Krzysztof Węgrzynowski to postać, która wywarła znaczący wpływ na polską scenę muzyczną, łącząc w sobie talent instrumentalisty, pedagoga i naukowca. Jego wszechstronność objawia się w mistrzowskim opanowaniu kilku instrumentów, a także w zaangażowaniu w rozwój muzyki i edukacji artystycznej.
Jedna z najbardziej obiecujących i rozpoznawalnych skrzypaczek swojego pokolenia rozpoczęła swoją muzyczną przygodę w wieku 7 lat w Ogólnokształcącej Szkole Muzycznej I i II st. im. H. Wieniawskiego w Łodzi. Obecnie studiuje w klasie dr. hab. Jest laureatką ponad 70 prestiżowych konkursów skrzypcowych o zasięgu regionalnym, ogólnopolskim i międzynarodowym.
Do największych jej osiągnięć z ostatnich lat należą m.in.:
Ma na swoim koncie setki koncertów i recitali, które odbyły się w prestiżowych miejscach, takich jak:
Jest kilkukrotną stypendystką:

Pianistka, kameralistka, pedagog, profesor sztuk muzycznych - to kolejne oblicza Krzysztofa Węgrzynowskiego. Absolwentka Akademii Muzycznej im G. i K. Bacewiczów w Łodzi, którą ukończyła z wyróżnieniem w klasie fortepianu prof. Bożeny Matulewicz-Szymonowicz. Uczestniczka mistrzowskich kursów w Pradze, Weimarze, Dusznikach-Zdroju.
Jest stypendystką Towarzystwa im. Fryderyka Chopina w Warszawie. Jako solistka i kameralistka koncertowała w kraju i za granicą, dokonując licznych nagrań dla Polskiego Radia i Telewizji. Jest akompaniatorem na ogólnopolskich i międzynarodowych konkursach muzycznych.
Współpracuje z wybitnymi artystami, m.in.:
W jej repertuarze znajdują się wszystkie sonaty na skrzypce i fortepian W. A. Mozarta, L. van Beethovena, G. Fauré i R. Schumanna. W macierzystej uczelni prowadzi klasę kameralistyki fortepianowej.

Absolwentka Akademii Muzycznej im. Grażyny i Kiejstuta Bacewiczów w Łodzi w klasie altówki prof. Jolanty Kukuły-Kopczyńskiej (2001). Studia podyplomowe odbyła na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie w klasie prof. Stefana Kamasy (2003).
W roku 2012 obroniła pracę doktorską pod tytułem „Różnorodność stylistyczna polskiej literatury altówkowej drugiej połowy XX wieku. Aspekty brzmieniowe i wykonawcze na przykładzie wybranych utworów”. Efekty swoich badań przedstawiała podczas licznych konferencji i wykładów na terenie kraju oraz poza jego granicami.
Jest członkiem:
Z Akademią Muzyczną im. G. i K. Bacewiczów w Łodzi związana jest zawodowo od 2003 roku; obecnie pracuje na stanowisku profesora uczelni. Jest pomysłodawczynią Łódzkiego Forum Altówkowego, odbywającego się od 2015 roku oraz Ogólnopolskiego Konkursu Altówkowego im. Od 2020 pełni funkcję kierownika Instytutu Instrumentów Orkiestrowych, Akordeonu i Gitary oraz kierownika Katedry Instrumentów Smyczkowych w Akademii Muzycznej im. G. i K.

Klarnecista, solista, improwizator, absolwent Akademii Muzycznej w Katowicach, a także Konserwatorium Paryskiego. Studiował również muzykologię (Université Paris-Sorbonne) oraz filozofię (Uniwersytet Warszawski). Obecnie jest doktorantem Akademii Muzycznej im. G. i K.
Wielokrotny laureat najwyższych miejsc na konkursach międzynarodowych i ogólnopolskich: klarnetowych, organowych, kompozytorskich i kameralnych. Stypendysta m.in.: Narodowego Centrum Kultury w programie „Młoda Polska” (2017) oraz Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego (2012).
Swoje kompozycje i transkrypcje wydaje we Francji (Gérard Billaudot Éditeur, Klarthe Édition) oraz w kraju (Polskie Wydawnictwo Muzyczne). Regularnie zapraszany do prowadzenia wykładów i warsztatów. Autor artykułów naukowych z pogranicza dziedzin muzykologii i filozofii. W roku 2024 nakładem wydawnictwa Nieoczywiste ukaże się jego monografia pt. „Próba hermeneutycznej analizy muzyki improwizowanej”.
Urodzony w 1980 roku w Krakowie, naukę gry na fortepianie rozpoczął w wieku 8 lat w Państwowej Szkole Muzycznej I st. w Goleniowie w klasie Magdaleny Kochan. W 1999 roku ukończył Państwowe Liceum Muzyczne w Szczecinie w klasie dr. Mikołaja Szczęsnego. W 2004 roku został absolwentem Akademii Muzycznej im. Karola Szymanowskiego w Katowicach w klasie prof. Joanny Domańskiej. W roku 2005 ukończył Mistrzowskie Studia Podyplomowe w klasie prof. Grzegorza Kurzyńskiego w Akademii Muzycznej im.
Jako 12-latek po raz pierwszy wystąpił z orkiestrą. Jako solista i kameralista koncertował w całej Polsce. Jest laureatem nagród na konkursach krajowych i zagranicznych:
We wrześniu 2004 roku wystąpił na Estradzie Młodych Festiwalu Pianistyki Polskiej w Słupsku. W roku 2007 na Ogólnopolskim Konkursie Wiolonczelowym im. D. Danczowskiego otrzymał dyplom dla pianisty za szczególny wkład w artystyczną wartość wykonań konkursowych.
Wojciech Kubica od 2008 roku współpracuje również jako pianista kameralista z Letnią Akademią Muzyczną w Żaganiu, Mistrzowskimi Kursami Muzycznymi w Szamotułach, Europejskim Centrum Muzyki Krzysztofa Pendereckiego w Lusławicach oraz Santander Orchestra. Pracował m.in. z Arto Norasem, Wolfgangiem Schmidtem, Michaelem Flaksmanem czy Markusem Nyikosem oraz najwybitniejszymi polskimi wiolonczelistami młodego pokolenia takimi, jak Marcel Markowski, Tomasz Daroch, Adam Krzeszowiec, Marcin Zdunik, Maciej Kułakowski czy Michał Balas.
Wojciech Kubica był pracownikiem Akademii Muzycznej im. K. Szymanowskiego w Katowicach w latach 2005-2007, Akademii Muzycznej im. K. Lipińskiego we Wrocławiu - 2005-2015, a od 2008 roku był asystentem w klasie fortepianu prof. Cezarego Saneckiego w Akademii Muzycznej im. G. i K. Bacewiczów w Łodzi. W roku 2014 uzyskał tytuł doktora sztuki, a od 2019 roku jest doktorem habilitowanym.

Postać księżniczki Turandot po raz pierwszy w historii opery wcieliła się Rosa Raisa, pochodząca z żydowskiej rodziny, urodzona w carskim Białymstoku, a wykształcona we Włoszech. Anegdota głosi, że kompozytor Giacomo Puccini obiecał jej tytułową rolę w swojej najnowszej operze oraz - na jej prośbę - częste zapisanie w partii wysokiego, trzykreślnego dźwięku c.
„Turandot” Giacomo Pucciniego została wystawiona w niemieckiej wersji językowej w Wiener Staatsoper w październiku 1926 roku. Rolę Kalafa wykonywali Leo Slezak oraz Jan Kiepura, okrzyknięty przez wiedeńską prasę „następcą Carusa” i „królem tenorów”.
Pierwsza polska inscenizacja „Turandot” miała miejsce w Teatrze Wielkim w Warszawie w 1932 roku. W postać tytułowej księżniczki po raz pierwszy w Polsce wcieliła się Maria Krzywiec. W 1951 roku w tytułową Turandot we Florencji wcieliła się Marii Kinas (Kinasiewicz), która następnie w latach 1951-1955 śpiewała tę partię w Royal Opera House w Londynie.
Kolejna premiera tej opery odbyła się w Operze Poznańskiej w lutym 1939 roku, rolę tytułową śpiewała Stani Zawadzka. Następna polska inscenizacja miała miejsce w 1958 roku, również w Poznaniu. Premierowy spektakl w reżyserii Bodensteina Willy’ego zapamiętano dzięki kreacjom Krystyny Jamroz (Turandot) i Mariana Kouby (Kalaf).
W 1967 roku premierę dzieła przygotowuje Opera Śląska w Bytomiu, a w 1968 roku inscenizację „Turandot” przygotowuje Opera i Filharmonia Bałtycka w Gdańsku.
W 1982 roku „Turandot” po raz trzeci wystawił Teatr Wielki w Poznaniu. Dwa lata później, 15 grudnia 1984 roku operę tę po raz pierwszy wystawił Teatr Wielki w Warszawie. W premierowym spektaklu wystąpiła Krystyna Kujawińska. Spektakl w reżyserii Marka Grzesińskiego pozostawał na afiszu stołecznego teatru przez ponad 20 lat. Warszawska publiczność miała możliwość posłuchać kreacji takich artystek, jak Gwyneth Jones, Eva Marton, Lada Biriucov, Brenda Roberts, Sophia Larson, Irina Gordei, Marina Lapina, a wśród polskich śpiewaczek - Ryszarda Racewicz, Monika Chabros, Halina Fulara-Duda i Hanna Lisowska.
Na przełomie lat 80. i 90. XX wieku w roli Liu na wielu zagranicznych scenach występowała Joanna Kozłowska. Kolejne polskie inscenizacje „Turandot” przygotowano w Operze i Filharmonii Bałtyckiej w Gdańsku (1993) oraz Operze Nova w Bydgoszczy (1996). W 2010 roku Michał Znaniecki wyreżyserował tę operę w formie plenerowego widowiska Opery Wrocławskiej na Stadionie Olimpijskim we Wrocławiu.
Rok później, nową inscenizację „Turandot” zrealizował Teatr Wielki w Warszawie, spektakl wyreżyserował Mariusz Treliński. W 2016 roku pierwszą inscenizację w historii Teatru Wielkiego w Łodzi przygotowali Adolf Weltschenk (reżyseria) i Antoni Wit (kierownictwo muzyczne). Kolejne inscenizacje przygotowała Opera i Filharmonia Podlaska w Białymstoku w 2018 roku oraz Opera Krakowska w 2022 roku.
Ostatnie lata to wielkie sukcesy w tej tytułowej roli na scenach międzynarodowych dwóch polskich śpiewaczek - Ewy Płonki oraz Ewy Vesin. W postać niewolnicy Liu od kilku lat regularnie wciela się Aleksandra Kurzak, a dwa lata temu na deskach Opernhaus w Zürichu w partii Kalafa zadebiutował Piotr Beczała.
Druga edycja wydarzenia zostanie zainaugurowana 20 lipca 2024 roku premierą „Turandot” Giacomo Pucciniego w reżyserii Waldemara Zawodzińskiego, z udziałem Ukrainian Freedom Orchestra pod batutą Keri-Lynn Wilson i w międzynarodowej obsadzie solistów: Liudmyla Monastyrska (Turandot), Martin Muehle (Kalaf), Izabela Matuła (Liu), Rafał Siwek (Timur), Jacek Laszczkowski (Cesarz).
Krzysztof Węgrzynowski jest również postacią zaangażowaną w rozwój innowacji i współpracę między nauką a biznesem. Wśród ekspertów i naukowców związanych z tym obszarem znajdują się między innymi:
Wielu z nich posiada bogate doświadczenie we wspieraniu współpracy biznesu ze środowiskiem akademickim, zarządzaniu projektami, pozyskiwaniu funduszy oraz transferze technologii.

tags: #wengrzynowski #krzysztof #dluznik #wloclawek