku dłużnika, takich jak ruchomości, nieruchomości, wynagrodzenie za pracę, świadczenia emerytalno-rentowe czy rachunki bankowe. Istnieją jednak pewne wyjątki i ograniczenia, które chronią dłużnika przed utratą wszystkiego.
Warto pamiętać, że komornik nie może zająć świadczeń takich jak 500+, alimenty na dziecko czy świadczenia z pomocy społecznej. Celem tych świadczeń jest wsparcie rodzin i osób w potrzebie.
Jeśli nie wiesz, co robić w sytuacji zajęcia komorniczego, skonsultuj się z prawnikiem lub doradcą prawnym. Pamiętaj, że działanie zgodnie z prawem i terminowe reagowanie na pisma od komornika to klucz do ochrony Twojego majątku.
tags: #kiedy #komornik #zajmuje #ruchomosci