W procesie odzyskiwania należności, postępowanie egzekucyjne prowadzone przez komornika sądowego odgrywa kluczową rolę. Jednakże, zdarzają się sytuacje, gdy wierzyciel zgłasza się do komornika w sposób niesłuszny, np. mimo uregulowania długu przez dłużnika lub w oparciu o nieprawidłowy tytuł wykonawczy. Takie działania mogą prowadzić do nieuzasadnionych komplikacji i kosztów dla dłużnika. W niniejszym artykule przyjrzymy się, jakie kroki można podjąć w przypadku niesłusznego zgłoszenia się wierzyciela do komornika, jakie środki ochrony przysługują dłużnikowi oraz jakie konsekwencje mogą wyniknąć z takich działań.
Egzekucja komornicza jest procesem przymusowej realizacji praw lub obowiązków wynikających ze stosunków cywilnoprawnych. Podstawowym sposobem wszczęcia egzekucji w postępowaniu cywilnym jest wniosek wierzyciela. Jednak samo posiadanie prawomocnego tytułu wykonawczego nie zawsze jest wystarczające do zasadnego wszczęcia egzekucji.
Egzekucja niecelowa to taka, która już w chwili złożenia wniosku egzekucyjnego nie mogła doprowadzić do realizacji obowiązku objętego tytułem wykonawczym przez organ egzekucyjny, a wierzyciel miał taką informację. Ocena niecelowości wszczęcia postępowania egzekucyjnego dokonywana jest w każdym przypadku na moment jego inicjowania przez wierzyciela. Jeśli egzekucja przestaje być zasadna w trakcie jej trwania, nie jest to już egzekucja wszczęta niecelowo, ponieważ w chwili jej wszczęcia była ona celowa.
Egzekucja niedopuszczalna wynika ze względów formalnych, a nie merytorycznych. Może być niedopuszczalna z przyczyn przedmiotowych (np. egzekucja wobec przedmiotu wyłączonego spod egzekucji, brak lub wadliwość tytułu wykonawczego) lub podmiotowych (np. egzekucja wobec osoby posiadającej immunitet dyplomatyczny).
Zdarza się, że pomimo terminowego regulowania zobowiązań przez dłużnika, wszczynana jest przeciwko niemu egzekucja. W takiej sytuacji kluczowe jest zbadanie, czy wierzyciel miał podstawy do takiego działania.
Zaspokojenie roszczenia przez dłużnika lub osobę trzecią powoduje wygaśnięcie zobowiązania. Jeśli wierzyciel zgłosi się do komornika mimo zaspokojenia roszczenia, jego działanie może być uznane za nieuzasadnione.
Ważne jest również, aby wierzyciel poinformował komornika o dokonanej spłacie długu. Brak takiego zgłoszenia może prowadzić do kontynuacji działań egzekucyjnych, mimo że dług został już uregulowany.

W przypadku niesłusznego wszczęcia postępowania egzekucyjnego, dłużnik dysponuje szeregiem środków ochrony:
Jest to podstawowy środek ochrony dłużnika, który przysługuje, gdy komornik dokonał wadliwej czynności lub zaniechał czynności, do której był zobowiązany. Skargę wnosi się w terminie tygodniowym do sądu rejonowego, przy którym działa komornik, za jego pośrednictwem.
Podstawą do złożenia skargi jest art. 767 Kodeksu postępowania cywilnego. Skarga powinna określać zaskarżoną czynność lub czynność, której zaniechano, wraz z wnioskiem o zmianę, uchylenie lub dokonanie czynności oraz uzasadnieniem.
Przykład: Pan Jan zastanawia się, w jaki sposób może zaskarżyć fakt, że komornik, który prowadzi sprawę, formalnie nie zakończył postępowania - mimo że dłużnik spłacił należność w całości. Właściwą drogą postępowania w tym przypadku - jako że mamy do czynienia z zaniechaniem komornika - będzie złożenie skargi na jego czynności.
Ten środek wykorzystywany jest w sytuacjach, gdy komornik zwleka z podjęciem odpowiednich czynności, naruszając prawo wierzyciela do przeprowadzenia i zakończenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki. Skargę rozpatruje właściwy sąd okręgowy, a jej opłata wynosi 200 złotych. W przypadku uwzględnienia skargi, wierzyciel może otrzymać zadośćuczynienie.
Przykład: Pan Jan zastanawia się, co może zrobić, gdy komornik prowadzący jego sprawę nie odpowiada na pisma, które Pan Jan składa. Co więcej, komornik w ogóle nie podejmuje niektórych czynności, o które wnioskuje Pan Jan. Inne natomiast podejmuje z wielotygodniową zwłoką. Taką możliwość daje art. 165 ust. 1 ustawy o komornikach sądowych.
Dłużnik może wytoczyć powództwo o pozbawienie tytułu wykonawczego klauzuli wykonalności, jeśli istnieją okoliczności, które miały miejsce po nadaniu klauzuli, a które uzasadniają takie żądanie (np. wygaśnięcie zobowiązania, przedawnienie roszczenia).
Zgodnie z art. 840 § 1 pkt 2 Kodeksu postępowania cywilnego, dłużnik może żądać pozbawienia tytułu wykonawczego wykonalności, jeżeli po wydaniu tytułu wykonawczego nastąpiło zdarzenie, wskutek którego zobowiązanie wygasło albo nie może być egzekwowane; gdy podstawą powództwa jest przedawnienie, wierzyciel musi udowodnić przerwanie biegu przedawnienia. Opłata od takiego pozwu wynosi 2000 zł.
Przykład: Pan Jan posiada tytuł wykonawczy przeciwko dłużnikowi Pawłowi S. Jednakże, Paweł S. zapłacił należność w całości bezpośrednio Panu Janowi, co potwierdzają odpowiednie dokumenty. Mimo to, Pan Jan złożył wniosek do komornika o wszczęcie egzekucji. W takiej sytuacji Paweł S. może wytoczyć powództwo o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności, powołując się na fakt zaspokojenia roszczenia.
Wierzyciel może dochodzić odszkodowania od komornika na mocy przepisów dotyczących odpowiedzialności deliktowej (art. 415 i nast. Kodeksu cywilnego), jeśli komornik naruszył normy postępowania, wyrządzając szkodę. Odpowiedzialność komornika może obejmować zarówno szkody majątkowe, jak i niemajątkowe, a wraz z nim odpowiada Skarb Państwa.
Przykład: Pan Jan ma poważne wątpliwości co do prowadzonego przez komornika postępowania egzekucyjnego. Uważa, że komornik niewłaściwie rozlicza środki wyegzekwowane od dłużnika - na niekorzyść wierzyciela. Dodatkowo dowiedział się, że komornik postępuje nieetycznie. Ujawnił osobom niepowołanym szczegóły w zakresie sprawy Pana Jana i jego dłużnika, co sprowadziło na Pana Jana liczne nieprzyjemności. W takiej sytuacji Pan Jan może rozważyć złożenie wniosku o nadzór komornika przez Izbę Komorniczą lub Krajową Radę Komorniczą, a także dochodzić odszkodowania.
Po wniesieniu skargi na czynności komornika, komornik ma obowiązek w terminie 3 dni sporządzić pisemne uzasadnienie zaskarżonej czynności (lub jej braku) i przekazać wraz z aktami sprawy do sądu. Komornik może również uznać zasadność skargi i samodzielnie uchylić skutki zaskarżonej czynności lub zaniechania.
W przypadku wszczęcia egzekucji w sposób oczywiście niecelowy lub wskazania we wniosku osoby niebędącej dłużnikiem, komornik wydaje postanowienie o pobraniu od wierzyciela opłaty stosunkowej w wysokości 10% egzekwowanego świadczenia. Koszty prowadzenia egzekucji obciążają wówczas wierzyciela.
Działanie wierzyciela polegające na wszczęciu egzekucji, mimo że jego roszczenie zostało już zaspokojone, może być postrzegane jako oszustwo i wyczerpywać znamiona czynu zabronionego z art. 286 Kodeksu karnego.
Niesłuszne zgłoszenie się wierzyciela do komornika może prowadzić do poważnych konsekwencji zarówno dla dłużnika, jak i dla samego wierzyciela. Dłużnik posiada szereg narzędzi prawnych, aby chronić się przed nieuzasadnionymi działaniami egzekucyjnymi. Kluczowe jest świadome korzystanie z tych środków i, w razie potrzeby, skorzystanie z pomocy profesjonalnego pełnomocnika.
tags: #wierzyciel #nieslusznie #zglosil #sie #do #komornika