Czy komornik płaci za parking auta pod dozorem?
W przypadku gdy samochód zostaje zajęty przez komornika lub inne organy egzekucyjne, pojawia się kwestia kosztów związanych z jego przechowywaniem, w tym opłat za parking. Prawo w tym zakresie nie jest jednoznaczne i często prowadzi do sporów, zwłaszcza gdy samochód jest usuwany z drogi na parking na podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym, a następnie staje się przedmiotem postępowania egzekucyjnego.
W praktyce często zdarza się, że samochód jest usuwany z drogi na parking na podstawie art. 130a Prawa o ruchu drogowym, na przykład w przypadku kierującego pod wpływem alkoholu. Następnie właściciel pojazdu może mieć trudności z jego odebraniem, ponieważ zarządca parkingu powołuje się na brak formalnej decyzji o wydaniu pojazdu. Zgodnie z ustawą o drogach publicznych, jeżeli kierowca nie zapłaci za parkowanie w płatnej strefie, może dostać karę do 50 zł. Właścicielowi samochodu mogą zostać przesłane tytuły wykonawcze wystawione przez prezydenta miasta w związku z niezapłaceniem kar za parkowanie w płatnej strefie bez uiszczania opłat. W efekcie może dojść do zajęcia przedmiotów należących do ukaranego.
Obowiązek uiszczenia opłaty za parkowanie
W większości miast obowiązują strefy płatnego parkowania, co oznacza, że kierowca musi uiścić opłatę za zaparkowanie samochodu w wyznaczonych miejscach strefy płatnej. Jeżeli tego nie zrobi, istnieje prawdopodobieństwo nałożenia opłaty dodatkowej za brak uiszczenia opłaty podstawowej. Często zdarza się, że kierowca, który nie uiścił opłaty za parkowanie, nie jest właścicielem samochodu. Prawidłowa wykładnia przepisów ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych wskazuje, że w przypadku nieuiszczenia opłaty za parkowanie, obowiązek jej zapłaty co do zasady obciąża właściciela pojazdu. Kierowanie egzekucji do właściciela samochodu opiera się zwykle na dwóch powiązanych elementach: domniemaniu opartym na zasadach doświadczenia życiowego, że właściciel z niego korzysta, oraz założeniu, że jeśli właściciel nie korzystał z pojazdu w danym dniu, to wie, kto to czynił i może udowodnić, że swój pojazd użyczył innej osobie. Organ egzekucyjny nie jest zobowiązany do prowadzenia specjalnego postępowania wyjaśniającego, ponieważ na prowadzenie tego postępowania nie pozwala mu odpowiedni artykuł ustawy. Organ egzekucyjny ma prawo domniemywać, że korzystającym z dróg publicznych był właściciel pojazdu, a ten może dochodzić swych racji przez podniesienie w toku postępowania egzekucyjnego zarzutu błędu co do osoby zobowiązanego (art. 33 pkt 4 u.p.e.a.).
Opłata dodatkowa nie jest karą, lecz swoistym ekwiwalentem za „bezumowny” postój pojazdu na drodze publicznej w miejscu, gdzie za takie parkowanie pobierane są opłaty. Zgodnie z art. 33 § 2 pkt 3) ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, zobowiązany może podnieść zarzut w przedmiocie błędu co do osoby zobowiązanej. Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, zarzut ten jednak nie przysługuje w sytuacji, gdy zobowiązanym do uiszczenia opłaty dodatkowej na podstawie art. 13 ust. 1 pkt 1 ustawy o drogach publicznych jest jedynie właściciel pojazdu.
Koszty przechowywania pojazdu zajętego przez organy egzekucyjne
Kwestia ponoszenia kosztów parkowania pojazdu, który został zajęty w ramach postępowania egzekucyjnego, jest złożona. W przepisach Kodeksu postępowania cywilnego (k.p.c.) znajdują się zapisy określające, że koszty przechowywania przedmiotów wchodzą w skład wydatków Skarbu Państwa. Wydatki te ponosi tymczasowo Skarb Państwa, a w orzeczeniu końcowym określa się, kto i w jakiej wysokości ponosi koszty. Ostatecznie koszty te obciążają oskarżonego lub skazanego.
Jednakże, jeśli samochód został zajęty przez komornika w celu realizacji zabezpieczenia majątkowego, a następnie trafił na parking, pojawia się pytanie, czy właściciel parkingu może odmówić wydania pojazdu właścicielowi, jeśli żaden z organów nie podjął decyzji o jego przetrzymywaniu. Usunięcie pojazdu z drogi nie zawsze oznacza brak możliwości jego odebrania po uiszczeniu opłat. W przypadku gdy prokurator nie przekazał samochodu do dyspozycji sądu jako dowód rzeczowy lub przedmiot zabezpieczenia majątkowego, nie jest to sprawa organu egzekucyjnego, co dzieje się dalej z pojazdem.
W sytuacji, gdy prokurator wydał postanowienie o zabezpieczeniu majątkowym na samochodzie, a następnie samochód trafił na parking na zasadzie usunięcia pojazdu z drogi, sąd nadał klauzulę wykonalności postanowieniu o zabezpieczeniu, ale samochód nie został przekazany do dyspozycji sądu, powstaje problem. Jeśli nie ma umowy z parkingiem, koszty przechowywania ponosi właściciel parkingu, a następnie może dochodzić ich zwrotu. W przypadku braku zaliczki wpłaconej przez wierzyciela, a sąd zwolni spod zajęcia rzecz osoby trzeciej, zapłaci komornik, jeśli dłużnik obciążony takimi kosztami złoży skargę. W wypadku gdy wierzyciel wpłacił zaliczkę na poczet tych czynności, koszty niecelowej egzekucji zapłaci wierzyciel.
Warto pamiętać, że egzekucja jest celowa, jeśli prowadzi do celu zasadniczego, jakim jest zaspokojenie wierzyciela. Dłużnik powinien zwrócić wierzycielowi koszty niezbędne do celowego przeprowadzenia egzekucji. Koszty ściąga się wraz z egzekwowanym roszczeniem. Ocenę organu egzekucyjnego można weryfikować poprzez skargę na czynności komornika. Sąd rejonowy zdecyduje, czy koszty okazały się niezbędne do celowego przeprowadzenia egzekucji.
Odpowiedzialność za koszty parkowania zajętego pojazdu
Jeśli samochód został zajęty przez komornika, a następnie oddany pod dozór osobie trzeciej, to dozorca lub dłużnik, któremu powierzono dozór, obowiązani są przechowywać ruchomości z taką starannością, aby nie straciły na wartości, i oddać je na wezwanie komornika lub stosownie do orzeczenia sądu. W większości przypadków, jeśli nie ma szczególnych postanowień, koszty parkowania zajętego pojazdu ponosi dłużnik. Jest to związane z tym, że zajęcie ma na celu zabezpieczenie roszczenia wierzyciela, a koszty związane z tym zabezpieczeniem są kosztami postępowania egzekucyjnego.
Jednakże, w sytuacji gdy komornik zajął samochód, który był jedynie użyczony dłużnikowi, a właściciel auta kontaktował się z asesorem prowadzącym egzekucję, mimo że właściciel auta zjawił się na miejscu, auto zostało zabrane przez komornika. Właściciel auta wezwał komornika i wierzyciela do zwolnienia pojazdu z egzekucji. Wierzyciel wyraził zgodę na zwolnienie auta. W takim przypadku pojawia się pytanie, kto ponosi koszty nieprawidłowej egzekucji, lawety, parkingu strzeżonego. Komornik od początku był informowany, że auto zostało jedynie użyczone dłużnikowi. W takich sytuacjach, jeśli wierzyciel wpłacił zaliczkę na poczet tych czynności, koszty niecelowej egzekucji zapłaci wierzyciel. Jeśli nie było zaliczki, a sąd zwolni spod zajęcia rzecz osoby trzeciej, zapłaci komornik, jeśli dłużnik obciążony takimi kosztami złoży skargę.
W sytuacji gdy samochód stał dwa lata na parkingu, a osoba została uniewinniona, nie chce odebrać samochodu, twierdząc, że przez dwa lata auto nie nadaje się do użytku i żąda powołania biegłych do oszacowania pojazdu. Klient pozwał Skarb Państwa i wygrał, co może oznaczać sprawę sądową cywilną. W takich przypadkach warto dokładnie wczytać się w postanowienie komornika i sprawdzić przepisy k.p.c. dotyczące sposobu zajęcia.
Jak działa KOMORNIK? Jak Rozłożyć DŁUG NA RATY u Komornika? Jak Dogadać się z Komornikiem?
Warto podkreślić, że istnieją sytuacje, w których samochód może zostać zwolniony spod egzekucji, na przykład jeśli jest to pojazd niezbędny do prowadzenia działalności zarobkowej lub stanowi środki do życia dla dłużnika i jego rodziny. W takich przypadkach można domagać się zwolnienia pojazdu spod egzekucji.
W przypadku wątpliwości co do zasadności zajęcia pojazdu lub naliczonych kosztów, zaleca się skonsultowanie się z prawnikiem lub radcą prawnym, który pomoże w analizie konkretnej sytuacji i podjęciu odpowiednich kroków prawnych.
tags: #czy #komornik #powinien #zaplacic #za #parking