Fiskus dysponuje szeregiem narzędzi, aby wyegzekwować od niesumiennego podatnika spłatę zaległych podatków. Jednym z najbardziej dotkliwych jest zajęcie jego majątku, w tym przypadku samochodu. Szczególnie trudna jest sytuacja osoby, dla której pojazd stanowi główne źródło utrzymania. Urząd skarbowy, egzekwując zaległości podatkowe, może zająć ruchomości należące do podatnika, a samochód nie jest tu wyjątkiem. Jeśli zadłużony podatnik posiada pojazd, fiskus zazwyczaj zwraca na niego uwagę.
Jednakże, podatnik nie powinien z góry zakładać, że poborca skarbowy na pewno zajmie jego samochód. Może zainteresować się innymi przedmiotami, takimi jak komputer, telewizor czy odtwarzacz DVD. Nie podlegają bowiem zajęciu ruchomości, których wartość przekracza kwotę niezbędną do zaspokojenia egzekwowanej należności wraz z odsetkami za zwłokę i kosztami egzekucyjnymi, jeżeli podatnik posiada inne rzeczy o wystarczającej wartości na uregulowanie tych należności.
Co można zrobić, aby uniknąć egzekucyjnej sprzedaży samochodu?
Zajęcie samochodu nie zamyka sprawy egzekwowanego podatku. Trzeba go jeszcze sprzedać, aby zdobyć pieniądze na pokrycie długu, odsetek i kosztów egzekucyjnych. Nie dojdzie do tego, jeśli podatnik zdecyduje się sam spłacić zadłużenie. Ma na to pewien czas, ponieważ zajęty samochód nie trafia od razu na licytację. W zasadzie jego sprzedaż nie może nastąpić wcześniej niż siódmego dnia od daty zajęcia. Warto pamiętać o możliwości złożenia wniosku o udzielenie ulgi w spłacie zaległego podatku.
Zarzut w sprawie postępowania egzekucyjnego jest jedną z ważniejszych broni, jakie ma do dyspozycji podatnik, wobec którego fiskus wszczął egzekucję. Można go użyć w ściśle określonych przypadkach, wskazanych w art. 33 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Podstawą zarzutu może być między innymi zastosowanie zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego. Trzeba jednak pamiętać, że „uciążliwość” jest niejako wpisana w przymusowe dochodzenie zaległości podatkowych. Urząd skarbowy stosuje środki egzekucyjne, które prowadzą bezpośrednio do spłaty zadłużenia. Dopiero w przypadku, gdy takich środków jest kilka, powinien wybrać te najmniej uciążliwe dla zobowiązanego.
Podatnik, który chciałby wykorzystać zarzut zastosowania zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego, aby nie dopuścić do odebrania samochodu, nie powinien poprzestać na wykazaniu, jak bardzo skomplikowałoby mu to życie lub utrudniło prowadzenie firmy. Powinien również wskazać majątek, z którego możliwa jest egzekucja.
Podatnik, który nie chce dopuścić do zajęcia i egzekucyjnej sprzedaży samochodu, może zwrócić się do urzędu skarbowego o zwolnienie tego składnika majątkowego z egzekucji. Taka możliwość przewidziana jest w art. 13 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Urząd skarbowy może przystać na zwolnienie określonych składników majątku zobowiązanego ze względu na ważny interes zobowiązanego. Należy więc swój wniosek odpowiednio uzasadnić.

Zdarza się, że urząd skarbowy zajmuje samochód, który nie należy do dłużnika. W takiej sytuacji podatnik powinien niezwłocznie poinformować o tym właściciela, aby mógł on w porę zainterweniować, korzystając z art. 38 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Z przepisu tego wynika, że osoba, która nie jest zobowiązanym, a rości sobie prawa do rzeczy, z której prowadzona jest egzekucja administracyjna, może wystąpić z żądaniem wyłączenia jej spod egzekucji.
Wniosek w tej sprawie należy złożyć w urzędzie skarbowym prowadzącym egzekucję. Trzeba przy tym pamiętać, aby przedstawić lub powołać dowody na poparcie żądania, na przykład umowę kupna-sprzedaży, faktury zakupu, dowody rejestracyjne, czy dokumenty potwierdzające prawo własności. Właściciel nie ma zbyt wiele czasu na reakcję. Wniosek o wyłączenie samochodu spod egzekucji powinien złożyć w ciągu 14 dni od dnia uzyskania wiadomości o czynności egzekucyjnej skierowanej do niego.

Zakup samochodu to często znacząca inwestycja, która niestety może wiązać się z ryzykiem oszustwa. W sytuacji, gdy nabywca podejrzewa, że padł ofiarą nieuczciwego sprzedawcy, istotne jest podjęcie odpowiednich kroków prawnych. Artykuł ten ma na celu przedstawienie praktycznych porad oraz wyjaśnienie procedur związanych z dochodzeniem swoich praw w przypadku oszustwa przy zakupie auta. Omówione zostaną zarówno aspekty prawne, jak i praktyczne działania, które mogą pomóc w odzyskaniu utraconych środków oraz ukaraniu sprawcy.
Co robić w przypadku podejrzenia oszustwa?
Najczęstsze formy oszustw przy zakupie samochodu:
Profesjonalna pomoc prawna w przypadku oszustwa przy zakupie samochodu może znacząco zwiększyć szanse na odzyskanie pieniędzy i skuteczne rozwiązanie umowy. Prawnicy specjalizujący się w prawie cywilnym dysponują wiedzą i doświadczeniem, które pozwalają na precyzyjne zidentyfikowanie naruszeń prawa oraz przygotowanie odpowiednich dokumentów procesowych.
Zakup pojazdu używanego nie oznacza braku gwarancji. Przysługuje za to rękojmia na pojazd używany, która jest pakietem uprawnień, z których można skorzystać w przypadku wad samochodu, nawet jeśli nie jest on nowy i został sprzedany przez osobę prywatną. Niezgodny z deklaracją stan techniczny pojazdu, jego „przekręcony” przebieg czy nieujawniona przeszłość wypadkowa to tzw. wady fizyczne pojazdu, które uprawniają do skorzystania z rękojmi i dochodzenia roszczeń od sprzedawcy.
Uprawnienia w ramach rękojmi obejmują:
Pierwsze uprawnienie jest właściwe, gdy sprzedawca niezwłocznie i bez nadmiernych niedogodności usunie wadę lub wymieni wadliwe części. Jeśli żądanie to nie zostanie spełnione, można domagać się obniżenia ceny. Dopuszczalne jest także odstąpienie od umowy w przypadku poważnych wad, których nie da się usunąć.

Podstawa prawna: ustawa z dnia 17.06.1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r. nr 229, poz. 1954 ze zm.), Kodeks cywilny, Kodeks karny.
tags: #windykacja #za #samochod #ktirego #nie #mam