Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym dla Warszawy-Żoliborza w Warszawie, Anna Hoppe, prowadzi Kancelarię Komorniczą nr IV w Warszawie. Jej działalność obejmuje przede wszystkim dzielnicę Żoliborz m.st. Warszawy, jednakże, zgodnie z prawem wyboru komornika (art. 10 ust. 3 ustawy o komornikach sądowych), wierzyciele mogą zlecić jej sprawy również wtedy, gdy dłużnik zamieszkuje w innej części Warszawy lub na terenie apelacji warszawskiej.
Kancelaria Komornika Sądowego Anny Hoppe mieści się w Warszawie przy ul. Gwiaździstej 15A/222, w dzielnicy Żoliborz. Serwis komornikzoliborz.eu został stworzony w celu ułatwienia kontaktu z kancelarią oraz zapewnienia dostępu do kluczowych informacji dotyczących postępowań egzekucyjnych.
Anna Hoppe osobiście prowadzi każdą sprawę, przestrzegając obowiązków wynikających z ustawy z dnia 22 marca 2018 r. o komornikach sądowych. Prowadzenie egzekucji wymaga połączenia dogłębnej znajomości prawa ze sprawnym wykorzystaniem dostępnych narzędzi. Szczególną wagę przykłada do tego, aby strony postępowania były na bieżąco informowane o jego przebiegu.
W ramach prowadzonych postępowań kancelaria organizuje licytacje nieruchomości oraz licytacje ruchomości. Aktualne obwieszczenia o planowanych licytacjach publikowane są na odpowiednich podstronach serwisu komornikzoliborz.eu.
Przykładowe ogłoszenia o licytacjach:
Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym dla Warszawy-Żoliborza w Warszawie Anna Hoppe, w sprawie Km 1594/21, na podstawie przepisu art. 953 w zw. z art. 1066 Kodeksu postępowania cywilnego, podaje do publicznej wiadomości informacje o planowanych licytacjach.

Interesanci są przyjmowani osobiście przez komornika w każdy wtorek w godzinach 08:00-17:00. Jest to dogodna okazja do omówienia szczegółów sprawy i uzyskania niezbędnych informacji.
W kontekście działalności komorniczej, warto zwrócić uwagę na złożone sprawy, które mogą prowadzić do ważnych rozstrzygnięć prawnych. Przykładem jest postępowanie toczące się w latach 2010-2011 przed Sądem Rejonowym w Trzebnicy, w którym powódka domagała się od dwójki pozwanych solidarnie zasądzenia kwoty 60 tysięcy złotych.
Wyrokiem z dnia 17 marca 2011 roku sąd zasądził żądaną kwotę od pozwanej kobiety. Pomimo tego, że wyrok nigdy nie został zaopatrzony w klauzulę wykonalności przeciwko pozwanemu mężczyźnie, doszło do zajęcia jego rachunku bankowego i przekazania komornikowi kwoty blisko 50 tysięcy złotych.
Mężczyzna wezwał komornika do zwrotu pobranej kwoty, argumentując, że została ona wyegzekwowana bezprawnie. Po postępowaniu nadzorczym, Sąd Rejonowy w Trzebnicy poinformował komornika, że tytuł egzekucyjny nie dotyczył mężczyzny, którego pieniądze zajął, i zobowiązał go do umorzenia postępowania egzekucyjnego.
Postanowieniem z 10 października 2014 roku komornik stwierdził umorzenie postępowania egzekucyjnego z mocy prawa. Następnie mężczyzna wezwał komornika do zapłaty blisko 84 360 złotych, obejmujących niezgodne z prawem działania w sprawie egzekucyjnej oraz poniesioną szkodę i zadośćuczynienie za krzywdę.
Pozwem z dnia 18 lutego 2015 roku mężczyzna wystąpił do Sądu Okręgowego we Wrocławiu o zasądzenie od komornika, Skarbu Państwa i PZU S.A. kwoty 84 360 zł. Sąd Okręgowy we Wrocławiu oddalił powództwo, wskazując, że postępowanie komornika było prawidłowe, a mężczyzna nie składał skarg na czynności komornika i nie wytoczył powództwa przeciwegzekucyjnego.
Apelacja od powyższego wyroku została oddalona przez Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w dniu 13 października 2017 roku. Postanowieniem z dnia 29 sierpnia 2018 roku Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej złożonej przez powoda.
Jednakże, w skardze nadzwyczajnej Prokuratora Generalnego, Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok sądu apelacyjnego i zmienił wyrok Sądu Okręgowego we Wrocławiu w ten sposób, że zasądził od pozwanych kwotę odpowiadającą wysokości bezprawnie pobranych od powoda środków wraz ze stosownymi odsetkami ustawowymi. Sąd Najwyższy uznał, że zasadny jest zarzut rażącego naruszenia prawa materialnego i procesowego, a także naruszenia konstytucyjnych zasad sprawiedliwości proceduralnej.
Rozstrzygając sprawę, Sąd Najwyższy wskazał, że zasadny jest podniesiony w skardze nadzwyczajnej zarzut rażącego naruszenia prawa materialnego, polegający na niezastosowaniu właściwych przepisów pomimo ustalenia przez sąd, że komornik przeprowadzając egzekucję przeciwko powodowi niebędącemu dłużnikiem działał niezgodnie z prawem.
Sąd Najwyższy uznał również za zasadny zarzut rażącego naruszenia prawa procesowego, wskazując, że stanowisko sądu apelacyjnego, w myśl którego apelacja powoda podlegała oddaleniu z powodu braku właściwego wykazania szkody, stanowi o braku logicznego powiązania rozstrzygnięcia ze zgromadzonym materiałem dowodowym.
Podkreślono, że w wyniku czynności komornika sądowego podjętej w toku prowadzonego bezprawnie postępowania egzekucyjnego została ściągnięta kwota blisko 50 tysięcy złotych, która stanowi konkretną stratę w majątku powoda, co zostało potwierdzone zaświadczeniem komornika o wysokości wyegzekwowanej kwoty.
Sąd Najwyższy podzielił również stanowisko Prokuratora Generalnego, że zaskarżony wyrok Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu zawiera oczywistą sprzeczność istotnych ustaleń sądu z treścią zebranego w sprawie materiału dowodowego.
Co więcej, szkoda ta pozostaje ewidentnie w związku przyczynowym z niezgodnym z prawem działaniem komornika. Sąd Najwyższy uznał również za zasadny zarzut naruszenia wskazanych w skardze konstytucyjnych zasad oraz praw człowieka i obywatela, w tym przede wszystkim wynikającej z zasady demokratycznego państwa prawnego zasady sprawiedliwości proceduralnej poprzez nierzetelną ocenę zgromadzonych dowodów.
Uwzględniając wszystkie zarzuty, Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok sądu apelacyjnego i zmienił wyrok Sądu Okręgowego we Wrocławiu z 22 lutego 2017 roku w ten sposób, że zasądził od pozwanych kwotę odpowiadającą wysokości bezprawnie pobranych od powoda środków wraz ze stosownymi odsetkami ustawowymi.
Przykładowo, w sprawie Km 1594/21, Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym dla Warszawy-Żoliborza w Warszawie Anna Hoppe, w oparciu o przepis art. 953 w zw. z art. 1066 Kodeksu postępowania cywilnego, podaje do publicznej wiadomości informacje o planowanych działaniach egzekucyjnych.
Wśród informacji historycznych odnaleziono również epitafium na Cmentarzu Powązkowskim: "Ś.P. ANNA Z KOMORNICKICH OKOŃSKA ŻYŁA LAT 26 ZM. SW. 43620". Wskazuje to na istnienie osób o nazwisku Komornicka w historii Warszawy, choć niekoniecznie bezpośrednio związanych z obecną działalnością komorniczą.

tags: #anna #h #komornik #w #warszawie