Akt notarialny z klauzulą wykonalności jest jednym z efektywnych narzędzi zabezpieczenia kontraktów, pozwalającym na szybkie i sprawne dochodzenie roszczeń przez wierzyciela. Na mocy art. 777 § 1 pkt 4, 5 i 6 Kodeksu postępowania cywilnego (k.p.c.), dłużnik może poddać się egzekucji, co znacznie upraszcza proces dochodzenia należności. Niemniej jednak, mimo że nadanie klauzuli wykonalności powinno być formalnością, w praktyce sądy często odmawiają jej nadania.
Postanowienie o nadaniu klauzuli wykonalności tytułowi egzekucyjnemu, takim jak akt notarialny, oznacza, że dokument ten staje się tytułem wykonawczym, co umożliwia prowadzenie egzekucji przeciwko dłużnikowi. Zgodnie z art. 777 § 1 k.p.c., akt notarialny może stanowić tytuł egzekucyjny, jeżeli spełnia określone warunki, takie jak precyzyjne określenie obowiązku dłużnika oraz terminu jego wykonania.
Artykuł 777 Kodeksu postępowania cywilnego (k.p.c.) jest swego rodzaju zabezpieczeniem dla wierzycieli, których dłużnicy zwlekają z zapłatą określonej sumy, bądź nie chcą opuścić zajmowanego lokalu. Aby przyspieszyć postępowanie egzekucyjne, niezwykle ważna jest rola notariusza, który może przygotować dokumenty niezbędne do uzyskania tzw. tytułu egzekucyjnego w celu zabezpieczenia roszczeń wynikających z realizacji umowy zawartej z dłużnikiem.
Artykuł 777 k.p.c. (potocznie: trzy siódemki) znacznie ułatwia zabezpieczenie spłaty zobowiązań przez dłużnika, a co za tym idzie - w przypadku niedotrzymania zapisanych w umowie warunków, wierzyciel może wszcząć postępowanie, mające na celu odzyskanie zawieszonych płatności w drodze egzekucji sądowej lub wydanie określonych w umowie rzeczy.
W wielu przypadkach zarówno przedsiębiorcy, jak i osoby nieprowadzące działalności gospodarczej w sytuacji braku spłaty zobowiązań przez dłużnika decydują się na skorzystanie z tzw. aktu notarialnego z klauzulą wykonalności. W pierwszym etapie postępowania zadaniem wierzyciela jest uzyskanie dokumentu stwierdzającego, że zobowiązania dłużnika rzeczywiście istnieją. W dokumencie widnieją również takie elementy jak zasady płatności należności oraz ich wysokość. Tytułem egzekucyjnym może być m.in. nakaz zapłaty, wyrok sądu cywilnego oraz akt notarialny, w którym znajduje się oświadczenie dłużnika o dobrowolnym poddaniu się egzekucji i który obejmuje obowiązek zapłaty sumy pieniężnej (o czym przeczytasz w dalszej części wpisu). Posiadając tytuł egzekucyjny, można przejść do drugiego etapu, czyli nadania aktowi klauzuli wykonalności. Jest ona niezbędna do wszczęcia postępowania komorniczego. Warto jednak podkreślić, że uzyskanie tytułu egzekucyjnego i wykonawczego może trwać nawet kilka lat! Nadanie wierzytelności tytułu egzekucyjnego wiąże się z przejściem często dwuinstancyjnego postępowania sądowego, zaś zaopatrzenie go w klauzulę wykonalności to kwestia kilku dni (jednak można ją nadać tylko po uzyskaniu prawomocnego wyroku).
Artykuł 777 zawiera w sobie jednak zapisy informujące o tym, że tytułem egzekucyjnym nie musi być wyłącznie wyrok sądu, którego uzyskanie wiąże się z długim postępowaniem. Może to być przykładowo orzeczenie referendarza sądowego prawomocne. Według przepisów dłużnik może poddać się egzekucji w akcie notarialnym. Dobrowolne poddanie się egzekucji na podstawie aktu notarialnego sprawia, że wierzyciel nie musi wytaczać powództwa oraz ubiegać się w sądzie o nadanie tytułu egzekucyjnego danej należności. W artykule 777 k.p.c. pkt. 4, 5 i 6 wskazano, że akt notarialny może być tytułem egzekucyjnym. Szczególnie art. 777 § 1 pkt. 6 - akt notarialny określony w pkt. 4 i 5 stanowi tytuł egzekucyjny po nadaniu mu klauzuli wykonalności przez sąd. Choć treść artykułu 777 może wydawać się nieco skomplikowana, można z łatwością wyciągnąć wniosek, że posiadając akt notarialny, nie ma potrzeby ubiegania się o nadanie dokumentowi tytułu egzekucyjnego drogą sądową. Taka okoliczność znacznie skraca postępowanie i umożliwia szybsze odzyskanie należności. Należy jednak pamiętać, że aby akt notarialny był tytułem egzekucyjnym, konieczne jest przygotowanie oświadczenia dłużnika w przedmiocie dobrowolnego poddania się egzekucji. Oświadczenie dłużnika o poddaniu się egzekucji można także złożyć w odrębnym akcie notarialnym. W zależności od trybu, w jakim złożono oświadczenie dłużnika, musi ono zawierać kilka ważnych informacji. Przygotowaniem dokumentów może zająć się notariusz, który zadba o to, aby zawierały one wszystkie najważniejsze elementy.
Klauzulę można stosować w wielu sytuacjach, gdy ze strony dłużnika występuje obowiązek zapłaty sumy pieniężnej. Ten sposób zabezpieczenia wybierany jest m.in. przez osoby udzielające pożyczki, czy najmujące mieszkania i lokale.
Artykuł 777 (kodeks postępowania cywilnego) może mieć ogromne znaczenie w przypadku gdy dłużnik nie wywiązuje się z obowiązku spłacenia pożyczki. Posiadając akt notarialny z oświadczeniem o dobrowolnym poddaniu się egzekucji, w sytuacji, gdy dłużnik nie będzie chciał terminowo zwrócić pożyczonych pieniędzy, można wystąpić do sądu o nadanie klauzuli wykonalności tytułowi egzekucyjnemu. Artykuł 777 przydaje się także w sytuacji, gdy najemca mieszkania lub innego lokalu nie wywiązuje się z zawartej umowy i np. nie uiszcza miesięcznej, określonej w umowie opłaty.
Artykuł 777 Kodeksu postępowania cywilnego to sposób na zabezpieczenie swoich należności w przypadku styczności z dłużnikiem zwlekającym z uiszczaniem opłat, czy ze zwrotem pożyczonej gotówki. Przygotowanie aktu notarialnego znacznie przyspiesza nadanie dokumentowi klauzuli wykonalności w sytuacji, gdy zajdzie potrzeba wszczęcia postępowania egzekucyjnego.

Wierzyciel, posiadając akt notarialny, może wystąpić do sądu z wnioskiem o nadanie mu klauzuli wykonalności. Zgodnie z art. 781(1) k.p.c., sąd powinien rozpoznać taki wniosek niezwłocznie, nie później niż w terminie 3 dni od jego złożenia. W tym postępowaniu sąd nie ocenia już ważności czynności prawnej, a jedynie sprawdza, czy akt notarialny spełnia przesłanki określone w art. 777 § 1 k.p.c.
Nie. Sąd nadaje klauzulę wykonalności na posiedzeniu niejawnym, bez udziału stron. Oznacza to, że po rozpoznaniu wniosku sąd albo prześle postanowienie o oddaleniu wniosku, albo tytuł egzekucyjny opatrzony klauzulą (tytuł wykonawczy).
Zgodnie z art. 781(1) KPC, sąd powinien nadać klauzulę wykonalności niezwłocznie, nie później niż w terminie 3 dni. Jest to termin instrukcyjny, który w praktyce może być dłuższy. Zwykle rozpoznanie wniosku o nadanie klauzuli zajmuje od 2 do 4 miesięcy, choć wszystko zależy od konkretnego przypadku.
Wniosek należy skierować do sądu właściwości ogólnej dłużnika. Najczęściej będzie to adres widniejący w akcie notarialnym, chociaż nie jest to zasadą. Warto zweryfikować, czy adres dłużnika jest aktualny. W przypadku przedsiębiorców można to sprawdzić np. w CEIDG lub KRS. Jeśli sąd uzna się za niewłaściwy, przekaże sprawę do odpowiedniego sądu.
Tak, zgodnie z art. 71 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, opłata wynosi 50 zł. Najprościej jest uiścić opłatę na rachunek właściwego sądu, a następnie załączyć potwierdzenie przelewu do wniosku.
Tak, sąd może odmówić nadania klauzuli wykonalności w przypadkach określonych w art. 782(1) § 1 KPC:
Pomimo jasno określonych przepisów, sądy często odmawiają nadania klauzuli wykonalności. Najczęstsze przyczyny to:

Należy załączyć wypis aktu notarialnego i potwierdzenie uiszczenia opłaty. Warto również sprawdzić, czy akt notarialny nie przewiduje innych warunków, takich jak uprzednie wezwanie do zapłaty. W takim przypadku konieczne będzie załączenie kopii wezwania oraz potwierdzenia jego nadania listem poleconym. Nie ma potrzeby załączania odpisu wniosku wraz z załącznikami - wystarczy jeden egzemplarz dla sądu.
Posiadając tytuł wykonawczy, należy skierować wniosek o wszczęcie postępowania egzekucyjnego do komornika sądowego. Powinien to być komornik właściwy ze względu na miejsce zamieszkania (siedzibę) dłużnika, z wyjątkiem niektórych przypadków, takich jak egzekucja z nieruchomości.
Jak często, nie zdając sobie z tego sprawy, dokonujemy czynności prawnych i składamy oświadczenia woli? Od zakupu biletu komunikacji miejskiej, przez zawarcie umowy o pracę, aż po sporządzenie testamentu - wszystkie te działania łączy jeden wspólny mianownik, a znajomość podstawowych zasad dokonywania czynności prawne stała się nieodłącznym elementem sprawnego funkcjonowania w rzeczywistości prawnej. Czynność prawna to zachowanie prowadzące do powstania określonych skutków w sferze prawnej, które następują z woli osoby dokonującej tej czynności. Stanowi ona świadome i celowe działanie, którego istotą jest złożenie oświadczenia woli zmierzającego do wywołania skutków przewidzianych przez prawo. Każda z wymienionych czynności prawnych, choć różni się w swojej formie i skutkach, musi odpowiadać podstawowym wymogom stawianym przez przepisy prawa cywilnego. Każda czynność prawna opiera się na złożeniu oświadczenia woli, które stanowi zewnętrzny przejaw decyzji podmiotu prawa co do wywołania określonych skutków prawnych. Oświadczenie woli należy rozumieć jako świadome i dobrowolne wyrażenie zamiaru wywołania konkretnych konsekwencji w sferze prawnej. Wybór odpowiedniej formy złożenia oświadczenia woli nie jest dowolny i często zależy od rodzaju czynności prawnej oraz wymogów ustawowych. Szczególne znaczenie ma tutaj pewność obrotu prawnego oraz ochrona interesów obu stron czynności prawnej.

W obszarze prawa cywilnego występuje kilka rodzajów czynności prawnych, które można sklasyfikować według rozmaitych kryteriów. Czynności prawne przyczynowe stanowią podstawowy typ działań w obrocie gospodarczym, gdzie skuteczność czynności jest ściśle związana z istnieniem konkretnej przyczyny prawnej. Natomiast czynności prawne oderwane charakteryzują się tym, że ich skuteczność nie zależy od istnienia przyczyny prawnej. W praktyce obrotu prawnego szczególne znaczenie mają czynności prawne zobowiązujące, które tworzą między stronami więź prawną zobowiązującą do określonego zachowania. W przypadku czynności prawnych odpłatnych obie strony uzyskują wzajemne korzyści majątkowe, co stanowi podstawę większości transakcji handlowych. Natomiast czynności prawne nieodpłatne charakteryzują się tym, że jedna ze stron dokonuje przysporzenia korzyści majątkowej na rzecz drugiej strony bez otrzymywania w zamian ekwiwalentu.
Aby czynność prawna mogła zostać uznana za skuteczną, niezbędne jest dopełnienie pewnych wymogów formalnych. Podstawą każdej czynności prawnej jest prawidłowe złożenie oświadczenia woli przez jej uczestników. Oświadczenie musi zostać wyrażone w sposób świadomy i dobrowolny, bez jakichkolwiek wad mogących podważyć jego ważność. Strony muszą mieć pełną zdolność do czynności prawnych, a ich oświadczenia powinny być wolne od błędów, podstępu czy przymusu. Każda czynność prawna podlega ocenie pod kątem jej zgodności z zasadami współżycia społecznego. Ten wymóg oznacza, że treść i cel czynności prawnej nie mogą naruszać podstawowych norm moralnych i społecznych. Czynności sprzeczne z tymi zasadami, nawet jeśli formalnie odpowiadają wymogom ustawowym, mogą zostać uznane za nieważne. W określonych przypadkach ustawa przewiduje rygor nieważności czynności prawnej, jeśli nie zostanie zachowana wymagana forma szczególna. Może to być forma pisemna, forma z podpisem notarialnie poświadczonym lub akt notarialny. Przykładowo, dla skuteczności przeniesienia własności nieruchomości konieczne jest zawarcie umowy w formie aktu notarialnego. Prawo jednoznacznie określa przypadki, w których czynność prawna jest nieważna z mocy samego prawa. Przepisy prawa wyraźnie przewidują także, że niezachowanie formy szczególnej - np. formy aktu notarialnego dla przeniesienia własności nieruchomości - powoduje nieważność czynności prawnej. Prawo przewiduje sytuacje, w których nieważne są tylko niektóre postanowienia czynności prawnej. Co wtedy? Przede wszystkim nie musi to automatycznie prowadzić do unieważnienia całości.
Szczególne znaczenie czynności prawne mają w sferze gospodarczej, gdzie warunkują prawidłowe funkcjonowanie całego systemu ekonomicznego. Zawarcie umowy sprzedaży, ustanowienie zabezpieczenia czy udzielenie licencji - wszystkie te działania wymagają dokonania odpowiednich czynności prawnych. Prawidłowe dokonanie czynności prawnej ma zasadnicze znaczenie dla ochrony interesów wszystkich jej uczestników. Precyzyjne określenie praw i obowiązków stron, zachowanie wymaganej formy oraz zgodność z przepisami prawa stanowią gwarancję skuteczności podejmowanych działań. Skuteczność czynności prawnych warunkuje stabilność całego systemu prawnego i gospodarczego. Od prostych, codziennych czynności jak zakup produktów, aż po złożone umowy handlowe - każda z tych czynności wymaga przestrzegania określonych zasad i form prawnych.
tags: #wykonalnosc #aktu #i #czynnosci