Setki tysięcy postępowań egzekucyjnych, które toczą się wobec osób zadłużonych, to często dramat dla wielu rodzin. Pozbawieni środków do życia rodzice przenoszą swoje problemy na dzieci, którym zaczyna brakować nawet na podstawowe potrzeby. W ten sposób dzieci odpowiadają za długi rodziców. Jednak czy dzieci odpowiadają za długi rodziców w swoim dorosłym życiu? A w szczególności, czy komornik może zająć wynagrodzenie dziecka za długi rodziców? Z tymi pytaniami zmierzymy się w artykule.
Zasadą prawa cywilnego jest odpowiedzialność osoby zaciągającej zobowiązania za powstały z tego tytułu dług. Jak to bywa w życiu, tak też w prawie, od zasady tej występują pewne wyjątki. Odpowiadając jednak na podstawowe pytanie: NIE, dzieci nie odpowiadają za długi rodziców. Oczywiście, jeśli nie są poręczycielami czy nie nabywają długów w spadku. Jednak to już są odrębne kwestie, którym można zapobiegać. A zatem nie poręczać za długi rodziców, odrzucać spadek, a nawet dokonać takiej czynności jak zrzeczenie się spadku.
Kontynuując myśl zapoczątkowaną wyżej odpowiadamy: NIE, komornik nie może zająć wynagrodzenia dziecka za długi rodziców. Byłoby to sprzeczne z podstawowymi zasadami prawa cywilnego.
Podstawowym zmartwieniem rodzica mającego egzekucję jest to, czy komornik może nieopatrznie zabrać coś dziecku? Uspokajamy, NIE, zgodnie z przepisami prawa komornik nie może zabierać nic dziecku, którego rodzic ma postępowanie egzekucyjne.
Wiedzieć należy, że komornik ustala dłużnika po numerze PESEL. Wskazany numer uniemożliwia np. zajęcie konta dziecka, jego wynagrodzenia za pracę czy innych należności.

Egzekucja komornicza to nic innego jak praktyczne zastosowanie środków przymusu, które są wprost określone w ustawie z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego. Celem egzekucji komorniczej jest spełnienie świadczenia przysługującego wierzycielowi w stosunku do dłużnika. W praktyce obejmuje to zajęcie ruchomego i nieruchomego majątku dłużnika na poczet zaciągniętych przez niego zobowiązań względem wierzyciela. Egzekucja komornicza prowadzona jest przez komornika sądowego, który jest funkcjonariuszem publicznym.
Zajęcie egzekucyjne (zajęcie komornicze) to najprościej tłumacząc blokada środków pieniężnych na Twoim koncie bankowym, którą nakłada organ egzekucyjny (np. komornik sądowy) z powodu niespłaconych zobowiązań.
Komornik może zająć konto, czyli środki z rachunku bankowego. Komornik może zająć wynagrodzenie za pracę. Przy czym część wynagrodzenia stanowiąca minimalne wynagrodzenie o pracę jest kwotą, która nie może być zajęta przez komornika. Komornik może zająć różne wierzytelności należne dłużnikowi oraz jego ruchomości i nieruchomości. Komornik zawsze musi wydać stosowne postanowienie o dokonaniu zajęcia danego składnika majątku dłużnika.
Komornik sądowy nie może zająć konta bankowego, które nie należy do dłużnika. Oznacza to, że wszystkie konta bankowe, w których dłużnik nie jest współwłaścicielem, nie zostaną zajęte przez komornika sądowego. Komornik sądowy nie może również zająć konta bankowego, do którego dłużnik jest tylko pełnomocnikiem, gdyż egzekucja komornicza może być przeprowadzona wyłącznie na aktywach (składnikach majątku) należących do dłużnika.
Jeżeli dłużnik jest współwłaścicielem takiego konta bankowego, wówczas tak - komornik sądowy może zająć wspólne konto bankowe. Okoliczność ta w praktyce występuje bardzo często i jest to działanie w pełni legalne ze strony urzędnika.
Praktyczna wskazówka! Warto mieć odrębne rachunki bankowe, szczególnie, gdy bliska nam osoba ma realne problemy finansowe (dotyczy to w szczególności sytuacji, gdy jest już ona dłużnikiem, na którego komornik sądowy posiada tytuł wykonawczy).
Gdy dotyczy to rachunków wspólnych, komornik sądowy zgodnie z prawem może zająć środki z takiego konta bankowego w ramach egzekucji długu. To samo dotyczy egzekucji komorniczej z rachunku dziecka dłużnika, jeżeli dłużnik jest współwłaścicielem takiego konta bankowego.
Praktyczna wskazówka! Jeżeli zatem chcesz mieć gwarancję, że komornik sądowy nie zajmie wpływających na Twój rachunek bankowy świadczeń, które nie podlegają zajęciu - powinieneś rozważyć opcję otwarcia w banku lub w SKOK-u rachunku rodzinnego.
Rachunek rodzinny jest rachunkiem zwolnionym od egzekucji. Oznacza to, że komornik sądowy nie może dokonać jego zajęcia, zatem środki znajdujące się na tym rachunku są całkowicie zabezpieczone przed egzekucją.
Egzekucja komornicza może dotyczyć wyłącznie majątku osoby, która jest dłużnikiem, a nie jej dzieci. Zatem komornik sądowy nie może zająć konta bankowego dziecka osoby zadłużonej, jeśli dług nie jest tego dziecka. Każdy odpowiada jedynie za własne zobowiązania finansowe. Konta dzieci są chronione przed egzekucją komorniczą. Zatem w tym zakresie dziecko nie jest odpowiedzialne za długi swoich rodziców.
Uwaga! Konto dziecka, które zarabia (chodzi o dziecko, które osiąga dochody) nie zostanie zajęte w toku egzekucji komorniczej, jeżeli jego rodzic ma problemy komornicze (gdy jest dłużnikiem, a komornik sądowy posiada na niego tytuł wykonawczy).
Konto bankowe dziecka, jako osoby niebędącej dłużnikiem, co do zasady nie podlega zajęciu komorniczemu za długi rodziców. Dziecko posiada odrębny majątek, a odpowiedzialność za zobowiązania rodziców nie przechodzi automatycznie na małoletniego. Środki zgromadzone na koncie dziecka, takie jak świadczenia rodzinne, alimenty czy oszczędności, są szczególnie chronione przez prawo.
Komornik może zająć konto dziecka, które nie ukończyło 13. roku życia, jeżeli jest to konto wspólne z rodzicem, który ma długi. W polskim systemie prawnym nie ma określonego minimalnego wieku, który uniemożliwiałby zakładanie konta bankowego. Konto bankowe dla dziecka można założyć nawet od momentu jego narodzin. Każdy małoletni, bez względu na wiek, ma prawo do posiadania rachunku bankowego, czy to oszczędnościowego, oszczędnościowo-rozliczeniowego, czy lokaty terminowej.
Kiedy dziecko osiąga wiek 13 lat, zyskuje ono ograniczoną zdolność do czynności prawnych, co pozwala mu na otwarcie własnego konta bankowego, choć nadal z pewnymi ograniczeniami. Komornik nie ma możliwości zajęcia konta dziecka za długi jego rodziców, ponieważ egzekucja odbywa się na podstawie tytułu wykonawczego, który dotyczy konkretnej osoby - rodzica. Zgodnie z prawem, każdy człowiek odpowiada za swoje własne zobowiązania finansowe, co oznacza, że długi rodziców nie mogą wpływać na sytuację finansową dzieci.

W przypadku umów najmu nieruchomości za zapłatę czynszu odpowiada każdy pełnoletni mieszkaniec przedmiotowej nieruchomości. Nie tylko osoba wpisana w umowie najmu jako najemca. Zatem wszystkie osoby pełnoletnie mieszkające w danym mieszkaniu odpowiadają solidarnie z najemcą za długi czynszowe, czyli zapłatę czynszu i innych należnych opłat.
Bardzo często jest tak, że dziecko, które ma już ukończone osiemnaście lat i mieszka z rodzicami, nie wie, jak wygląda sytuacja finansowa w zakresie rozliczania czynszu za mieszkanie, w którym mieszka. Tym samym często taka osoba w pewnym momencie jest zaskoczona, że rodzice nie płacili czynszu i teraz jest do zapłaty dług. W tym kontekście dziecko odpowiada za długi rodziców, aczkolwiek bardziej precyzyjne jest stwierdzenie, że ten dług od początku obciążał dzieci, a nie tylko rodziców. Wierzyciel musi pozwać do sądu wszystkich dłużników (w tym pełnoletnie dzieci) i gdy uzyska na nich tytuł wykonawczy, to będzie mógł prowadzić egzekucję z majątku wszystkich dłużników.
W momencie, gdy dowiesz się o tym, że Twoje konto bankowe zostało zajęte przez komornika, jak najszybciej podejmij następujące działania:
Jeżeli podczas rozmowy nie uda Ci się rozwiązać swojego problemu, wówczas możesz złożyć skargę na czynności komornika.
Skarga na czynności komornika jest możliwa i w praktyce występuje stosunkowo często. Zgodnie z art. 767 § 1 k.p.c. - na czynności komornika przysługuje skarga do sądu rejonowego, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Dotyczy to także zaniechania przez komornika dokonania czynności. Skargę rozpoznaje sąd właściwy ze względu na siedzibę kancelarii komornika.
Skargę może złożyć strona lub inna osoba, której prawa zostały przez czynności lub zaniechanie komornika naruszone bądź zagrożone. Skarga na czynność komornika powinna czynić zadość wymaganiom pisma procesowego oraz określać zaskarżoną czynność lub czynność, której zaniechano, jak również wniosek o zmianę, uchylenie lub dokonanie czynności wraz z uzasadnieniem.
Pamiętaj, że skargę na czynności komornika możesz wnieść na urzędowym formularzu. Z praktycznego punktu widzenia - skargę na czynność komornika wnieś w formie pisemnej i możliwie szybko podejmij stosowne działania prawne.
Dodatkowo w myśl art. 767 § 4-6 k.p.c.: skargę wnosi się w terminie tygodniowym od dnia dokonania czynności, gdy strona lub osoba, której prawo zostało przez czynność komornika naruszone bądź zagrożone, była przy czynności obecna lub była o jej terminie zawiadomiona. W innych przypadkach - od dnia zawiadomienia o dokonaniu czynności strony lub osoby, której prawo zostało przez czynność komornika naruszone bądź zagrożone, a w braku zawiadomienia - od dnia powzięcia wiadomości przez skarżącego o dokonanej czynności.
W przypadku stwierdzenia oczywistego naruszenia prawa przez komornika, sąd uwzględniając skargę, stosownie do okoliczności, może go obciążyć kosztami postępowania wywołanego skargą. Na postanowienie sądu przysługuje zażalenie stronom oraz komornikowi.


tags: #czy #komornik #moze #zajac #pieniadze #przelewane