Edward Rydz-Śmigły: Tajemnice i Kontrowersje wokół Smierci Marszałka
Marszałek Edward Śmigły-Rydz podczas defilady z okazji Święta Niepodległości na Krakowskim Przedmieściu w Warszawie, 11 listopada 1936 r. Skan zdjęcia z Kolekcji Juliena Bryana przechowywanego w USHMM w Waszyngtonie (fot.
Marszałek, rzeczywiście chory, miał zostać wywieziony z Warszawy do Otwocka i tam umrzeć 3 sierpnia 1942 r. Zarówno w kraju, jak i na uchodźstwie pojawiły się wówczas także inne opinie kwestionujące wiadomości o śmierci Śmigłego-Rydza i formułujące rożne przypuszczenia na ten temat. Powątpiewał o niej nawet gen. Kazimierz Sosnkowski.
W liście do płk. Inspektor Armii, gen. dyw. Edward Śmigły-Rydz w asyście oficerów Sztabu Głównego WP odbiera defiladę oddziału kawalerii, prawdopodobnie podczas manewrów (fotografia wykonana przed 1935 r.). Wśród oficerów sztabu widoczny ks. biskup Władysław Bandurski, w czarnym ornacie i kapeluszu. Cyfrowa kopia zdjęcia została przekazana do zasobu IPN przez Andrzeja Kapłańskiego (fot.
Marszałek Edward Śmigły-Rydz, druga połowa lat trzydziestych XX w. (fot.
Okoliczności pobytu marsz. Śmigłego-Rydza w Polsce czyni jeszcze bardziej zagadkowym powojenne zeznanie gen. Augusta E. Fieldorfa, znajdujące się w aktach śledztwa komunistycznego przeciw generałowi „Nilowi”, obecnie przechowywanych w zasobie Archiwum IPN. Nie dawał on wiary w informację o śmierci Śmigłego-Rydza w grudniu 1941 r., będąc przekonanym, że była rozpowszechniana w celu głębszego zakonspirowania marszałka. Tę jego ówczesną wątpliwość miał podzielać także gen.
Na pełne wyjaśnienie sprawy nie wpływało i to, że zachował się tylko jeden bezpośredni przekaz opisujący całe zdarzenie - relacja Jadwigi Maxymowicz-Raczyńskiej. Fragment zeznań własnych Augusta Emila Fieldorfa z 13 marca 1951 r. dotyczący śmierci marsz.
Strona tytułowa „Notatki dot. działalności b. marszałka Polski Edwarda Rydza-Śmigłego ze szczególnym uwzględnieniem okresu 1939-1941”, oprac. M. Kozłowski, W. Król.
Znalazła się wśród nich nawet pogłoska o otruciu Śmigłego-Rydza, a dzięki źródłom z zasobu Archiwum IPN wiadomo, że plotkę tę generałowa zaczęła rozsiewać w otoczeniu marszałka krótko przed jego śmiercią.
Wspomniane materiały IPN, nieznane Dariuszowi Baliszewskiemu i jego oponentom, pozwalają dostrzec niejasności w najpełniejszej relacji o losach marsz. Śmigłego-Rydza w kraju i zmuszają co najmniej do zadania pytań o okoliczności powrotu do Polski, pobytu w Warszawie oraz śmierci Naczelnego Wodza WP. A że budziło to zainteresowanie i w PRL, niech świadczy to, że w 1966 r. swoiste historyczne śledztwo na ten temat przeprowadziła Służba Bezpieczeństwa. Efektem była obszerna ekspertyza pracowników Biura Historycznego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych, Marcina Kozłowskiego i Wacława Króla, opracowana w celu ustalenia przyczyn powrotu do kraju marsz. Edwarda Śmigłego-Rydza, jego zamierzeń politycznych i wojskowych oraz okoliczności śmierci.
Prace ekshumacyjne w grobie Marszałka Edwarda Śmigłego-Rydza na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie, 15 listopada 2021 r. (fot.
Prace ekshumacyjne w grobie Marszałka Edwarda Śmigłego-Rydza na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie, 15 listopada 2021 r. (fot.
Prace ekshumacyjne w grobie Marszałka Edwarda Śmigłego-Rydza na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie, 15 listopada 2021 r. (fot.
Potwierdzeniem tego zdarzenia była relacja generałowej (wdowy po gen. Włodzimierzu Maxymowicz-Raczyńskim) i dokument podpisany po zgonie marszałka przez kilku piłsudczyków, z którymi utrzymywał wówczas kontakty. Ich źródłem było zakwestionowanie przez Dariusza Baliszewskiego wiarygodności jedynego bezpośredniego przekazu dotyczącego śmierci marszałka - wspomnianej relacji Maxymowicz-Raczyńskiej oraz powstałego oświadczenia świadków o fakcie zgonu marszałka.
Tajemnica śmierci ostatniego Marszałka przedwojennej Polski
Zgodnie z art. 8 ust. 9 ustawy z dnia 22 marca 2018 r. o komornikach sądowych Komornik Sądowy Robert Bury zawiadomił, że w II półroczu 2024 r. istnieją przesłanki do odmowy przyjmowania spraw z wyboru wierzyciela zgodnie z art.
Zgodnie z art. 8 ust. 9 ustawy z dnia 22 marca 2018 r. o komornikach sądowych Komornik Sądowy Radosław Kowalczewski zawiadomił, że w II półroczu 2024 r. istnieją przesłanki do odmowy przyjmowania spraw z wyboru wierzyciela zgodnie z art.
Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w Głogowie Wiesław Kuriata, Kancelaria Komornicza nr III w Głogowie informuje iż w dalszym ciągu nie jest uprawniony zgodnie z art.
Zgodnie z art. 8 ust. 9 ustawy z dnia 22 marca 2018 r. o komornikach sądowych Komornik Sądowy Wiesław Kuriata zawiadomił, że od dnia 1.01.2022 r. istnieją przesłanki do odmowy przyjmowania spraw z wyboru wierzyciela zgodnie z art.
Zgodnie z art. 8 ust. 9 ustawy z dnia 22 marca 2018 r. o komornikach sądowych Komornik Sądowy Paweł Czaplicki zawiadomił, że w drugim półroczu 2025 r. istnieją przesłanki do odmowy przyjmowania spraw z wyboru wierzyciela zgodnie z art.
Zgodnie z art. 8 ust. 9 ustawy z dnia 22 marca 2018 r. o komornikach sądowych Komornik Sądowy Jakub Mikucki zawiadomił, że w pierwszym półroczu 2026 r.
Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w Głogowie Bartosz Idzik (zastępca Komornika Sądowego Piotra Serdenia) interesantów przyjmuje we wtorki w godzinach 10.00 - 15:00.
Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w Głogowie Bartosz Idzik zawiadamia zgodnie z art. Obsługa interesantów odbywać się będzie w każdy wtorek od godz. Obsługa telefoniczna pod nr telefonu 506-268-526 poniedziałek, środa, czwartek od godz. 9:00 do godz. 14:00; wtorek od godz. 8:00 do godz. 16:30; piątek od godz. 9:00 do godz. Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w Głogowie Bartosz Idzik przyjmuje interesantów w każdy wtorek w godz.
Zgodnie z art. 8 ust. 9 ustawy z dnia 22 marca 2018 r. o komornikach sądowych Komornik Sądowy Bartosz Idzik zawiadomił, że od dnia 1 stycznia 2026 r. istnieją przesłanki do odmowy przyjmowania spraw z wyboru wierzyciela zgodnie z art.
tags: #rydza #smiglego #rewir #komorniczy