Wykonalność postanowienia o zwrocie przedmiotu osobie uprawnionej w kontekście art. 230 k.p.k.
W dniu 10 czerwca 2014 r. powodowie W. P. i K. P. wnieśli o zasądzenie od pozwanych Skarbu Państwa - Prokuratury Rejonowej K.-Wschód w K. oraz Skarbu Państwa - Komendy Miejskiej Policji w K. W uzasadnieniu żądania powodowie wskazali, że w skutek niezgodnego z prawem działania Prokuratury Rejonowej K.-Wschód w K. oraz Komendy Miejskiej Policji w K. nastąpiła szkoda w majątku K. P. i W. W ocenie powodów z winy pozwanych doszło do przedwczesnego, albowiem na podstawie nieprawomocnej decyzji, wydania samochodu powodów marki V. (...) o nr rej. Pozwany Skarb Państwa - Komenda Miejska Policji w K. w uzasadnieniu oświadczył, że działania policjantów Komendy Miejskiej Policji w K. Pismem przygotowawczym z daty 16 grudnia 2014r. strona powodowa odnosząc się do twierdzeń i wniosków pozwanego Skarbu Państwa - Komendy Miejskiej Policji w K. zawartych w odpowiedzi na pozew podniosła, iż wydanie przedmiotów rzeczowych oraz inne czynności związane z samym postępowaniem dowodowym, nie zostało przekazane do wyłącznej gestii Prokuratury, a zatem przedmiotowe czynności były realizowane przez funkcjonariuszy Policji. W odpowiedzi na pozew z dnia 22 grudnia 2014r. pozwany Skarb Państwa - Prokuratura Rejonowa K.-Wschód w K. wskazał, iż nie został wykazany przez stronę powodową związek przyczynowy pomiędzy działaniem organów, a ewentualną szkodą powodów, albowiem nie wykazali oni, że gdyby nie została podjęta decyzja o wydaniu samochodu Towarzystwu (...) i nie doszło do faktycznego jego wydania, to powodom zostałby zwrócony pojazd w późniejszym czasie.
W dniu 27 sierpnia 2009r. powodowie nabyli za pośrednictwem portalu (...)allegro samochód osobowy marki V. (...) o nr rej. (...). Osobą pośredniczącą przy zakupie przedmiotowego samochodu był T. (dowód: umowa sprzedaży z dnia 27 sierpnia 2009r. k. 18, umowa pośrednictwa sprzedaży k. 17, dowód rejestracyjny pojazdu k. 15-16, zeznania powoda k. Wezwaniem z dnia 2 września 2009r. Naczelnik Urzędu Celnego w T. Oddział Celny w G. poinformował stronę powodową, iż ustalona średnia wartość rynkowa netto samochodu osobowego marki V. (...) o nr rej. (dowód: kopia wezwania Urzędu Celnego z dnia 2 września 2009r. k.
W dniu 21 września 2012r. samochód osobowy marki V. (...) o nr rej. (...) został przyjęty do serwisu (...) w K.. Komenda Miejska Policji dokonała oględzin ww. pojazdu i sporządziła protokół zatrzymania rzeczy, jednocześnie dokonano przesłuchania w charakterze świadka W. P.. Ponadto w dniu 25 września 2012 r. dokonano przesłuchania w charakterze świadka P. K. (dowód: protokół oględzin, protokół zatrzymania rzeczy z dnia 21 września 2012r, wraz z spisem i opisem rzeczy, protokół przesłuchania świadka W. P. k. 2-8, przesłuchanie świadka P. K. k. 20-21 akt 3 Ds. W dniu 26 września 2012r. zostały przekazane do Prokuratury Rejonowej K.-Wschód w K. materiały o L.dz.(...)dotyczące samochodu osobowego marki V. (...) o nr rej. (...), wobec którego istniało uzasadnione podejrzenie o przerobieniu numerów identyfikacyjnych VIN. Postępowanie zarejestrowano pod sygnaturą 3 Ds. (dowód: pismo z daty 26 września 2012r. k. 1 akt 3 Ds. Postanowieniem z dnia 28 września 2012r. Prokuratura wszczęła śledztwo w sprawie przerobienia numerów identyfikacyjnych samochodu osobowego marki V. (...) o nr rej. (...), jednocześnie zarządzeniem z dnia 28 września 2012r. powierzyła Komendzie Miejskiej Policji w K. Wydział ds. (dowód: postanowienie z dnia 28 września 2012r. k. 22 akt 3 (...), zarządzenie z dnia 28 września 2012r. k. 23 akt 3 Ds. Postanowieniem z dnia 5 października 2012r. (dowód: postanowienie z dnia 5 października 2012r. k. (dowód: postanowienie z dnia 8 października 2012r. akt 3 Ds. (...)k. Biegły w opinii z dnia 8 listopada 2012r. (dowód: opinia biegłego z dnia 8 listopada 2012r. k.
W toku przeprowadzonych dalszych czynności ustalono, że samochód V. (dowód: zgłoszenie trafienia przedmiotu w systemie informacyjnym Schengen k. 30-31 verte, odpowiedzi z systemów źródłowych k. 29 verte akta 3 Ds. Biuro Międzynarodowej (...) Policji Komenda Główna Policji pismem z daty 14 listopada 2012r. poinformowało Komendę Miejską Policji w K. Wydział Przestępczości Samochodowej za hiszpańskim biurem (...), o okoliczności tego rodzaju, iż przedmiotowy samochód został utracony w wyniku kradzieży, poszkodowaną była E. E. zamieszkała w D. (H. która złożyła zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa w jednostce policji w D. (H.Pojazd był ubezpieczony w firmie (...). Następnie pismem z daty 10 grudnia 2012r. ww. biuro KGP poinformowało, iż policja (...) zawiadomiła aktualnego prawowitego właściciela pojazdu tj. (dowód: pismo z dnia 14 listopada 2012r. k. 32, pismo z dnia 10 grudnia 2012r. k. (...) Polska P. N. wnioskiem z dnia 14 stycznia 2013r. wystąpił do Komendy Miejskiej Policji w K. o wydanie im zabezpieczonego pojazdu, celem przekazania go prawowitemu właścicielowi tj. (dowód: wniosek z dnia 14 stycznia 2013r. wraz z pełnomocnictwem i załącznikami k. 38-41 akt 3 Ds.
W dniu 23 stycznia 2013r. Komenda Miejska Policji w K. wydała postanowienie o zmianie postanowienia w przedmiocie dowodów rzeczowych z dnia 5 października 2012r. O czym w dniu 24 stycznia 2013r. Prokuratura poleciła nie wydawać samochodu do momentu uprawomocnienia się ww. postanowienia. W dniu 26 lutego 2013r. (dowód: postanowienie z dnia 23 stycznia 2013r. k. 38-39; notatka urzędowa z dnia 24 stycznia 2013r. k. Na powyższe postanowienie zostało wniesione zażalenie strony powodowej z dnia 1 lutego 2013r., które zostały przekazane do Sądu Rejonowego K. W.w K. (dowód: zażalenia z dnia 1 lutego 2013r. k. 47-48; pismo z dnia 14 lutego 2013r. k. 18 akt 3 Ds. (...)160/12 sygnatura akt 3Ds. (...)zostały w dniu 11 lutego 2013r. (dowód: pismo z dnia 11 lutego 2013r. k. 18 akt 3Ds.
Pismem z daty 28 lutego 2013r. Prokuratura Rejonowa K.-Wschód w K. zobowiązała Komendę Miejską Policji w K. do ustalenia, czy T. G. (dowód: pismo z dnia 28 lutego 2013r. k. 26 akt 3 Ds. Prokuratura Rejonowa K.-Wschód w K. pismem z dnia 14 marca 2013r. zwróciła się do Komendy Miejskiej Policji w K. o wskazanie komu, kiedy oraz na czyje polecenie pojazd marki V. (...) nr rej. (dowód: pismo z dnia 14 marca 2013r. k. Komenda Miejska w K. w dniu 14 marca 2013r. poinformowała Prokuraturę Rejonową K.-Wschód w K. o przekazaniu jej pokwitowania odbioru samochodu V. (...) nr rej. (dowód: notatka urzędowa z dnia 14 marca 2013r. k. 28 akt 3 Ds.
Postanowieniem z dnia 28 marca 2013r. zatwierdzonym przez prokuratora postanowiono umorzyć śledztwo w sprawie przerobienia znaku identyfikacyjnego pojazdu wobec niewykrycia sprawcy przestępstwa. Przy czym postanowieniem z dnia 29 marca 2013r. wyłączono do odrębnego postępowania materiały w sprawie odnośnie czynu z art. 291 k.k. (sygn. 3Ds (...)). (dowód: postanowienie z dnia 28 marca 2013r. k. 38-39, postanowienie o wyłączeniu materiałów dochodzenia do odrębnego prowadzenia k. W dniu 16 kwietnia 2013r. Komenda Miejska Policji w K., Wydział ds. z Przestępczością Samochodową ponownie przesłuchała w charakterze świadka W. (dowód: protokół z przesłuchania świadka z dnia 16 kwietnia 2013r. k. 92-93 akt 3 Ds. Po zapoznaniu się z wyjaśnieniami Komendy Miejskiej Policji w K., Prokuratura Rejonowa K.-Wschód w K. pismem z dnia 16 maja 2013r. (dowód: pismo z dnia 16 maja 2013r. k. 49-51 akt 3 Ds. Postanowieniem z dnia 26 czerwca 2013r. Sąd RejonowyK. (dowód: postanowienie z dnia 26 czerwca 2013r. k. 52-53 akt 3 Ds.
Następnie Prokuratura Rejonowa K.-Wschód w K. zwróciła się pismem z dnia 5 sierpnia 2013r. do Zastępcy Komendanta Miejskiego Policji w K. o wykonanie czynności w postaci: przesłuchania w charakterze biegłego R. H. oraz wskazanie, gdzie znajduje się samochód marki V. (...) nr rej. (dowód: pismo z dnia 5 sierpnia 2013r. k. 55 akt 3 Ds. Komenda Miejska Policji w K. wraz z pismem z daty 8 sierpnia 2013r. w załączeniu przekazała stosowną dokumentację wykonaną w toku czynności wskazanych w piśmie z dnia 5 sierpnia 2013r. dot. przedmiotowego pojazdu, a także protokołu przesłuchania biegłego R. (dowód: pismo z dnia 8 sierpnia 2013r. k. 54 akt 3 Ds. (...), protokół przesłuchania biegłego R. H. k. 159-161 akt 3 Ds.(...), tłumaczenia uzyskanych w ramach międzynarodowej pomocy prawnej dokumentów dot. Przedmiotowego pojazdu k. 376, 378, 379 akt 3 Ds. Wnioskiem z dnia 19 sierpnia 2013r. strona powodowa wystąpiła o zmianę postanowienia w przedmiocie dowodów rzeczowych z dnia 5 października 2012r. w ten sposób, iż oddać pod dozór powoda W. P. samochód osobowy marki V. (dowód: wniosek z dnia 19 sierpnia 2013r. k. 56 verte akt 3 Ds.
Pismem z daty 24 września 2013r. Prokuratura Rejonowa K.-Wschód w K. w nawiązaniu do wniosku strony powodowej z dnia 19 sierpnia 2013r. poinformowała, iż w dniu 26 lutego 2013r. niniejszy pojazd został przekazany przez K. w K. Towarzystwu (...) reprezentowanemu przez C. Expres (...) Polska P. (dowód: pismo z dnia 24 września 2013r. k. 58-60 akt 3 Ds. Strona powodowa pismem z dnia 10 października 2013r. zwróciła się do Prokuratury Rejonowej K.-Wschód w K. o doprecyzowanie, czy wniosek z dnia 19 sierpnia 2013r. (dowód: pismo z daty 10 października 2013r. k. 61 akt 3 Ds. W odpowiedzi na powyższe zapytanie Prokuratura Rejonowa K.-Wschód w K. pismem z daty 8 stycznia 2014r. wyjaśniła stronie powodowej, iż prokurator w ustalonym stanie faktycznym przy uwzględnieniu okoliczności, iż pojazd został wydany bez wiedzy organu, nie miał możliwości pozytywnego ustosunkowania się do wniosku powodów, z uwagi na fakt nie dysponowania już przedmiotowym pojazdem. Jednocześnie pismem z daty 8 stycznia 2014r. zwróciła się z zapytaniem do Komendy Miejskiej Policji w K. czy zostały przeprowadzone postępowanie służbowo-wyjaśniające w sprawie wydania samochodu marki V. (dowód: pismo z daty 8 stycznia 2014r. k. 62, pismo z dnia 8 stycznia 2014r. k. Powodowie pismem z daty 20 stycznia 2014r. zwrócili się do Komendy Wojewódzkiej Policji w K. (dowód: pismo z dnia 20 stycznia 2014r. k. W odpowiedzi na powyższe Komenda Wojewódzka Policji w K. poinformowała stronę pozwaną pismem z daty 18 lutego 2014r. o wdrożeniu czynności wyjaśniających, których zakończenie przewidywane jest na koniec lutego 2014r., a następnie pismem z daty 12 marca 2014r. (dowód: pismo z dnia 12 marca 2014r. k. 40, pismo z dnia 18 lutego 2014r. k. W odpowiedzi na zażalenie strony powodowej Komenda Wojewódzka Policji złożonym oświadczeniem z dnia 30 kwietnia 2014r. nie znalazła wystarczających postaw do uznania, aby czynności realizowane przez Komendę Miejską Policji w K. (dowód: pismo z dnia 30 kwietnia 2014r. k.
Sąd dał wiarę wszystkim przeprowadzonym w sprawie dowodom z dokumentów. Dowody te nie zostały zakwestionowane przez żadną ze stron, Sąd ponadto dał wiarę dowodom z przesłuchania świadka, a to J. M. oraz stron W. P. i stającego za pozwanego Prokuratora J. Sąd oddalił wniosek powodów o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego rzeczoznawcy na okoliczność, jaka była wartość rynkowa pojazdu V. (...) o nr rej. (wyrok z dnia 11 grudnia 2014r. Sądu Apelacyjnego w Poznaniu, sygn. akt I ACa 861/14 ).
Przepis art. 77 ust. 1 Konstytucji RP stanowi, że każdy ma prawo do wynagrodzenia szkody, jaka została mu wyrządzona przez niezgodne z prawem działanie organu władzy publicznej. (Adam Olejniczak, Komentarz do art. 417 Kodeksu cywilnego, LEX). Zgodnie z treścią art. 417. § 1. k.c. Każdy poszkodowany podmiot stosunków cywilnoprawnych może dochodzić roszczeń w sytuacji, kiedy doznał szkody wyrządzonej przez wykonujących władzę publiczną. Przepis art. 417 k.c. nie zawiera żadnych ograniczeń podmiotowych i z żądaniem naprawienia szkody mogą występować osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne niebędące osobami prawnymi, którym ustawa przyznała zdolność prawną (por. art. podkreślić należy, iż nie budzi wątpliwości sądu, że działania funkcjonariuszy Komendy Miejskiej Policji w K. i Prokuratury Rejonowej K.-Wschód w K.
W oparciu 311 § 2 i 3 k.p.k. prokurator Prokuratury Rejonowej w Katowicach powierzył Komendzie Miejskiej Policji w K. śledztwo dotyczące przerobienia numerów identyfikacyjnych samochodu marki V. E. o nr rej. W związku z powyższym mając na uwadze treść art. 230 k.p.k. W kompetencji Komendy Miejskiej Policji w K. (wyrok SN z dnia 18 grudnia 1996 r., I CKN 27/96, OSNC 1997, nr 4, poz.
Powodowie chcieli nabyć przedmiotowy samochód za pośrednictwem T. G.. Nabycie rzeczy od osoby nieuprawnionej do jej rozporządzenia jest szczególnym sposobem nabycia własności, którego podstawę stanowi art. 169 § 1, 2 k.c. (zgodnie z treścią którego jeżeli osoba nieuprawniona do rozporządzania rzeczą ruchomą zbywa rzecz i wydaje ją nabywcy, nabywca uzyskuje własność z chwilą objęcia rzeczy w posiadanie, chyba że działa w złej wierze. Nie tylko art. 169 k.c. ale i art. 174 k.c. zgodnie z treścią którego posiadacz rzeczy ruchomej niebędący jej właścicielem nabywa własność, jeżeli posiada rzecz nieprzerwanie od lat trzech jako posiadacz samoistny, chyba że posiada w złej wierze, wymagają do nabycia własności rzeczy ruchomej skradzionej trzyletniego okresu posiadania jej w dobrej wierze. Powodowie w żaden sposób nie udowodnili, iż nabyli prawo własności przedmiotowego samochodu, nie udowodnili, że są jego właścicielami, zatem w ocenie Sądu nie może być mowy o szkodzie, w związku z czym brak jest wystąpienia obligatoryjnej przesłanki wymaganej dla przyjęcia odpowiedzialności Skarbu Państwa z art. 417 k.c. Mając na uwadze powyższe Sąd oddalił w punkcie 1 powództwo w stosunku do Skarbu Państwa-Prokuratury Rejonowej w K. O kosztach procesu orzeczono w punkcie 3 i 4 wyroku zgodnie z art. 98 k.p.c. Zgodnie z art. 98 § 3 k.p.c. W konsekwencji wyniku procesu zasądzono w punkcie 3 solidarnie od powodów na rzecz pozwanego Skarbu Państwa-Prokuratury Rejonowej K.-Wschód w K. kwotę 3.617,00 zł, na którą składała się kwota 3.600,00 zł- zgodnie z § 6 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1348 z późn. zmianami.), jak również kwota 17,00 zł tytułem opłaty skarbowej od udzielonego pełnomocnictwa procesowego oraz zasądzono w punkcie 4 solidarnie od powodów na rzecz pozwanego Skarbu Państwa-Komendy Miejskiej Policji w K. kwotę 3.617,00 zł, na którą składała się kwota 3.600,00 zł- zgodnie z § 6 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1348 z późn.
Rzeczy zatrzymane lub odebrane w czasie przeszukania podlegają zwrotowi w wypadku, gdy czynności te zostały wykonane bez polecenia sądu lub prokuratora, jeżeli sąd lub prokurator odmówił zatwierdzenia przeszukania lub postanowienie o zatwierdzeniu nie zostało wydane w terminie 7 dni od dnia czynności. W tym ostatnim wypadku chodzi o termin 7-dniowy od dokonania czynności do wydania postanowienia, a nie do doręczenia postanowienia osobie, od której odebrano rzecz. Niewydanie w terminie 7 dni postanowienia o zatwierdzeniu zatrzymania rzeczy lub przeszukania powoduje z mocy prawa upadek zatrzymania lub odebrania rzeczy, skutkujący niezwłoczny ich zwrot osobie uprawnionej. Niezwłocznemu zwrotowi podlega też rzecz, która stała się zbędna w postępowaniu karnym. O tym decyduje organ procesowy. Wśród odebranych przedmiotów mogą znajdować się też takie, co do których w toku dalszego postępowania, a niekiedy po przeprowadzeniu weryfikacji przez sąd lub prokuratora tuż po dokonanym przeszukaniu, okaże się, że nie mają znaczenia dla ustalenia istoty przestępstwa, wykrycia sprawcy lub udowodnienia mu winy. W takiej sytuacji nie ma potrzeby ich dalszego zatrzymywania. Prokurator jako dominus eminens (łac. zwierzchnik) postępowania przygotowawczego jest zobowiązany czuwać nad prawidłowością postępowania z dowodami rzeczowymi. W ramach tych obowiązków mieści się powinność nieprzetrzymywania przedmiotów, które nie mają znaczenia w postępowaniu karnym. Realizując to zadanie, prokurator ma nie dopuszczać m.in.
Art. 230 § 2 Kodeksu postępowania karnego wskazuje, że organ procesowy ma obowiązek zwrotu przedmiotu, gdy okaże się zbędny w postępowaniu karnym. W literaturze podkreśla się, że obowiązkowi temu nie odpowiada wynikające z Kodeksu postępowania karnego uprawnienie do żądania zwrotu rzeczy, lecz złożony przez osobę zainteresowaną wniosek o zwrot traktowany jest jak skierowane do dłużnika wezwanie wierzyciela do wykonania zobowiązania ze wszystkimi skutkami materialnymi. Przenosząc powyższe na grunt przedstawionego przez Pana stanu faktycznego, wskazać należy, iż powinien Pan złożyć w prokuraturze wniosek o zwrot rzecz, które nie zostały uznane za dowody rzeczowe. Dopiero Pański wniosek stanie się podstawą do wydania zatrzymanych rzecz. Z uwagi na potrzebę zachowania wymogów formalnych zwrot rzeczy nastąpi do rąk osoby uprawnionej osobiście. Określenie „niezwłocznie” zgodnie z ustaloną praktyką i orzecznictwem oznacza bez zbędnej zwłoki. Trudno wskazać tu precyzyjnie, jak długi jest to termin (tj. ile trwa dni, tygodni czy miesięcy). Przepisy nie wskazują terminu, w którego trakcie prokuratura ma obowiązek zwrócić Panu rzeczy nieuznane za dowody rzeczowe w sprawie. Prawomocne postanowienie sądu daje Panu możliwość złożenia w prokuraturze wniosku o wydanie tych rzeczy i dopiero od tego momentu prokuratura jest zobowiązana do ich zwrotu. Z praktyki wynika, że nie trwa to zbyt długo. Oczywiście zwrot rzeczy nieuznanych za dowody rzeczowe w sprawie nie zamyka Panu drogi do odzyskania w przyszłości pozostałych zatrzymanych, a niezwróconych jeszcze przedmiotów. Wskazać jednak należy, że uzależnione to będzie od tego, czy zostaną one uznane za dowód rzeczowy w sprawie. Co się zaś tyczy podstawy prawnej zwrotu rzeczy za pośrednictwem Poczty Polskiej, to jest nią zarządzenie Nr 5/10 Prokuratora Generalnego z dnia 31 marca 2010 r. w sprawie organizacji i zakresu działania sekretariatów oraz innych działów administracji w powszechnych jednostkach organizacyjnych prokuratury.
Postanowieniem z dnia 22 maja 2025 r., sygn. Joanna Kordzińska - Zastępca Prokuratora Rejonowego Toruń - Wschód w Toruniu, po zapoznaniu się z aktami umorzonego postępowania przygotowawczego o sygn. PR 2 Ds.6.2021 w sprawie o czyny z art. 299 § 1 k.k. i art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. - na podstawie art. 326 § 3 pkt 4 k.p.k., art. 323 § 1 k.p.k., art. I. zmienić postanowienie z dnia 30 marca 2022 roku przedmiocie zwrotu zabezpieczonych pieniędzy na koncie sum depozytowych Prokuratury Okręgowej w Toruniu w ten sposób, że postanowił uznać pieniądze w kwocie 2.600,00 zł, zatrzymane jako dowód rzeczowy i przechowywane na rachunku bankowym Prokuratury Okręgowej w Toruniu o numerze 25 1140 2088 0000 5978 5500 1001 jako zbędne dla postępowania karnego i wydać osobom uprawnionym, tj. II. Prokuratura Rejonowa Toruń - Wschód w Toruniu nadzorowała śledztwo o sygn. PR 2 Ds. 6.2021 w sprawie o czyny z art. z art. 299 § 1 k.k. i art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. W toku tej sprawy postanowieniem z dnia 13 stycznia 2021 roku dokonano blokady środków do kwoty 2.600,00 zł na rachunku bankowym o numerze 05 1020 5011 0000 9102 0360 7298, prowadzonym dla Justyny Kamyckiej. Następnie postanowieniem z dnia 12 kwietnia 2021 roku środki te zostały uznane za dowód rzeczowy i przekazane na rachunek bankowy o numerze 25 1140 2088 0000 5978 5500 1001 prowadzony na rzecz Prokuratury Okręgowej w Toruniu. Ponowna analiza akt postępowania wykazała, iż w treści powyższego postanowienia omyłkowo dwukrotnie wskazano dane jednej z pokrzywdzonych. Na podstawie art. 323 § 2 k.p.k. na powyższe postanowienie przysługuje zażalenie do sądu właściwego do rozpoznania sprawy, podejrzanemu, pokrzywdzonemu i osobie, od której przedmioty zostały odebrane, lub która zgłosiła do nich roszczenie, a na podstawie art. 236 k.p.k. Zażalenie wnosi się w terminie zawitym 7 dni od daty doręczenia odpisu postanowienia. Wniesienie zażalenia po tym terminie jest bezskuteczne (art. 122 § 1 i 2 k.p.k., art. 460 k.p.k.). Stosownie do treści art. 323 § 2 k.p.k., art. 236 k.p.k.
środki zapobiegawcze w postępowaniu karnym adwokat Antoni Koprowski
tags: #wykonalnosc #postanowienia #o #zwrocie #przedmiotu #osobie