Jak komornik namierzy dłużnika, który zmienił pracę?
Każdy komornik działa na podstawie tytułu wykonawczego, który zazwyczaj pochodzi od sądu. W tym dokumencie sąd stwierdza, że osoba X jest winna osobie Y określoną kwotę pieniędzy. Oznaczenie dłużnika następuje poprzez podanie jego imienia i nazwiska (lub nazwy firmy) oraz numeru PESEL. Już na tym etapie można się domyślić, jak komornik dowiaduje się o miejscu zatrudnienia dłużnika.
Jeśli dłużnik pracuje na podstawie umowy o pracę lub umowy zlecenia, komornik szybko namierzy jego pracodawcę. Standardową procedurą jest wysyłanie przez komorników zapytań do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (ZUS) w celu ustalenia, czy dana osoba jest ubezpieczona i u jakiego pracodawcy. Nic nie pozostaje ukryte.
Kolejnym etapem egzekucji z wynagrodzenia za pracę jest wysłanie przez komornika pisma do pracodawcy. Zawiera ono żądanie zajęcia wynagrodzenia pracownika i wypłaty go do rąk komornika. Oczywiście istnieją stosowne ograniczenia, a komornik nie może zająć dłużnikowi wszystkich zarobionych pieniędzy. W przypadku umowy o pracę, maksymalnie może to być 50% wynagrodzenia netto przy zwykłych długach, a 60% w innych przypadkach.
Zasadniczo w przypadku umowy zlecenia jest podobnie, choć pracownik będący dłużnikiem powinien poinformować komornika, że dochody ze zlecenia stanowią jego wyłączne źródło utrzymania. Komornik może zająć część wynagrodzenia, które dłużnik otrzymuje od swojego pracodawcy. Wysokość zajęcia zależy od przepisów prawa i musi uwzględniać minimalne kwoty wolne od zajęcia, pozwalające dłużnikowi na utrzymanie podstawowych potrzeb życiowych.
Jeśli dłużnik nie posiada ani środków pieniężnych na koncie bankowym, ani wynagrodzenia z tytułu pracy, komornik może być zmuszony do umorzenia postępowania egzekucyjnego. Umorzenie to oznacza, że komornik nie jest w stanie odzyskać należności na rzecz wierzyciela w danym momencie. Wierzyciel ma prawo ponownie wszcząć postępowanie egzekucyjne w przyszłości, jeśli sytuacja finansowa dłużnika ulegnie zmianie, na przykład gdy dłużnik znajdzie nową pracę lub otrzyma spadek.
Zmiana miejsca zatrudnienia a działania komornika
Jeśli dłużnik jest w trakcie postępowania egzekucyjnego i odchodzi z pracy, pojawia się pytanie: kiedy komornik dowie się o nowej pracy? Odpowiedź brzmi: to zależy. Przede wszystkim od aktywności komornika i samego wierzyciela. Wszystko zależy od tego, jak szybko komornik zwróci się do ZUS z ponownym zapytaniem dotyczącym dłużnika. Może to zrobić samodzielnie, co zwykle trochę trwa, ale może też zwrócić się z wnioskiem do ZUS na prośbę wierzyciela.
Istnieje jeszcze inny problem. Odchodząc ze starego miejsca pracy (jeśli pracowano na umowę o pracę), pracownik otrzymuje świadectwo pracy. W tym dokumencie znajdują się informacje między innymi o zajęciach komorniczych. Jeśli pracodawca rozwiązał umowę z pracownikiem, którego wynagrodzenie zostało zajęte przez komornika, musi powiadomić o tym komornika i zawrzeć odpowiednie informacje w świadectwie pracy. Nie ma takiej potrzeby jedynie wówczas, gdy z tym samym pracownikiem został nawiązany nowy stosunek pracy lub zlecenie, albo gdy zakład pracy przeszedł na inną osobę, która wiedziała o zajęciu. Wówczas zajęcie, na podstawie którego dokonywano potrąceń, nadal obowiązuje.
Pracodawca, który nie będzie zatrudniał zwalnianego pracownika, którego dotyczyło zajęcie, musi umieścić w świadectwie pracy wzmiankę o zajęciu wynagrodzenia. Zgodnie z art. 884 § 2 Kodeksu postępowania cywilnego, obowiązkiem pracodawcy jest zawarcie informacji o zajęciu należności z wynagrodzenia za pracę w świadectwie pracy w razie rozwiązania stosunku pracy z dłużnikiem. Informacja ta powinna zawierać oznaczenie komornika, który zajął należność, numer sprawy egzekucyjnej oraz wysokość potrąconych już kwot.
W sytuacji, gdy dotychczasowy pracodawca wie, kto jest nowym pracodawcą dłużnika, przesyła mu zawiadomienie komornika i dokumenty dotyczące zajęcia wynagrodzenia. W takiej sytuacji pracodawca musi także poinformować o tym komornika i dłużnika. Przesłanie nowemu pracodawcy zawiadomienia komornika przez dotychczasowego pracodawcę ma skutki zajęcia należności dłużnika u nowego pracodawcy od chwili dojścia do niego zawiadomienia.
Obowiązki pracodawcy i konsekwencje ich niewykonania
Komornik przystępuje do egzekucji z wynagrodzenia za pracę poprzez jego zajęcie. Zgodnie z art. 881 § 2 Kodeksu postępowania cywilnego, komornik zawiadamia dłużnika, że do wysokości egzekwowanego świadczenia i aż do pełnego pokrycia długu nie wolno mu odbierać wynagrodzenia poza częścią wolną od zajęcia, ani rozporządzać nim w żaden inny sposób. Dotyczy to w szczególności miesięcznego wynagrodzenia za pracę i za prace zlecone, nagród i premii przysługujących dłużnikowi za okres jego zatrudnienia, a także wszelkich innych funduszy pozostających w związku ze stosunkiem pracy.
Doręczając pracodawcy zawiadomienie o zajęciu wynagrodzenia za pracę, komornik na podstawie art. 882 Kodeksu postępowania cywilnego wzywa pracodawcę dłużnika do wykonania następujących obowiązków w terminie tygodnia od dnia otrzymania zawiadomienia:
- Przedstawienia za okres trzech miesięcy poprzedzających zajęcie, za każdy miesiąc oddzielnie, zestawienia miesięcznego wynagrodzenia dłużnika za pracę oraz oddzielnie jego dochodu z wszelkich innych tytułów.
- Wskazania, w jakiej kwocie i w jakich terminach zajęte wynagrodzenie będzie przekazywane wierzycielowi.
- Złożenia oświadczenia o rodzaju przeszkód w wypłacie wynagrodzenia za pracę, podając, czy inne osoby roszczą sobie prawa, czy i w jakim sądzie toczy się sprawa o zajęte wynagrodzenie i czy oraz o jakie roszczenia została skierowana do zajętego wynagrodzenia egzekucja przez innych wierzycieli.
Jeśli pracodawca nie dopełni powyższych obowiązków, może zostać ukarany przez komornika grzywną w wysokości do 5000 zł (art. 886 § 1 Kodeksu postępowania cywilnego). Grzywna może zostać nałożona na osobę fizyczną reprezentującą pracodawcę (np. prezesa zarządu spółki). Po uprawomocnieniu się postanowienia o ukaraniu pracodawcy grzywną, komornik przesyła je sądowi rejonowemu w celu wyegzekwowania.
Co może zrobić dłużnik?
Wizyta komornika to zwykle przykra konsekwencja niespłacania długów. Zanim komornik zapuka do drzwi, dłużnik otrzymuje od niego pismo informujące o wszczęciu postępowania komorniczego. W piśmie tym znajduje się tytuł wykonawczy, który należy dokładnie sprawdzić pod kątem zasadności. Tytułem wykonawczym zgodnie z art. 776 Kodeksu postępowania cywilnego jest tytuł egzekucyjny zaopatrzony w klauzulę wykonalności.
Jeśli sprawa jest znana, nie należy panikować. Komornik ustala wysokość zarobków i majątku dłużnika. Pamiętaj, że zadaniem komornika jest wyegzekwowanie należności, a nie negocjacje. Warto skontaktować się z nim, aby ustalić wysokość długu i podjąć próbę negocjacji bezpośrednio z wierzycielem. Jeśli dojdzie do porozumienia w sprawie rozłożenia długu na raty lub jego odroczenia, komornik na wniosek wierzyciela umorzy lub zawiesi postępowanie.
Najprościej jest do egzekucji w ogóle nie dopuszczać. Przed zaciągnięciem pożyczki należy sprawdzić, czy budżet domowy pozwoli na terminową spłatę rat. W sytuacji trudności finansowych, np. utraty pracy, należy spróbować dogadać się z wierzycielem, informując go o problemie zanim otrzyma się wezwanie do zapłaty. Nawet takie zawiadomienie jest szansą na porozumienie.
Jeśli próba porozumienia nie doszła do skutku, egzekucję komorniczą można powstrzymać poprzez spłatę długu (jeśli jest to możliwe), złożenie wniosku o umorzenie egzekucji (np. z powodu niewypłacalności) lub dalsze negocjacje z wierzycielem.
Dłużnik w postępowaniu egzekucyjnym ma określone prawa. Może uzyskać informacje o wysokości zadłużenia i kosztach egzekucyjnych oraz złożyć skargę na czynności komornika do sądu (art. 767 Kodeksu postępowania cywilnego) w terminie tygodniowym od dnia dokonania czynności lub powzięcia o niej wiadomości. Jednocześnie dłużnik powinien współpracować z komornikiem - ignorowanie pism i unikanie kontaktu nie rozwiąże problemu. Jest zobowiązany do informowania organu egzekucyjnego o zmianie miejsca zamieszkania oraz swojej sytuacji majątkowej.
Ukrywanie majątku i jego konsekwencje
Przepisywanie nieruchomości na członków rodziny, praca na czarno czy kłamanie podczas wizyty komornika, że wybrane ruchomości nie należą do dłużnika - ukrywanie majątku jest niestety powszechną praktyką. Każdy dłużnik powinien zapoznać się z pojęciem odpowiedzialności karnej względem wierzyciela (art. 300 Kodeksu karnego). Artykuł ten mówi o udaremnianiu zaspokojenia potrzeb wierzyciela przez celowe działanie (np. ukrywanie czy niszczenie majątku). Za ukrywanie majątku przed komornikiem można trafić do więzienia na okres od trzech miesięcy do pięciu lat.
Wierzyciel może również złożyć skargę pauliańską, która pozwala sądowi uznać bezskuteczność czynności prawnej dokonanej przez dłużnika w stosunku do wierzyciela. Zgodnie z art. 300 § 1 Kodeksu karnego, osoba, która ukrywa, niszczy, zbywa lub uszkadza swój majątek w celu uniknięcia spłaty zobowiązań, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3. Wobec licznych obowiązków i obaw związanych z egzekucją, kluczowe jest odpowiednie wczesne reagowanie na trudności finansowe, negocjowanie z wierzycielem, składanie wniosków o rozłożenie długu na raty lub korzystanie z mediacji.
Jak działa KOMORNIK? Jak Rozłożyć DŁUG NA RATY u Komornika? Jak Dogadać się z Komornikiem?
Postępowanie egzekucyjne nie oznacza, że sytuacja jest bez wyjścia. Ważne jest, aby nie utrudniać postępowania i dążyć do zaspokojenia wierzyciela, informując komornika o swojej sytuacji majątkowej, zawodowej i rodzinnej, odbierając korespondencję i nie unikając kontaktu.
tags: #dluznik #zmienil #prace #jak #komornik #go