Nieopłacone należności stanowią wyzwanie dla firm i osób prywatnych, niezależnie od tego, czy dłużnik działa w Polsce, czy za granicą. Windykacja krajowa i międzynarodowa różnią się procedurami, przepisami i stopniem złożoności, ale obie wymagają precyzji, aby skutecznie odzyskać pieniądze. W Polsce proces reguluje Kodeks postępowania cywilnego (KPC), a za granicą dodatkowo prawo międzynarodowe. Jak wynika z danych Krajowego Rejestru Długów, w 2024 roku polskie firmy miały należności zagraniczne warte ponad 10 mld zł, co pokazuje skalę problemu. Windykacja należności to proces, który przybiera różne formy. Nieuregulowane płatności stanowią bowiem poważny problem zarówno dla firm, jak i osób prywatnych, dlatego warto poznać metody odzyskiwania zobowiązań. Windykacja należności to szereg działań mających na celu wyegzekwowanie spłaty długu przy pomocy środków określonych w obowiązujących przepisach prawnych. W artykule omówimy najczęściej stosowane rodzaje windykacji. Wyjaśnimy także, jakie działania może podjąć wierzyciel, jeśli windykacja polubowna nie przynosi oczekiwanych rezultatów. Zwłoka w płatności raty kredytu, pożyczki, rachunku za telefon komórkowy czy energię elektryczną może skutkować rozpoczęciem procedury windykacyjnej. Co to jest windykacja należności? Procedura windykacyjna, zwana także windykacją należności, to szereg działań mających na celu wyegzekwowanie spłaty długu przy pomocy środków określonych w obowiązujących przepisach prawnych. Mówiąc prościej - głównym celem windykacji jest skłonienie dłużnika do uregulowania należności. Podmiotem realizującym działania windykacyjne może być wierzyciel (firma lub osoba prywatna), jego pełnomocnik lub wyspecjalizowana w egzekwowaniu należności firma windykacyjna.
Proces windykacji można uruchomić już w dniu następującym po upływie terminu płatności - warto korzystać z tego prawa, ponieważ ściągalność długów jest największa, gdy windykację rozpoczęto w pierwszym miesiącu po upływie terminu. Wielu przedsiębiorcom ściąganie długów kojarzy się z wyczerpującym procesem sądowym. To jednak nie jedyna możliwość. Windykacja należności to złożony proces, którego celem jest odzyskiwanie wierzytelności od dłużników. Termin ten dosłownie oznacza dochodzenie swoich roszczeń.
Windykacja należności w Polsce obejmuje trzy główne etapy: polubowny, sądowy i egzekucyjny, każdy regulowany przez KPC i inne przepisy. Celem jest odzyskanie należności bez angażowania sądu.
Windykacja polubowna (miękka) to pierwszy etap odzyskiwania długów, polegający na próbie zawarcia porozumienia między wierzycielem a dłużnikiem bez udziału sądu. Proces ten opiera się na dialogu i negocjacjach, mających na celu osiągnięcie satysfakcjonującego rozwiązania. Główną zaletą tej metody jest niższy koszt i szybkość działania. Polubowne podejście sprzyja dobrym relacjom między stronami, co jest istotne w długotrwałej współpracy. Nie każde opóźnienie w spłacie należności musi kończyć się wielotygodniowym postępowaniem sądowym, z którym związane są także niemałe koszty. Zanim zdecydujemy się wstąpić na drogę procesową, warto wypróbować metody windykacji miękkiej. Istnieje kilka sposobów, by skłonić dłużnika do uregulowania powstałej wierzytelności.
Wezwanie do zapłaty: Zgodnie z art. 481 KPC, wzywamy dłużnika do spłaty z określeniem terminu i odsetek za opóźnienie. Wezwanie musi być zgodne z RODO (art. 14). Aby prawidłowo przygotować wezwanie do zapłaty, powinny się w nim znaleźć kluczowe informacje: dane wierzyciela; dane dłużnika; tytuł “Wezwanie do zapłaty”; informacja o okolicznościach, w których powstało zobowiązanie (np. tytułem faktury VAT o numerze…); formuła “wzywam do zapłaty kwoty… w terminie… dni”; numer konta bankowego, na które dłużnik powinien przelać należność; informacja o konieczności wstąpienia na drogę sądową w przypadku zignorowania wezwania; podpis wzywającego.

Do technik windykacji miękkiej należą również wezwania SMS oraz nawiązanie kontaktu telefonicznego w celu wywarcia presji na dłużniku. Ostatnią dostępną opcją jest zagrożenie wpisaniem nieuczciwego kontrahenta do któregoś (lub kilku) z rejestrów dłużników - nie jest to groźba bez pokrycia, ponieważ w świetle polskiego prawa każdy wierzyciel może przekazać dane dłużnika do takiego rejestru.
W Polsce funkcjonują cztery instytucje, które zbierają dane na temat dłużników: Biuro Informacji Kredytowej (BIK), ERIF Biuro Informacji Gospodarczej, Krajowy Rejestr Długów oraz Biuro Informacji Gospodarczej InfoMonitor.
Monitoring dłużnika: Sprawdzamy sytuację finansową dłużnika. Monitoring należności to bardziej kompleksowa usługa obejmująca zastaw narzędzi i procesów w firmie, który ma za zadanie na bieżąco kontrolować spłatę należności i wykrywać wszelkie opóźnienia od razu. W ramach monitoringu także stosuje się „przypominajki” dla klientów o opłaceniu faktury.
Negocjacje: Proponujemy ugodę, np. poprzez ustalenie nowego harmonogramu spłat. Windykacja polubowna to działania przeprowadzane w celu wyegzekwowania spłaty bez udziału sądu. Jej głównym celem jest zdyscyplinowanie dłużnika i skłonienie go do uregulowania długu bez konieczności kierowania sprawy na drogę sądowo-egzekucyjną. Etap polubowny rozpoczyna się w momencie powstania zadłużenia i trwa do chwili jego spłaty, skierowania sprawy do sądu lub przeniesienia długu na inny podmiot.
Alternatywne metody windykacji należności, takie jak mediacje i negocjacje, są mniej inwazyjne i często bardziej efektywne niż tradycyjne podejścia. Mediacje angażują neutralnego mediatora, który pomaga stronom osiągnąć porozumienie. Negocjacje to bezpośrednia komunikacja między wierzycielem a dłużnikiem, mająca na celu ustalenie warunków spłaty. Zalety tych metod to niższe koszty oraz szybsze rozwiązanie sporu, a także możliwość utrzymania pozytywnych relacji.
Windykacja sądowa następuje po nieudanej próbie polubownego rozwiązania sprawy. Wierzyciel składa wniosek do sądu o nakaz zapłaty lub wszczęcie postępowania. Procedura ta jest bardziej czasochłonna i kosztowna, ale daje większe gwarancje odzyskania długu. Sąd rozpatruje dowody oraz argumenty obu stron, podejmując decyzję o zasadności roszczeń. Jeśli wyrok jest korzystny dla wierzyciela, dłużnik musi uregulować zadłużenie, często z odsetkami i kosztami.
Jeśli negocjacje zawiodą, przygotowujemy pozew o zapłatę (art. 187 KPC) i składamy go w sądzie gospodarczym. W postępowaniu upominawczym (art. 498 KPC) nakaz zapłaty można uzyskać w ciągu miesiąca. Polubowne postępowanie to inaczej windykacja miękka. Są to kontakty między wierzycielem a dłużnikiem mające na celu zmotywowanie go do zapłaty lub ustalenie ugody z nowym planem spłaty. Jeśli klient zleci windykację firmie, to ona w jego imieniu kontaktuje się z dłużnikiem.
Postępowanie sądowe to już etap windykacji twardej. Jeśli polubowne próby odzyskania należności nie przynoszą skutku, to niestety trzeba skorzystać z pomocy sądu. Postępowanie sądowe jest konieczne w sytuacji, gdy dłużnik w ogóle nie jest uchwytny. Jeśli nie da się z nim skontaktować to wierzycielowi zostaje tylko założenie sprawy sądowej. Przed sądem sprawy o odzyskanie długu prowadzone są w dwóch trybach: jawnie z udziałem dłużnika i wierzyciela, według przepisów ogólnych albo według przepisów odrębnych o postępowaniu. Do tego drugiego trybu należą postępowania upominawcze, także te w trybie elektronicznym, lub nakazowe. W tych trybach posiedzenia są niejawne, bez rozprawy i udziału stron.
Polski ustawodawca przewidział dwa tryby postępowań, które mają na celu jak najszybsze rozpoznanie sprawy i uzyskanie tytułu egzekucyjnego, którym jest nakaz zapłaty. Mowa tu o postępowaniu nakazowym i upominawczym. Ich istotą jest to, że mają one charakter uproszczony. Oznacza to, że są mniej skomplikowane i czasochłonne niż zwykłe postępowanie.
To co wyróżnia postępowanie nakazowe i upominawcze od innych postępowań to to, że sąd przed wydaniem nakazu zapłaty nie doręcza uprzednio pozwu pozwanemu. Jeżeli z przedstawionych przez powoda w pozwie dowodów wynika, że dług faktycznie jest należny, to wydaje przeciwko dłużnikowi orzeczenie uwzględniające powództwo. Zapada ono na posiedzeniu niejawnym i przybiera postać nakazu zapłaty. Nie oznacza to jednak, że pozwany pozbawiony jest jakichkolwiek praw i nie ma możliwości podjęcia obrony.
W nakazie zapłaty sąd nakazuje pozwanemu, żeby w terminie dwóch tygodni od dnia doręczenia nakazu zaspokoił roszczenie w całości wraz z kosztami albo wniósł środek zaskarżenia. Jeżeli pozwany mieszka lub ma siedzibę za granicą na terytorium Unii Europejskiej, a nie ma przedstawiciela w Polsce, termin jest dłuższy i wynosi miesiąc. W sytuacji, gdy pozwany mieszka lub ma siedzibę poza terytorium Unii Europejskiej, termin do zapłaty albo do zaskarżenia nakazu nie może być krótszy niż trzy miesiące.
Nakaz zapłaty sąd doręcza obu stronom, przy czym pozwany otrzymuje go wraz z odpisem pozwu i załączników. Otrzymuje również pouczenie o terminie i sposobie zaskarżenia nakazu oraz skutkach jego niezaskarżenia.
W postępowaniu nakazowym w pierwszej kolejności wskazać należy, że ma ono charakter fakultatywny. Oznacza to, że sąd może rozpoznać sprawę w tym trybie wyłącznie na pisemny wniosek powoda zgłoszony w pozwie. Aby sąd wydał nakaz zapłaty w postępowaniu nakazowym powód musi załączyć do pozwu dokumenty, które uzasadniają jego roszczenie.
Inaczej niż w przypadku postępowania nakazowego, postępowanie upominawcze ma charakter obligatoryjny. Oznacza to, że wierzyciel nie musi składać osobnego wniosku o prowadzenie sprawy w tym trybie. Podobnie jak w przypadku postępowania nakazowego tak i w tym przypadku sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym.
Kodeks postępowania cywilnego określa przypadki, w których sąd odmówi wydania nakazu zapłaty. Należą do nich sytuacje, w których: według treści pozwu roszczenie jest oczywiście bezzasadne, twierdzenia co do faktów budzą wątpliwości, zaspokojenie roszczenia zależne jest od świadczenia wzajemnego. W powyższych okolicznościach sąd kieruje sprawę do rozpoznania w postępowaniu zwykłym albo właściwym dla niej postępowaniu odrębnym.
Jak wskazano powyżej pozwany może zaskarżyć nakaz zapłaty. Środkiem zaskarżenia w postępowaniu nakazowym są zarzuty, zaś w postępowaniu upominawczym sprzeciw. W treści zarzutów lub sprzeciwu pozwany musi wskazać, czy zaskarża nakaz w całości czy w części, oraz podnieść zarzuty wobec twierdzeń powoda zawartych w treści pozwu. Jeśli środek zaskarżenia jest spóźniony, nieopłacony lub dotknięty brakami, których nie usunięto w terminie pomimo wezwania, sąd go odrzuci.
W postępowaniu nakazowym wniesienie zarzutów powoduje, że sąd przeprowadza zwykłe postępowanie sądowe. W rozstrzygnięciu końcowym wskazuje, czy utrzymuje nakaz zapłaty w mocy, czy też go uchyla. Z kolei wniesienie sprzeciwu w postępowaniu upominawczym powoduje, że nakaz traci moc, a sprawa podlega rozpoznaniu od początku według przepisów ogólnych.

Windykacja komornicza następuje po wydaniu przez sąd nakazu zapłaty. Wierzyciel zleca egzekucję komornikowi, który zajmuje majątek dłużnika, w tym wynagrodzenie, rachunki, nieruchomości oraz pojazdy. Egzekucja wiąże się z dodatkowymi kosztami, takimi jak opłaty komornicze. Może również skutkować wpisem do rejestru dłużników, co utrudnia uzyskanie kredytów. Tego rodzaju działania są ostatecznym środkiem i powinny być stosowane, gdy inne metody zawiodły.
Komornik, na podstawie nakazu zapłaty, zajmuje majątek dłużnika, np. rachunki bankowe lub nieruchomości. W 2024 roku skuteczność egzekucji w Polsce wynosiła ok. Po uzyskaniu nakazu zapłaty z sądu i zaopatrzeniu go w klauzulę wykonalności sprawa trafia do komornika. Rozpoczyna się proces szukania źródeł finansowania lub majątku, by odzyskać dług. Komornik może dokonać zajęcia środków na rachunkach bankowych, zajęcia wynagrodzenia na poczet spłaty długu lub zajęcia ruchomości albo nieruchomości stanowiących część majątku dłużnika. W tej ostatniej sytuacji rzeczoznawca oszacuje wartość części majątku i dojdzie do licytacji.
Prawomocny nakaz zapłaty, zaopatrzony w klauzulę wykonalności, otwiera drogę postępowania egzekucyjnego. Innymi słowy - bez wykonalnego nakazu zapłaty windykacja należności nie jest w ogóle możliwa. W celu zainicjowania postępowania egzekucyjnego wierzyciel musi złożyć wniosek o wszczęcie egzekucji. Na jego podstawie komornik przeprowadzi szereg czynności egzekucyjnych mających na celu odzyskanie długu.
Jeśli komornik, pomimo podjętych działań, nie jest w stanie wyegzekwować należności, to dochodzi do umorzenia egzekucji. Nie oznacza to jednak, że dług został umorzony - prawo umorzenia długu ma jedynie wierzyciel, nie zaś komornik. Po bezskutecznej windykacji można ponownie próbować samodzielnie lub przez prawników skontaktować się z dłużnikiem i zaproponować redukcję zadłużenia, aby spróbować odzyskać chociażby część kwoty.
Istotną kwestią jest to, czy windykacji podejmiemy się samodzielnie, czy z pomocą firm zajmujących się tym profesjonalnie. Różnice między tymi podejściami są znaczące.
Jeśli zdecydujemy się na przeprowadzenie windykacji samodzielnie, możemy podążyć tą samą drogą, co opisana wcześniej. Warto zacząć od miękkich metod, by - jeśli te zawiodą - przekazać sprawę do sądu. W takiej sytuacji konieczna jest jednak skrupulatność, cierpliwość i upór w dążeniu do celu, ponieważ wszystkie czynności (oczywiście poza sądowymi) wykonujemy sami - wliczając w to wielokrotny często kontakt z dłużnikiem.
Niestety często zdarza się, że dłużnicy nie traktują działań wierzyciela poważnie, bagatelizując wysyłane pisma i nie odbierając telefonów. Skutecznym sposobem na zwiększenie efektywności własnych działań windykacyjnych może być nawiązanie współpracy z doświadczonym Biurem Informacji Gospodarczej. Na przykład będąc klientem BIG InfoMonitor można wysyłać wezwania do zapłaty na wzorze BIG. Takie wezwanie jest nie tylko sygnowane logo BIG-u i zawiera ostrzeżenie o możliwości wpisania dłużnika do Rejestru Dłużników, ale również zawiera wszystkie wymagane prawem klauzule. Tylko stosując wezwanie na wzorze BIG mamy pewność, że wysyłamy zgodne z Ustawą wezwanie i po upływie 30 dni możemy dokonać wpisu do Rejestru Dłużników prowadzonego przez BIG InfoMonitor.
To forma windykacji, która zakłada wykorzystanie platformy windykacyjnej online. Oczywiście zakup dostępu do jednej z ww. platform generuje koszt, ale z pewnością jest o wiele niższy, niż korzystanie z usług kancelarii prawniczej. Windykacja samodzielna online to rozwiązanie dla tych przedsiębiorców, którzy chcą przeprowadzić windykację sami, ale nie robili tego wcześniej lub nie czują się wystarczająco pewnie w kwestiach prawnych. Warto rozważyć samodzielną windykację z pomocą programu także, gdy dług, który usiłujemy odzyskać, jest relatywnie niski - wynosi np. kilkaset złotych. Za pośrednictwem platformy umożliwiającej samodzielną windykację online możliwe jest generowanie spersonalizowanych pism, które mają na celu przypominanie dłużnikowi o zaciągniętym zobowiązaniu. Mając dostęp do systemu windykacji elektronicznej, platforma sama tworzy treść najważniejszych dokumentów, co pozwala wierzycielowi zaoszczędzić mnóstwo czasu. Jeśli mimo wysyłania wezwań do zapłaty, windykacja polubowna nie przynosi oczekiwanych rezultatów, a dłużnik nie reguluje zobowiązania, wówczas system windykacji online umożliwia samodzielne utworzenie pozwu w systemie (do sądu bądź e-sądu). Platforma sama generuje spersonalizowany pozew do e-sądu w formacie xml., który jest następnie przyjmowany przez elektroniczny e-sąd. Po uprawomocnieniu się nakazu, elektroniczna klauzula wykonalności jest nadawana z urzędu. Platforma do windykacji online zapewnia również wsparcie techniczne i merytoryczne na ostatnim etapie odzyskiwania należności, a więc w trakcie postępowania egzekucyjnego.
W przypadku, gdy kwota długu, który mamy zamiar odzyskać, jest wysoka, skorzystanie z usług kancelarii prawniczej lub profesjonalnej firmy windykacyjnej, to opłacalne rozwiązanie - co prawda koszty takiego wyjścia z pewnością są najwyższe, jednak zaoszczędzimy na czasie, który często jest wart o wiele więcej. Poza tym, że nad windykacją przeprowadzoną z pomocą kancelarii czy firmy windykacyjnej wierzyciel spędzi znacznie mniej czasu, zyska także spokój - zdecydowaną większość czynności związanych ze ściąganiem należności przejmie od przedsiębiorcy wynajęta firma, zajmie się ona także wszystkimi kwestiami prawnymi. Rolą wierzyciela jest jedynie współpraca i ewentualne monitorowanie statusu sprawy. Kancelaria Staniek & Partners oferuje kompleksowe wsparcie w windykacji krajowej i międzynarodowej, zapewniając skuteczność i zgodność z prawem. Współpraca międzynarodowa: Współpracujemy z zagranicznymi kancelariami i instytucjami.
Windykacja długów to niestety skarbonka, do której trzeba wrzucić nieco pieniędzy, by zobaczyć satysfakcjonujące rezultaty. O ile decydujemy się windykować samodzielnie, a do tego sprawa zakończy się polubownie, koszty nie powinny być wysokie: należy jednak pamiętać, że nawet niewielkie, pozornie niezauważalne kwoty składają się w końcu na większą sumę. Może się też okazać, że konieczne będzie odwiedzenie kontrahenta w siedzibie jego firmy - do naszego bilansu windykacji trzeba będzie doliczyć koszty dojazdu. Nie ma się co oszukiwać: jeżeli już dochodzi do konieczności ściągania długu, rzadko kiedy skończy się na jednym wysłanym liście czy jednej wizycie w firmie dłużnika. Koszty zatem wzrosną.
Sytuacja zmienia się drastycznie, gdy zdecydujemy się wstąpić na drogę sądową. Już na wstępie konieczne będzie uiszczenie opłaty sądowej w wysokości 1,25% wartości długu (kwota ta nie może być niższa niż 30 zł ani wyższa niż 100 000 zł) - pod warunkiem, że mowa o postępowaniu nakazowym (w którym chcemy uzyskać nakaz zapłaty długu). Każdorazowe złożenie pisma, powołanie biegłego, a nawet reprezentacja Twojej firmy przez pełnomocnika, wiążą się z dodatkowymi kosztami. Do tego wszystkiego trzeba będzie doliczyć kwotę, jaką zapłacimy za usługi kancelarii lub firmy windykacyjnej, jeśli zdecydujemy się na współpracę. Ten wariant jest najdroższy, jednak - o ile dług jest relatywnie wysoki - może okazać się jednocześnie najbardziej opłacalnym.
Dłużnik ma prawa i obowiązki w procesie windykacji. Przysługuje mu prawo do rzetelnej informacji o zadłużeniu oraz poszanowania godności osobistej. Wierzyciel nie może stosować nieetycznych metod, takich jak nękanie. Osoba zadłużona ma obowiązek współpracy z wierzycielem poprzez udzielanie informacji o swojej sytuacji finansowej oraz przestrzeganie zawartych porozumień.
Windykacja międzynarodowa jest bardziej złożona z powodu różnic w prawie, jurysdykcji i barier językowych. Wybór prawa właściwego: Umowa z zagranicznym kontrahentem powinna określać prawo właściwe, np. polskie lub kraju dłużnika. Konwencje międzynarodowe: W transporcie międzynarodowym stosuje się Konwencję CMR. Rozporządzenia UE: Rozporządzenie Bruksela I bis (1215/2012) ułatwia uznawanie i wykonywanie orzeczeń sądowych w krajach UE.
Polubowny: Wezwania do zapłaty wysyłamy w języku dłużnika, uwzględniając lokalne przepisy o ochronie danych (np. GDPR). Sądowy: Pozew składamy w sądzie właściwym dla siedziby dłużnika lub zgodnie z umową (np. sąd w Polsce, jeśli klauzula jurysdykcyjna to przewiduje). Egzekucyjny: Egzekucja wymaga uznania polskiego orzeczenia w kraju dłużnika (np. przez sąd w Niemczech) lub wszczęcia postępowania lokalnego. W krajach poza UE, np. w USA, procedury mogą być jeszcze bardziej skomplikowane i wymagać współpracy z lokalnymi pełnomocnikami.
Windykacja międzynarodowa wymaga dostosowania strategii do lokalnych przepisów i realiów. Od negocjacji polubownych po egzekucję międzynarodową - każdy etap ma znaczenie dla odzyskania pieniędzy.

Masz problem z dłużnikiem w Polsce lub za granicą? Masz pytania?
tags: #windykacja #naleznosci #sposoby