Egzekucja komornicza z wynagrodzenia: jak działają potrącenia i jakie są granice?

Egzekucja z wynagrodzenia jest powszechnym sposobem ściągnięcia świadczeń pieniężnych, za którego popularnością przemawiają niskie koszty komornicze, prostota oraz efektywność w regulowaniu należności.

Egzekucja odnosi się do wierzytelności dłużnika, jaka powstaje i przysługuje dłużnikowi w związku ze świadczeniem pracy. Do egzekucji z wynagrodzenia za pracę komornik przystępuje przez jego zajęcie. Jest ono dokonane z chwilą doręczenia wezwania dłużnikowi zajętej wierzytelności.

Komornik zawiadamia dłużnika, że do wysokości egzekwowanego świadczenia i aż do pełnego pokrycia długu nie wolno mu odbierać wynagrodzenia poza częścią wolną od zajęcia ani rozporządzać nim w żaden inny sposób. Następnie komornik wzywa pracodawcę, aby wypłacane pracownikowi wynagrodzenie ograniczył jedynie do kwoty wolnej od zajęcia. Pozostała część powinna być przekazywana bezpośrednio wierzycielowi, zawiadamiając komornika o pierwszej wypłacie bądź powinna być przekazywana komornikowi, w szczególności gdy wobec pracownika skierowana jest więcej niż jedna egzekucja, a wynagrodzenie w części wymagalnej nie wystarcza na pokrycie wszystkich egzekwowanych świadczeń wymagalnych.

Obowiązki pracodawcy

Dokonując zajęcia wynagrodzenia za pracę, komornik wzywa pracodawcę, aby w ciągu tygodnia:

• przedstawił za okres trzech miesięcy poprzedzających zajęcie, za każdy miesiąc oddzielnie, zestawienie periodycznego wynagrodzenia dłużnika za pracę oraz oddzielnie jego dochodu z wszelkich innych tytułów;
• podał, w jakiej kwocie i w jakich terminach zajęte wynagrodzenie będzie przekazywane wierzycielowi;
• w razie istnienia przeszkód do wypłacenia wynagrodzenia za pracę złożył oświadczenie o rodzaju tych przeszkód, a w szczególności podał, czy inne osoby roszczą sobie prawa, czy i w jakim sądzie toczy się sprawa o zajęte wynagrodzenie i czy oraz o jakie roszczenia została skierowana do zajętego wynagrodzenia egzekucja przez innych wierzycieli.

Pracodawca zobowiązany jest do niezwłocznego zawiadomienia komornika oraz wierzyciela o każdej zmianie tych okoliczności.

Z artykułu 884 Kodeksu Postępowania Cywilnego wynika zasada ciągłości zajęcia wynagrodzenia, zgodnie z którą zajęcie obowiązuje nadal, choćby po zajęciu nawiązano z dłużnikiem nowy stosunek pracy lub zlecenia albo choćby zakład pracy przeszedł na inną osobę, jeżeli osoba ta o zajęciu wiedziała. Oznacza, to że zmiana mowy, nawiązanie nowej nie ma wpływu na trwającą egzekucję komorniczą.

Wspomniana zasada ciągłości znajduje również swój wyraz w obowiązku umieszczenia na świadectwie pracy dłużnika, informacji o tym, że wynagrodzenie podlegało zajęciu. Nakłada również obowiązki informacyjne na dotychczasowego pracodawcy względem nowego. Jeżeli dotychczasowy pracodawca zna nowego, obligowany jest do przesłania mu zawiadomienia komornika i innych dokumentów dotyczących zajęcia oraz do powiadomienia o tym komornika i dłużnika. Nowy pracodawca, który otrzymał świadectwo pracy, z którego wynika, że wynagrodzenie podlegało zajęciu zawiadamia o zatrudnieniu pracownika byłego pracodawcę oraz komornika prowadzącego egzekucję. Zatem zmiana pracodawcy również nie wpłynie na zawieszenie czy umorzenie egzekucji. Nawet sam dłużnik powinien poinformować komornika o zmianie pracodawcy.

Po dokonaniu zajęcia pracodawca nie może zwolnić się z obowiązku przekazania wierzycielowi lub komornikowi zajętej części wynagrodzenia, a dłużnikowi nie wolno odbierać wynagrodzenia poza częścią wolną od zajęcia. Wszelkie rozporządzenia wynagrodzeniem przekraczającym część wolną od zajęcia dokonane przez dłużnika zarówno przed zajęciem, jak i po nim są nieważne wobec wierzyciela i pracodawcy.

Skuteczność tej formy egzekucji w praktyce ograniczają jednak przepisy Kodeksu Pracy przewidujące ochronę świadczeń pracowniczych.

Granice egzekucji komorniczej - umowa o pracę

W przypadku egzekucji z wynagrodzenia o pracę, przedmiotem zajęcia komorniczego są wszystkie świadczenia związane ze stosunkiem pracy wypłacane mu przez pracodawcę. Dotyczy to w szczególności periodycznego wynagrodzenia za pracę i wynagrodzenia za prace zlecone oraz nagród i premii przysługujących dłużnikowi za okres jego zatrudnienia, jak również związanego ze stosunkiem pracy zysku lub udziału w funduszu zakładowym oraz wszelkich innych funduszach, pozostających w związku ze stosunkiem pracy.

Co do zasady przedmiotem zajęcia nie mogą być należności przysługujące po ustaniu stosunku pracy oraz świadczenia kompensacyjne, których nabycie nie stanowi wzrostu majątku pracownika, a jedynie uzupełnia ubytek majątkowy, np. zwrot poniesionych kosztów, diety.

Granice egzekucji komorniczej z wynagrodzenia o pracę określa art. 87 i 87¹ Kodeksu Pracy. Przy egzekucji świadczeń innych niż alimentacyjne wolna od zajęcia jest połowa wynagrodzenia wraz ze wszystkimi dodatkami, po potrąceniu podatków i innych obciążeń ustawowych, nie mniejsza od minimalnego wynagrodzenia za pracę. W przypadku egzekucji świadczeń alimentacyjnych wolna od zajęcia jest kwota nie mniejsza niż 3/5 wynagrodzenia wraz ze wszystkimi dodatkami po potrąceniu podatków i innych obciążeń ustawowych, w odniesieniu do świadczeń alimentacyjnych nie przewidziano innych ograniczeń kwotowych.

Nagrody z zakładowego funduszu nagród, dodatkowe wynagrodzenie roczne oraz należności przysługujące pracownikom z tytułu udziału w zysku lub nadwyżce bilansowej podlegają egzekucji na zaspokojenie świadczeń alimentacyjnych do pełnej wysokości.

W związku z sytuacją epidemiologiczną, granice potrąceń mogą ulec tymczasowej modyfikacji. Jeżeli z powodu podjętych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej działań służących zapobieganiu zarażeniem COVID-19 pracownikowi zostało obniżone wynagrodzenie lub członek rodziny pracownika utracił źródło dochodu, kwoty określone w art. 87¹ § 1 Kodeksu Pracy ulegają zwiększeniu o 25% na każdego nieosiągającego dochodu członka rodziny, którego pracownik ten ma na utrzymaniu.

Granice egzekucji komorniczej - umowa zlecenia

Na mocy art. 833 § 2¹ kodeksu postępowania cywilnego takim samym zasadom jak wynagrodzenie ze stosunku pracy podlegają egzekucji wierzytelności ze świadczeń, które dłużnik otrzymuje z tytułu wykonywanej osobiście pracy o charakterze powtarzającym się, których celem jest zapewnienie utrzymania albo stanowiących jedyne źródło dochodu dłużnika będącego osobą fizyczną. Doprecyzowując mowa tutaj o umowie zlecenia, umowie o świadczenia usług czy umowie o dzieło, Warunkiem koniecznym jest jednak to, by świadczenie miało charakter powtarzający się, a jego celem było zapewnienie utrzymania. Decydują o tym takie okoliczności jak regularność i cykliczność otrzymywania świadczenia, a także to czy dłużnik osiąga jeszcze inne dochody.

Sąd Apelacyjny w wyroku z dnia 13 lutego 2014 r. sygn. I ACa 1057/13 wskazał, że ograniczenia w egzekucji stosuje się odpowiednio do wszystkich świadczeń powtarzających się, których celem jest zapewnienie utrzymania, w tym także do tych wypłacanych na podstawie umów cywilnoprawnych np., na podstawie umowy najmu. Z kolei świadczeniami powtarzającymi się zgodnie z orzeczeniem są świadczenia wypłacane dłużnikowi okresowo w powtarzających się odstępach czasu.

W odniesieniu do tych wynagrodzeń komornik powinien ustalić dopuszczalną granicę potrącenia oraz kwotę wolną od potrąceń w wysokości minimalnej płacy obowiązującej w danym roku kalendarzowym. Nie ma jednolitego stanowiska czy kwoty wolne od egzekucji przy umowach cywilnoprawnych powinny ulec obniżeniu proporcjonalnie do przepracowanego przez usługodawcę czasu, czy może kwota wolna powinna być stosowana w odniesieniu do minimalnej stawki godzinowej.

Jeżeli pracownik jest zatrudniony u swojego pracodawcy nie tylko w ramach stosunku pracy, ale także w ramach umowy cywilnoprawnej, to dokonywanie potrąceń komorniczych z wynagrodzenia otrzymywanego z tytułu tej umowy następuje na takich samych zasadach jak potrącenia z wynagrodzenia za pracę. Pod warunkiem że wynagrodzenie z tytułu umowy cywilnoprawnej ma charakter świadczenia powtarzającego się, którego celem jest zapewnienie utrzymania.

Zastosowanie granic egzekucji wynikających z umowy o pracę w odniesieniu do umowy zlecenia ma charakter wyjątkowy. Jeżeli wynagrodzenie z tytułu umowy zlecenia, nie służy zapewnieniu utrzymania, a jest jedynie dodatkowym świadczeniem uzyskiwanym od zleceniodawcy może być ono w 100 % zajęte przez komornika.

Gdy komornik zajmuje całość wynagrodzenia - jedyny dochód jaki otrzymuje zleceniobiorca

Komornik uzyskując informację z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, że dłużnik otrzymuje dochód z tytułu zlecenia, bez analizy sytuacji faktycznej dłużnika, a w szczególności tego czy posiada on inne źródło utrzymania zajmuje całość wynagrodzenia. Pozostawiając tym samym dłużnika bez środków do życia.

W takiej sytuacji zleceniobiorca powinien niezwłocznie zwrócić się do komornika z żądaniem ograniczenia egzekucji, powołując się na art. 833 § 2¹ KPC. Wniosek o ograniczenie egzekucji powinien być odpowiednio uzasadniony, wskazywać dowody na to, że wynagrodzenie jest świadczeniem powtarzającym się, a także, że jego celem jest zapewnienie utrzymania, bo np. stanowi jedyne lub główne źródło dochodu. W tym celu pracownik powinien przedstawić posiadane dowody, np. umowę zlecenia czy wyciąg z konta. W przypadku gdy komornik odmówi ograniczenia egzekucji należy złożyć skargę na czynności komornika w trybie art. 767 kodeksu postępowania cywilnego, zachowując tygodniowy termin od dnia otrzymania decyzji komornika. Zleceniodawca, sam nie może ograniczyć wysokości egzekucji, konieczne jest tutaj działalnie komornika lub rozstrzygnięcie sądu.

Zbieg egzekucji sądowej i administracyjnej

Jeżeli wynagrodzenie pracownika, zagrożone jest egzekucją z wielu tytułów egzekucyjnych, pracodawca powinien rozstrzygnąć o pierwszeństwie zaspokajania wierzycieli. Dopiero wówczas, gdy zajęte wynagrodzenie dłużnika nie wystarcza na pokrycie wszystkich egzekwowanych należności (we wszystkich sprawach egzekucyjnych sądowych i administracyjnych, w których skutecznie doręczono pracodawcy dłużnika zajęcie jego wynagrodzenia), następuje zbieg egzekucji sądowej i administracyjnej, który rozstrzyga się z mocy samego prawa.

Pracodawca dłużnika jest zobowiązany, po ustaleniu tego faktu i pierwszeństwa wynikającego z kolejności otrzymywanych zajęć egzekucyjnych, kontynuować przekazywanie wynagrodzenia organowi egzekucyjnemu, który pierwszy dokonał zajęcia, a jeżeli nie może ustalić tego pierwszeństwa (równocześnie odebrał dwa zajęcia) - na rzecz organu egzekucyjnego, który dokonał zajęcia na poczet należności w wyższej kwocie. Ponadto pracodawca niezwłocznie zawiadamia o zbiegu egzekucji i jej rozstrzygnięciu wszystkie organy egzekucyjne, które skierowały zajęcie do wynagrodzenia za pracę dłużnika.

W razie zbiegu egzekucji administracyjnej i sądowej świadczeń alimentacyjnych, rentowych lub innych świadczeń powtarzających się albo świadczeń w walucie, w przypadku gdy wynagrodzenie nie wystarcza na pokrycie wszystkich egzekwowanych należności, pracodawca dokonuje wypłat na rzecz sądowego organu egzekucyjnego, zawiadamiając o zbiegu egzekucji organy egzekucyjne.

Podstawa prawa

• Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (Dz.U. z 2021 r. poz. 1162 t.j.).
• Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. z 2021 r. poz. 2052 t.j.).

W momencie gdy do zakładu pracy wpłynie powiadomienie o zajęciu wynagrodzenia pracownika, pracodawca ma obowiązek potrącać część jego wypłaty. Opisujemy krok po kroku, jak powinien przebiegać cały proces potrącania wynagrodzeń w przypadku tytułu egzekucyjnego.

Krok 1. Sprawdź, czy na podstawie otrzymanego dokumentu musisz potrącić wynagrodzenie

Zgodnie z przepisami prawa pracy, można dokonać zajęcia wynagrodzenia w drodze egzekucji komorniczej prowadzonej przez uprawnione podmioty, albo na wniosek wierzyciela. Podmiotami, które mogą dochodzić należności pieniężnych na drodze postępowania egzekucyjnego, są:

• komornik,
• naczelnik urzędu skarbowego,
• dyrektor oddziału ZUS,
• dyrektor oddziału regionalnego Agencji Mienia Wojskowego
• prezydent lub burmistrz miasta (organ gminy o statucie miasta),
• wierzyciel alimentacyjny.

Podmioty te, z mocy obowiązujących przepisów, mają prawo dochodzić należności, wobec których zapadło prawomocne orzeczenie (wyrok sądowy, prawomocna decyzja administracyjna) i które nakazują zobowiązanemu pracownikowi zapłatę na rzecz innego podmiotu określonej kwoty.

Procedura ustalania kwoty potrącenia - krok po kroku

Kiedy pracodawca otrzymuje zawiadomienie o zajęciu wynagrodzenia pracownika, rozpoczyna procedurę wypełnienia wszystkich obowiązków w tym zakresie, jakie na nim ciążą - od analizy dokumentów po dokonanie potracenia. Przyjrzyjmy się zatem, jak wygląda taka procedura w praktyce.

Analiza otrzymanych dokumentów i odpowiedź pracodawcy

Proces ustalania kwoty potrącenia komorniczego rozpoczyna się od dokładnej analizy dokumentów stanowiących podstawę do dokonania potrącenia. Dokumenty te stanowią podstawę do wszczęcia egzekucji, zawierają szczegółowe wytyczne dotyczące sposobu obliczenia potrącenia oraz określają granice, w jakich mogą być dokonywane obciążenia wynagrodzenia. Pracodawca zobowiązany jest do udzielenia pisemnej odpowiedzi na otrzymane wezwanie. Najczęściej należy potwierdzić zatrudnienie danej osoby i wskazać czy istnieją przeszkody w dokonywaniu potrąceń. Często trzeba także podać dane dotyczące średnich zarobków pracownika-dłużnika.

Ustalenie składników, z których dokonywane będzie potrącenie

W dalszej kolejności konieczne jest ustalenie, które składniki wynagrodzenia mogą podlegać egzekucji. W praktyce oznacza to, że należy dokonać selekcji poszczególnych elementów wynagrodzenia - zarówno wynagrodzenia zasadniczego, jak i wszelkich dodatków, premii czy innych świadczeń - z uwzględnieniem wyłączeń przewidzianych przez prawo. Konieczność zachowania minimalnego wynagrodzenia gwarantowanego ustawowo stanowi jeden z fundamentalnych warunków, który nie może być naruszony przy dokonywaniu potrąceń. Przepisy jasno określają, że określona część wynagrodzenia musi pozostać nietknięta, co zabezpiecza interesy pracownika i zapewnia mu środki do życia.

Ustalenie kwot wolnych od potrąceń

W kolejnym kroku należy ustalić kwotę wolną od potrąceń. To bardzo ważny etap, ponieważ kwota wolna od potrąceń zależy od kilku czynników, takich jak np. to, czy pracownik korzysta ze zwolnienia z podatku, czy korzysta z podwyższonych kosztów uzyskania przychodu oraz czy jest uczestnikiem programu PPK.

Ustalenie, jaka część wynagrodzenia podlega potrąceniu

Przepisy regulują także to, jaka część wynagrodzenia może zostać potrącona. Tu również chodzi o ochronę zarobków pracownika, aby mimo dokonywanych potrąceń nie stracił on środków do życia.

Art 87 § 3. kp wskazuje, że potrącenia mogą być dokonywane w następujących granicach:

• w razie egzekucji świadczeń alimentacyjnych - do wysokości ⅗ wynagrodzenia,
• w razie egzekucji innych należności lub potrącania zaliczek pieniężnych - do wysokości ½ wynagrodzenia.

Dokonanie potrącenia i przekazanie środków dla organu egzekwującego

Po dokonaniu wszystkich wyliczeń i ustaleniu kwoty potrącenia pracodawca wypłaca pracownikowi wynagrodzenie pomniejszone o kwotę egzekucji. Natomiast kwotę potrącenia przelewa bezpośrednio na wskazany przez organ egzekucyjny numer rachunku bankowego.

[alert-info]Kwoty potrąceń należy ustalać co miesiąc, aby uwzględnić wszystkie zmiany w wynagrodzeniu pracownika.[/alert-info]

Ustalenie kwoty potrącenia komorniczego - analizy przypadku

Poniżej przedstawiamy przykłady wyliczania kwoty potrącenia krok po kroku.

Przykład 1.

Pracodawca otrzymał wezwanie do dokonania potrącenia z wynagrodzenia pracownika. Kwota zadłużenia wynosi 4569,58 zł i jest to potrącenie niealimentacyjne.

Składniki wynagrodzenia pracownika:

• wynagrodzenie zasadnicze: 4820,00 zł
• premia regulaminowa: 300,00 zł
• dodatek funkcyjny: 150,00 zł
• wynagrodzenie urlopowe: 28,56 zł
• suma: 5298,56 zł

Kwota wolna od potrąceń: pracownik nie jest uczestnikiem PPK oraz nie korzysta ze zwolnienia z podatku; podstawowe KUP i kwota zmniejszająca podatek - 3510,92 zł

Potrącenia niealimentacyjne, czyli potrącenie ½ wynagrodzenia pracownika

Obliczenia:

• Podstawa potrącenia: 3941,64 zł netto (z kwoty 5298,56 zł brutto)
• Maksymalna kwota potrącenia 3941,64 zł × ½ = 1970,82 zł
• Kwota wolna od potrąceń: 3510,92 zł
• Ustalenie kwoty możliwej do potrącenia (kwota netto - kwota wolna od potrąceń): 3941,64 zł - 3510,92 = 430,72 zł
• Porównanie kwoty potrącenia z maksymalną kwotą potrącenia 430,72 < 1970,82 zł
• Kwota potrącenia 430,72 zł

W tym przypadku pracodawca może w danym miesiącu potrącić z wynagrodzenia pracownika kwotę 430,72 zł. Pozostałą kwotę zadłużenia należy potrącać w kolejnych miesiącach.

Przykład 2.

Komornik wezwał pracodawcę do dokonania egzekucji z wynagrodzenia na poczet zadłużenia alimentacyjnego w wysokości 10 356,56 zł. Pracodawca przystąpił do ustalania potrącenia z najbliższej wypłaty pracownika.

Wynagrodzenie pracownika:

• wynagrodzenie zasadnicze: 7500 zł
• dodatek funkcyjny 750,00 zł
• wynagrodzenie za nadgodziny: 458,69
• wynagrodzenie urlopowe: 325,64
• suma: 9034,33 zł

Kwota wolna od potrąceń: pracownik nie jest uczestnikiem PPK oraz nie korzysta ze zwolnienia z podatku; podwyższone KUP i kwota zmniejszająca podatek - 3516,92 zł

Potrącenia alimentacyjne, czyli potrącenie ⅗ wynagrodzenia pracownika

Obliczenia:

• Podstawa potrącenia: 6494,11 zł netto (z kwoty 9034,33 zł brutto)
• Maksymalna kwota potrącenia 6494,11 zł × ⅗ = 3896,47 zł
• Kwota wolna od potrąceń: 3516,92 zł
• Ustalenie kwoty możliwej do potrącenia (kwota netto - kwota wolna od potrąceń): 6494,11 - 3516,92 zł = 2977,19
• Porównanie kwoty potrącenia z maksymalną kwotą potrącenia 2977,19 < 3896,47 zł
• Kwota potrącenia 2977,19 zł

Podsumowanie

Podsumowując, ustalenie kwoty potrącenia komorniczego stanowi proces wieloetapowy, w którym kluczowe jest połączenie dogłębnej wiedzy prawnej z praktycznymi umiejętnościami analitycznymi. Przepisy dotyczące potrąceń komorniczych powinny znać nie tylko osoby z działu płac, ale także pracownicy, których wynagrodzenie może być pomniejszone o egzekucje. Zasady dokonywania potrąceń z wynagrodzenia za pracę, granice potrąceń oraz wysokość kwot wolnych określają przepisy Kodeksu pracy (K.p.). Potrącenia z wynagrodzenia można generalnie podzielić na obowiązkowe (obligatoryjne) i dobrowolne (fakultatywne). Potrącenia obowiązkowe to takie, w odniesieniu do których nie jest wymagana zgoda pracownika na ich potrącanie. Z wynagrodzenia pracownika odlicza się też (bez zgody pracownika), w pełnej wysokości, kwoty wypłacone w poprzednim terminie płatności za okres nieobecności w pracy, za który pracownik nie zachowuje prawa do wynagrodzenia. Dopiero w ostatniej kolejności dokonuje się potrąceń dobrowolnych, tzn. potrąceń należności innych niż wymienione w art. 87 § 1 i 7 K.p., które mogą być potrącane z wynagrodzenia pracownika tylko za jego zgodą wyrażoną na piśmie.

Potrącenia dokonywane na mocy tytułów wykonawczych na pokrycie należności innych niż świadczenia alimentacyjne oraz z tytułu zaliczek pieniężnych udzielonych pracownikowi nie mogą w sumie przekraczać połowy wynagrodzenia, a łącznie z potrąceniami na zaspokojenie świadczeń alimentacyjnych - trzech piątych wynagrodzenia. Ponadto w art. 87¹ § 1 K.p. 2) 75% wynagrodzenia określonego w ww. 3) 90% wynagrodzenia określonego w ww. Jeżeli pracownik jest zatrudniony w niepełnym wymiarze czasu pracy, kwoty określone w art. 87¹ § 1 K.p. ulegają zmniejszeniu proporcjonalnie do wymiaru czasu pracy.

Kwoty egzekwowane na mocy tytułów wykonawczych na zaspokojenie świadczeń alimentacyjnych oraz należności innych niż świadczenia alimentacyjne należą do tego rodzaju potrąceń, przy których pracodawca nie potrzebuje uzyskać zgody pracownika w celu ich dokonywania. Pracodawca wezwany przez komornika do przekazywania wierzycielowi lub komornikowi kwot egzekwowanych z wynagrodzenia jest zobowiązany do zastosowania się do wezwania pod rygorem kary.

Przypominamy, że potrącenia alimentacyjne nie mogą przekroczyć trzech piątych wynagrodzenia, a z tytułu egzekucji innych należności niż alimentacyjne - połowy wynagrodzenia.

Wzrost minimalnego wynagrodzenia za pracę powoduje, że wrasta też wiele wskaźników i stawek pochodnych o najniższej krajowej. Jedną z nich jest kwota wolna od zajęcia komorniczego na koncie bankowym. Od 1 stycznia 2025 r. wzrośnie ona do 3 499,50 zł.

Aktualnie wolna od zajęcia komorniczego jest część wynagrodzenia za pracę w 3 225 zł. To kwota netto minimalnego wynagrodzenia za pracę. Od 1 stycznia 2025 r. wzrośnie ona do 3 499,50 zł.

Jeden i drugi limit to efekt wyliczenia 75 proc. od najniższej krajowej. Zgodnie z prawem pracy potrąceń i egzekucji dokonuje się z wynagrodzenia za pracę netto (po odliczeniu składek na ubezpieczenia społeczne, zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych oraz wpłat dokonywanych do pracowniczego planu kapitałowego, jeżeli pracownik nie zrezygnował z ich dokonywania). Po potrąceniach zaś musi zostać kwota minimalnego wynagrodzenia za pracę.

Trzeba jednak przy tym pamiętać, że w przypadku długów alimentacyjnych taka ochrona działa inaczej i jest słabsza. Od 2023 r. komornik może zabrać z wynagrodzenia za pracę maksymalnie 60 proc, wynagrodzenia, niezależnie od jego wysokości.

W prawie pracy ustanowiona została kwota wolna od potrąceń. Jej wysokość to kwota minimalnego wynagrodzenia za pracę. Jednakże w przypadku świadczeń alimentacyjnych ograniczenie do kwoty minimalnego wynagrodzenia nie występuje. Natomiast jeżeli potrącenie dotyczy zaliczek to ograniczenie to wynosi 75 proc. minimalnego wynagrodzenia. A w przypadku kar pieniężnych wynosi 90 proc. minimalnego wynagrodzenia.

Jak już zaznaczyliśmy potrąceń dokonuje się od wynagrodzenia za pracę netto, a podlegają potrąceniu tylko następujące należności: sumy egzekwowane na mocy tytułów wykonawczych na zaspokojenie świadczeń alimentacyjnych, sumy egzekwowane na mocy tytułów wykonawczych na pokrycie należności innych niż świadczenia alimentacyjne, zaliczki pieniężne udzielone pracownikowi, kary pieniężne przewidziane w Kodeksie pracy.

Potrącenia są dokonywane w powyższej kolejności. Oznacza to, że w przypadku gdy dokonuje się potrąceń z różnych tytułów, należności alimentacyjne mają pierwszeństwo przed innymi należnościami. Świadczenia alimentacyjne są uprzywilejowane. Na ich zaspokojenie można potrącić 3/5 wynagrodzenia, tj. 60 proc. wynagrodzenia. Natomiast w pozostałych przypadkach można co do zasady potrącić do wysokości połowy wynagrodzenia za pracę, oczywiście uwzględniając kwotę podlegającą ochronie od potrąceń.

Dodatkowo następujące należności podlegają egzekucji na zaspokojenie świadczeń alimentacyjnych do pełnej wysokości: nagroda z zakładowego funduszu nagród, dodatkowe wynagrodzenie roczne, należności przysługujące pracownikom z tytułu udziału w zysku lub w nadwyżce bilansowej.

Z wynagrodzenia za pracę odlicza się, w pełnej wysokości, kwoty wypłacone w poprzednim terminie płatności za okres nieobecności w pracy, za który pracownik nie zachowuje prawa do wynagrodzenia.

Potrąceń należności z wynagrodzenia pracownika w miesiącu, w którym są wypłacane składniki wynagrodzenia za okresy dłuższe niż jeden miesiąc, dokonuje się od łącznej kwoty wynagrodzenia uwzględniającej te składniki wynagrodzenia.

Warto ponadto wiedzieć, że inne należności niż wskazane powyżej mogą być potrącane z wynagrodzenia pracownika tylko za jego zgodą. Zgoda ta musi być wyrażona na piśmie i musi dotyczyć konkretnej oraz istniejącej należności. Zgodę pracownik może w każdej chwili cofnąć.

tags: #czy #biuro #pracy #powinno #powiadomic #ze

Popularne posty:

• Zabezpieczenia w windykacji
• Poradnik windykacyjny dla Łodzi
• Szczegóły dotyczące Ursusa
• Błędna klauzula wykonalności w tytule wykonawczym
• Zasiłek chorobowy a długi