Europejskie Postępowanie w Sprawie Drobnych Roszczeń: Praktyczny Przewodnik
Prowadzisz interesy z firmami z innych państw Unii Europejskiej? Czy któraś z tych firm nie zapłaciła ci za dostarczony towar lub wykonane prace? Jeśli chcesz odzyskać swoje pieniądze możesz przekazać sprawę do sądu, który wyda wyrok w europejskim postępowaniu w sprawie drobnych roszczeń.
Celem rozporządzenia (WE) nr 861/2007 jest uproszczenie i przyspieszenie postępowań spornych dotyczących drobnych roszczeń w sprawach transgranicznych, zmniejszenie kosztów postępowań, ułatwienie uznawania i wykonywania orzeczeń wydawanych w innym państwie członkowskim w ramach europejskiego postępowania w sprawie drobnych roszczeń.
Europejskie postępowanie w sprawie drobnych roszczeń stanowi alternatywę dla istniejących postępowań przewidzianych w prawie państw członkowskich. Rozporządzenie ma zastosowanie do transgranicznych spraw cywilnych i gospodarczych, bez względu na rodzaj sądu czy trybunału w przypadku, gdy wartość przedmiotu sporu - z wyłączeniem wszystkich wydatków, odsetek i nakładów - nie przekracza 5 000 EUR w momencie wpłynięcia formularza pozwu do właściwego sądu lub trybunału.
Transgraniczna sprawa to taka, w której przynajmniej jedna ze stron ma miejsce zamieszkania lub miejsce stałego pobytu w państwie członkowskim innym niż państwo, w którym znajduje się sąd rozpatrujący sprawę. Postępowanie w sprawie drobnych roszczeń możesz stosować w sprawach cywilnych i handlowych w przypadku, gdy wartość przedmiotu sporu nie przekracza 5 000 EUR w momencie wpłynięcia formularza pozwu do sądu.
Możesz się ubiegać o wydanie orzeczenia w postępowaniu w sprawie drobnych roszczeń we wszystkich państwach członkowskich UE oprócz Danii.
Jurysdykcja i właściwość sądu
Najważniejsze co trzeba ustalić przed złożeniem pozwu to jurysdykcję, czyli państwo członkowskie którego sądy mają kompetencje, aby rozpoznać twoją sprawę. W postępowaniach w sprawie drobnych roszczeń wybór jurysdykcji odbywa się przy zastosowaniu rozporządzenia 1215/2012. Ogólna zasada stanowi, że osoby, które mają miejsce zamieszkania na terytorium danego państwa członkowskiego mogą być pozywane przed sądy tego państwa członkowskiego. W niektórych rodzajach spraw powód ma wybór, czy zastosować zasadę ogólną, czy skorzystać z jurysdykcji szczególnej.
Uwaga! Zasady jurysdykcji wynikające z rozporządzenia 1215/2012, mają zastosowanie tylko jeśli strony nie określiły w umowie jurysdykcji wyłącznej. Strony mogą się umówić, że wszelkie sprawy sporne wynikające z umowy mają być rozpatrywane przez sąd konkretnego kraju, na przykład sąd polski.
Po ustaleniu jurysdykcji, musisz ustalić, który sąd krajowy jest właściwy do rozpatrzenia twojej sprawy. Decydują o tym przepisy prawa w danym państwie.
Przebieg postępowania
Postępowanie w sprawie drobnych roszczeń odbywa się w oparciu o standardowe formularze. Prowadzi się je na piśmie, z wyjątkiem sytuacji, gdy sąd uzna, że konieczne jest przeprowadzenie rozprawy. Sądy mogą przeprowadzić rozprawę również w formie wideokonferencji.
Pozew o wydanie europejskiego nakazu powinien być przygotowany na formularzu A, określonym w rozporządzeniu 2017/1259. Pozew możesz złożyć w formie papierowej, a jeśli dane państwo to umożliwia, także za pomocą innego środka komunikacji, w tym komunikacji elektronicznej. Do formularza pozwu dołącz opis dowodów uzasadniających twoje stanowisko. Pozew i załączniki muszą być podpisane przez ciebie lub przez twojego przedstawiciela. Zastępstwo prawne przez profesjonalnego pełnomocnika nie jest konieczne na tym etapie.
Uwaga! Jeśli sąd uzna, że informacje, które przedstawiłeś w pozwie nie są jasne lub niewłaściwie wypełniłeś pozew to możesz go uzupełnić w terminie, który określi sąd. W przypadku gdy twoje powództwo jest oczywiście bezzasadne lub niedopuszczalne lub nie uzupełnisz lub nie skorygujesz danych zawartych w formularzu pozwu w określonym terminie, pozew zostaje zwrócony.
Po otrzymaniu prawidłowo wypełnionego pozwu sąd wypełnia część I formularza C - Odpowiedź na pozew (formularz C z rozporządzenia nr 2015/2421). Na twój wniosek sąd wydaje zaświadczenie dotyczące orzeczenia wydanego w europejskim postępowaniu w sprawie drobnych roszczeń.
W celu przyspieszenia postępowania obowiązują ścisłe terminy na dokonywanie czynności przez strony i sąd. W ciągu 14 dni od otrzymania prawidłowo wypełnionego formularza pozwu jego odpis wraz z załącznikami zostaje doręczony pozwanemu. Pozwany ma następnie 30 dni na złożenie odpowiedzi na pozew. W jej treści pozwany winien podnieść zarzuty przeciwko kierowanemu w stosunku do niego roszczeniu, a także przedstawić okoliczności i dowody na ich poparcie.
Pozwany może także podnieść, że wartość roszczenia pieniężnego w sprawie przekracza wartość wyznaczającą granice zastosowania rozporządzenia, a zatem wartość roszczenia drobnego. Wówczas sąd ma 30 dni na ocenę, czy roszczenie dochodzone pozwem jest objęte zakresem zastosowania rozporządzenia. Pozwany może także złożyć powództwo wzajemne.
Uwaga! Powództwo wzajemne musi spełniać wymogi określone w zakresie zastosowania rozporządzenia oraz opiewać na roszczenie drobne. W przeciwnym wypadku sprawa z powództwa wzajemnego zostanie skierowana do odpowiedniego postępowania krajowego państwa, w którym jest prowadzone postępowanie.
W celu porozumienia się z powodem we wskazanym zakresie, sąd lub trybunał korzystają z formularza B, zamieszczonego w załączniku numer II do rozporządzenia.
Rozprawa i dowody
Zasadą jest, że postępowanie w sprawie drobnych roszczeń jest postępowaniem pisemnym. Oznacza to, że do sądu należy decyzja, czy w celu ustalenia stanu faktycznego należy przeprowadzić rozprawę. Sąd zarządza przeprowadzenie rozprawy tylko wtedy, gdy uzna to za niezbędne w celu rozstrzygnięcia kwestii spornych dotyczących faktów, których nie można rozstrzygnąć w inny sposób, na przykład przez zwrócenie się do jednej ze stron lub obydwu stron o dostarczenie informacji dodatkowych, lub jeżeli wnosi o to jedna ze stron. Oznacza to, że sąd podejmuje decyzję dotyczącą przeprowadzenia rozprawy dla każdej sprawy odrębnie, przy uwzględnieniu konkretnych faktów dotyczących sporu oraz informacji dostępnych sądowi i możliwych do zdobycia przez sąd bez przeprowadzania rozprawy.
Kierując się wytyczną ograniczenia kosztów postępowania, rozporządzenie przewiduje możliwość dopuszczenia dowodu z pisemnych zeznań świadków, biegłych lub stron, a także przeprowadzenia dowodów przy wykorzystaniu nowoczesnych metod komunikowania się, takich jak przeprowadzenie rozprawy w drodze konferencji wideo lub za pośrednictwem innych technologii, jeżeli pozwalają na to środki techniczne. Sąd dopuszcza dowód z opinii biegłych lub z zeznań ustnych tylko wtedy, gdy jest to niezbędne do wydania orzeczenia. Podejmując taką decyzję, sąd bierze pod uwagę wiążące się z tym koszty.
Koszty i terminy
Zasadą jest, że pozew w postępowaniu w sprawie drobnych roszczeń trzeba opłacić. Jeśli w twojej sprawie będzie można złożyć pozew w polskim sądzie to w sprawie rozpoznawanej w europejskim postępowaniu w sprawie drobnych roszczeń pobierana jest opłata stała 100 zł. Jednoznaczne określenie ile będzie trwać twoje sprawa w ramach postępowania w sprawie drobnych roszczeń nie jest możliwe. Czas trwania postępowania zależy od tego jak strony postępowania (ty i pozwany) szybko realizują kolejne kroki postępowania.
Koszty postępowania ponosi strona przegrywająca, zgodnie z odpowiednimi regulacjami prawa krajowego. W unormowaniu sposobu ponoszenia kosztów postępowania jest widoczny ogólny cel rozporządzenia w postaci uproszczenia postępowania i zaoszczędzenia zbędnych kosztów.
Wykonalność orzeczeń
Orzeczenie wydane w ramach europejskiego postępowania w sprawie drobnych roszczeń jest wykonalne bez uszczerbku dla możliwości wniesienia odwołania oraz bez konieczności złożenia zabezpieczenia. Do wykonania orzeczenia nie jest zatem wymagana jego prawomocność. Orzeczenie to jest uznawane i wykonywane w innym państwie członkowskim bez potrzeby stwierdzania wykonalności oraz bez możliwości sprzeciwienia się jego uznaniu. Postępowanie egzekucyjne podlega prawu państwa członkowskiego wykonania. Orzeczenie wydane w ramach europejskiego postępowania w sprawie drobnych roszczeń jest wykonywane na tych samych warunkach co orzeczenie wydane w państwie członkowskim wykonania.
Jedyny możliwy powód odmowy wykonania orzeczenia w innym państwie członkowskim to sytuacja, w której byłoby ono sprzeczne z innym orzeczeniem wydanym w innym państwie członkowskim i dotyczącym tych samych stron. Rozporządzenie wprowadza regulację środków ochrony dłużnika, z których może on skorzystać w państwie wykonania orzeczenia. Środki te pozwalają na odmowę wykonania albo zawieszenie lub ograniczenie egzekucji w określonych przypadkach.
Europejski Nakaz Zapłaty
Odwołania
To czy możesz się odwołać zależy od przepisów danego kraju członkowskiego, w którym toczy się twoja sprawa. Rozporządzenie pozostawia do uznania poszczególnych państw członkowskich wprowadzenie regulacji dopuszczających lub wyłączających możliwość zaskarżenia orzeczenia wydanego w europejskim postępowaniu w sprawie drobnych roszczeń. Zgodnie z przepisami polskiej procedury cywilnej, zaskarżenie wyroku sądu pierwszej instancji wydanego w europejskim postępowaniu w sprawie drobnych roszczeń następuje w drodze apelacji. Nadto, zgodnie z informacją przekazaną Komisji Europejskiej przez rząd polski, w razie zaistnienia przesłanek określonych w art. 7 ust. 3 rozporządzenia, sąd wydaje wyrok zaoczny, od którego pozwanemu przysługuje środek zaskarżenia w postaci sprzeciwu od wyroku zaocznego.
tags: #wykonalnosc #orzeczen #w #europejskim #postepowaniu #s