Zgłoszenie wierzytelności w postępowaniu upadłościowym to kluczowy krok, który może zadecydować o odzyskaniu Twoich należności od niewypłacalnego dłużnika. Stanowi ono niemal jedyną skuteczną metodę zabezpieczenia swoich roszczeń w sytuacji upadłości kontrahenta. W obliczu niewypłacalności kontrahenta, procedura zgłoszenia wierzytelności staje się jedynym formalnym sposobem na odzyskanie swoich należności. Jednakże proces ten obwarowany jest szeregiem wymogów i terminów, które muszą być bezwzględnie przestrzegane.
Postępowanie upadłościowe w Polsce to proces prawny, który ma na celu zaspokojenie roszczeń wierzycieli względem osoby lub podmiotu ogłaszającego upadłość. Zgłoszenie wierzytelności w takim postępowaniu stanowi jeden z najistotniejszych elementów, zarówno dla wierzyciela, jak i dłużnika. Aby wierzyciel mógł wziąć udział w podziale masy upadłościowej, musi jednak dopełnić szeregu formalności związanych ze zgłoszeniem swojego roszczenia w odpowiednim czasie. Zgłoszenie wierzytelności w postępowaniu upadłościowym to procedura, która umożliwia wierzycielom dochodzenie swoich roszczeń w procesie upadłościowym. Wierzyciel, który zgłasza swoje roszczenie, staje się częścią zbioru wierzycieli, którzy mają prawo do udziału w podziale masy upadłościowej. Zgłoszenie wierzytelności jest niezbędne, aby wierzyciel mógł uzyskać jakiekolwiek zaspokojenie swoich roszczeń, niezależnie od tego, jakie jest ich pochodzenie.
Obowiązek zgłoszenia wierzytelności dotyczy przede wszystkim wierzycieli osobistych upadłego. Zgodnie z art. 236 ustawy Prawo upadłościowe, wierzyciel osobisty, który pragnie uczestniczyć w postępowaniu upadłościowym, powinien dokonać zgłoszenia wierzytelności syndykowi. Należy przy tym pamiętać, że zgłoszeniu podlegają wyłącznie wierzytelności, które powstały przed dniem ogłoszenia upadłości. Zgłoszenia wierzytelności dokonuje się za pośrednictwem systemu teleinformatycznego - Krajowego Rejestru Zadłużonych (KRZ), w terminie wskazanym w postanowieniu o ogłoszeniu upadłości. Standardowo wynosi on 30 dni od dnia zamieszczenia obwieszczenia o ogłoszeniu upadłości w KRZ.
Z chwilą ogłoszenia upadłości nie można już wystąpić z powództwem o zapłatę kwoty stanowiącej wierzytelność podlegającą zgłoszeniu w postępowaniu upadłościowym. Ponadto wszelkie toczące się już sprawy zostają zawieszone i mogą być kontynuowane przeciwko syndykowi jedynie wtedy, gdy wierzytelność nie zostanie uwzględniona na liście wierzytelności. Brak zgłoszenia wierzytelności w odpowiednim terminie oznacza utratę prawa udziału w podziale majątku upadłego i praktycznie uniemożliwia odzyskanie należności. Wierzyciel, który nie zgłosił swojej wierzytelności, nie uczestniczy w postępowaniu upadłościowym i nie bierze udziału w podziale masy upadłościowej.
Niezwykle istotnym skutkiem zgłoszenia wierzytelności jest przerwanie biegu terminu przedawnienia. Zgodnie z art. 239a ustawy Prawo upadłościowe, zgłoszenie wierzytelności przerywa bieg terminu przedawnienia. Po przerwaniu, bieg terminu przedawnienia rozpoczyna się na nowo dopiero od dnia następującego po dniu uprawomocnienia się postanowienia o zakończeniu albo umorzeniu postępowania upadłościowego. Ma to ogromne znaczenie praktyczne, ponieważ wierzyciel, który prawidłowo dokonał zgłoszenia wierzytelności, nie musi obawiać się, że jego roszczenie ulegnie przedawnieniu, nawet jeśli postępowanie upadłościowe będzie trwać wiele lat. Jest to szczególnie ważne w przypadku skomplikowanych upadłości dużych przedsiębiorców, gdzie postępowania mogą ciągnąć się przez długi czas.

Termin na dokonanie takiego zgłoszenia jest ściśle określony przez sąd w postanowieniu o ogłoszeniu upadłości i standardowo wynosi 30 dni od dnia obwieszczenia upadłości w Rejestrze Restrukturyzacji i Upadłości. Zgłoszenie wierzytelności w postępowaniu upadłościowym musi zostać dokonane w ściśle określonym terminie. W przypadku upadłości konsumenckiej oraz upadłości przedsiębiorców, termin ten zazwyczaj wynosi 30 dni od dnia ogłoszenia upadłości w Monitorze Sądowym i Gospodarczym. Ważne jest, aby wierzyciel nie przekroczył tego terminu, ponieważ spóźnione zgłoszenie może prowadzić do utraty prawa do udziału w podziale masy upadłościowej.
Pamiętaj jednak, że upływ tego terminu nie zamyka jeszcze możliwości zgłoszenia wierzytelności do syndyka. Wierzyciel, który zgłosił wierzytelność po upływie terminu wyznaczonego do zgłaszania wierzytelności, może nadal dokonać zgłoszenia, ale ponosi dodatkowe zryczałtowane koszty postępowania upadłościowego wynikłe z tego zgłoszenia, nawet jeżeli opóźnienie powstało bez jego winy.
Skutki spóźnienia są znaczące. Przede wszystkim należy pamiętać, że zaniechanie zgłoszenia wierzytelności w wyznaczonym czasie oznacza zwykle utratę prawa do udziału w podziale majątku upadłego. Ponadto wszelkie opóźnienia w zgłoszeniu wiążą się z dodatkowymi formalnościami i kosztami. Wierzyciel, który zgłosi wierzytelność po upływie terminu, będzie musiał uiścić dodatkową opłatę w wysokości stanowiącej równowartość 15% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw bez wypłat nagród z zysku w trzecim kwartale roku poprzedniego. W 2024 roku opłata ta wynosi 1 119,34 zł.
W przypadku przekroczenia tego terminu, wierzyciel będzie zobowiązany do uiszczenia opłaty w wysokości odpowiadającej 15% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw, z wyłączeniem wypłat z zysku, za trzeci kwartał roku poprzedzającego, zgodnie z danymi ogłoszonymi przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego.
Prawidłowe zrozumienie rodzajów wierzytelności podlegających zgłoszeniu stanowi fundament skutecznego dochodzenia swoich praw w postępowaniu upadłościowym. Ustawa Prawo upadłościowe szczegółowo określa, które wierzytelności i w jakich okolicznościach powinny zostać zgłoszone do syndyka.
Zgodnie z art. 236 ust. 1 Prawa upadłościowego, wierzyciel osobisty upadłego, który chce uczestniczyć w postępowaniu upadłościowym, musi zgłosić syndykowi swoją wierzytelność za pośrednictwem systemu teleinformatycznego obsługującego postępowanie sądowe. Wierzytelności osobiste to te, z tytułu których dłużnik odpowiada całym swoim majątkiem. Mogą one wynikać z różnych stosunków prawnych, takich jak umowy sprzedaży, dostawy, najmu czy zobowiązania z bezpodstawnego wzbogacenia. Warto pamiętać, że wierzytelności osobiste są podstawową kategorią roszczeń w postępowaniu upadłościowym. W przypadku tych wierzytelności zgłoszenie jest obowiązkowe - bez niego wierzyciel nie może uczestniczyć w podziale masy upadłościowej, co prowadzi do utraty możliwości odzyskania należności.
Uprawnienie do zgłoszenia wierzytelności przysługuje także wierzycielowi, którego wierzytelność była zabezpieczona hipoteką, zastawem, zastawem rejestrowym, zastawem skarbowym, hipoteką morską lub przez inny wpis w księdze wieczystej lub w rejestrze okrętowym. Jednakże, w przeciwieństwie do wierzytelności osobistych, jeżeli wierzyciel nie zgłosi tych wierzytelności, będą one umieszczone na liście wierzytelności z urzędu. Mimo automatycznego umieszczenia na liście, zdecydowanie zaleca się samodzielne zgłoszenie takich wierzytelności. Jest to istotne, ponieważ w razie braku informacji w księgach dłużnika o wysokości zobowiązania, wierzytelność może zostać umieszczona na liście w niższej wysokości, niż faktycznie powinna. Wierzyciele zabezpieczeni rzeczowo na majątku upadłego mają uprzywilejowaną pozycję i większą szansę na zaspokojenie w toku postępowania upadłościowego. Należy jednak pamiętać, że suma uzyskana ze sprzedaży obciążonego składnika masy upadłości zostaje wcześniej pomniejszona o określone koszty wskazane w ustawie, w tym koszty likwidacji składnika.
Zgodnie z art. 237 Prawa upadłościowego, nie wymagają zgłoszenia należności ze stosunku pracy. Należności z tego tytułu umieszcza się na liście wierzytelności z urzędu, co oznacza, że syndyk sporządza listę wierzytelności na podstawie ksiąg upadłego. Należności pracownicze obejmują m.in. zaległe wynagrodzenia, ekwiwalenty za niewykorzystane urlopy, premie, wynagrodzenie za pracę w godzinach nadliczbowych oraz inne świadczenia przewidziane w układach zbiorowych pracy czy regulaminach wynagradzania. Co więcej, pracownik może dokonać zgłoszenia swojej wierzytelności z pominięciem KRZ - wysyłając je w formie pisemnej na adres kancelarii syndyka. Warto zaznaczyć, że zaległości pracodawcy za okres ostatnich 3 miesięcy przed ogłoszeniem upadłości, po dopełnieniu formalności, zostaną uregulowane przez Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych.
Warto zauważyć, że nie wszystkie kategorie wierzytelności wymagają formalnego zgłoszenia. Obowiązek ten nie dotyczy wierzytelności wynikających ze stosunku pracy oraz wierzytelności zabezpieczonych hipoteką, zastawem, zastawem rejestrowym, zastawem skarbowym, hipoteką morską lub przez inny wpis w księdze wieczystej lub w rejestrze okrętowym. Natomiast, mimo braku formalnego obowiązku, również w tych przypadkach złożenie zgłoszenia jest zalecane - daje pewność co do właściwego uwzględnienia wierzytelności.
Wierzytelności warunkowe to te, których powstanie zależy od spełnienia określonego warunku w przyszłości. Zgodnie z art. 248 ust. 2 Prawa upadłościowego, współdłużnik, poręczyciel, gwarant lub bank otwierający akredytywy może dokonać zgłoszenia wierzytelności przed zaspokojeniem wierzyciela. Na liście wierzytelności umieszcza się wówczas wierzytelność jako warunkową, która nie uprawnia do głosowania na zgromadzeniu wierzycieli. Jest to istotne zabezpieczenie dla podmiotów, które mogą potencjalnie odpowiadać za zobowiązania upadłego, ale jeszcze nie zostały wezwane do ich spełnienia.
Prawidłowe wypełnienie zgłoszenia wierzytelności stanowi fundament skutecznego dochodzenia swoich praw w postępowaniu upadłościowym. Błędy formalne mogą opóźnić proces uznania należności lub nawet doprowadzić do jej odrzucenia. Przyjrzyjmy się więc dokładnie, jakie elementy musi zawierać poprawnie złożony wniosek.
Przede wszystkim, w zgłoszeniu należy precyzyjnie wskazać informacje identyfikujące wierzyciela. Konieczne jest podanie imienia i nazwiska albo pełnej nazwy firmy, numeru PESEL lub KRS, a w przypadku ich braku - innych danych umożliwiających jednoznaczną identyfikację. Dla przedsiębiorców wymagane jest również wskazanie firmy, pod którą działają, miejsca zamieszkania lub siedziby, adresu oraz numeru NIP. Brak tych danych lub podanie nieprawidłowych informacji może skutkować nieuznaniem wierzytelności przez syndyka.
W tej części należy dokładnie określić wierzytelność wraz z należnościami ubocznymi oraz wartość wierzytelności niepieniężnej. Jeśli przysługują odsetki z różnych tytułów (umowne, ustawowe, karne), należy każdorazowo podać ich rodzaj i wysokość. Ważne jest również wyjaśnienie sposobu obliczenia należności ubocznych w osobnej rubryce formularza. Zgodnie z art. 92 Prawa upadłościowego, z masy upadłości mogą być zaspokojone odsetki należne od upadłego jedynie za okres do dnia ogłoszenia upadłości. Wierzyciel zgłasza całą wierzytelność, w tym również tę część, która została już spłacona. W przypadku częściowej spłaty, wierzyciel powinien w zgłoszeniu uwzględnić informacje o wysokości uregulowanej należności oraz wskazać, jaka kwota pozostaje do zapłaty.
Kolejny krok to wskazanie dowodów stwierdzających istnienie wierzytelności. Mogą to być umowy, faktury, wyroki sądowe czy decyzje administracyjne. Chociaż formalnie wystarczy jedynie wskazać dowody, dobrą praktyką jest załączenie ich kopii do zgłoszenia. Jeżeli wierzytelność została wcześniej uznana w spisie wierzytelności sporządzonym w postępowaniu restrukturyzacyjnym, wystarczające jest powołanie się na tę okoliczność.
W zgłoszeniu koniecznie trzeba wskazać kategorię, do której wierzytelność ma być zaliczona. Ustawa przewiduje cztery kategorie zaspokojenia, które determinują kolejność spłaty przez syndyka. Syndyk zasadniczo jest związany kategorią wskazaną przez wierzyciela, nawet jeśli wierzytelność mogłaby być zaliczona do kategorii z wyższym pierwszeństwem. Dlatego tak istotne jest prawidłowe określenie kategorii przy zgłoszeniu.
Z kolei w przypadku wierzytelności zabezpieczonych, należy wskazać rodzaj zabezpieczenia, np. hipotekę, zastaw czy przewłaszczenie. Wymaga się konkretnego opisu, z czego wynika zabezpieczenie i na czym zostało ustanowione. Przykładowo, przy hipotece konieczne jest podanie numeru księgi wieczystej i sumy hipoteki. W razie zgłoszenia wierzytelności, wobec której upadły nie jest dłużnikiem osobistym, trzeba wskazać przedmiot zabezpieczenia, z którego wierzytelność podlega zaspokojeniu.
Na koniec, w zgłoszeniu wierzytelności należy podać numer rachunku bankowego, na który mają być przekazane środki w przypadku podziału masy upadłości. Brak tej informacji może zostać zakwalifikowany jako brak formalny. W sytuacji gdyby wierzyciel nie posiadał rachunku bankowego, powinien zamieścić stosowną adnotację w treści zgłoszenia.
Pamiętajmy, że zgłoszenie wierzytelności jest pismem procesowym, które musi spełniać ogólne wymogi formalne przewidziane w art. 126 i 128 Kodeksu postępowania cywilnego, a także dodatkowe wymagania określone w Prawie upadłościowym. Dlatego tak ważne jest, aby poświęcić czas na jego dokładne wypełnienie i skompletowanie wszystkich niezbędnych załączników.

Od 1 grudnia 2021 roku proces zgłaszania wierzytelności do syndyka przeniósł się do sfery cyfrowej, co wymaga od wierzycieli posługiwania się systemem teleinformatycznym Krajowego Rejestru Zadłużonych (KRZ). Przejście na formę elektroniczną zrewolucjonizowało postępowania upadłościowe i restrukturyzacyjne, wprowadzając nowy standard w komunikacji z organami postępowania.
Pierwszym krokiem jest założenie konta w systemie KRZ. Chociaż nie trzeba załączać wszystkich dokumentów źródłowych, warto przygotować: pełnomocnictwo (jeśli zgłoszenie składa pełnomocnik), dowód uiszczenia opłaty skarbowej od pełnomocnictwa oraz inne dokumenty wymagane w konkretnej sytuacji. W przypadku gdy zgłoszona wierzytelność nie znajduje potwierdzenia w księgach rachunkowych upadłego, syndyk może wezwać do przedłożenia dodatkowych dokumentów.
Przygotowane zgłoszenie należy podpisać elektronicznie. Dopuszczalne formy podpisu to: kwalifikowany podpis elektroniczny, podpis zaufany, podpis osobisty (e-dowód). Po podpisaniu, zgłoszenie wysyła się poprzez naciśnięcie przycisku „Wyślij” w systemie KRZ.
Po wysłaniu formularz zostaje automatycznie przeniesiony ze skrzynki „W opracowaniu” do skrzynki „Wysłane”, a następnie przekazany do syndyka, który prowadzi akta zgłoszeń wierzytelności. Prześledzenie procedury i skutków opóźnienia pozwoli lepiej zrozumieć, jak chronić swoje interesy w postępowaniu upadłościowym.
W przypadku gdy wierzyciel uzna, że sporządzona przez syndyka lista wierzytelności zawiera nieprawidłowości, może zgłosić sprzeciw. Czynności, które należy podjąć w przypadku nieumieszczenia wierzytelności we wpisie uzależnione są od trybu postępowania restrukturyzacyjnego. W postępowaniu sanacyjnym oraz układowym uczestnicy postępowania, a więc zarówno dłużnik jak i Wierzyciel mają możliwość złożenia sprzeciwu. Sprzeciw co do nieuznania wierzytelności w postepowaniu sanacyjnym należy skierować do sędziego komisarza w terminie dwóch tygodni od dnia dokonania obwieszczenia. Ten sam tryb wniesienia sprzeciwu dotyczy postępowania układowego. Pominiecie wierzytelności w spisie dotyczy nie tylko jej nieuwzględnienia, ale również uwzględnienia jej w niepełnej wysokości, pominięcie zabezpieczenia, a także każdej kwestii która może mieć wpływ na uprawnienia wierzyciela.
Wierzyciel, który nie zgadza się z postanowieniem sądu lub sędziego-komisarza, wydanym w postępowaniu upadłościowym, ma prawo do jego zaskarżenia. Wierzyciel może wnieść zażalenie w terminie tygodnia.
Zgłoszenie wierzytelności w postępowaniu upadłościowym jest procesem wymagającym precyzji i terminowości. Zrozumienie procedury, rodzajów wierzytelności oraz prawidłowe wypełnienie dokumentów to klucz do maksymalizacji szans na odzyskanie należności. Aktywny udział w postępowaniu, kontrola działań syndyka i świadome korzystanie z przysługujących praw pozwalają wierzycielowi realnie wpłynąć na przebieg postępowania i zwiększyć szanse na zaspokojenie.
tags: #co #to #jest #wierzytelnosc #osobista #upadlego