Windykacja usług internetowych i oszustwa – jak się chronić?

W dobie cyfryzacji coraz więcej spraw załatwiamy przez Internet. Zakupy online, bankowość elektroniczna czy komunikacja z urzędami to już codzienność. Niestety, rosnąca aktywność w sieci niesie ze sobą również ryzyko cyberprzestępstw.

Cyberoszuści wymyślają liczne sposoby, aby wykorzystywać media społecznościowe do wykradania: danych osobowych, danych do logowania do konta na platformie społecznościowej, informacji o posiadanych przez daną osobę produktach bankowych, bezpośrednio przelewów oszukańczych.

Najczęstsze metody oszustów w Internecie

Oszustwa internetowe, które prowadzą do wyłudzenia pieniędzy poprzez fałszywe informacje lub manipulacje, są niestety powszechne. Istnieje wiele różnych sposobów wykorzystywania internetu do oszustwa i wyłudzenia przelewów od naiwnych użytkowników. Oto kilka najpowszechniejszych przykładów:

Phishing

Niezwykle popularne i niestety skuteczne oszustwo. W przesyłanych wiadomościach proszą o podanie poufnych danych, takich jak hasła, numery kart kredytowych czy dane do logowania, co może prowadzić do kradzieży tożsamości lub pieniędzy.

Fałszywe strony internetowe

Oszuści często tworzą fałszywe strony internetowe, które do złudzenia przypominają zaufane witryny, takie jak strony internetowe banków, serwisów zakupowych czy platform płatności online. Próbując się zalogować lub skorzystać z usługi, niczego nieświadomi użytkownicy przekazują oszustom swoje dane osobowe, dane do logowania lub dane karty kredytowej.

Fałszywa strona logowania

Wyłudzenia związane z aukcjami internetowymi

Cyberprzestępcy często manipulują aukcjami internetowymi, podając fałszywe informacje o produktach, cenach czy warunkach transakcji. Po otrzymaniu płatności mogą nie dostarczyć zamówionego towaru lub przesłać produkt o niższej wartości.

Ransomware

Oszuści mogą zainfekować komputer ofiary złośliwym oprogramowaniem, które blokuje dostęp do danych lub systemu operacyjnego. W zamian za odblokowanie żądają okupu w postaci przelewu pieniężnego. Spełnienie żądania nie jest niestety jednoznaczne z odzyskaniem utraconego dostępu czy danych. Strata może więc być podwójnie bolesna.

Wyłudzenia związane z usługami finansowymi

Oszuści mogą kontaktować się z potencjalnymi ofiarami i prezentować im ofertę „atrakcyjnych” inwestycji czy programów zarobkowych. Wszystko po to, by zachęcić je do dokonania przelewu pieniędzy, po którym najczęściej kontakt się urywa, a odzyskanie pieniędzy jest niezwykle trudne.

"Kompromitujące" wiadomości i filmy

Oszuści umieszczają fałszywe informacje, np. o znanych osobach, niekiedy wraz z nagraniem video. Jednak przy chęci obejrzenia go, pojawia się komunikat informujący o potrzebie zweryfikowania wieku, a w związku z tym konieczności ponownego logowania. W rzeczywistości po kliknięciu w ikonę imitującą przycisk „odtwórz” filmik następuje przekierowanie na stronę phishingową. Cyberoszuści mogą na niej zamieścić okno do logowania dowolnego serwisu społecznościowego. W nazwie takiego profilu mogą pojawić się hasła odnoszące się do bezpieczeństwa, centrum pomocy, np. „KontrolaBezpieczeństwa”. Następnie przy wykorzystaniu takiego konta oszuści wysyłają do wybranego użytkownika informację o rzekomym złamaniu zasad regulaminu takiego serwisu, czego konsekwencją może być zablokowanie konta użytkownika. Pozostawiają jednak możliwość odwołania się od decyzji. W tym celu należy kliknąć w podany link, który przekierowuje na phishingową stronę, łudząco podobną do strony danego serwisu społecznościowego. Na tej stronie należy podać dane do logowania, które trafią do cyberoszustów.

Schemat działania oszustwa na portalach społecznościowych

Ogłoszenia

Kolejnym sposobem wykorzystywanym przez cyberposzustów jest publikowanie ogłoszeń z informacją o rzekomej sprzedaży przedmiotu lub usługi. Po nawiązaniu kontaktu ze sprzedawcą, osoba zainteresowana zakupem lub wynajmem otrzymuje informację, że pod wskazanym linkiem znajduje się więcej szczegółów. Po kliknięciu w link następuje przekierowanie na stronę phishingową, na której zamieszczony jest fałszywy panel logowania. Po podaniu w nim danych logowania do platformy, trafiają one do oszustów.

Oszustwa windykacyjne - jak rozpoznać i czego się wystrzegać?

Oszustwa windykacyjne to poważny i narastający problem. Cyberprzestępcy podają się za legalnych windykatorów i stosują taktykę groźby, aby zastraszyć ludzi, aby spłacili długi, których nie są winni. Jednak uczciwe osoby mogą mieć wątpliwości, wierząc, że zapomniały o płatności. Ponadto, ponieważ kwoty są zwykle niewielkie, niektóre osoby mogą zdecydować się po prostu zapłacić „rachunek”, aby szybko rozwiązać problem.

Dług, o którym mowa, może być całkowicie sfabrykowany, anulowany, umorzony, darowany lub zbyt stary, aby go ściągnąć. Niezależnie od tego, oszust będzie stosował różne taktyki, takie jak zastraszanie, oszustwo i nękanie, aby zmusić Cię do dokonania płatności.

Taktyki stosowane przez oszustów windykacyjnych:

  • Wyłudzanie danych w celu uzyskania informacji: oszuści mogą prosić o dane osobowe, takie jak PESEL lub dane konta bankowego, pod pozorem weryfikacji Twojej tożsamości.
  • Zastraszanie i groźby: oszuści często używają agresywnego języka, grożąc aresztowaniem, procesami sądowymi lub uszkodzeniem Twojej zdolności kredytowej, aby zmusić Cię do zapłaty.
  • Fałszowanie identyfikatora rozmówcy: mogą manipulować informacjami dotyczącymi identyfikatora dzwoniącego, aby sprawiać wrażenie, jakby połączenie pochodziło z legalnej agencji.
  • Fałszywe informacje o długach: oszuści mogą twierdzić, że masz dług, którego nie rozpoznajesz, lub zawyżać kwotę istniejącego długu.
  • Nietypowe metody płatności: oszuści mogą żądać płatności przelewem, kartami podarunkowymi lub przedpłaconymi kartami debetowymi.
  • Odmowa udzielenia informacji: prawowici windykatorzy przedstawią pisemny dowód długu.

Firma windykacyjna nie może zamieszczać w pismach kierowanych do konsumentów informacji dotyczących możliwości złożenia do prokuratury zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa przez konsumenta-dłużnika. Spory między wierzycielem czy firmą windykacyjną a konsumentami-dłużnikami mają charakter cywilnoprawny, a nie karny i podlegają przede wszystkim jurysdykcji sądów cywilnych. O przestępstwie popełnionym przez dłużnika można mówić w wyjątkowych przypadkach. Firma windykacyjna nie bada, czy konsument popełnił przestępstwo wyłudzenia lub oszustwa, nie jest to bowiem przedmiotem jej działalności gospodarczej. To może zbadać sąd karny na podstawie wcześniej złożonego zawiadomienia do prokuratury przez wierzyciela czy firmę windykacyjną i po postawieniu przez prokuraturę konsumentowi zarzutów.

Manipulacja informacjami przekazywanymi konsumentom oraz myląca forma graficzna wezwań do zapłaty to efekt pism wysyłanych przez Kancelarię Spraw Sądowych i Windykacyjnych w imieniu Polskiego Centrum Telemedycznego - informuje UOKiK. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów poinformował w poniedziałek, że docierają do niego sygnały, że konsumenci otrzymują od Kancelarii Spraw Sądowych i Windykacyjnych pisma zatytułowane NAKAZY ZAPŁATY w trybie wezwania do zapłaty. Są one wysyłane w imieniu Polskiego Centrum Telemedycznego (PCT) i mogą wprowadzać w błąd, informując m.in.:

  • "Aby uniknąć licytacji mieszkania, zajęcia emerytur, rent, zajęcia sprzętu elektronicznego, elektrycznego i innych wartościowych przedmiotów z miejsca zamieszkania, ZAPŁAĆ I ZAKOŃCZ POSTĘPOWANIE WINDYKACYJNE!!! Zanim będzie za późno!!!"
  • "Kancelaria Spraw Sądowych i Windykacyjnych (…) w przypadku braku wpłaty postanawia: rozpocząć windykację w miejscu zamieszkania dłużnika, przekazać sprawę do windykacji komorniczej wraz z zajęciem wszystkich własności (mieszkania, rachunku bankowego, (…) telewizora, lodówki, kuchenki i innych."

Zastrzeżenia Urzędu wzbudza treść oraz forma graficzna wezwań do zapłaty, która może sugerować oficjalne pismo z sądu. W tym celu PCT powołuje się na sygnaturę akt, używa sformułowań np. po rozpoznaniu sprawy, nakazuje się dłużnikowi, postanawia doliczyć. Celem takiego działania może być nakłonienie konsumentów do zapłaty. Do wezwania dołączony jest również druk mogący wprowadzać konsumentów w błąd o nazwie: WYKAZ własności dłużnika do celów windykacyjnych z informacją o treści: DŁUŻNIKU w przypadku nie opłacenia zadłużenia w terminie bardzo prosimy o wypełnienia poniższego formularza oraz odesłanie go na adres Polskiego Centrum Telemedycznego sp. z o.o.

Jak sprawdzić, czy windykator jest legalny, czy jest oszustwem?

Jednym z niezawodnych sposobów uniknięcia oszustw windykacyjnych jest przejrzenie rocznego raportu kredytowego w celu sprawdzenia rzeczywistych długów. Jeśli jednak zadzwoni do Ciebie windykator, potwierdź jego wiarygodność, prosząc o:

  • Ich imię i nazwisko.
  • Nazwę firmy.
  • Adres firmy.
  • Numer telefonu.
  • Numer licencji zawodowej, jeśli ma zastosowanie w Twoim kraju.

Prawdziwy windykator powinien być w stanie podać wszystkie szczegóły, o które go pytasz, a także informacje związane z długiem, który według Ciebie jest Ci winien. Uczciwi windykatorzy nie stosują takich gróźb.

Porównanie cech legalnego i fałszywego windykatora

Co powinieneś zrobić, jeśli podejrzewasz oszustwo?

  • Zweryfikuj tożsamość dzwoniącego: poproś o imię i nazwisko osoby dzwoniącej, firmę, adres i numer telefonu. Następnie samodzielnie przeszukaj firmę, przechodząc bezpośrednio na jej stronę internetową.
  • Poproś o pisemne potwierdzenie: zgodnie z prawem legalni windykatorzy muszą wysłać Ci pisemne powiadomienie o zatwierdzeniu w ciągu pięciu dni od skontaktowania się z Tobą.
  • Nie udostępniaj danych osobowych: unikaj podawania poufnych informacji, takich jak numer ubezpieczenia społecznego lub dane konta bankowego.
  • Zgłoś podejrzaną aktywność: jeśli podejrzewasz oszustwo, zgłoś to CERT Polska i Policji.

Nie wszyscy windykatorzy, którzy dzwonią do Ciebie w sprawie nierozpoznanych długów, są koniecznie oszustami. Możesz paść ofiarą kradzieży tożsamości lub błędnej identyfikacji. Poproś o bezpłatną kopię raportu kredytowego od jednego z trzech głównych biur informacji kredytowej i przejrzyj swoją historię.

Przelew na konto oszusta - czy można go cofnąć?

Cyberprzestępcy stosują wiele różnych strategii działania, dlatego też istnieje duże prawdopodobieństwo, że nawet pomimo ostrożności możesz pewnego dnia stać się ich ofiarą. Co zrobić w takiej sytuacji? Jeśli dokonałeś przelewu na konto oszusta lub do nieautoryzowanego odbiorcy, istnieje możliwość próby cofnięcia tej transakcji. Sama opcja i warunki cofnięcia przelewu zależą jednak od kilku czynników, takich jak rodzaj przelewu, bank, w którym zrealizowałeś przelew, a także czas, jaki upłynął od wykonania transakcji.

Jeśli dokonałeś zwykłego przelewu na konto oszusta, skontaktuj się niezwłocznie z bankiem, w którym prowadzisz rachunek bankowy i zgłoś zaistniałą sytuację. Bank może podjąć próbę zatrzymania lub cofnięcia przelewu, jeśli transakcja jeszcze nie została zrealizowana lub jest w toku. Niestety wykorzystanie tej metody nie jest możliwe w przypadku przelewów natychmiastowych.

O czym musisz pamiętać, chcąc cofnąć przelew?

  • Im szybciej zareagujesz i zgłosisz sytuację bankowi, tym większe prawdopodobieństwo zatrzymania lub cofnięcia transakcji.
  • Przy zgłaszaniu próby cofnięcia przelewu warto mieć przygotowane wszystkie niezbędne informacje dotyczące transakcji: numer konta odbiorcy, kwotę przelewu, datę i godzinę oraz ewentualne dodatkowe dane transakcyjne.
  • Ponadto, jeśli masz podejrzenia, że padłeś ofiarą oszustwa lub przestępstwa finansowego, warto zgłosić to odpowiednim organom ścigania.
Proces cofnięcia przelewu bankowego

Jeśli cofnięcie przelewu okaże się niemożliwe, możesz zawsze złożyć reklamację w banku. Istnieje jednak duże prawdopodobieństwo, że bank nie rozpatrzy jej pozytywnie. Jeśli bank nie uzna reklamacji, pozostanie Ci jedynie dochodzenie swoich praw na drodze sądowej.

Przelew na niewłaściwy numer rachunku - jak odzyskać pieniądze? Pośpiech przy realizacji przelewu może skutkować błędami i skierowaniem środków na niewłaściwe konto. Jeżeli wskazany numer rachunku jest aktywny i prawidłowy, przelew nie będzie odrzucony, a środki zostaną zaksięgowane na wskazanym rachunku. Zdarzy się tak, nawet jeśli podane nazwisko czy nazwa firmy nie będą korespondowały z numerem konta - banki nie weryfikują bowiem zgodności danych, a jedynie prawidłowość samego numeru rachunku.

Obowiązujące przepisy prawa na szczęście przewidują sytuacje błędnych przelewów i ułatwiają dochodzenie zwrotu środków, o czym traktuje art. 143a-c ustawy o usługach płatniczych. Zgodnie z jego treścią od razu po zorientowaniu się, że wykonałeś przelew na niewłaściwy numer konta, powinieneś skontaktować się ze swoim bankiem. Ten z kolei w ciągu 3 dni roboczych skontaktuje się z bankiem odbiorcy i poinformuje go o zaistniałej sytuacji. Bank odbiorcy zidentyfikuje następnie adresata błędnego przelewu i poinformuje go o konieczności zwrotu środków w terminie 30 dni. Co jeśli po upływie tego terminu środki nie wrócą na Twój rachunek? W takiej sytuacji możesz wystąpić do swojego banku z wnioskiem o udostępnienie danych osobowych odbiorcy przelewu, a następnie rozpocząć wobec niego powództwo sądowe.

Jak namierzyć oszusta po numerze konta?

Namierzenie oszusta po numerze konta bankowego jest trudne i skomplikowane, ponieważ banki chronią prywatność swoich klientów i nie udostępniają informacji o nich bez upoważnienia. Możesz jednak skorzystać z dostępnych online narzędzi, które umożliwiają sprawdzenie numeru konta w bazach danych lub rejestrach. Pamiętaj, że nie zawsze są one w pełni wiarygodne i dokładne. Niewątpliwie rozsądniej w takiej sytuacji będzie zebrać wszystkie dowody oraz informacje i zamiast działać na własną rękę, skontaktować się z policją. Organy ścigania dysponują znacznie większymi możliwościami, więc ustalenie właściciela konkretnego rachunku bankowego nie będzie dla nich większym problemem.

Oszustwa internetowe a reklamacje bankowe

Banki rozpatrują na korzyść klientów najróżniejsze reklamacje. Warunek jest jeden: wina za zaistniałą sytuację musi leżeć po stronie danego banku. Jeżeli pomylisz numer konta, źle go skopiujesz lub przepiszesz, nie możesz oczekiwać, że instytucja bankowa weźmie winę na siebie i zwróci Ci automatycznie środki. Przepisy zobowiązują banki do pomocy w takich sytuacjach oraz do pełnienia funkcji pośredników. Musisz jednak być przygotowany na to, że odzyskanie środków prawdopodobnie nie będzie szybkie. Jeżeli odbiorca przelewu będzie chętny do zwrotu środków, cała procedura może potrwać nawet ponad miesiąc. Jeszcze dłużej będziesz czekał na zwrot, jeśli sprawa zostanie skierowana na drogę sądową.

W przypadku jakich oszustw można złożyć reklamację w banku? Jeśli zauważysz na swoim rachunku bankowym transakcje, których nie dokonałeś lub które nie są zgodne z Twoimi upoważnieniami, możesz złożyć reklamację. Bank będzie wówczas musiał przeprowadzić dochodzenie w tej sprawie i podjąć odpowiednie działania. Analogiczne kroki powinieneś podjąć w przypadku phishingu, czyli oszustwa polegającego na wyłudzeniu danych osobowych i finansowych. Jeśli padłeś ofiarą takiego procederu, możesz zgłosić to bankowi jako oszustwo. Podejmie on wówczas działania w celu zabezpieczenia Twojego konta i odzyskania środków. Podstawą do złożenia reklamacji są również inne formy oszustw bankowych.

To bowiem na instytucji bankowej spoczywa obowiązek dbania o bezpieczeństwo powierzonych mu przez klientów środków i weryfikowania każdego, kto próbuje uzyskać do nich dostęp. Jak napisać reklamację do banku w sprawie oszustwa? Przed wysłaniem reklamacji upewnij się, że jesteś zaznajomiony z procedurami reklamacyjnymi obowiązującymi w danym banku oraz z regulaminem dotyczącym zwrotu środków w przypadku oszustwa. W razie wątpliwości lub pytań najlepiej skontaktuj się z pracownikiem pobliskiej placówki lub zadzwoń na infolinię.

Kradzież pieniędzy z rachunku bankowego - obowiązki banku

Coraz częściej dochodzi do kradzieży pieniędzy z rachunków bankowych. Zorganizowane grupy przestępcze, wyspecjalizowane w okradaniu użytkowników Internetu, potrafią ogołocić rachunek bankowy w ciągu kilku minut. Do tego dochodzą zaniechania banków, które nie zawsze w sposób należyty chronią pieniądze swoich klientów. Co może zatem zrobić osoba, której pieniądze zostały skradzione z rachunku bankowego?

Zapewnienie bezpieczeństwa depozytów jest jednym z najistotniejszych obowiązków banku. Bank powinien roztropnie podchodzić do autoryzacji dokonywanych transakcji. Bank musi przewidzieć zabezpieczenia związane z dokonywaniem transakcji zagranicznych jak również transakcji opiewających na kwoty niespodziewanie wysokie w przypadku danej osoby. Jeśli okradziony klient banku nie dokonywał wcześniej np. transakcji zagranicznych czy jednorazowo nie opróżniał rachunku bankowego, to wykonanie takich transakcji może obciążać bank. Takie operacje powinny bowiem zaniepokoić bank jako podmiot prowadzący rachunek i powinny były spowodować zastosowanie dodatkowego mechanizmu uwierzytelnienia transakcji.

Jak wynika z art. 43 ustawy o usługach płatniczych, to na banku jako dostawcy wydającemu instrument płatniczy ciąży obowiązek zapewnienia, że indywidualne zabezpieczenia instrumentu płatniczego nie są dostępne dla osób innych niż użytkownik uprawniony do korzystania z tego instrumentu. Na użytkowniku spoczywa przy tym obowiązek korzystania z instrumentu płatniczego zgodnie z umową ramową, a także zgłaszania niezwłocznie dostawcy utraty, kradzieży, przywłaszczenia albo nieuprawnionego użycia instrumentu płatniczego, lub nieuprawnionego dostępu do tego instrumentu, o czym stanowi art. 42 ust. 1 ustawy. Słusznie przy tym wskazał Sąd Apelacyjny w Łodzi w uzasadnieniu wyroku z 2017 r., że zgodnie z art. 45 ustawy wykazanie przez dostawcę zarejestrowanego użycia instrumentu płatniczego nie jest wystarczające do udowodnienia, że transakcja płatnicza została przez użytkownika autoryzowana.

Dostawca jest przy tym obowiązany udowodnić inne okoliczności wskazujące na autoryzację transakcji bezpośrednio przez płatnika albo okoliczności wskazujące na fakt, że płatnik umyślnie doprowadził do nieautoryzowanej transakcji płatniczej, albo umyślnie lub wskutek rażącego niedbalstwa dopuścił się naruszenia co najmniej jednego z obowiązków, o których mowa w art. 42 ustawy. Należyta staranność po stronie banku wymagałaby skontaktowania się z konsumentem przed faktycznym wykonanie transakcji i poproszenia o faktyczne potwierdzenie, czyli autoryzowanie transakcji w przypadku, gdy mamy do czynienia z jedną lub wieloma transakcjami nietypowymi dla danego rachunku bankowego.

Bank, powołując się na art. 42 ustawy o usługach płatniczych może wykazywać, że transakcje dokonane przez złodziei miały być umyślnie dokonane przez konsumenta lub też nosiły cechy rażącego niedbalstwa. Podkreślić jednak należy, że częstokroć okradziony klient banku ma prawo pozostawać w usprawiedliwionym przekonaniu, że np. komunikat wyświetlający się podczas logowania jest prawdziwy i pochodzi właśnie od banku.

Rażące niedbalstwo

Jak wskazuje się w orzecznictwie, rażące niedbalstwo to coś więcej niż brak zachowania zwykłej staranności w działaniu. Chodzi tu o takie zachowanie, które graniczy z umyślnością. W takim jednak przypadku należy wykazać, że konsument zawsze zachowywał należytą ostrożność w obsłudze bankowości internetowej, zwracał uwagę na komunikaty banku i przed danym incydentem nigdy nie miał jakichkolwiek problemów z bankowością internetową.

W przypadku zatem, gdy bank nie wykaże umyślności lub rażącego niedbalstwa osoby okradzionej, to Bank odpowiada względem konsumenta za szkodę, jakiej doznał on wobec braku zapewnienia odpowiednich zabezpieczeń instrumentu płatniczego. Mając na względzie art. 50 ust. 2 ustawy prawo bankowe, z którego wynika obowiązek dołożenia szczególnej staranności w zakresie zapewnienia bezpieczeństwa przechowywanych środków pieniężnych, bank powinien zapewnić bezpieczeństwo środków zgromadzonych przez klienta.

Autoryzacja transakcji - ciężar dowodu

Należy również zwrócić uwagę również na rozkład ciężaru dowodu w sprawach dotyczących autoryzacji transakcji przez użytkownika. Zgodnie z art. 45 ustawy o usługach płatniczych. Artykuł 45 ustawy jest przepisem dokonującym transpozycji art. 72 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2366 z dnia 25 listopada 2015 r. w sprawie usług płatniczych w ramach rynku wewnętrznego, zgodnie z którą: „Państwa członkowskie nakładają wymóg, zgodnie z którym w przypadku gdy użytkownik usług płatniczych zaprzecza, że autoryzował wykonaną transakcję płatniczą, lub twierdzi, że transakcja płatnicza została wykonana nieprawidłowo, do dostawcy usług płatniczych należy udowodnienie, że transakcja ta została uwierzytelniona, dokładnie zapisana, ujęta w księgach i że na transakcję nie miała wpływu awaria techniczna ani innego rodzaju usterka związana z usługą świadczoną przez danego dostawcę usług płatniczych”. Jest to dyrektywa wysokiej harmonizacji, jej przepisy (z wyjątkami ściśle w niej wskazanymi), powinny być transponowane w dokładnie taki sposób, w jaki są zapisane w dyrektywie.

Art. 45 ustawy o usługach płatniczych ustanawia swoiste domniemanie. Ciężar dowodu zakładający okoliczność przeciwną spoczywa w myśl art. 6 k.c. na podmiocie, który z tego faktu wywodzi korzystne dla siebie skutki prawne, w tym przypadku na banku. Zgodnie bowiem z unijną dyrektywą i polskimi przepisami, ryzyko odpowiedzialności z tytułu przeprowadzenia nieautoryzowanej transakcji płatniczej spoczywa w całości na dostawcy usług płatniczych, czyli w tym przypadku na banku. Jak wskazuje się w orzecznictwie, reguła dotycząca ciężaru dowodu nie może być rozumiana w ten sposób, że zawsze, bez względu na okoliczności sprawy, spoczywa na stronie powodowej. Jeżeli strona powodowa udowodniła fakty przemawiające za zasadnością powództwa, to na stronie pozwanej spoczywa ciężar udowodnienia ekscepcji i faktów uzasadniających jej zdaniem oddalenie powództwa. Ciężar udowodnienia, że transakcja płatnicza była autoryzowana przez użytkownika lub że została wykonana prawidłowo, spoczywa na dostawcy, czyli na banku, który występuje jako profesjonalista. Umowa sformułowana została przez bank i skoro zapewnił on posiadacza rachunku, że na każde wezwanie wypłaci zgromadzone na rachunku środki musi obecnie tak uczynić, bowiem dokonanie wypłaty na rzecz innych osób, stanowi nienależytą realizację umowy.

Postępowanie wobec nieuczciwych banków

Obecnie Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów prowadzi postępowanie w przedmiocie naruszenia zbiorowych interesów konsumentów poprzez sprzeczne z prawem odmawianie uwzględnienia reklamacji w przypadkach nieautoryzowanych transakcji. Naruszeń prawa miało dopuścić się kilka spośród największych banków obecnych na polskim rynku. Jak wskazał prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów „Zgodnie z prawem banki mają obowiązek zwrotu kwoty nieautoryzowanej transakcji lub przywrócenia rachunku do stanu sprzed wystąpienia takiej transakcji - do końca następnego dnia roboczego po zgłoszeniu. Wyjątkiem są dwie sytuacje: zgłoszenie konsumenta nastąpiło później niż 13 miesięcy po transakcji lub istnieje uzasadnione podejrzenie oszustwa ze strony konsumenta, o czym bank zawiadomił policję lub prokuraturę”.

Dalej prezes UOKiK podaje: „Banki odrzucają reklamacje klientów z tytułu nieautoryzowanej transakcji, powołując się na to, że w systemie podane zostały dane niezbędne do zrealizowania przelewu, czyli transakcja została - w ich mniemaniu - prawidłowo uwierzytelniona. Natomiast nie biorą pod uwagę, że transakcję mógł wykonać ktoś inny bez zgody i wiedzy konsumenta. W rezultacie tego wiele osób może rezygnować z dochodzenia swoich praw. (…) Obowiązek banku nie kończy się na wykazaniu prawidłowości uwierzytelnienia przy wykonywaniu transakcji. Istotne jest zapewnienie przez instytucje finansowe takich środków bezpieczeństwa, które ograniczą działania oszustów. Transakcja jest autoryzowana jedynie wtedy, gdy jej uwierzytelnienie nastąpiło za wiedzą i zgodą konsumenta.

Jeśli padłeś ofiarą oszustwa internetowego i z Twojego konta bankowego zniknęły pieniądze, możesz je odzyskać nawet wtedy, gdy sprawca pozostaje nieznany. Kluczowe jest złożenie reklamacji do banku, który odpowiada za bezpieczeństwo Twoich środków. Gdy zauważysz, że z Twojego konta zniknęły środki bez Twojej wiedzy lub zgody, nie zwlekaj. Natychmiast skontaktuj się z bankiem i zastrzeż kartę oraz konto. To podstawowa czynność, która może zapobiec dalszym stratom. Jednocześnie złóż reklamację dotyczącą nieautoryzowanej transakcji.

Zgłoszenie sprawy na policję nie jest wymagane do odzyskania pieniędzy, ale warto je rozważyć. Może pomóc w identyfikacji oszusta i posłużyć jako dowód w kontaktach z bankiem. Nie, ustalenie tożsamości oszusta nie jest konieczne, aby odzyskać skradzione pieniądze. To bank ponosi odpowiedzialność za bezpieczeństwo konta i transakcji. W praktyce oznacza to, że jeśli nie podałeś nikomu danych logowania, nie instalowałeś podejrzanych aplikacji i nie działałeś nierozważnie, bank powinien pozytywnie rozpatrzyć Twoją reklamację.

Bank ma obowiązek rozpatrzyć reklamację w ciągu 2 dni roboczych. Obowiązuje zasada D + 1. W przypadku spraw szczególnie skomplikowanych termin ten może zostać wydłużony, ale bank musi Cię o tym poinformować. Z danych wynika, że banki uznają niewielki procent reklamacji dotyczących nieautoryzowanych transakcji. Wielu konsumentów po otrzymaniu odmowy rezygnuje z dalszych kroków, co jest błędem. Masz prawo złożyć odwołanie, a jeśli to nie przyniesie rezultatu - możesz pozwać bank do sądu.

Po negatywnej decyzji banku masz kilka możliwości. Po pierwsze, możesz złożyć odwołanie wewnątrz banku lub do Rzecznika Finansowego. Taka interwencja często skłania banki do ponownego rozpatrzenia sprawy. Po drugie, możesz wystąpić na drogę sądową przeciwko bankowi. Po trzecie, możesz skorzystać z profesjonalnych usług windykacyjnych, które mogą pomóc w procesie odzyskiwania środków.

What To Do After Getting Scammed Online

Odzyskanie pieniędzy po oszustwie internetowym jest możliwe, nawet jeśli sprawca pozostaje nieznany. Kluczem jest szybkie działanie, złożenie reklamacji i znajomość swoich praw. Bank odpowiada za bezpieczeństwo Twoich środków i musi zwrócić utracone pieniądze, jeśli nie doszło do rażącego niedbalstwa z Twojej strony. W razie odmowy warto walczyć dalej, skorzystać z pomocy specjalistów i rozważyć pozew sądowy. Nie pozwól, by oszustwo przekreśliło Twoje zaufanie do bezpiecznego korzystania z Internetu.

tags: #plus #windykacja #usluga #internet #oszustwo

Popularne posty: