Egzekucja komornicza bywa jednym z najbardziej stresujących doświadczeń, zarówno dla dłużnika, jak i wierzyciela. Komornik, jako funkcjonariusz publiczny, działa na podstawie przepisów prawa i w granicach swoich uprawnień. Jednak w praktyce zdarza się, że czynności podejmowane przez niego budzą wątpliwości, poczucie niesprawiedliwości czy wręcz jawnie naruszają przepisy. W takich sytuacjach ustawodawca przewidział specjalny środek ochrony, jakim jest skarga na czynności komornika. Dlatego kluczowe jest, by znać odpowiedzi na kilka pytań: kiedy skarga przysługuje, kto dokładnie może ją wnieść, jak wygląda procedura i jakie koszty się z nią wiążą?
Skarga na czynności komornika to środek prawny, który umożliwia zakwestionowanie działań podjętych przez komornika w toku postępowania egzekucyjnego. Może ona dotyczyć zarówno czynności pozytywnych, jak i zaniechań, czyli tzw. bezczynności komornika. Skarga nie jest opcją tylko dla dłużników. Mogą z niej korzystać także wierzyciele, a nawet osoby trzecie, których prawa zostały naruszone w toku egzekucji. Zgodnie z art. 767 § 1 Kodeksu postępowania cywilnego (k.p.c.), na czynności komornika przysługuje skarga do sądu rejonowego, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Dotyczy to także zaniechania przez komornika dokonania czynności. Do rozpoznania skargi na czynności komornika właściwy jest sąd, przy którym działa komornik.
Warto wiedzieć, że nie wszystkie czynności komornika podlegają zaskarżeniu. Skarga nie przysługuje na zarządzenie komornika o wezwaniu do usunięcia braków pisma, na zawiadomienie o terminie czynności oraz na uiszczenie przez komornika podatku od towarów i usług.
Zgodnie z art. 767 § 2 k.p.c., do kręgu podmiotów legitymowanych do wniesienia skargi należą wszystkie osoby, których prawa zostały naruszone albo zagrożone. Z tego względu w skardze na czynności komornika należy określić również swój interes prawny. Do wniesienia skargi ma również prawo:
Skarga może zostać złożona zarówno w sytuacji, gdy komornik nie podejmie się jakiejś czynności, którą powinien wykonać, jak i wtedy, gdy poprzez jej wykonanie naruszy prawa strony lub innej osoby. Skarga na czynności komornika może dotyczyć szerokiego katalogu działań lub zaniechań, które naruszają przepisy prawa lub godzą w interesy dłużnika. Najczęściej zaskarżane sytuacje to te, w których komornik narusza ustawowe wyłączenia spod egzekucji. Obejmuje to m.in. zajęcie mienia, które jest prawnie chronione, np. przedmiotów niezbędnych do życia codziennego, takich jak podstawowe sprzęty domowe, pościel, odzież, zapasy żywności i opał na najbliższy miesiąc. Prawnie chronione są również świadczenia socjalne, takie jak alimenty, stypendia, świadczenia rodzinne, zasiłki celowe i okresowe, które są w całości wolne od zajęcia.
Inną podstawą do skargi jest naruszenie limitów potrąceń ze świadczeń pieniężnych: komornik może zająć wynagrodzenie, pensję czy emeryturę, ale musi bezwzględnie zastosować się do ustawowej kwoty wolnej od zajęcia. W przypadku dłużników prowadzących gospodarstwo rolne, egzekucji nie podlegają również pewne niezbędne do wyżywienia rodziny zwierzęta gospodarskie wraz z zapasem paszy.
Zaskarżeniu podlega także rażące zaniżenie wartości zajętego majątku przeznaczonego do licytacji, co jest działaniem szkodliwym dla dłużnika. Niezwykle ważną sytuacją jest ta związana z upadłością konsumencką: z chwilą ogłoszenia upadłości wszystkie postępowania egzekucyjne ulegają z mocy prawa zawieszeniu, a następnie umorzeniu.
Podstawą prawną dla wszelkich czynności egzekucyjnych komornika jest tytuł wykonawczy, którym najczęściej jest prawomocne orzeczenie sądu (na przykład wyrok lub nakaz zapłaty) zaopatrzone w klauzulę wykonalności. Komornik, prowadząc postępowanie egzekucyjne, ma obowiązek działać wyłącznie w granicach określonych w tym tytule. Zaskarżeniu, poprzez złożenie skargi na czynności komornika, podlega sytuacja, w której komornik działa bez wymaganego tytułu wykonawczego, bądź też podejmuje czynności wykraczające poza jego ramy. Należy wyraźnie podkreślić, że komornik jest jedynie organem egzekucyjnym, a nie orzekającym, i nie ma on żadnych kompetencji do samodzielnej oceny zasadności i ważności wydanego orzeczenia sądowego. Jego zadaniem jest jedynie przymusowe wykonanie tego orzeczenia zgodnie z wnioskiem wierzyciela i w granicach prawa.
Skarga na czynności komornika nie jest czynnością przedsięwziętą bezpośrednio w celu dochodzenia lub ustalenia albo zaspokojenia albo zabezpieczenia roszczenia o naprawienie szkody wyrządzonej wadliwie wyegzekwowanym świadczeniem. Omawiana skarga przysługuje w przypadku, gdy komornik dokonał wadliwej czynności, ale również, gdy zaniechał czynności, do której był zobowiązany. Przy czym należy podkreślić, że pojęcie zaniechania czynności nie jest tożsame z bezczynnością prowadzącą do przewlekłości postępowania.
Przykład 1: Dłużnik, przeciwko któremu wszczęta została egzekucja, mimo że dobrowolnie zaspokoił roszczenie wierzyciela w terminie i wysokości określonej w tytule wykonawczym, może kwestionować czynności komornika w zakresie obciążenia go kosztami egzekucyjnymi.
Przykład 2: Dłużnik będzie mógł zaskarżyć odmowę uchylenia przez komornika sądowego zajęcia wierzytelności, jeżeli egzekucja ze względu na jej przedmiot lub osobę dłużnika jest niedopuszczalna, np. zajęta wierzytelność z rachunku bankowego przekracza limit 75% minimalnego wynagrodzenia za pracę.
Prawidłowe przygotowanie skargi jest kluczowe, aby zwiększyć szanse na pozytywne rozpatrzenie sprawy. Skarga na czynności komornika powinna spełniać wymagania określone przepisami dla pism procesowych. Przede wszystkim skarga musi zawierać oznaczenie sądu, do którego skarżący ją kieruje, a także oznaczenie strony oraz ewentualnego pełnomocnika. Następnie tytuł pisma czyli oznaczenie jego rodzaju. Kolejno, powinno się znaleźć skonkretyzowane żądanie czyli określenie zaskarżonej czynności, a także uzasadnienie, czyli wskazanie faktów, na których strona opiera swoje pismo oraz dowody. W uzasadnieniu należy również zawnioskować o zmianę, uchylenie lub dokonanie czynności, jeżeli komornik miał jej dokonać, a tego nie zrobił. Każde pismo procesowe musi zawierać podpis, a na końcu można dodać załączniki.
Kroki, które warto wykonać:

Zgodnie z art. 767 § 4 k.p.c., skargę wnosi się w terminie tygodniowym. Ustawodawca jednak zróżnicował określenie początku biegu terminu w zależności od podstawy złożenia skargi. I tak:
Warto przestrzegać tego terminu, gdyż jego przekroczenie może skutkować odrzuceniem skargi przez sąd. Jeśli termin został przekroczony z przyczyn niezależnych od strony, można wnioskować o przywrócenie terminu, jednak konieczne jest wykazanie, że uchybienie było niezawinione przez podmiot wnoszący.
Podkreślenia wymaga, że wobec niektórych czynności komornika ustawodawca przewidział inny termin na złożenie skargi.
Zgodnie z art. 767 § 1 k.p.c., skarga na czynności komornika przysługuje do sądu rejonowego. Do jej rozpoznania właściwy jest sąd, przy którym działa komornik. Jeżeli do prowadzenia egzekucji został wybrany komornik poza właściwością ogólną, skargę rozpoznaje sąd, który byłby właściwy według ogólnych zasad. Właściwość komornika jest zależna od sposobu egzekucji.
Skargę na czynności komornika wnieść należy do komornika, który dokonał czynności bądź zaniechania działania, które strona bądź osoba uprawniona chce zaskarżyć. Komornik może uwzględnić w całości lub po przygotowaniu stosownego uzasadnienia dot. przeprowadzonych czynności (w terminie 3 dni) przekaże sprawę do właściwego sądu rejonowego.

W art. 767 § 4 k.p.c. nałożono również obowiązek sporządzenia w terminie 3 dni pisemnego uzasadnienia zaskarżonej czynności (lub jej braku) i przekazania wraz z aktami sprawy do sądu. W celu uproszczenia i skrócenia postępowania przepis ten przewiduje również możliwość uznania przez komornika zasadności skargi i samodzielnego uchylenia skutków zaskarżonej czynności lub zaniechania. Tym samym ustawodawca stworzył możliwość uniknięcia w uzasadnionych przypadkach generującego dodatkowe koszty postępowania przed sądem na skutek wniesienia skargi.
Jeżeli komornik uzna skargę za zasadną, może ją w całości uwzględnić. Wówczas zawiadamia skarżącego oraz inne zainteresowane strony o uwzględnieniu skargi i nie przekazuje jej do sądu. Jest to szybsza ścieżka do poprawienia błędu.
W wyniku postępowania wszczętego na skutek skargi na czynności komornika sąd może:
Jeżeli komornik nie zgadza się z zarzutami, przekazuje skargę do sądu, który ją rozpatruje. Sąd może uznać, że komornik działał niezgodnie z prawem, uchylając lub zmieniając zaskarżoną czynność. W przypadku stwierdzenia oczywistego naruszenia prawa przez komornika, sąd uwzględniając skargę, stosownie do okoliczności, może go obciążyć kosztami postępowania wywołanego skargą.

To, jaki środek prawny powinna wybrać osoba trzecia, której prawa zostały naruszone w toku egzekucji komorniczej, zależy od tego, czy komornik, dokonując czynności, naruszył przepisy procesowe czy też nie. Skorzystanie z powództwa o zwolnienie od egzekucji będzie zasadne tylko wtedy, gdy prawa osoby trzeciej zostały naruszone przez skierowanie egzekucji zgodnie z przepisami procesowymi. Natomiast złożenie skargi będzie możliwe również wtedy, gdy przepisy zostały naruszone.
Skarga na bezczynność komornika dotyczy sytuacji, w których komornik zaniechał wykonania określonych czynności, mimo że były one wymagane przepisami prawa lub wynikały z wniosku strony postępowania. Przykładowe przypadki to:
W takich przypadkach w skardze należy wskazać konkretne obowiązki komornika, które nie zostały zrealizowane, oraz żądać ich wykonania. Jest to więc swoiste zażalenie składane nie na czynności lecz na niepodjęcie określonych działań.
Opłata od skargi na czynności komornika jest stała i wynosi 50 złotych. Należy ją uiścić na odpowiedni numer bankowy w sądzie, do którego składa się skargę. Wydruk potwierdzający przelew należy dołączyć do skargi, by pismo było kompletne. Rozpoznanie skargi na czynności komornika przez Sąd podlega opłacie, która obecnie wynosi 100,00 zł. Skargę do komornika wysyłamy zwykle bez opłaty, ponieważ trudne do przewidzenia jest czy skarga zostanie uwzględniona czy też nie. Dopiero, gdy komornik przekazuje skargę do Sądu, Sąd bada ją pod względem formalnym. W przypadku braków sąd wzywa do ich uzupełnienia w terminie tygodniowym. Przy czym brakiem formalnym, podlegającym uzupełnieniu w trybie naprawczym jest również brak opłaty.
Skarga może zostać odrzucona, jeśli:
Aby uniknąć odrzucenia skargi, należy dokładnie przestrzegać przepisów i wymogów formalnych.
Skarga na czynności komornika stanowi podstawowy środek ochronny dla obu stron postępowania egzekucyjnego, czyli dla wierzycieli oraz dłużników. Ci w ramach tej procedury posiadają szereg bardzo konkretnych, uregulowanych przez obowiązujące prawo uprawnień. Jeśli którekolwiek z nich zostaną naruszone przez komornika, należy zgłosić to poprzez wniesienie skargi.
tags: #czy #komornik #powinien #pouczyc #o #terminie