Wierzyciel a majątek wspólny małżonków – prawa i obowiązki
Celem niniejszego artykułu jest przedstawienie kluczowych zagadnień związanych z egzekucją prowadzoną z majątku wspólnego małżonków. Istotne znaczenie dla opisywanego problemu ma treść art. 41 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego (KRO). Analizując problem egzekucji z majątku wspólnego małżonków warto zwrócić uwagę na przepisy zawarte w kodeksie rodzinnym i opiekuńczym. Zgodnie z art. 31 § 1 KRO z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków. Jest to podstawowy ustrój małżeński. Nie jest to jednak ustrój przymusowy, gdyż według art. 47 § 1 KRO małżonkowie mogą rozszerzyć lub ograniczyć wspólność ustawową, a nawet ją znieść i ustanowić rozdzielność majątkową lub rozdzielność z wyrównaniem dorobków.
Kolejnym artykułem, który należy poruszyć jest art. 41 KRO, którego przedmiotem jest odpowiedzialność z majątku wspólnego w czasie trwania wspólności ustawowej w sytuacji, gdy dłużnikiem jest jeden z małżonków. Kształtowanie się wspomnianej odpowiedzialności zależne jest od tego, czy zobowiązanie zostaje zaciągnięte przez jednego małżonka za zgodą drugiego małżonka, czy bez takiej zgody. Należy w tym miejscu przytoczyć art. 63 § 1 Kodeksu cywilnego (KC), gdyż w rozumieniu tego artykułu zgoda jednego z małżonków na dokonanie czynności prawnej przez drugiego małżonka jest w stosunku do stron tej czynności oświadczeniem woli osoby trzeciej. Małżonek akceptujący, nie staje się przez to stroną czynności dokonanej przez drugiego z małżonków. Zgoda małżonka może być wyrażona zarówno przed dokonaniem czynności, jak i równocześnie z jej dokonaniem. Wierzyciel zostanie zaspokojony również z majątku wspólnego małżonków wówczas, gdy czynność prawna zostanie zaakceptowana przez małżonka.
Wyjątkiem o tej zasady są zobowiązania zaciągnięte przez jednego z małżonków w sprawach wynikających z zaspokajania zwykłych potrzeb rodziny - za te zobowiązania małżonkowie odpowiadają solidarnie, czyli wierzyciel może żądać całości lub części świadczenia od małżonków łącznie lub od każdego z osobna.
Wierzyciel nie może w takiej sytuacji prowadzić egzekucji z majątku osobistego drugiego małżonka, chyba że uzyska przeciwko niemu klauzulę wykonalności. W każdym przypadku, gdy wierzyciel uzyskał tytuł egzekucyjny (orzeczenie sądu, ugoda sądowa itd.) przeciwko jednemu małżonkowi, który zaciągnął zobowiązanie, a chciałby prowadzić egzekucję również wobec drugiego małżonka i uzyskać przeciwko niemu klauzulę wykonalności - musi wykazać dokumentem urzędowym lub prywatnym, że stwierdzona tytułem egzekucyjnym wierzytelność powstała z czynności prawnej dokonanej za zgodą małżonka dłużnika. Wskazując przepis art. 787 KC, koniecznym do uwzględnienia wniosku wierzyciela o nadanie klauzuli wykonalności przeciwko małżonkowi dłużnika, jest przedstawienie dokumentu urzędowego bądź prywatnego, z którego wynika, że zobowiązanie wyklarowało się z czynności prawnej zaakceptowanej przez małżonka. Sąd nada klauzulę wykonalności przeciwko małżonkowi dłużnika także, gdy zobowiązanie powstało w związku z prowadzeniem przedsiębiorstwa, wchodzącego w skład majątku wspólnego dłużnika i jego małżonka, co wynika z przepisu art. 7871 KC. Podkreślenia wymaga, że w obu wspomnianych przypadkach odpowiedzialność małżonka będzie ograniczona - w pierwszym do majątku objętego wspólnością majątkową, w drugim - do prowadzonego przedsiębiorstwa.
Przykład: Miejski Zarząd Budynków Mieszkalnych sp. z o.o. z siedzibą w T. posiada wierzytelność wobec Krystyny W. od której na rzecz Miejskiego Zarządu Budynków Mieszkalnych Sąd Rejonowy w T. zasądził kwotę 68 158,05 złotych i 17 131,35 złotych z ustawowymi odsetkami i kosztami procesu z tytułu niezapłaconego czynszu najmu lokalu użytkowego, w którym Krystyna W. za zgodą męża prowadziła działalność handlową pod nazwą Dyskont Odzieżowy “K.”. 14 maja 2020r. Sąd Rejonowy dla m.st. Warszawy w Warszawie ogłosił upadłość Jana W., który jest mężem Krystyny W. Czy Miejski Zarząd Budynków Mieszkalnych sp. z o.o. z siedzibą w T. może zgłosić swoją wierzytelność w postępowaniu upadłościowym Jana W.? Czy Jan W. jest dłużnikiem Miejskiego Zarządu Budynków Mieszkalnych sp. z o.o. z siedzibą w T.? Zgodnie z art. 41 § 1 k.r.i o. Tradycyjnie, na gruncie tego przepisu wskazywano w doktrynie na oddzielenie długu od odpowiedzialności. Według tej koncepcji dłużnikiem jest jedynie małżonek zaciągający zobowiązanie, a małżonek dłużnika ponosi wyłącznie odpowiedzialność majątkiem wspólnym. Takie założenie czyni wątpliwą możliwość zgłoszenia wierzytelności w postępowaniu upadłościowym tego małżonka, który nie jest dłużnikiem. Jednocześnie jednak zgodnie z art. 124 ust. 1 Prawa upadłościowego z dniem ogłoszenia upadłości jednego z małżonków powstaje między małżonkowami rozdzielność majątkowa. Jeżeli małżonkowie pozostawali w ustroju wspólności majątkowej, majątek wspólny małżonków wchodzi do masy upadłości, a jego podział jest niedopuszczalny. Przyjęcie, że wierzyciel nie może dokonać zgłoszenia wierzytelności w postępowaniu upadłościowym małżonka dłużnika stawiałoby go w bardzo trudnej sytuacji gdyż w zasadzie uniemożliwiałoby mu dochodzenie zaspokojenia z majątku wspólnego. W najnowszym orzecznictwie zaczynają przeważać poglądy, które na gruncie Prawa upadłościowego mogą prowadzić do wniosku, że wierzyciel dłużnika może zgłosić wierzytelność w postępowaniu upadłościowym małżonka dłużnika. W uchwale z 11 kwietnia 2019 r. (III CZP 106/18) Sąd Najwyższy wskazał, że między wierzycielem a małżonkiem dłużnika występuje stosunek prawny i wierzycielowi przysługuje na podstawie art. 41 k.r.o. roszczenie o zaspokojenie długu drugiego małżonka z majątku wspólnego. Może je dochodzić na drodze sądowej przeciwko obojgu małżonkom. Wierzyciel powinien w takim wypadku żądać zasądzenia od nich in solidum dochodzonego roszczenia, z zastrzeżeniem na rzecz małżonka dłużnika możliwości powołania się w czasie egzekucji na treść art. 319 k.p.c., zatem na ograniczenie jego odpowiedzialności do składników majątku wspólnego. Jeszcze wyraźniej wyraził to Sąd Najwyższy w uchwale z 8 listopada 2019r. (III CZP 36/19) wyraźnie stwierdzając, że małżonek dłużnika osobistego jest - na podstawie art. 41 k.r.o. - dłużnikiem ponoszącym wobec wierzyciela odpowiedzialność ograniczoną do składników majątku wspólnego małżonków. Uchwała ta została podjęta w odpowiedzi na pytanie prawne Sądu Apelacyjnego, który zapytał czy przyznanie w art. 41 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego wierzycielowi, którego osobistym dłużnikiem jest jeden z małżonków, możliwości żądania zaspokojenia z majątku wspólnego powoduje, że drugi z małżonków staje się dłużnikiem w znaczeniu prawa materialnego, z ograniczeniem jego odpowiedzialności do majątku objętego wspólnością majątkową, czy też obowiązkiem takiego małżonka jest jedynie znoszenie egzekucji z majątku wspólnego? Poza tym, w wyroku z dnia 27 marca 2019 r. (V CSK 13/18) Sąd Najwyższy słusznie zauważył, że na potrzeby prawa upadłościowego ustawodawca wprowadził swoiste pojmowanie wierzyciela. Zgodnie z art. 189 ustawy z dnia 28 lutego 2003. Prawo upadłościowe wierzycielem jest każdy uprawniony do zaspokojenia z masy upadłości, choćby wierzytelność nie wymagała zgłoszenia. Skoro tak, to nie ma podstaw odmawianie wierzycielowi prawa dokonania zgłoszenia wierzytelności w postępowaniu upadłościowym tego z małżonków, który nie jest dłużnikiem osobistym. Wówczas, na liście wierzytelności syndyk powinien wskazać, że odpowiedzialność upadłego jest ograniczona jedynie do majątku wspólnego. Jeżeli w skład masy upadłości będzie wchodził zarówno majątek wspólny jak i majątek osobisty upadłego to zajdzie konieczność sporządzenia osobnych planów podziału, tak aby uwzględnić różny krąg wierzycieli, którzy będą brali udział w planach podziału. W tym zakresie nie może być przeszkodą okoliczność, że Prawo upadłościowe wprost takiego trybu nie reguluje.
Po ustaniu wspólności majątkowej małżeńskiej wierzyciel jednego z małżonków może prowadzić egzekucję bezpośrednio z przysługującego temu małżonkowi udziału we współwłasności nieruchomości. Z chwilą zawarcia małżeństwa - o ile małżonkowie nie podpiszą intercyzy - powstaje między nimi z mocy prawa wspólność majątkowa (wspólność ustawowa), obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jedno z nich. Małżeńska wspólność majątkowa jest tzw. wspólnością łączną. Oznacza to, że nie wyróżnia się w niej udziałów małżonków. Ponadto, w czasie trwania wspólności żaden z małżonków nie może żądać podziału majątku wspólnego. W czasie trwania wspólności wierzyciel może dochodzić zaspokojenia swojej należności ze składników majątku wspólnego małżonków jedynie w przypadku, gdy dłużnikami są oboje małżonkowie, a także, gdy dłużnikiem jest wprawdzie tylko jeden małżonek, lecz drugi wyraził zgodę na zaciągnięcie przez niego zobowiązania, bądź też zobowiązanie zostało zaciągnięte w celu zaspokojenia zwykłych potrzeb rodziny, takich jak wyżywienie, ubranie, czy opłaty za mieszkanie.
Po ustaniu wspólności majątkowej między małżonkami, na przykład na skutek rozwodu, istniejąca dotychczas współwłasność łączna przekształca się w tzw. współwłasność ułamkową i możliwy staje się podział majątku wspólnego małżonków. Obowiązujące przepisy nie wprowadzają jednak wymogu przeprowadzenia takiego podziału w określonym czasie. Dlatego też, może zdarzyć się, że - pomimo ustania wspólności majątkowej - nieruchomość, z której mógłby zaspokoić się wierzyciel nadal pozostaje częściowo własnością byłego małżonka dłużnika. Kwestia ta stała się przedmiotem rozstrzygnięcia Sądu Najwyższego. W uchwale z dnia 17 kwietnia 2015 r., sygn. akt III CZP 9/15, Sąd Najwyższy uznał, iż wierzyciel jednego z małżonków po ustaniu wspólności majątkowej małżeńskiej może prowadzić egzekucję z udziału tego małżonka we własności nieruchomości wchodzącej poprzednio w skład majątku wspólnego.
Firma małżonka popadła w długi, a Ty boisz się o wasze wspólne mieszkanie? Przepisy w Polsce umożliwiają wszczęcie egzekucji takiej nieruchomości, jednak tylko na wybranych warunkach. Przeczytaj, w jakich sytuacjach zagrożona jest wspólna nieruchomość małżonków - egzekucja nieruchomości stanowiącej wspólność małżeńską.
Wspólna nieruchomość małżonków - egzekucja na podstawie tytułu wykonawczego. Jeśli wierzyciel ma tytuł wykonawczy, to może skierować egzekucję do nieruchomości, która jest własnością dłużnika. Gdy jednak ta nieruchomość stanowi majątek wspólny małżonków, to komornik, który prowadzi egzekucję długów jednego z małżonków, może wszcząć egzekucję tej nieruchomości, czyli dokonać wpis ostrzegawczy w dziale III księgi wieczystej o wszczętej egzekucji z nieruchomości. Jednak nic więcej nie może zrobić, poza wszczęciem postępowania do czasu uzyskania przez wierzyciela tytułu wykonawczego, wystawionego przeciwko obojgu małżonkom. Oznacza to, że bez tego dokumentu jest bezpieczna wspólna nieruchomość małżonków - egzekucja nie zostanie wykonana.
Tytuł wykonawczy przeciwko małżonkowi może zostać wystawiony w sytuacji, gdy małżonek wyraził zgodę na zaciągnięcie zobowiązania, a wierzyciel ma dowód potwierdzający wyrażenie tej zgody, który przedstawi w sądzie np. akt notarialny (dokument urzędowy) albo dokument prywatny - poręczenie za dług, zgoda na zawarcie umowy. Zgodnie z art. 9231 § 1 KPC, tytuł wykonawczy wystawiony przeciwko osobie pozostającej w związku małżeńskim jest podstawą do zajęcia nieruchomości wchodzącej w skład majątku wspólnego. Dalsze czynności egzekucyjne, podobnie jak w przypadku egzekucji z ruchomości, dopuszczalne są jedynie na podstawie tytułu wykonawczego wystawionego przeciwko obojgu małżonkom. Na zajęcie nieruchomości składa się z wezwanie dłużnika do zapłaty długu przy jednoczesnym złożeniu przez Komornika wniosku o wpis o wszczęciu egzekucji w księdze wieczystej za pośrednictwem systemu teleinformatycznego lub złożenia wniosku do zbioru dokumentów wraz z odpisem wezwania do zapłaty. Oznacza to, że Sąd Wieczystoksięgowy dokona wpisu zajęcia nieruchomości wchodzącej w skład majątku wspólnego małżonków, na wniosek złożony przez organ egzekucyjny, również w sytuacji, gdy w tytuł wykonawczy wystawiony został tylko przeciwko jednemu z małżonków- jest to tzw. zajęcie warunkowe. Dopiero dokonanie opisu i oszacowania wymaga przedłożenia przez wierzyciela klauzuli wykonalności przeciwko małżonkowi dłużnika. W związku z tym, wyżej wskazana regulacja stanowi normę szczególną w stosunku do przepisów ustawy o księgach wieczystych i hipotece.
Małżonek dłużnika, zgodnie z przepisem art. 9231 § 2 KPC, może sprzeciwić się zajęciu. Przepisy bezpośrednio nie nakładają na Komornika obowiązku udzielenia takiego pouczenia- należy zaznaczyć, że na tym etapie małżonek dłużnika jest w postępowaniu egzekucyjnym osobą trzecią. W praktyce jednak większość Komorników w celu usprawnienia postępowania dokonuje takiego pouczenia. Gdy małżonek dłużnika sprzeciwi się zajęciu, Komornik o zaistniałej sytuacji zawiadamia wierzyciela, który w ciągu tygodnia powinien wystąpić o nadanie przeciwko małżonkowi dłużnika klauzuli wykonalności pod rygorem umorzenia egzekucji z zajętej nieruchomości. Przesłanki nadania klauzuli wykonalności przeciwko małżonkowi dłużnika zostały wskazane przy okazji omawiania zajęcia ruchomości wchodzących w skład majątku wspólnego małżonków i zachowują swoją aktualność również w przypadku egzekucji z nieruchomości. W momencie uzyskania tytułu wykonawczego przeciwko małżonkowi dłużnika, uzyskuje on status dłużnika (rzeczowego) w toczącym się postępowaniu egzekucyjnym, a Komornik na wniosek wierzyciela przystąpi do dalszych czynności. Tygodniowy termin do złożenia wniosku o nadanie klauzuli wykonalności rozpoczyna się dla wierzyciela od daty otrzymania informacji o sprzeciwie. By nie dopuścić do umorzenia postępowania egzekucyjnego z nieruchomości na podstawie art. 9231 § 2 KPC, Komornik sądowy powinien zostać poinformowany o złożonym wniosku przez wierzyciela. Zaznaczenia wymaga, że w przypadku braku sprzeciwu małżonka dłużnika, wierzyciel również zobligowany jest do uzyskania przeciwko niemu klauzuli wykonalności. Brak działań w tym zakresie skutkować będzie po 6 miesiącach umorzeniem postępowania w całości lub w części, zgodnie z normą przepisu art. 827 KPC.
Wpis w księgach wieczystych o wszczętej egzekucji może być wykreślony, gdy małżonek dłużnika zgodnie z art. 9231 par. 2 kodeksu postępowania cywilnego, sprzeciwi się zajęciu nieruchomości stanowiącej wspólny majątek. Warto zadbać o wykreślenie tego wpisu, ponieważ może on utrudnić właścicielom dysponowanie i zarządzanie nieruchomością.
Wierzyciel jednego z małżonków ma prawo żądania spłacenia długu z udziału w majątku, który przypadłby dłużnikowi, gdyby ustała wspólność majątkowa. Wierzyciel może złożyć wniosek o ustanowienie przymusowej rozdzielności majątkowej na podstawie art. 52 § 1a kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. By żądać takiej rozdzielności, wierzyciel musi mieć konkretne powody: posiadanie tytułu wykonawczego, istnienie wierzytelności, egzekucja majątku osobistego jest bezskuteczna. W trakcie postępowania o ustanowienie sądowej, przymusowej rozdzielności majątkowej, wierzyciel musi udowodnić, że aby spłacić wierzytelność stwierdzoną tytułem wykonawczym, trzeba dokonać podziału wspólnego majątku małżonków. Jest możliwość, że sąd zgodzi się na taki podział, pod warunkiem, że postępowanie egzekucyjne, skierowane do majątku osobistego osoby zadłużonej, nie przyniesie oczekiwanego rezultatu, czyli nie pokryje powstałego długu. Ustanowienie rozdzielności majątkowej oznacza, że to, co było wcześniej wspólne małżonków, zostanie podzielone i stanie się majątkiem osobistym dłużnika.
Ustanowienie rozdzielności majątkowej w związku z grożącą lub trwającą egzekucją wobec małżonka będącego dłużnikiem, nie zawsze będzie korzystne - warto kwestię tę skonsultować z prawnikiem. Wierzyciel może bowiem wówczas prowadzić egzekucję z udziału małżonka dłużnika będącego dłużnikiem, jeszcze przed podziałem majątku.
W niniejszym artykule dokonano omówienia w jakich sytuacjach możliwe jest prowadzenie egzekucji ze składników majątkowych wchodzących w skład majątku wspólnego małżonków, ze szczególnym skupieniem się na egzekucji z wierzytelności z rachunku bankowego, egzekucji z ruchomości oraz egzekucji z nieruchomości. Pozytywnie należy ocenić regulację zawartą w przepisie art. 7761 § 1 KPC, zgodnie z którą na podstawie tytułu wykonawczego wydanego przeciwko dłużnikowi pozostającemu w związku małżeńskim, można egzekucji również z pobranego przez niego wynagrodzenia za pracę oraz korzyści uzyskanych z prowadzenia przez niego innej działalności zarobkowej, które to należności, co do zasady, wchodzą w skład majątku wspólnego małżonków. Podobnie jak przepis art. art. 8912 KPC, który pozwala na skierowanie egzekucji do rachunku wspólnego dłużnika i jego małżonka bez konieczności uzyskania klauzuli wykonalności przeciwko małżonkowi. Natomiast przypadku egzekucji z nieruchomości i ruchomości kontynuowanie czynności egzekucyjnych po zajęciu wyżej wymienionych składników majątku dłużnika wchodzącego w skład majątku wspólnego, wymaga uzyskania przez wierzyciela klauzuli wykonalności nadanej przeciwko małżonkowi dłużnika. O ile w zakresie egzekucji z nieruchomości obowiązek uzyskania tytułu wykonawczego przeciwko małżonkowi dłużnika- z uwagi na przedmiot egzekucji- jest zrozumiałe, o tyle przy egzekucji z ruchomości, jak i z wierzytelności oraz innych praw majątkowych brakuje logicznego wytłumaczenia, dlaczego konieczne jest tak znaczne utrudnienie kontynuowania egzekucji, co wręcz wspiera dłużników we wstrzymywaniu dalszych czynności egzekucyjnych. Dosyć popularna wśród dłużników jest bowiem praktyka przenoszenia poszczególnych składników majątku pomiędzy majątkiem osobistym a majątkiem wspólnym, w szczególności za pomocą umów majątkowych małżeńskich, w celu utrudnienia lub wręcz uniemożliwienia prowadzenia z nich egzekucji. Aktualny stan prawny doprowadza do wielu nadużyć, które powinny zostać przez ustawodawcę zniwelowane poprzez uskutecznienie działania regulacji zawartych w art. 822 KPC.
Zgodnie z art. 8912 § 1 KPC na podstawie tytułu wykonawczego wystawionego przeciwko dłużnikowi pozostającemu w związku małżeńskim można prowadzić egzekucję z rachunku wspólnego dłużnika i jego małżonka. Dopuszczalność prowadzenia egzekucji nie wyłącza możliwości obrony przez małżonka dłużnika poprzez wytoczenie powództwa o zwolnienie od egzekucji, jeżeli na rachunku wspólnym małżonków zgromadzono środki, które nie wchodzą do majątku osobistego dłużnika albo też środki, które nie pochodzą z pobranego przez dłużnika wynagrodzenia za pracę, dochodów uzyskanych przez dłużnika z innej działalności zarobkowej, jak również z korzyści uzyskanych z jego praw autorskich i praw pokrewnych, praw własności przemysłowej oraz innych praw twórcy. W wyżej wskazanym procesie małżonek dłużnika bez wątpienia będzie miał w zakresie przedstawienia dowodów utrudnione zadanie. Przepis art. 8912 KPC znajduje zastosowanie w sytuacji, gdy między dłużnikiem, a jego małżonkiem istnieje ustrój wspólności majątkowej małżeńskiej. Jednakże w przypadku rozdzielności majątkowej, do egzekucji z rachunku bankowego dłużnika i jego małżonka ma zastosowanie regulacja artykułu 8911 KPC, dopuszczająca możliwość prowadzenia egzekucji z rachunku bankowego, którego współwłaścicielem jest dłużnik wraz z osobą trzecią. W wyżej wskazanym ustroju, powstają dwa odrębne, osobiste majątki każdego z małżonków i nie ma majątku wspólnego.
Na podstawie art. 845 § 1 KPC Komornik do egzekucji z ruchomości przystępuje przez ich zajęcie, które polega sporządzeniu protokołu z dokonanej czynności. Odpis protokołu doręczany jest dłużnikowi, współwłaścicielom ruchomości, wierzycielowi, który nie był obecny przy czynności oraz osobom trzecim, którym przysługuje prawo domagania się zwolnienia od egzekucji zajętych ruchomości. Na podstawie § 2 wspomnianego przepisu, można dokonać zajęcia ruchomości dłużnika będących bądź w jego władaniu, bądź we władaniu samego wierzyciela, który do nich skierował egzekucję. Ruchomości dłużnika będące we władaniu osoby trzeciej można zająć tylko wówczas, gdy osoba ta zgadza się na ich zajęcie albo przyznaje, że stanowią one własność dłużnika, oraz w przypadkach wskazanych w ustawie. Zgodnie z art. 845 § 24 KPC tytuł wykonawczy wystawiony przeciwko osobie pozostającej w związku małżeńskim jest podstawą do zajęcia ruchomości wchodzącej w skład majątku wspólnego. Dalsze czynności egzekucyjne dopuszczalne są na podstawie tytułu wykonawczego wystawionego przeciwko obojgu małżonkom.
W sytuacji, gdy dłużnik wraz z małżonkiem sporządzą umowę rozszerzającą wspólność, wierzyciel ma możliwość uzyskania klauzuli wykonalności przeciwko małżonkowi dłużnika, a co za tym idzie uzyskania zaspokojenia z tych składników majątku, które wchodziłyby do majątku wspólnego, gdyby umowy nie zawarto. Małżonek ma wówczas możliwość obrony przed egzekucją w drodze powództwa egzekucyjnego, jeżeli zawarcie oraz rodzaj umowy majątkowej małżeńskiej były wiadome wierzycielowi. Może także domagać się wstrzymania dokonania zajęcia ruchomości przed jej rozpoczęciem, okazując Komornikowi umowę małżeńską oraz niebudzący wątpliwości dowód na piśmie, z którego wynika, że jej zawarcie było skuteczne względem wierzyciela zgodnie z przepisem art. 822 KPC.
Nierówny podział majątku wspólnego małżonków po rozwodzie
tags: #iedy #wierzyciel #moze #zadac #zaspokojenia #z