Egzekucja z nieruchomości to wieloetapowa procedura, która może zakończyć się utratą aktywa stanowiącego podstawę działalności przedsiębiorcy. Regulowana przez Kodeks postępowania cywilnego, obejmuje zajęcie nieruchomości, opis i oszacowanie, licytację oraz przysądzenie własności i podział sumy uzyskanej ze sprzedaży. Egzekucja z nieruchomości to jeden z najbardziej dotkliwych sposobów przymusowego dochodzenia należności. Wymaga przeprowadzenia szeregu czynności formalnych i w praktyce może trwać od kilku miesięcy do kilku lat.
Wszczęcie egzekucji z nieruchomości rozpoczyna się od złożenia przez wierzyciela wniosku o wszczęcie egzekucji do właściwego komornika. Wniosek wierzyciela powinien zawierać oznaczenie nieruchomości będącej przedmiotem egzekucji oraz dane umożliwiające jej identyfikację w księdze wieczystej lub w katastrze nieruchomości. Po otrzymaniu wniosku komornik wzywa dłużnika do zapłaty długu w ciągu dwóch tygodni pod rygorem przystąpienia do opisu i oszacowania nieruchomości. Zajęcie nieruchomości następuje z chwilą doręczenia tego wezwania dłużnikowi. Wobec osób trzecich (a także dłużnika, któremu wezwania nie doręczono) zajęcie staje się skuteczne z chwilą dokonania wpisu w księdze wieczystej albo złożenia wniosku do zbioru dokumentów.
Jednocześnie z wysłaniem dłużnikowi wezwania komornik składa do sądu właściwego do prowadzenia księgi wieczystej wniosek o wpis o wszczęciu egzekucji lub o złożenie wniosku do zbioru dokumentów. Wpis w księdze wieczystej ma fundamentalne znaczenie: ujawnia toczące się postępowanie i utrudnia skuteczne rozporządzanie nieruchomością w sposób, który mógłby pokrzywdzić wierzycieli. Zajęcie obejmuje nieruchomość wraz z jej częściami składowymi i przynależnościami nieruchomości oraz pożytkami osiąganymi w toku postępowania egzekucyjnego. Zajęcie obejmuje także prawa wynikające z umowy ubezpieczenia przedmiotów związanych z nieruchomością.
Rozporządzenie nieruchomością po jej zajęciu nie ma wpływu na dalsze postępowanie - dalsze czynności egzekucyjne dopuszczalne są nawet wobec nowego nabywcy. Co do zasady zajęta nieruchomość pozostaje w zarządzie dłużnika. Dłużnik może z niej korzystać, ale ma obowiązek prowadzenia prawidłowej gospodarki i wykonywania czynności niezbędnych do zachowania nieruchomości w stanie niepogorszonym. Jeżeli dłużnik rażąco zaniedbuje obowiązki, działa na szkodę majątku lub utrudnia egzekucję, sąd może odebrać mu zarząd i ustanowić zarządcę (zarząd przymusowy). Zarządca ma prawo pobierać pożytki z nieruchomości i wykonywać czynności w granicach zwykłego zarządu. Czynności przekraczające zwykły zarząd (np. istotne decyzje długoterminowe dotyczące korzystania z nieruchomości) wymagają zgody uprawnionych albo zezwolenia sądu właściwego.
Z dochodów uzyskanych z nieruchomości w pierwszej kolejności pokrywa się koszty zarządu i egzekucji oraz inne należności wskazane w przepisach. Po upływie terminu określonego w wezwaniu dłużnika do zapłaty długu komornik na wniosek wierzyciela dokonuje opisu i oszacowania zajętej nieruchomości. Oszacowanie wartości nieruchomości sporządza biegły rzeczoznawca majątkowy, a ustalona wartość stanowi podstawę do wyznaczenia ceny wywołania na licytacji. Do wniosku o dokonanie opisu i oszacowania wierzyciel powinien złożyć wyciąg - a w razie potrzeby odpis księgi wieczystej albo zaświadczenie sądu wystawione na podstawie zbioru dokumentów prowadzonego dla nieruchomości, zawierające wskazanie jej właściciela i wykaz ujawnionych w tym zbiorze obciążeń. W protokole opisu i oszacowania ujmuje się m.in. stan nieruchomości, jej przeznaczenie, sposób korzystania, obciążenia i prawa ujawnione w księdze wieczystej. Komornik określa w protokole wszystkie prawa rzeczowe, które na nieruchomości ciążą - hipoteki, służebności, użytkowanie czy prawa osobiste zabezpieczone na nieruchomości.
Po dokonaniu oszacowania komornik zawiadamia znanych uczestników postępowania - wierzyciela, dłużnika oraz osoby, którym przysługują prawa rzeczowe ograniczone na nieruchomości. Po uprawomocnieniu się opisu i oszacowania nieruchomości komornik wyznacza termin licytacji - co do zasady nie wcześniej niż po upływie czasu potrzebnego na prawidłowe obwieszczenie i doręczenia. Obwieszczenie publiczne zawiera oznaczenie nieruchomości, sumę oszacowania, cenę wywołania oraz warunki licytacyjne. W obwieszczeniu komornik zawiadamia również uczestników, którym w dalszym toku postępowania doręczenia będą mogły być dokonane, o terminie i miejscu licytacji. Warunkiem przystąpienia do licytacji jest wpłacenie rękojmi w wysokości jednej dziesiątej sumy oszacowania (z wyjątkami przewidzianymi w przepisach). Licytacja elektroniczna nie jest automatyczną regułą. W praktyce sprzedaż nieruchomości może odbywać się w trybie tradycyjnym (publicznym) albo elektronicznym - e-licytacja jest co do zasady uzależniona od wniosku wierzyciela (w przeciwnym razie stosuje się tryb publiczny).
Po zamknięciu przetargu sąd wydaje postanowienie o przybiciu na rzecz licytanta, który zaoferował najwyższą cenę. Przybicie nie czyni licytanta właścicielem. Termin uiszczenia ceny nabycia wynosi co do zasady dwa tygodnie od dnia doręczenia uczestnikowi zawiadomienia o przybiciu, z możliwością przedłużenia do miesiąca. W przypadku gdy nabywca nie wykonał warunków poprzedniej licytacji, komornik zarządza przeprowadzenie nowej licytacji. Postanowienie o przysądzeniu własności przenosi własność na nabywcę i stanowi podstawę wpisu w księdze wieczystej (albo złożenia dokumentu do zbioru dokumentów). Od chwili uprawomocnienia się postanowienia o przysądzeniu własności na rzecz nabywcy należą do niego pożytki z nieruchomości.
Szczególną sytuację stanowi egzekucja z ułamkowej części nieruchomości, gdy przedmiotem egzekucji jest tylko udział dłużnika we współwłasności. Komornik zawiadamia pozostałych współwłaścicieli o zajęciu udziału, a opis i oszacowanie obejmuje całą nieruchomość, choć przedmiotem sprzedaży jest wyłącznie udział dłużnika. Tytuł wykonawczy wystawiony przeciwko osobie pozostającej w związku małżeńskim stanowi podstawę do zajęcia nieruchomości wchodzącej w skład majątku wspólnego.
Postanowienie o przysądzeniu własności przenosi własność na nabywcę i jest tytułem do ujawnienia prawa nabywcy w księdze wieczystej. Prawomocne postanowienie o przysądzeniu własności wraz z planem podziału sumy uzyskanej z egzekucji jest tytułem do wykreślenia w księdze wieczystej wszelkich praw, które według planu podziału wygasły. Jeżeli plan podziału będzie prawidłowo określał wszystkie prawa (w tym hipoteki), które wygasły, to będzie to wystarczające do „uporządkowania” księgi wieczystej nabytej nieruchomości. Jeżeli plan nie będzie prawidłowo wymieniał wszystkich wygaszanych praw, to pozostaje złożenie zarzutów do Sądu nadzorującego egzekucję (za pośrednictwem komornika).
W praktyce samo sporządzenie planu podziału zajmuje komornikom zwykle kilka - kilkanaście tygodni. Jeśli w dodatku my albo któryś z wierzycieli zaskarży ten plan, to na zakończenie sprawy poczekamy zwykle dodatkowe kilka miesięcy (w praktyce niezbędne jest przeprowadzenie posiedzenia jawnego - art. 1028 § 2 k.p.c.). Niestety często również ta droga jest zamknięta, ponieważ nabywcy pozostają w błędnym przekonaniu, że postępowanie dotyczące prawidłowości planu podziału dotyczy tylko rozliczeń między wierzycielem i dłużnikiem i nie ma wpływu na sytuację nabywcy, a termin na zaskarżenie planu podziału również wynosi 2 tygodnie.
Kiedy nie możemy już zakwestionować planu podziału, pozostaje nam tylko złożenie pozwu o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym. Zwykle problem polega na tym, że w księdze wieczystej widnieje hipoteka, której zgodnie z przepisami nie powinno tam być. W takiej sytuacji należy wezwać wierzyciela hipotecznego do dokonania czynności niezbędnej do wykreślenia hipoteki (w praktyce jest to złożenie oświadczenia o wyrażeniu zgody na wykreślenie hipoteki z podpisem notarialnie poświadczonym). W braku woli współpracy lub jeśli nie jest możliwe skontaktowanie się z właściwą osobą, pozostaje nam już tylko złożenie pozwu o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym.
Aktualizacja 4.11.2025: SN (sygn. akt II NSNc 272/23) 13 marca 2025 r. uchylił zaskarżony wyrok i zwrócił sprawę Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania. Nieruchomość była własnością dłużnika, wobec którego toczyło się postępowanie egzekucyjne z wniosku wierzyciela - banku. W wyniku postępowania egzekucyjnego, po licytacji, nieruchomość stała się własnością powódki. 24 czerwca 2016 r. Sąd Rejonowy udzielił na jej rzecz przybicia nieruchomości. Po wpłaceniu przez nią ceny 24 sierpnia 2016 r. przysądził jej własność za ponad 24 tys. Postanowienie to stało się prawomocne 28 grudnia 2016 r., gdyż dłużnik wniósł zażalenie. W międzyczasie, w przeddnie uprawomocnienia się postanowienia o przysądzeniu, 27 grudnia 2016 r. pozwany złożył wniosek z żądaniem wpisu do KW hipoteki przymusowej o wartości 50 tys. zł na podstawie nakazu zapłaty z 22 listopada 2016 r. przeciw dłużnikowi przez Sąd Rejonowy. 3 grudnia 2020 r. powódka wniosła do Sądu Rejonowego powództwo przeciwko pozwanemu, oparte na art. 10 ustawy o księgach wieczystych i hipotece. Sąd Rejonowy 21 lutego 2021 r. uzgodnił treść księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym i wykreślił wpis hipoteki. Sąd ustalił, że dokonanie wpisu (a nie samo złożenie wniosku) nastąpiło 27 grudnia 2016 r., a więc przed uprawomocnieniem się postanowienia o przysądzeniu własności. W ocenie sądów konstatowano, że hipoteka przymusowa wpisana po zmianie właściciela nie mogła być objęta skutkiem art. 1000 § 1 kpc. SN wskazał, że dokonanie prawomocnego wpisu hipoteki w księdze wieczystej nie jest przeszkodą do weryfikacji prawidłowości tego wpisu w ramach powództwa o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym.
Wylicytowana nieruchomość po przysądzeniu własności często staje się wolna od obciążeń, ponieważ wygasają hipoteki i inne prawa obciążające nieruchomość - z pewnymi wyjątkami, takimi jak pewne służebności. Nabycie licytacyjne wiąże się z koniecznością dokonania wpisu do księgi wieczystej, co jest kluczowe dla ochrony praw nabywcy. Wniosek o wpis powinien być złożony na urzędowym formularzu KW-WPIS i wymaga dołączenia właściwych dokumentów, w tym prawomocnego postanowienia o przysądzeniu własności. Opłata za wpis to 200 zł, a sama procedura może trwać od kilku tygodni do kilku miesięcy, w zależności od sądu.
Przykład 1: Jan wylicytował mieszkanie w Warszawie. Postanowienie o przybiciu uprawomocniło się po 14 dniach. Następnie nowy właściciel wpłacił całą wylicytowaną kwotę na konto komornika. Sąd wydał postanowienie o przysądzeniu własności. Przysądzenie własności ma charakter konstytutywny, a zatem to ono, a nie akt licytacji, przenosi prawo własności na nabywcę. Wpis do księgi wieczystej następuje po złożeniu prawomocnego postanowienia o przysądzeniu własności.
Przykład 2: Michał wylicytował działkę rolną, która nigdy nie miała księgi wieczystej. Nabycie wymaga założenia księgi wieczystej i wpisu prawa własności, po czym następuje wyodrębnienie lokalu i założenie odrębnej księgi dla mieszkania w przypadku budynków.
Po licytacji komorniczej to nabywca odpowiada za złożenie wniosków do księgi wieczystej. To on występuje o wpis prawa własności na swoją rzecz oraz o wykreślenie hipotek i innych obciążeń, które wygasły w wyniku sprzedaży egzekucyjnej. Aby nieruchomość była wolna od nieaktualnych wpisów i w pełni bezpieczna w obrocie, nowy właściciel musi podjąć odpowiednie działania. To samo dotyczy sytuacji, w której wylicytowana nieruchomość nie ma urządzoną księgę wieczystą.

tags: #po #przysadzeniu #wlasnosci #do #ksiegi #wpisal