Windykacja mandatów z Francji: Jak odzyskać należności i czego unikać?
Wzrost liczby zapytań o polskich kierowców popełniających wykroczenia drogowe za granicą jest znaczący. W 2015 roku zagraniczne służby wysłały do Polski ponad 380 tys. zapytań, a w pierwszej połowie 2016 roku liczba ta przekroczyła już 400 tys. Niemcy, Holandia i Francja to kraje, które najczęściej ścigały polskich kierowców za łamanie przepisów. Wymiana danych między krajami UE odbywa się za pośrednictwem Krajowych Punktów Kontaktowych.
Przekroczenie dozwolonych prędkości karane jest wysokimi karami pieniężnymi. W przypadku zatrzymania kierowcy-cudzoziemca policja lub żandarmeria mogą uniemożliwić jazdę (zatrzymując np. prawo jazdy). Bardzo ważnym jest uiszczenie opłaty zaraz po nałożeniu mandatu, aby jak najszybciej odzyskać dokumenty. Wysokość kary wzrasta, gdy mandat nie jest opłacony w terminie. Na przykład, gdy mandat opłacony w ciągu 15 dni wynosi 45 euro, do 45 dni - 68 euro, zaś później kwota rośnie do aż 180 euro.
We Francji wystarczy przekroczenie dopuszczalnej prędkości o 40 km/h, aby utracić uprawnienia do kierowania pojazdem. Na odcinkach dróg wyposażonych w fotoradary należy zachować dużą ostrożność, gdyż nawet minimalne przekroczenie prędkości może skutkować nałożeniem mandatu (marża wynosi: do 100 km/h, 5 km/h, oraz 5% od prędkości ponad 100 km/h). Jazda o 20 km/h za szybko to minimum 135 euro kary, pod warunkiem, że zapłacimy niezwłocznie. Jak będziemy zwlekali, mandat będzie rósł. Maksymalnie może wynieść nawet 1500 euro!
Od maja 2014 roku, w Polsce obowiązuje unijna dyrektywa o transgranicznej wymianie informacji na temat właścicieli pojazdów. Umożliwia ona ułatwiony przepływ danych między krajami Unii, a co za tym idzie - zwiększenie ściągalności mandatów za wykroczenia popełnione za granicą. W praktyce wygląda to tak, że zagraniczne służby przesyłają do Krajowego Punktu Kontaktowego działającego przy CEPiK wniosek o informacje na temat samochodu, którego kierowca popełnił wykroczenie. KPK ma obowiązek udzielić takiej informacji w ciągu siedmiu dni, ale najczęściej robi to już w kilkadziesiąt minut.
Najczęściej mandaty dotyczą przekroczeń prędkości, ale dość często zdarzają się również przejazdy na czerwonym świetle czy np. wyprzedzanie w niedozwolonym miejscu, prawym pasem, ale także niezachowanie bezpiecznej odległości od poprzedzającego pojazdu, niezapięte pasy bezpieczeństwa, rozmowa przez telefon komórkowy, a nawet… niewłaściwe przewożenie dzieci (np. bez fotelika).
Z reguły jednak w większości przypadków powiadomienie o mandacie dostajemy w ciągu 2-3 miesięcy od momentu popełnienia wykroczenia. Jeżeli korespondencja, którą otrzymaliśmy, nie ma formy listu poleconego, nie zawiera dowodu wykroczenia (np. zdjęć z fotoradaru albo monitoringu), albo jest wyłącznie w języku obcym, to z formalnego punktu widzenia jest wadliwa i nie musimy nawet odpowiadać na pismo. Często przysługuje nam prawo odwołania się od mandatu, a pisma zawierają informację o terminie, jaki na to mamy. Szansa na powodzenie jest tym większa, im mniejsze było przekroczenie, a kara niższa (zazwyczaj 10 do 50 euro). Ale przy większych przewinieniach nie liczmy na pobłażliwość.
Jeżeli nie odpowiemy na pismo i nie zapłacimy, to sprawa o zapłatę może trafić do sądu. A to może nas narazić na znacznie poważniejsze konsekwencje finansowe, bo zasądzona kwota może okazać się kilkukrotnie wyższa od mandatu. I raczej nie unikniemy jej zapłaty, ponieważ zagraniczne służby coraz częściej korzystają z usług windykatorów. Wyspecjalizowane w ściąganiu należności firmy działają na wielu rynkach, mają biura w każdym dużym unijnym kraju i bardzo często są zatrudniane do egzekwowania kar.
Unikanie opłacenia kary jest ryzykowne także z innego powodu. Jeżeli po jakimś czasie pojedziemy do danego kraju raz jeszcze, to nawet podczas rutynowej kontroli drogowej możemy znaleźć się w poważnych tarapatach. Lokalna policja łatwo nas zidentyfikuje na podstawie nazwiska i innych danych udostępnionych jej przez CEPiK. Zostaniemy zmuszeni do tego, by uregulować zaległość na miejscu, wraz z odsetkami i innymi kosztami administracyjnymi.
Kwestię wykonywania w Polsce kar pieniężnych nałożonych w formie mandatu przez organy innych państw członkowskich Unii Europejskiej regulują stosowne przepisy. O uznaniu i wykonaniu orzeka sąd rejonowy właściwy w sprawach karnych. Osoba ukarana jest zawiadamiana o terminie posiedzenia. Po uprawomocnieniu się postanowienia sądu, mandat zagraniczny jest egzekwowany identycznie jak mandat polski. Tylko do sądów rejonowych okręgu warszawskiego w latach 2015-2016 wpłynęło łącznie 139 wniosków z zagranicy (71 w roku 2015 oraz 68 wniosków w roku 2016) dotyczących wykonania kar z tytułu wykroczeń przeciwko przepisom ruchu drogowego.
Sąd może odmówić wykonania orzeczenia, które dotyczy kary o charakterze pieniężnym niższej niż 70 euro lub niższej niż równowartość tej kwoty w innej walucie. Sądem właściwym do wykonania orzeczenia przekazanego przez państwo członkowskie UE jest sąd rejonowy, w okręgu którego sprawca posiada mienie lub osiąga dochody albo ma stałe lub przemijające miejsce pobytu.
Windykacja należności z Francji
Polskim kierowcom zdarza się również naruszać różnego rodzaju regulaminy, za co grożą kary nakładane w trybie administracyjnym. W grę wchodzą m.in. nieuiszczenie opłaty parkingowej, nieuregulowanie opłaty za wjazd do centrum miasta czy na płatną drogę. Zagraniczne instytucje korzystają z usług firm windykacyjnych, które dochodzą należności m.in. w Polsce.
Francja jest krajem, gdzie odzyskiwanie długów może trwać dłużej niż w innych krajach europejskich. Posiadając po swojej stronie francuskich prawników, którzy biegle posługują się językiem francuskim, można łatwiej odzyskać należne pieniądze. Francuscy eksperci doskonale rozumieją kulturę biznesową i znają przepisy dotyczące windykacji we Francji od podszewki.
Proces windykacji we Francji może przebiegać w kilku krokach, zaczynając od wysłania przedsądowego przypomnienia o płatności (mise en demeure), kontaktu z komornikiem we Francji, aż po zainicjowanie procedur sądowych, np. Injonction de payer, Procédure de référé lub Procédure au fond.
W przypadku windykacji „No Win, No Fee” we Francji, prawnicy mogą pomóc w szybkim i skutecznym odzyskaniu długów. Kancelarie windykacyjne oferują windykację na zasadzie „Nie wygrasz, nie płacisz”, co stawia klienta w silniejszej pozycji niż w przypadku wynajęcia zwykłej firmy windykacyjnej. Koszt początkowy zazwyczaj pokrywa koszty administracyjne, a dalsze rozliczenia zależą od wyniku sprawy.
Procedury windykacyjne we Francji obejmują m.in.:
- Injonction de payer: Procedura wezwania do zapłaty, która jest opłacalnym sposobem na odzyskanie środków za nieopłacone faktury. Francuski prawnik składa oficjalny wniosek do sądu o wydanie tytułu wykonawczego.
- Procédure de référé: Procedura przyspieszona, stosowana w spornych przypadkach, gdzie francuski prawnik przedstawia dokumenty potwierdzające zobowiązanie dłużnika.
- Procédure au fond: Zwykłe postępowanie cywilne, stosowane w sprawach spornych, gdzie francuscy prawnicy reprezentują klienta przed francuskim sądem.
Komornicy we Francji (Huissiers de justice) są zaprzysiężonymi urzędnikami sądowymi, posiadającymi uprawnienia do obsługiwania spraw pozasądowych i sądowych. Francuscy prawnicy ściśle współpracują z komornikami, aby wyegzekwować wyrok sądowy za pomocą środków egzekucyjnych.
Po uzyskaniu oficjalnego orzeczenia od francuskiego sądu, egzekucja należności musi zostać przeprowadzona w ciągu sześciu miesięcy od wydania wyroku. Dłużnikowi przyznaje się termin na podjęcie działania, a komornik może podjąć wszelkie możliwe środki egzekucyjne, aby skłonić dłużnika do zapłaty.
Zgodnie z francuskim prawem, roszczenia o zapłatę przedawniają się po 5 latach. Istnieją jednak wyjątki, np. roszczenia wynikające z prawa drogowego przedawniają się po 1 roku. Wierzyciele mogą wydłużyć okres przedawnienia, np. gdy roszczenie zostanie oficjalnie uznane przez dłużnika lub kiedy sprawa zostanie wniesiona do sądu.
Co warto wiedzieć o przepisach drogowych we Francji?
- Ograniczenia prędkości w terenie zabudowanym wynoszą 50 km/h.
- Kierowcy autokarów wycieczkowych i samochodów ciężarowych są obowiązani do przestrzegania przepisów dotyczących czasu pracy i przerw w jeździe.
- Obowiązkowe jest zapinanie pasów bezpieczeństwa dla wszystkich pasażerów.
- Zabronione jest rozmawianie przez telefon komórkowy podczas jazdy (po zaostrzeniu przepisów w czerwcu 2015 r.).
- Obowiązkowe wyposażenie pojazdu obejmuje apteczkę i gaśnicę (zalecane). Alkomat jest obowiązkowy, ale za jego brak nie grozi mandat od 1 marca 2013 roku.
- W przypadku wykrycia narkotyków, rozpoczyna się śledztwo prowadzone przez organy ścigania.
Konsulowie nie interweniują u władz francuskich w sprawach dotyczących nałożenia kar za popełnione wykroczenia drogowe ani nie występują w roli tłumacza.
W przypadku wypadku, należy sporządzić tzw. "constat" (opis zdarzenia) i dopilnować jego podpisania przez drugą stronę. Jeśli nie jest to możliwe z powodu bariery językowej, każda ze stron podpisuje własną wersję opisu. Należy zapisać dane osobiste kierowcy, numer rejestracyjny pojazdu i dane ubezpieczyciela. W przypadku osób rannych, należy uzyskać ze szpitala/pogotowia zaświadczenie o stwierdzonych obrażeniach (certificat initial) oraz zdjęcia z badań.
System 24 punktów karnych obowiązuje tylko w Polsce. Wyjątkiem jest Francja, gdzie do konta kierowcy przypisywane są "karniaki", ale inne niż te w Polsce.
Aby ustrzec się przed mandatem, należy bezwzględnie stosować się do przepisów obowiązujących w danym kraju. Nowoczesne systemy w samochodach, takie jak system przypominania o ograniczeniach prędkości czy inteligentny ogranicznik prędkości (ISLA), mogą w tym pomóc.
Warto pamiętać, że czasy „przymykania oka” na zagraniczne mandaty dawno się skończyły. Unijna dyrektywa z 2014 roku o transgranicznej wymianie informacji o właścicielach pojazdów znacząco ułatwiła ściąganie należności. Niezależnie od tego, czy mandat dotyczy wykroczenia drogowego, czy nieopłaconej opłaty parkingowej, zagraniczne służby i firmy windykacyjne coraz skuteczniej dochodzą swoich praw.
Podstawy OFAC: Ubieganie się o licencję na uwolnienie zablokowanych środków
Jeśli napotykasz problemy z terminowymi płatnościami od francuskiego kontrahenta lub masz trudności z uregulowaniem zagranicznego mandatu, warto rozważyć skorzystanie z pomocy profesjonalistów specjalizujących się w międzynarodowej windykacji.
Przedawnienie roszczeń we Francji:
- Ogólny termin przedawnienia to 5 lat.
- Roszczenia wynikające z prawa drogowego przedawniają się po 1 roku.
- Niektóre roszczenia budowlane przedawniają się po 10 latach.
- Wierzyciele mogą wydłużyć okres przedawnienia m.in. poprzez oficjalne uznanie roszczenia przez dłużnika lub wniesienie sprawy do sądu.
tags: #mandaty #z #francji #windykacja