Jakie sprawy prowadzi komornik sądowy?

Komornik sądowy jest funkcjonariuszem publicznym, który przy wykonywaniu powierzonych mu obowiązków kieruje się dobrem wymiaru sprawiedliwości oraz interesem publicznym. Podstawą prowadzonych przez komornika postępowań egzekucyjnych jest wniosek wierzyciela oraz tytuł wykonawczy, na przykład wyrok bądź wydany przez sąd nakaz zapłaty. Komornik sądowy podlega nadzorowi sądu rejonowego przy którym działa oraz prezesa tegoż sądu.

Dysponentem postępowania egzekucyjnego jest wierzyciel, a komornik zobligowany jest prowadzić postępowanie zgodnie z jego wnioskami w granicach wytyczonych przez treść tytułu wykonawczego oraz przepisy prawa. W postępowaniu egzekucyjnym wnioski oraz oświadczenia składa się komornikowi na piśmie bądź ustnie do protokołu. Komornik został wyposażony w prawo żądania udzielenia informacji niezbędnych do prawidłowego przeprowadzenia postępowania.

Komornik swoje żądanie może kierować do każdego, kto może posiadać niezbędne informacje, w tym między innymi do sąsiadów dłużnika. Za odmowę udzielenia informacji bądź udzielenie informacji świadomie fałszywych osoba odpowiedzialna może zostać ukarana grzywną. Ponadto komornik posiada uprawnienie do legitymowania osób w celu ustalenia ich tożsamości, a odmowa udzielenia dokumentów niezbędnych do ustalenia tożsamości podlega karze ograniczenia wolności albo grzywny.

Komornik sądowy może dokonać przymusowego otwarcia i przeszukania mieszkania oraz innych pomieszczeń i schowków dłużnika oraz przeszukania odzieży, którą dłużnik ma na sobie. Podczas czynności podejmowanych poza kancelarią komornik zobowiązany jest okazać swój identyfikator zawierający imię, nazwisko, zdjęcie oraz oznaczenie sądu przy którym działa. Czy dana osoba pełni funkcję komornika sądowego można również sprawdzić w rejestrze komorników.

Nieuregulowane długi, których spłaty nie da się wyegzekwować polubownie, prowadzą bardzo często do wszczęcia egzekucji sądowej, w oparciu o tytuł egzekucyjny, któremu nadano klauzulę wykonalności. W sytuacji wydania przez sąd tytułu egzekucyjnego z klauzulą wykonalności wszczyna się postępowanie komornicze. Komornik sądowy to termin, który zna zdecydowana większość osób, zazwyczaj budzi jednak negatywne skojarzenia. Najczęściej zła sława jest zupełnie niezasłużona, warto bowiem pamiętać, że komornik jest gwarantem wykonania wyroku - to dzięki niemu decyzja sądu może być wcielona w życie, a wierzyciel może odzyskać należność.

Zgodnie z Ustawą z dnia 22 marca 2018 r. o komornikach sądowych komornik jest funkcjonariuszem publicznym działającym przy sądzie rejonowym. Podstawę działania komornika stanowi udowodnione przez sąd w trakcie postępowania, niezaspokojone wcześniej roszczenie wobec dłużnika. W związku z tym nie jest on organem, który może podważyć kwestie związane z roszczeniem i podawać w wątpliwość jego zasadność, a jedynie doprowadzić do jego zaspokojenia. Należy zaznaczyć, że komornik sądowy musi działać w granicach przepisów i w ramach nałożonych przez orzeczenie sądu. W związku z tym, że ma on za zadanie wykonanie obowiązku, którego źródłem jest na przykład wyrok sądowy.

Egzekucja komornicza ma skutkować odzyskaniem długu w jak najkrótszym czasie, nie może jednak doprowadzić do sytuacji, w której dłużnik pozostaje bez środków do życia. Egzekucję sądową regulują przepisy Kodeksu postępowania cywilnego. Podstawę do egzekucji stanowi zazwyczaj orzeczenie sądu, którego - jak już wcześniej wspomniano - komornik nie może kwestionować. Orzeczenie sądowe stanowi najczęściej tytuł egzekucyjny, jednak warto wiedzieć, że może to być również inny dokument urzędowy. Tytuł stwierdza istnienie roszczenia i jego zakres, określa też jednoznacznie, kto jest wierzycielem, a kto dłużnikiem.

Warto wiedzieć, że złożenie wniosku o wszczęcie postępowania egzekucyjnego wymaga więcej niż samego tytułu egzekucyjnego. W tym celu konieczny jest tytuł wykonawczy, czyli zgodnie z brzmieniem art. 776 Kodeksu postępowania cywilnego tytuł egzekucyjny opatrzony klauzulą wykonalności. O klauzulę można wnioskować dopiero, gdy upłynie termin na wniesienie środka odwoławczego. Z kolei zgodnie z §1 art. 777 KPC, tytułami wykonawczymi są m.in.: orzeczenia prawomocne sądu, ugody sądowe, a także inne orzeczenia, które z mocy prawa podlegają wykonaniu w drodze egzekucji sądowej.

Egzekucji komorniczej nie podlegają m.in.: niezbędne urządzenia domowe (jak na przykład odkurzacz czy lodówka), przedmioty niezbędne do pracy zarobkowej dłużnika (z pewnymi ograniczeniami), a także przedmioty o charakterze osobistym, które nie mają znacznej wartości (np. ubrania, pościel).

Komornik to funkcjonariusz publiczny, którego postępowanie powinno być zgodne z prawem. W ramach wszelkich podejmowanych czynności komornik ma obowiązek kierowania się zasadami etyki zawodowej, ponadto jest również zobowiązany do nieujawniania informacji związanych ze sprawami, którymi w danym momencie się zajmuje. Jeżeli chodzi o uprawnienia, które przysługują komornikowi, może on legitymować osoby w celu potwierdzenia tożsamości.

W ramach realizacji egzekucji komornik może zająć m.in. wynagrodzenie za pracę, świadczenia z ubezpieczeń społecznych i renty, wierzytelności, papiery wartościowe, udziały w spółkach, a także ruchomości i nieruchomości. W przypadku wynagrodzenia za pracę zajmowana kwota jest uzależniona od rodzaju umowy, dodatkowo w przypadku umowy o pracę procent zajmowanego wynagrodzenia jest różny w zależności od charakteru długu (czy jest to dług alimentacyjny, czy nie).

Warto przy tym nadmienić, że egzekucje z wynagrodzenia za pracę następują po odliczeniu składek na ubezpieczenia społeczne, zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych oraz ewentualnych wpłat dokonywanych do pracowniczego planu kapitałowego, a z tytułu rent i emerytur po odliczeniu składki na ubezpieczenie zdrowotne oraz zaliczki i innych należności z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych. Dłużnik, który zarabia minimalne wynagrodzenie, musi otrzymać je w całości.

Komornik ma prawo do zajęcia całego dochodu z tytułu umowy zlecenia i umowy o dzieło, chyba że dłużnik udowodni, iż jest to jedyne źródło utrzymania - wówczas komornik kieruje się zasadami odpowiednimi dla umów o pracę. Do uprawnień komorniczych należy również możliwość zajmowania kont firmowych (z wyłączeniem spółek), a także kont osobistych. Ponadto, jak wskazano wcześniej, w celu zaspokojenia roszczeń wierzyciela może na określonych zasadach zajmować nieruchomości, ruchomości, wierzytelności oraz inne prawa majątkowe.

Kolejność zaspokojenia z egzekucji również jest ściśle uregulowana przez Kodeks postępowania cywilnego. Od 1 stycznia 2019 roku, zgodnie z ustawą o komornikach sądowych, komornicy są funkcjonariuszami publicznymi działającymi przy sądzie rejonowym. Egzekucja sądowa obejmuje sprawy cywilne z różnych dziedzin, takich jak świadczenia pieniężne, roszczenia z zakresu prawa pracy, ubezpieczeń społecznych oraz innych obszarów, do których stosuje się przepisy Kodeksu postępowania cywilnego, między innymi prowadzą egzekucję świadczeń niepieniężnych.

Sąd rejonowy pełni rolę organu nadzorczego nad działaniami komorników sądowych. Rozstrzyga on również o sprawach incydentalnych związanych z postępowaniem egzekucyjnym, takich jak na przykład ustanowienie kuratora dla dłużnika nieznanego z miejsca pobytu. Podział kompetencji między sądy a komorników sądowych jest kluczowy dla prawidłowego funkcjonowania systemu egzekucji sądowej. Sądy rejonowe zajmują się wydawaniem tytułów wykonawczych i kontrolą postępowań egzekucyjnych, podczas gdy komornicy są odpowiedzialni za bezpośrednie prowadzenie egzekucji na podstawie tych tytułów.

Sądy rejonowe wyjątkowo pełnią także rolę organów egzekucyjnych. Przykładem egzekucji, w której sąd jest organem egzekucyjnym, jest tak zwane wykonanie obowiązków, które tylko dłużnik może spełnić. Zgodnie z art. 1050 Kodeksu postępowania cywilnego reguluje sytuacje, gdy dłużnik ma obowiązek dokonania czynności, którą tylko on może wykonać, na przykład oświadczenie w sprawach o naruszenie dóbr osobistych. Sąd na wniosek wierzyciela wyznacza dłużnikowi termin wykonania czynności i grozi grzywną za jej niewykonanie.

W sprawach z zakresu prawa pracy wniosek może być składany do sądu właściwego ogólnie dla dłużnika, miejsca pracy lub miejsca, gdzie praca ma być wykonywana. Z kolei art. 1051 Kodeksu postępowania cywilnego reguluje postępowanie w sytuacjach, gdy dłużnik ma obowiązek zaniechania określonej czynności lub nieprzeszkadzania wierzycielowi w jej realizacji. Zgodnie z tym artykułem sąd, w którego okręgu dłużnik działał wbrew swojemu obowiązkowi, na wniosek wierzyciela może nałożyć na dłużnika grzywnę. Ponadto sąd może zobowiązać dłużnika do zabezpieczenia szkody, która mogłaby grozić wierzycielowi w wyniku dalszego działania dłużnika wbrew jego obowiązkowi. Przepis ten umożliwia sądowi stosowanie środków sankcjonujących w celu ochrony interesów wierzyciela oraz zapewnienia skutecznego wykonania obowiązków przez dłużnika.

Podsumowując, komornik sądowy jest organem egzekucyjnym wykonującym tytuły wykonawcze, a także inne czynności, na przykład doręczanie pism sądowych czy protokołowanie stanu faktycznego. Uchylanie się od spłacania długów jest poważnym problemem, który w efekcie doprowadza do wszczęcia postępowania egzekucyjnego. Pomimo prawomocnego wyroku spłaty zadłużenia, wierzyciel bardzo często nie jest w stanie wyegzekwować od dłużnika należnych pieniędzy. W takiej sytuacji warto zdecydować się na pomoc komornika sądowego.

W poniższym artykule omówimy, jakie sprawy prowadzi funkcjonariusz oraz kiedy warto się do niego zgłosić. Wierzyciel może zgłosić się do komornika sądowego po uzyskaniu tytułu wykonawczego. Jest to dokument, który potwierdza istnienie długu i uprawnia do rozpoczęcia egzekucji. Najczęściej jest to wyrok sądu opatrzony klauzulą wykonalności. Z pomocy komornika warto skorzystać, gdy inne metody odzyskania należności nie przynoszą skutku. Dotyczy to przede wszystkim sytuacji, w których dłużnik unika kontaktu, nie odpowiada na wezwania do zapłaty lub uchyla się od obowiązków nałożonych przez sąd.

Zgłoszenie sprawy do komornika nie powinno być odwlekane. Im szybciej wierzyciel podejmie działania, tym większe są szanse na skuteczną egzekucję. Warto też pamiętać, że komornik nie prowadzi czynności z urzędu. Potrzebny jest wyraźny wniosek oraz dołączenie odpowiednich dokumentów. Dotyczy egzekucji obowiązków niezwiązanych z zapłatą pieniędzy. Polega na tymczasowym zajęciu majątku dłużnika przed zakończeniem postępowania sądowego. Dotyczy dokumentów, które z mocy prawa mają charakter wykonalny, jak niektóre akty notarialne lub orzeczenia prokuratora. Komornik zabezpiecza składniki spadku, aby uniemożliwić ich usunięcie, sprzedaż lub zniszczenie.

Komornik sądowy to funkcjonariusz publiczny, który na podstawie tytułu wykonawczego, prowadzi egzekucję należności zasądzonych przez sąd. Do jego zadań należy, między innymi, wykonywanie orzeczeń dotyczących roszczeń pieniężnych i niepieniężnych, na przykład nakaz opuszczenia lokalu czy też zabezpieczenie roszczeń. Egzekucja komornicza to postępowanie prowadzone przez komornika sądowego w celu przymusowego wykonania orzeczenia sądu lub innego tytułu wykonawczego. Cały proces jest ściśle uregulowany przez przepisy Kodeksu postępowania cywilnego i obejmuje kilka etapów. Warto wiedzieć, jak przebiega egzekucja i jakie prawa przysługują zarówno wierzycielowi, jak i dłużnikowi.

Egzekucja komornicza rozpoczyna się na wniosek wierzyciela, który posiada prawomocny tytuł wykonawczy, czyli tytuł egzekucyjny opatrzony klauzulą wykonalności. Wniosek składany jest do komornika sądowego - wierzyciel może złożyć go do komornika działającego w okręgu sądu apelacyjnego, w którym znajduje się miejsce zamieszkania lub siedziba dłużnika. Po przyjęciu wniosku komornik wszczyna postępowanie, informując o tym zarówno wierzyciela, jak i dłużnika. Dłużnik otrzymuje zawiadomienie o wszczęciu egzekucji, w którym wskazane są podstawy i zakres działań.

Po rozpoczęciu postępowania komornik dokonuje ustalenia majątku dłużnika. W tym celu może wystąpić do instytucji publicznych, banków oraz pracodawcy o udzielenie informacji o dochodach i posiadanych rachunkach. W każdej sytuacji działa w granicach określonych przepisami i pod kontrolą sądu. Postępowanie egzekucyjne kończy się w momencie zaspokojenia wierzyciela lub stwierdzenia bezskuteczności egzekucji, czyli sytuacji, w której majątek dłużnika nie wystarcza do pokrycia należności. Po zakończeniu czynności komornik przedstawia szczegółowe sprawozdanie z przebiegu egzekucji i przekazuje środki uzyskane w wyniku zajęcia.

Wierzyciel może następnie złożyć wniosek o umorzenie postępowania lub o jego dalsze prowadzenie, jeśli pojawi się nowy majątek dłużnika. Całość działań odbywa się pod nadzorem sądu rejonowego właściwego dla miejsca prowadzenia egzekucji. Nie zawsze. Komornik sądowy jest funkcjonariuszem publicznym działającym przy sądzie rejonowym, którego głównym zadaniem jest skuteczne i zgodne z prawem wykonywanie orzeczeń sądowych oraz prowadzenie postępowań egzekucyjnych.

1. Komornik prowadzi egzekucję m.in. ruchomości (na przykład samochodów, mebli, biżuterii) oraz nieruchomości (na przykład mieszkań, domów, działek).
2. Komornik może również prowadzić egzekucję z innych składników majątku dłużnika, takich jak akcje, obligacje, prawa autorskie czy wierzytelności.
3. Komornik wykonuje czynności mające na celu zabezpieczenie przysługującej wierzycielowi należności.
4. Komornik przeprowadza licytacje zajętych ruchomości i nieruchomości.
5. Komornik może dokonywać oględzin i spisów inwentarza.
6. Komornik jest uprawniony do wezwania dłużnika do złożenia wykazu swojego majątku.
7. Komornik może żądać od dłużnika wydania ruchomości.
8. Komornik może dokonać przymusowego otwarcia mieszkania dłużnika.
9. Komornik doręcza pisma procesowe stronom postępowania.
10. Komornik może sporządzać protokoły z wykonanych czynności.

Obowiązki komornika sądowego obejmują szeroki zakres czynności - od egzekucji i zabezpieczenia majątku, przez prowadzenie licytacji, aż po wykonywanie orzeczeń sądowych i doręczanie pism. Czeka cię egzekucja długów przez komornika? W takim razie dobrze jest wiedzieć, jak działa komornik. Wszczęcie egzekucji komorniczej następuje, jeśli wierzyciel zwróci się o pomoc w odzyskaniu niespłaconego długu do odpowiedniego organu. Musi złożyć do sądu pozew przeciwko dłużnikowi, a następnie w przypadku uwzględniania powództwa uzyskać tytuł egzekucyjny zaopatrzony w klauzulę wykonalności, który staje się tytułem wykonawczym.

Gdy wierzyciel posiada tytuł wykonawczy, składa go wraz z wnioskiem o wszczęcie egzekucji do komornika. Urzędnik rozpoczyna postępowanie, które ma na celu odzyskanie należności. Komornik w pierwszej kolejności sprawdza, czy i jakie zarobki oraz oszczędności posiada osoba zadłużona. W przypadku osób pracujących na umowę o pracę może zająć 50% pensji (ale musi pozostawić na koncie wysokość minimalnego wynagrodzenia). Warto wskazać, że w przypadku dłużników alimentacyjnych Komornik może zająć 60% wynagrodzenia miesięcznego (do dyspozycji dłużnika powinna pozostać równowartość 40% minimalnego wynagrodzenia obowiązującego w danym roku).

Osoby pracujące na umowę zlecenie są w gorszej sytuacji - komornik może zająć im 100%. Komornik może jednak odstąpić od zajęcia 100% wynagrodzenia i pozostawić dłużnikowi kwotę wolną od potrąceń, tak jak w przypadku osoby zatrudnionej na podstawie umowy o pracę. W tym celu dłużnik powinien wykazać komornikowi, że otrzymywane wynagrodzenie ma charakter powtarzający się (nie jest to praca dorywcza) oraz jest jedynym źródłem jego dochodu. Komornik może zweryfikować te informacje, na przykład poprzez ustalenie w ZUS, czy umowa zlecenia stanowi jedyne źródło dochodu tego dłużnika.

Schemat działania komornika

Jak komornik szuka pracodawcy? Składa zapytanie do ZUS, a zakład ma obowiązek udzielić mu informacji na temat wysokości dochodów oraz miejsca zatrudnienia dłużnika. Jeśli zajęta pensja i/lub oszczędności nie wystarczą do pokrycia długu, komornik może zająć ruchomości i nieruchomości należące do dłużnika. Egzekucja długów przez komornika to ostatni etap odzyskiwania należności przez wierzyciela. Z punktu widzenia komornika egzekucja świadczeń pieniężnych jest najprostsza.

Instytucje, do których urzędnik składa zapytanie na temat środków posiadanych przez dłużnika, mają obowiązek udzielić kompletnej informacji na ten temat. Zajęcie komornicze na koncie oznacza, że pracodawca będzie przelewał dłużnikowi tylko część pensji, ponieważ jej określona wysokość musi trafić do komornika. Dłuższym procesem jest egzekucja świadczeń niepieniężnych. Ponieważ wiąże się ze sprawdzeniem majątku przez komornika osobiście oraz z licytacją, może zająć nawet kilkanaście miesięcy. W tym czasie dłużnik może aktywnie działać na rzecz spłaty długu. Jeśli mu się to uda, będzie miał możliwość przerwania biegu egzekucji i odzyskania swoich rzeczy.

Jak działa komornik podczas egzekucji świadczeń pieniężnych? Najpierw sprawdza, jakie konta należą do dłużnika, a następnie zajmuje znajdujące się na nich środki w określonej wysokości. Tak jak pisaliśmy powyżej, urzędnik do miesiąc może zabrać do 50% twojej pensji w przypadku umowy o pracę, ale jednocześnie musi pozostawić ci na koncie kwotę minimalnego wynagrodzenia. Jeśli pracujesz na umowę zlecenie, komornik może zająć wszystkie środki, za wyjątkami opisanymi wyżej w artykule. Z kolei jeśli utrzymujesz się z renty lub emerytury, to kwota wolna od potrąceń wynosi 75% minimalnej emerytury.

W przypadku dłużnika alimentacyjnego urzędnik nie może zabrać więcej niż 60% pensji. Warto pamiętać, że do wyżej opisanego sposobu ściągania świadczeń ma prawo tylko komornik. Takich działań nie może podjąć firma windykacyjna. Windykator posiada za to szereg innych metod, które często doprowadzają do skutecznego ściągnięcia długu jeszcze przed zgłoszeniem sprawy do komornika. Np. negocjacje ugodowe, wysyłanie wezwań do zapłaty, windykacja terenowa.

Zdarza się, że niektórzy dłużnicy w celu uniknięcia egzekucji świadczeń pieniężnych przez komornika podejmują pracę "na czarno". Oficjalnie nie posiadają żadnego dochodu, ale w praktyce mają środki, które mogłyby posłużyć do spłaty należności (na przykład na raty). Jednak pieniądze z niezidentyfikowanych źródeł na pewno wzbudzą podejrzenia i wierzyciela, i urzędnika. W związku z tym komornik może cały czas prowadzić prace zmierzające do ściągnięcia długu. Ruchomości i nieruchomości kupione za zarobione na czarno pieniądze będą podlegać zajęciu.

Urzędnik po zajęciu środków na kontach osoby zadłużonej może przejść do kolejnego etapu, czyli egzekucji z ruchomości i nieruchomości, jeśli wyegzekwowane środki nie pokryły całości zadłużenia. Urzędnik nie ma prawa zająć przedmiotów służących do codziennego funkcjonowania. Dla takich rzeczy zalicza się między innymi odkurzacz czy lodówka. Może być to też komputer - jeśli służy do pracy lub do spełniania potrzeb życia codziennego.

Przykładowe przedmioty objęte egzekucją komorniczą

Komornik nie może zająć rzeczy, które nie należą do dłużnika, nawet jeśli znajdują się w jego mieszkaniu. Konieczne będzie udowodnienie, że dany przedmiot należy do innego domownika. Warto pamiętać, że urzędnik ma prawo wejść do każdej nieruchomości, w której mieszka zadłużony. Dotyczy to także mieszkań wynajmowanych. Komornik może też zająć nieruchomości należące do osoby zadłużonej. Najpierw oszacuje jej wartość, a potem wyznaczy termin licytacji. Nie może on przypadać wcześniej niż dwa tygodnie po uprawomocnieniu się opisu i oszacowania oraz też przed uprawomocnieniem się wyroku, na podstawie którego wszczęto egzekucję.

Żeby doszło do licytacji, wystarczy obecność jednego licytanta. Najniższa suma za nieruchomość to trzy czwarte sumy oszacowania przez komornika. Wygrywa ta osoba, która zaoferuje najwyższą cenę. Istnieje taka możliwość. Warto pamiętać, że umorzenie długu na wniosek komornika (z powodu niewypłacalności dłużnika) nie sprawia, że należność przestaje istnieć. Wierzyciel może ponownie złożyć wniosek o wszczęcie egzekucji. Może to zrobić wielokrotnie. Każde takie działanie przerwie bieg przedawnienia - lepiej jednak nie liczyć na przedawnienie długu.

Ogłoszenie upadłości konsumenckiej to ostateczne wyjście. Powoduje umorzenie całości lub części długów, jednak wiąże się to także z zajęciem środków na kontach oraz majątku. Komornik może prowadzić postępowanie egzekucyjne tylko wówczas, gdy posiada wobec dłużnika tytuł wykonawczy - tytuł egzekucyjny, któremu sąd nadał klauzulę wykonalności. Najczęściej będzie to wyrok bądź sądowy nakaz zapłaty. Warto wiedzieć, że bankowy tytuł egzekucyjny (BTE) z dniem 26 listopada 2015 r. przestał być tytułem egzekucyjnym w postępowaniu egzekucyjnym.

Komornik na podstawie tytułu wykonawczego ma za zadanie zaspokoić roszczenia wierzyciela. Może między innymi: zająć i sprzedać ruchomości (na przykład samochód) i nieruchomości (na przykład mieszkanie), zająć środki na rachunkach bankowych, zająć wynagrodzenie za pracę, zająć wierzytelności przysługujące dłużnikowi od osób trzecich.

Przy potrącaniu sum egzekwowanych na pokrycie należności innych niż świadczenia alimentacyjne, wolna od potrąceń jest kwota wynagrodzenia za pracę w wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę (ustalanego na podstawie ustawy o minimalnym wynagrodzeniu za pracę), przysługującego pracownikom zatrudnionym w pełnym wymiarze czasu pracy, po odliczeniu składek na ubezpieczenia społeczne oraz zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych. W przypadku rent i emerytur, kwota wolna od potrąceń wynosi 75% minimalnej emerytury lub renty (po odliczeniu składki na ubezpieczenie zdrowotne oraz zaliczki i innych należności z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych).

Przykładowo: jeżeli emerytura wynosi 2000 zł brutto - czyli 1661,34 zł netto, to potrącenie należności innych niż świadczenia alimentacyjne, czyli 25% świadczenia, wynosić będzie 500 zł (25% od kwoty 2000 zł brutto). Od dnia 1 lipca 2018 r. kwota emerytury i renty wolna od potrąceń i egzekucji jest ustalona kwotowo i od dnia 1 marca 2025 r. do 28.02.2026 r. wynosi 1125,30 zł netto. Od dnia 1 stycznia 2019 r. dzięki inicjatywie ustawodawczej SPES weszły w życie przepisy, które jednoznacznie określiły granice egzekucji ze wszystkich świadczeń powtarzających się, których celem jest zapewnienie utrzymania albo stanowiących jedyne źródło dochodu dłużnika będącego osobą fizyczną.

Wcześniej nagminnie zdarzyły się sytuacje, w których wskutek zajęcia komorniczego 100% wierzytelności - wynagrodzenia z umowy cywilnoprawnej, zleceniodawca dokonywał potrącenia 100% należnej dłużnikowi do wypłaty kwoty, przez co dłużnik nie otrzymywał wynagrodzenia w danym miesiącu i pozostawał bez środków do życia czy też komornik wskazał wprawdzie granice egzekucji, ale bez zastosowania kwoty wolnej od potrącenia, jak w przypadku umowy pracę. Jeśli dojdzie do sytuacji, że komornik nie wskaże w zajęciu powyższych granic egzekucji i zajmie 100% wierzytelności - wynagrodzenia dłużnika z umowy cywilnoprawnej, należy natychmiast złożyć wniosek o ograniczenie egzekucji i wykazać komornikowi, że uzyskiwane cyklicznie świadczenie z umowy cywilnoprawnej ma na celu zapewnienie utrzymania albo stanowi jedyne źródło dochodu dłużnika. Wskazane jest przedstawienie komornikowi kopii zawartej umowy cywilnoprawnej, zaświadczenia o wysokości wynagrodzenia i częstotliwości jego wypłaty bądź wyciągu z rachunku bankowego, z którego wynika częstotliwość wypłaty.

Świadczenia alimentacyjne, świadczenia pieniężne wypłacane w przypadku bezskuteczności egzekucji alimentów, świadczenie wychowawcze (500 Plus), świadczenia rodzinne, dodatki rodzinne, pielęgnacyjne, porodowe i dla sierot zupełnych, zasiłki dla opiekunów, świadczenia z pomocy społecznej, świadczenia integracyjne, jednorazowe świadczenie, o którym mowa w art. 10 ustawy z dnia 4 listopada 2016 r. o wsparciu kobiet w ciąży i rodzin "Za życiem", świadczenia, dodatki i inne kwoty przyznane na podstawie ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej, środki finansowe na utrzymanie lokalu mieszkalnego w budynku wielorodzinnym lub domu jednorodzinnego, o których mowa w ustawie z dnia 9 czerwca 2011 r. o pomocy państwa w ponoszeniu wydatków związanych z utrzymaniem lokalu mieszkalnego.

Jak zatrzymać KOMORNIKA? Sprawdź 4 SKUTECZNE kroki!

Powyżej przedstawiliśmy przykłady najczęściej przeprowadzanych zajęć komorniczych. Drogi Czytelniku! 1,5% podatku na sfinansowanie rzecznictwa praw i poradnictwa obywatelskiego dla najuboższych. Publikacja jest finansowana przez Narodowy Instytut Wolności - Centrum Rozwoju Społeczeństwa Obywatelskiego w ramach Rządowego Programu Fundusz Inicjatyw Obywatelskich NOWEFIO na lata 2021-2030.

Wielu wierzycieli po powierzeniu sprawy komornikowi nie interesuje się zbytnio technicznymi aspektami egzekucji. Dla wszystkich naturalnie najważniejszy jest efekt - czyli odzyskanie środków na rzecz wierzyciela. Z drugiej strony świadomość dotycząca praktycznych aspektów windykacji może również pomóc w odzyskiwaniu należności. W tym tekście skupimy się na opisie czynności komorniczych w trakcie egzekucji.

Jakie czynności podejmuje komornik?

Komornik podejmuje czynności egzekucyjne wymienione w KPC, ale tylko takie czynności, o których podjęcie wierzyciel wniósł we wniosku. Zazwyczaj komornik prowadzi egzekucję:

  • z rachunku bankowego (zajmując środki zgromadzone na koncie dłużnika),
  • z wynagrodzenia za pracę (mając jednak na uwadze kwoty zwolnione od zajęcia),
  • z ruchomości (na przykład zajmując i sprzedając pojazdy czy inne kosztowności),
  • z nieruchomości (na przykład poprzez licytację mieszkania dłużnika),
  • z wierzytelności (na przykład zajmując przysługujące dłużnikowi faktury).

Oprócz tego warto także wskazać, że komornik podejmuje nie tylko czynności w postępowaniu egzekucyjnym, ale także w postępowaniu zabezpieczającym. Celem postępowania zabezpieczającego jest stworzenie dogodnych dla wierzyciela warunków dla prowadzenia w przyszłości egzekucji należności pieniężnej. Z postępowaniem zabezpieczającym możemy mieć na przykład styczność w przypadku postępowania nakazowego. Przykładem czynności zabezpieczających jest zajęcie kwot na rachunku bankowym, przy czym kwoty te nie są przekazywane wierzycielowi do czasu prawomocnego zakończenia sporu.

Po nowelizacji z 2019 roku, komornik także doręcza korespondencję w ramach tzw. doręczenia komorniczego. Z tą formą doręczenia wierzyciel może się spotkać w trakcie postępowania sądowego, jeżeli nie zna adresu dłużnika. W takiej sytuacji sąd może zobowiązać powoda (wierzyciela) do ustalenia adresu dłużnika oraz doręczenia korespondencji za pośrednictwem komornika.

Kiedy komornik podejmuje czynności?

Co do zasady komornik powinien podjąć czynności niezwłocznie po otrzymaniu kompletnego wniosku. Zgodnie z art. 760 kpc, nie powinno to nastąpić później niż tydzień od dnia złożenia wniosku. W praktyce zatem wierzyciel może spodziewać się pierwszych czynności komornika (na przykład zajęcia konta czy wizyty terenowej) już po kilku dniach od złożenia wniosku, o ile został on sporządzony poprawnie.

W tym kontekście warto wspomnieć, że komornik działa nie tylko w granicach i na podstawie przepisów KPC, ale także w oparciu o wniosek egzekucyjny złożony przez wierzyciela. W kontekście szybkiego wszczęcia postępowania egzekucyjnego niezmiernie ważne jest, aby wniosek był sporządzony poprawnie pod kątem formalnym. W kontekście wniosku o wszczęcie egzekucji ważne jest nie tylko, aby został on skierowany poprawnie pod kątem merytorycznym, ale także poprawnie pod kątem formalnym, czyli żeby został skierowany do komornika właściwego miejscowo. Jeżeli wniosek zostanie skierowany do niewłaściwego komornika, może on odmówić wszczęcia egzekucji komorniczej, co również znacząco wydłuża proces.

Zgodnie z ustawą o komornikach sądowych, komornik może odmówić wszczęcia egzekucji w następujących przypadkach:

  • Jeżeli w zakresie prowadzonych przez niego egzekucji zaległość przekracza 6 miesięcy, chyba że łączna liczba wszystkich spraw, jakie wpłynęły do kancelarii w roku poprzednim, nie przekroczyła 1000;
  • Jeżeli wpływ wszystkich spraw w danym roku przekroczył 2500, a skuteczność w zakresie prowadzonych przez niego egzekucji w roku poprzednim nie przekroczyła 35%;
  • Jeżeli wpływ wszystkich spraw w danym roku przekroczył 5000.

Ile trwa wszczęcie egzekucji komorniczej?

W zasadzie wszczęcie egzekucji komorniczej nie powinno być długotrwałym procesem. Powinno nastąpić kilka dni po wniesieniu wniosku egzekucyjnego. Istnieje jednak kilka sposobów na jego przyspieszenie.

  1. Po pierwsze, warto zapewnić sobie wsparcie profesjonalnego pełnomocnika na potrzeby egzekucji komorniczej. Przede wszystkim będzie on w stanie przygotować wniosek niezwłocznie po otrzymaniu tytułu wykonawczego i bez wad formalnych skierować go do komornika.
  2. Po drugie, warto wybrać komornika właściwego miejscowo, który nie odmówi wszczęcia egzekucji. Jeżeli wierzycielowi zależy na czasie, może podjąć próbę kontaktu jeszcze przed złożeniem wniosku. Wtedy wstępnie upewni się, czy dany komornik będzie mógł działać szybko.
  3. Po trzecie, nie warto czekać biernie na otrzymanie tytułu wykonawczego z sądu - w tym zakresie konieczny jest wniosek o wydanie tytułu z klauzulą wykonalności, który może dla Państwa przygotować radca prawny. Pomoże on również w szybkim uzyskaniu go od sądu.

To, jakie czynności podejmie komornik zależy w dużej mierze od wierzyciela. Nie warto tracić czasu na sporządzanie w tym zakresie skomplikowanych strategii. Najskuteczniejsza egzekucja bowiem to taka, która została szybko wszczęta. Komornik powinien podjąć wnioskowane przez wierzyciela czynności w terminie 7 dni od dnia dobrze złożonego wniosku. Nasi eksperci świadczą w tym zakresie kompleksowe usługi prawne. Jeżeli potrzebujesz wsparcia na etapie konkretnych czynności podejmowanych przez komornika, skontaktuj się z naszym zespołem.

tags: #ktory #komornik #prowadzi #egzekucje

Popularne posty: