W postępowaniu egzekucyjnym obowiązują trzy fundamentalne zasady dotyczące zwrotu kosztów. Pierwsza z nich stanowi, że niezależnie od sposobu zakończenia egzekucji, wszelkie koszty związane z jej przeprowadzeniem ponosi dłużnik. Druga zasada precyzuje, że zwrotowi podlegają jedynie koszty niezbędne do celowego przeprowadzenia egzekucji, a ich wysokość ustala się według reguł obowiązujących przy ustalaniu kosztów procesu, zgodnie z artykułami 98 § 2 i 3 oraz 99 w związku z art. 13 § 2 Kodeksu postępowania cywilnego (kpc). Trzecia zasada to unifikacja kosztów.
Zakres i wysokość kosztów niezbędnych do celowego przeprowadzenia egzekucji zależą od tego, czy wierzyciel działa osobiście, czy też jest reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika. Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 29 lutego 1996 r. (sygn. akt III CZP 51/90) podkreślił konieczność odpowiedniego stosowania przepisów o zwrocie kosztów procesu przy ustalaniu kosztów postępowania egzekucyjnego.
Ustawa nie definiuje precyzyjnie pojęcia kosztów celowych i niezbędnych do prowadzenia egzekucji. Te kwestie są jednak uregulowane w orzecznictwie i doktrynie. Z utrwalonego stanowiska judykatury wynika, że za niecelowe należy uznać koszty postępowania egzekucyjnego wszczętego w sytuacji, gdy dłużnik dobrowolnie uiszcza dług w wymaganej wysokości i terminach, zgodnie z tytułem wykonawczym. W takich okolicznościach komornik, kierując się zasadą odpowiedzialności dłużnika za koszty egzekucji, obciąży go tymi kosztami. Dłużnik ma wówczas prawo skutecznie zakwestionować to rozstrzygnięcie poprzez złożenie skargi na czynność komornika, w tym na postanowienie o ustaleniu kosztów.
Komornik nie jest uprawniony do oceny celowości kosztów postępowania w sposób, który prowadziłby do obciążenia nimi wierzyciela. Jeśli postępowanie egzekucyjne okaże się niecelowe, to wierzyciel, a nie dłużnik, zostanie nimi obciążony. Koszty egzekucji ustala organ egzekucyjny prowadzący postępowanie, czyli w danym przypadku komornik, wydając odrębne postanowienie.

Analizując konkretną sprawę, można podzielić stanowisko skarżącego co do istnienia tytułu wykonawczego w postaci wyroku Sądu Administracyjnego zaopatrzonego w klauzulę wykonalności w momencie złożenia wniosku. Jednakże, tytuł ten okazał się wadliwy, gdyż nie nadawał się do wykonania w drodze egzekucji. Określenie wysokości egzekwowanego roszczenia nie mogło nastąpić poprzez wyliczenie wskazane w punkcie 2 wyroku. Ani wierzyciel, ani komornik, do którego wpłynął wniosek egzekucyjny z wadliwym tytułem, nie byli do tego uprawnieni. Nadto, jak wskazał Sąd Okręgowy w postanowieniu z dnia 30 maja 2012 r. (sygn. akt IV Cz 97/12), odwołując się do art. 154 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wykonanie wyroku wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 26 maja 2011 r. nie było możliwe. Wobec powyższego, nie mogło dojść do skutecznego wszczęcia postępowania egzekucyjnego. Wątpliwości co do możliwości wykonania wyroku powinny zostać rozwiane poprzez złożenie wniosku o jego wykładnię.
W przypadku, gdy egzekucja okaże się niecelowa, to wierzyciel, a nie dłużnik, zostanie obciążony jej kosztami. Komornik nie jest natomiast uprawniony do oceny celowości kosztów postępowania, prowadzącej do obciążenia nimi wierzyciela. Zgodnie z zasadą odpowiedzialności dłużnika za koszty egzekucji, koszty te ponosi dłużnik, który może skutecznie zakwestionować wydane postanowienie o ich ustaleniu w drodze skargi na czynność komornika.
O kosztach w analizowanej sprawie orzeczono na podstawie artykułów 108 § 1 i 98 kpc oraz § 13 ust. 2 w związku z § 12 ust. 1 pkt 8 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności komornicze.
Poniżej przedstawiono podstawowe informacje dotyczące sposobu funkcjonowania sądów i przyjmowania korespondencji:
| Jednostka | Lokalizacja | Godziny przyjęć interesantów | Przyjmowanie korespondencji |
|---|---|---|---|
| Sąd Rejonowy w Sopocie | Parter, pokój numer 0.13 | W kolejności zgłoszenia się do Biura Obsługi | Pracownicy Biura Podawczego przyjmują korespondencję w kolejności zgłoszenia się do Biura. |
Pracownik Czytelni, po otrzymaniu zamówienia złożonego drogą elektroniczną, jest zobowiązany do udzielenia zwrotnej informacji dotyczącej danego zamówienia. Wydawanie zaświadczeń potwierdzających stawiennictwo na rozprawie jest możliwe pod warunkiem weryfikacji tego faktu w protokole rozprawy, na podstawie danych z systemu informatycznego SAWA.
tags: #m #armata #skarga #na #czynnosc #komornika