Określenia związane z obsługą zadłużenia mogą brzmieć niejasno. Słowa takie jak wierzyciel i dłużnik występują w parze, ponieważ określają dwie strony tej samej umowy. Niezależnie od tego, czy podpisujesz dokumenty kredytowe w banku, czy wystawiasz fakturę stałemu klientowi, przyjmujesz jedną z tych ról. Dowiedz się więc, kim jest wierzyciel i czym się zajmuje.
Zarówno pojęcie wierzyciela, jak i dłużnika wywodzi się z prawa cywilnego i określa w ścisły sposób rolę tych podmiotów. Jeśli jesteś wierzycielem, masz określone prawa wobec dłużnika, a on ma wobec ciebie konkretne obowiązki wynikające z przepisów prawa.
Wierzyciel (łac. creditor) to osoba, która powierzyła część swojego majątku innej osobie z zamiarem otrzymania zwrotu tej części na ustalonych warunkach i w określonym terminie. Oznacza to, że wierzyciel ma prawo żądać konkretnego postępowania, czyli po prostu tego, by dłużnik oddał pożyczone pieniądze czy przedmioty lub zapłacił za wykonaną usługę zgodnie z zawartą umową.
W kodeksie cywilnym definicja słowa „wierzyciel” nie została jednak zapisana wprost, a jedynie wynika z wyjaśnienia, czym jest zobowiązanie. Zostało ono zawarte w artykule 353 kodeksu cywilnego (Dz.U.2022.0.1360). Wierzycielem może być zarówno osoba fizyczna, jak i prawna. Nie ma więc znaczenia, czy podpisujesz umowę jako przedstawiciel firmy, czy też działasz w osobistym interesie. Wierzycielem jest każdy podmiot, który ma prawo domagać się od innej osoby lub przedsiębiorcy zwrotu części majątku, określonej kwoty pieniędzy lub wynagrodzenia za wykonaną usługę.

Jeśli jesteś wierzycielem, to znaczy, że ktoś jest dłużnikiem. Te dwa pojęcia występują ze sobą w parze, ponieważ określają wzajemne relacje między dwiema stronami. Dłużnik (łac. debitor) to osoba, która otrzymała część majątku wierzyciela lub zleciła wykonanie usługi. Prościej rzecz ujmując, dłużnikiem może być osoba, która np. zdecydowała się na kredyt w banku lub dokonała zamówienia u kontrahenta.
Dopóki ustalenia wynikające z umowy nie są naruszone, a więc klient nie przekroczył terminu zapłaty, to rzadko określa się go słowem „dłużnik”. Warto jednak mieć świadomość, że wzajemne stosunki między stronami umowy są określone już podczas jej zawierania. W codziennym użyciu pojęcie dłużnika pojawia się jednak dopiero wtedy, gdy druga strona transakcji nie wywiąże się z ustaleń i nie dokona zapłaty wynikającej z umowy. Pamiętaj jednak, że z formalnego punktu widzenia od początku ta osoba była dłużnikiem, a ty wierzycielem.
Podstawą relacji między dłużnikiem a wierzycielem jest wspomniane zobowiązanie. Może ono wynikać z różnych zdarzeń prawnych - najczęściej jest to umowa (np. pożyczki, kredytu, sprzedaży, o świadczenie usług), ale może też powstać na skutek czynu niedozwolonego (np. obowiązek naprawienia szkody) czy bezpodstawnego wzbogacenia. Świadczenie, które dłużnik ma spełnić, może polegać na działaniu (np. zapłata ceny, zwrot pożyczki, wykonanie dzieła) albo na zaniechaniu (np. powstrzymanie się od określonych działań). Wierzyciel ma prawo domagać się spełnienia tego świadczenia, a jeśli dłużnik dobrowolnie go nie spełni, może dochodzić swoich roszczeń na drodze sądowej.
| Element porównania | Wierzyciel | Dłużnik |
|---|---|---|
| Rola w zobowiązaniu | Uprawniony do żądania świadczenia | Zobowiązany do spełnienia świadczenia |
| Co może zrobić | Wzywać do zapłaty, naliczać odsetki, skierować sprawę do sądu, sprzedać wierzytelność | Zapłacić dług, negocjować warunki, wnioskować o rozłożenie na raty |
| Odpowiedzialność | Prawidłowe rozliczenie wpłat, zgodne z prawem działania windykacyjne | Terminowe spełnienie świadczenia, unikanie zwłoki |
| Ryzyko | Utrata pieniędzy lub niewykonanej usługi | Konsekwencje prawne, koszty sądowe i komornicze |
W zależności od rodzaju transakcji można wyróżnić kilka rodzajów wierzycieli. Co do zasady każdy z nich ma takie same prawa. To, co wyróżnia ich między sobą, to sytuacje, podczas których zostały określone wzajemne stosunki prawne. Są to m.in.: wierzyciel alimentacyjny, wierzyciel rzeczowy, wierzyciel osobisty, wierzyciel hipoteczny.
Gdy sąd orzeka o ustanowieniu obowiązku alimentacyjnego dla opiekuna dziecka, powstaje relacja prawna między osobą, która ma wypłacać alimenty, a tą, która ma je otrzymywać. Wierzyciel alimentacyjny to opiekun dziecka, który ma prawo do pobierania alimentów.
Wierzyciel rzeczowy z kolei to podmiot, który w przypadku niedotrzymania ustaleń przez dłużnika ma prawo skorzystać z zabezpieczenia swojej wierzytelności. Najczęściej jest to rzecz materialna, taka jak pojazd, maszyna czy biżuteria, która należy do dłużnika. Wierzyciel rzeczowy przejmuje tę rzecz, jeśli dłużnik nie wywiąże się ze swojej części zawartej umowy.
Kolejną wyodrębnioną kategorią jest wierzyciel osobisty. Jest to podmiot, który ma prawo do odzyskania należnych środków bezpośrednio z majątku osobistego dłużnika. Jest to możliwe podczas zawierania transakcji z klientami indywidualnymi, ze spółkami jednoosobowymi, jawnymi czy partnerskimi. W każdym z tych przypadków podmioty odpowiadają własnym majątkiem w przypadku braku spłaty zadłużenia.
Ostatnim rodzajem jest wierzyciel hipoteczny. Najczęściej jest to bank lub inny podmiot, który przy udzielaniu kredytu lub pożyczki ustanowił zabezpieczenie na nieruchomości.

Być może wciąż się zastanawiasz, kiedy stajesz się wierzycielem. Jest to istotne pytanie, ponieważ właściwe rozumienie tego pojęcia pozwoli ci w pełni korzystać z przysługujących ci praw. Za każdym razem, gdy dany podmiot ma do zrealizowania świadczenie wobec ciebie, stajesz się wierzycielem. Prościej rzecz ujmując, ma to miejsce w sytuacji, gdy inna osoba lub przedsiębiorstwo jest wobec ciebie zobowiązane do danej czynności. Mogą to być zapłata faktury za zamówioną usługę, zwrot pożyczonych pieniędzy czy też opłacenie czynszu za lokal, którego jesteś właścicielem.
Zwróć też uwagę na to, jako kto podpisujesz umowę. Jeśli działasz w imieniu własnym, wówczas wierzycielem jesteś ty sam. Inaczej jest w przypadku, gdy reprezentujesz spółkę lub działasz jako przedsiębiorca w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej. Wówczas wierzycielem będzie osoba prawna, w której imieniu podpisujesz dokumenty. Jest to szczególnie istotne w sytuacji, gdy będziesz zastanawiał się, jak skutecznie odzyskać pieniądze. Osobę fizyczną obowiązują przepisy prawa cywilnego, a osobę prawną również kodeks spółek handlowych oraz inne ustawy szczegółowo odnoszące się do rozwiązywania sporów między przedsiębiorcami.
Jako wierzyciel masz wiele praw, które pozwolą ci domagać się spełnienia świadczenia (np. zwrotu pieniędzy), gdy dłużnik nie wywiąże się z umowy. W takiej sytuacji możesz nie tylko żądać zapłaty, lecz także naliczać odsetki za opóźnienie w płatności. Masz również możliwość wyboru sposobu windykacji swojego długu. Zacznij od polubownych negocjacji z dłużnikiem. Jeśli rozmowy nie przyniosą rezultatu, wyślij pismo z wezwaniem do zapłaty lub skieruj sprawę do sądu. Jeśli chcesz skutecznie odzyskać swoje pieniądze, wybierz firmę profesjonalnie zajmującą się windykacją.
Jeśli zarówno droga polubowna, jak i sądowa skończy się fiaskiem, jako wierzyciel masz prawo do wyboru komornika. Gdy wyrazisz taką wolę, możesz otrzymywać od niego informacje o majątku dłużnika oraz innych jego długach, które czekają na spłatę. Mimo trudnej sytuacji spowodowanej opóźnieniem w spełnieniu świadczenia przez dłużnika na każdym etapie masz prawo wycofać się z dalszych kroków windykacyjnych, jeśli w międzyczasie dojdzie między wami do ugody.
Podstawowym prawem każdego wierzyciela jest dążenie do zaspokojenia roszczenia, które powstało. Jednocześnie należy pamiętać o tym, że uprawnienia osoby, wobec której powstał dług, są tzw. sankcją przymusu państwowego. Prawa wierzyciela zostały jasno zdefiniowane w zapisach kodeksu cywilnego.
W przypadku jakichkolwiek wątpliwości warto skonsultować się z firmą windykacyjną lub kancelarią prawną specjalizującą się w tego typu zagadnieniach.
Status wierzyciela to oczywiście nie tylko prawa, ale również obowiązki. Przede wszystkim podmiot ten musi działać zgodnie z literą prawa. Przekroczenie uprawnień w tym zakresie może skutkować poważnymi konsekwencjami prawnymi i znacznie wydłużyć całą procedurę. Do obowiązków wierzyciela należy m.in. wskazanie mienia dłużnika, z jakiego ma być prowadzona egzekucja komornicza. Ponadto obowiązkiem jest podawanie tylko rzetelnych i prawdziwych informacji. Jakiekolwiek świadome wprowadzenie komornika w błąd może skutkować karą grzywny zgodnie z art. 761 i art. 762 kpc.
Obowiązek prawidłowego rozliczania wpłat - wierzyciel musi odpowiednio księgować wpłaty od dłużnika, uwzględniając w pierwszej kolejności koszty, odsetki i należność główną - zgodnie z przepisami i ewentualnymi umowami. Jeśli dłużnik spłaci część zadłużenia, wierzyciel nie może „udawać”, że pieniędzy nie otrzymał ani naliczać odsetek od już zapłaconej kwoty.
Obowiązek informowania dłużnika o stanie zadłużenia - wierzyciel powinien na żądanie dłużnika podać: aktualną wysokość długu, naliczone odsetki, podstawę powstania zobowiązania, numer umowy lub faktury. Dzięki temu dłużnik może zweryfikować poprawność długu i zaplanować spłatę.
Obowiązek działania zgodnie z prawem podczas windykacji - wierzyciel nie może dopuścić się nękania, zastraszania czy naruszania prywatności dłużnika. Zabronione są m.in.: agresywne telefony i wizyty, ujawnianie długu osobom trzecim (np. rodzinie, pracodawcy), groźby, presja psychiczna, wulgaryzmy. Takie zachowania mogą być podstawą odpowiedzialności cywilnej lub karnej.
Obowiązek poinformowania o cesji wierzytelności - jeśli wierzyciel sprzeda dług firmie windykacyjnej lub innemu podmiotowi, musi powiadomić o tym dłużnika. W przeciwnym razie dłużnik może spłacić pierwotnemu wierzycielowi, a płatność będzie uznana za prawidłową.
Obowiązek odstąpienia od działań, gdy dług został spłacony - po całkowitej spłacie zobowiązania wierzyciel powinien: wydać potwierdzenie spłaty długu, wycofać sprawę z sądu lub komornika (jeśli była prowadzona), poinformować biuro informacji gospodarczej o zakończeniu zobowiązania. To zapobiega nieuzasadnionym kosztom czy pozostawaniu dłużnika w rejestrach zadłużonych.
Choć wierzyciel ma prawo domagać się spłaty długu, nie może robić tego w sposób dowolny. Przepisy jasno określają granice, których wierzyciel nie ma prawa przekraczać. Każde działanie naruszające godność, prywatność lub bezpieczeństwo dłużnika może zostać uznane za bezprawne, a w skrajnych przypadkach ‒ nawet za przestępstwo.
Wierzyciel nie może nękać ani zastraszać dłużnika - zakazane są wszelkie formy nacisku psychicznego, w tym: uporczywe telefony, szczególnie o nietypowych porach, groźby, wulgaryzmy, obraźliwe wiadomości, nachodzenie dłużnika w miejscu pracy lub zamieszkania.
Nie wolno ujawniać informacji o długu osobom trzecim - wierzyciel nie może przekazywać informacji o zadłużeniu: rodzinie, sąsiadom, pracodawcy, współpracownikom. Dane dotyczące zadłużenia są chronione przepisami o ochronie danych osobowych.
Wierzyciel nie może podejmować działań przewidzianych dla komornika - wierzyciel nie ma prawa samodzielnie: zajmować konta bankowego, zajmować wynagrodzenia, konfiskować przedmiotów, wejść na teren mieszkania bez zgody, licytować majątku. Egzekucję może prowadzić wyłącznie komornik i tylko na podstawie tytułu wykonawczego (wyroku z klauzulą wykonalności).
Wierzyciel nie może podawać nieprawdziwych informacji o długu - zakazane jest: zawyżanie kwoty długu, naliczanie nieistniejących kosztów. Takie działania mogą być podstawą pozwu o ochronę dóbr osobistych.

Jak widzisz, wierzyciel to osoba lub instytucja, która ma prawo żądać spełnienia świadczenia, najczęściej zapłaty pieniędzy, od dłużnika. Może dochodzić należności wyłącznie na podstawie przepisów prawa. Równocześnie wierzyciel ma obowiązek działać rzetelnie, informować o stanie zadłużenia i nie stosować nieuczciwych praktyk windykacyjnych. Znajomość tych zasad pozwala lepiej chronić swoje prawa - zarówno jako wierzyciel, jak i dłużnik.
tags: #prawo #cywilne #dluznik #wierzyciel